Την Δευτέρα 17 Νοεμβρίου το σχολείο μας τίμησε την επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το οποίο αποτελεί το αιώνιο σύμβολο της αντίστασης στην τυραννία και της ακλόνητης πίστης στην Ελευθερία. Θεωρείται ακόμη λαμπρό παράδειγμα του διαρκούς αγώνα που οφείλει να καταβάλλει κάθε γενιά για την υπεράσπιση θεμελιωδών αξιών. Οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας, υπό την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους, έκαναν διάφορες δραστηριότητες που είχαν σκοπό να αναδείξουν τα διαχρονικά μηνύματα του Πολυτεχνείου.
Κλείνοντας δώσαμε υπόσχεση μνήμης και σεβασμού προς τα ιδανικά της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, μέσα από το ποίημα του Τάσου Λιβαδείτη “Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος”
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ’ τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες — μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφίνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ’ τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
