


Λίγα λόγια για τους Τρεις Ιεράρχες
Οι Τρεις Ιεράρχες – ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος – είναι τρεις από τους σημαντικότερους Πατέρες της Εκκλησίας που έζησαν τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Ο Μέγας Βασίλειος (330-379 μ.Χ.) διακρίθηκε για το φιλανθρωπικό του έργο και την προσφορά του στην παιδεία. Ίδρυσε τη “Βασιλειάδα”, ένα συγκρότημα που περιλάμβανε νοσοκομείο, πτωχοκομείο και σχολείο. Υποστήριζε ότι η κλασική παιδεία είναι χρήσιμη για τους χριστιανούς όταν συνδυάζεται με τη χριστιανική διδασκαλία.
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος (329-390 μ.Χ.) ήταν γνωστός για τη βαθιά θεολογική του σκέψη και την ποιητική του ικανότητα. Σπούδασε στην Αθήνα και υποστήριζε τη σύνθεση ελληνικής παιδείας και χριστιανικής πίστης. Τα συγγράμματά του ξεχωρίζουν για την ποιότητα του λόγου και το βάθος της σκέψης.
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος (347-407 μ.Χ.) ονομάστηκε έτσι λόγω της εξαιρετικής του ρητορικής ικανότητας (“χρυσό στόμα”). Διακρίθηκε για τα κηρύγματά του υπέρ των φτωχών και κατά της κοινωνικής αδικίας. Υπήρξε υπέρμαχος της παιδείας και της ηθικής διαπαιδαγώγησης των νέων.
Η γιορτή των Τριών Ιεραρχών (30 Ιανουαρίου) καθιερώθηκε το 1842 ως σχολική εορτή, αναγνωρίζοντας τη μεγάλη συμβολή τους στα γράμματα και την παιδεία. Συνδύασαν με μοναδικό τρόπο την ελληνική σοφία με τη χριστιανική διδασκαλία, δημιουργώντας μια πολιτιστική σύνθεση που επηρέασε βαθιά τον ελληνικό πολιτισμό.
————————–
Το Δημοτικό Σχολείο Μελισσοχωρίου εκκλησιάστηκε στον Άγιο Δημήτριο ανήμερα των Τριών Ιεραρχών. Ευλογήθηκαν πέντε άρτοι που προσφέρθηκαν από το Δημοτικό και το Νηπιαγωγείο του Μελισσοχωρίου.
Η προσφορά των άρτων θυμίζει τα λόγια του Μεγάλου Βασιλείου που είπε: “Ο άρτος που κρατάς ανήκει στον πεινασμένο, το ρούχο που φυλάς στον γυμνό, τα χρήματα που έχεις στον φτωχό”.
Η συνεργασία των δύο σχολείων αντανακλά τη διδασκαλία του Ιωάννη του Χρυσοστόμου: “Δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατό από την ενότητα και την ομόνοια”.
Και όπως δίδαξε ο Γρηγόριος ο Θεολόγος: “Η παιδεία είναι το πρώτο από τα αγαθά που έχουμε. Και από όλη την παιδεία, πρώτη είναι η ευσέβεια”.
Έτσι, ο εκκλησιασμός αυτός συνδύασε όμορφα την εκπαίδευση με την πνευματικότητα, την προσφορά και την ενότητα της σχολικής κοινότητας.