Σήμερα το κουδούνι χτύπησε για τελευταία φορά για φέτος. Μια ολόκληρη σχολική χρονιά έφτασε στο λιμάνι της και η αυλή μας γέμισε με ανάμεικτα συναισθήματα. Μέσα σε κλίμα ζεστασιάς και με την πολύτιμη παρουσία των γονέων, δώσαμε στα παιδιά τους τίτλους σπουδών τους, μαζί με ένα συμβολικό καλοκαιρινό δωράκι από το σχολείο μας και τις πιο θερμές μας ευχές.Αυτή τη χρονιά, ως εκπαιδευτικοί –ο δάσκαλος και η νηπιαγωγός– δώσαμε όλο μας το είναι. Γιατί για εμάς, η αποστολή μας δεν ήταν ποτέ οι «ξερές» γνώσεις, αλλά να δώσουμε στα παιδιά χαρά, ασφάλεια και αναμνήσεις.Όμως, πίσω από τα γέλια της τελευταίας μέρας, δεν μπορούμε να κρύψουμε τον κόμπο στο λαιμό. Τα σχολεία της υπαίθρου σήμερα εκπέμπουν SOS. Μηδενίζονται, ερημώνουν και χάνονται, την ώρα που κάποιοι, πίσω από γραφεία, κοιτούν μόνο αριθμούς και προσπαθούν με κάθε αφορμή να τα κλείσουν. Το κλείσιμο ενός επαρχιακού σχολείου είναι δυστύχημα για τον τόπο. Είναι το οριστικό σβήσιμο ενός χωριού.Ας το ακούσουν καλά όλοι οι αρμόδιοι φορείς: αυτά τα σχολεία πρέπει να μένουν ανοιχτά ακόμα και για ένα μόνο παιδί! Δεν είναι ζήτημα κόστους, είναι ζήτημα εθνικό και πατριωτικό. Όσο λειτουργεί το σχολείο, υπάρχει ελπίδα, υπάρχει ζωή, υπάρχει Ελλάδα στην ύπαιθρο.
Αντί να ψάχνουν δικαιολογίες για να τα κλείσουν, ας κάνουν επιτέλους κάτι ουσιαστικό για να τα στηρίξουν.Εμείς κρατήσαμε και φέτος τον φάρο αναμμένο. Ευχαριστούμε τους γονείς που μας εμπιστεύονται τη ζωή τους. Καλό καλοκαίρι σε όλους και με το καλό να ανταμώσουμε ξανά τον Σεπτέμβρη στα θρανία μας. Γιατί το σχολείο μας δεν θα αφήσουμε να σβήσει
