Χωρίς κατηγορία

Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια τοποθετήθηκε στο σχολείο μας καθηγητής Πληροφορικής στο Ολοήμερο Τμήμα.Αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα της έλλειψης εργαστηρίου υπολογιστών με αυτοσχεδιασμό και μεράκι.Χάρη στις ικανότητες και την διάθεση του κ Ιωσήφ Μήτσουλα στήθηκε από το μηδέν ένα αξιόλογο και λειτουργικό εργαστήριο.Επιδιορθώνοντας υπολογιστές που βρίσκονταν σε καθεστώς απομαχίας, αξιοποιώντας υλικό που ήταν στη διάθεση μας και με μηδενικό κόστος ο κ. Μήτσουλας έχει την ικανότητα να μυήσει τους μαθητές και τις μαθήτριες στα άδυτα της τεχνολογίας, στις βασικές αρχές της πληροφορικής και στην ασφαλή πλοήγηση στο διαδίκτυο. Οικονομικό κόστος μηδέν, εκπαιδευτικό όφελος τεράστιο!

Το σχολείο μας σήμερα τίμησε την επέτειο του Πολυτεχνείου με μια εκδήλωση μνήμης από τους μαθητές και τις μαθήτριες όλων των τάξεων.

Σε μια κατάμεστη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων παρουσιάστηκαν βιντεοπροβολές, ποιήματα και τραγούδια για τον αλησμόνητο αγώνα των φοιτητών,και όχι μόνο,του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του ΄73.

Η εκδήλωση μνήμης ήταν αφιερωμένη στους ανώνυμους αγωνιστές για την πτώση της Χούντας, σε αυτούς που δεν πέθαναν μιας και δε λησμονήθηκαν ποτέ!

Tης Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

Το σαββατοκύριακο ολοκληρώθηκε η δεύτερη φάση ωραιοποίησης των χώρων του Σχολείου μας. Με κύριους πρωτεργάτες γονείς των μαθητών/τριων μας, ο προαύλιος χώρος και σκάλες του σχολείου ζωντάνεψαν και απο εδώ και στο εξής θα στέλνουν τα μηνύματά τους σε όλους τους μαθητές αλλά και τους επισκέπτες.

Τις πιο θερμές ευχαριστίες μας στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων που εθελοντικά ανέλαβε και έφερε εις πέρας το έργο αυτό,με τα εξαιρετικά αποτελέσματα που όλοι διέκριναν.

Οι παρεμβάσεις θα έχουν συνέχεια…..

Στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του σχολείου μας ,πραγματοποιήθηκε χτες 27 Οκτωβρίου η σχολική εορτή για την επέτειο του ΟΧΙ.

Οι  μαθητές και οι μαθήτριες ,μέσα από ομιλίες, προβολές,ποιήματα και τραγούδια τίμησαν τη μνήμη των αγωνιστών του ’40 και θυμήθηκαν ξανά στιγμές του δύσκολου και ένδοξου παρελθόντος μέσα σε μια κατάμεστη από κόσμο αίθουσα.

Σήμερα ,28 Οκτωβρίου σύσσωμο το σχολείο συμμετείχε στην Δοξολογία που ετελέστη στον Ι.Ν. της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και εν συνεχεία στην παρέλαση και στην κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο.

Του Σωτήρη Βανδώρου
Είναι η πιο τρομερή περιπέτεια για την ανθρώπινη συνθήκη, λέει μετά λόγου γνώσεως ο Αλντό Ναουρί, για την ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Στο βιβλίο του Εκπαιδεύοντας τα παιδιά ο λιβυκής καταγωγής παιδίατρος που σπούδασε κι εργάστηκε στη Γαλλία καταθέτει την επαγγελματική του εμπειρία σαράντα ετών, οργανώνοντας τις ιδέες του γύρω από τον καθοριστικό ρόλο των πρώτων παιδαγωγών, των γονιών, στους οποίους και κατεξοχήν απευθύνεται.
Μολονότι εδώ θα βρει κανείς πολλές χρήσιμες συστάσεις για όλα τα πρακτικά ζητήματα που αφορούν από τη βρεφική μέχρι την εφηβική ηλικία –ολόκληρο το δεύτερο μέρος αναφέρεται σε αυτά– το πόνημα αυτό παρασάγγας απέχει (ευτυχώς) από έναν οδηγό αυτοβοήθειας. Αντίθετα, έχει στοιχεία κοινωνικής ανάλυσης και στοχαστικού δοκιμίου, εφόσον εύστοχα ο συγγραφέας καταπιάνεται με αλλαγές στα πολιτισμικά ήθη και στις κοινωνικές σχέσεις ως το ευρύτερο πλαίσιο εντός του οποίου αναλαμβάνεται κι ο γονεϊκός ρόλος.
Πράγματι, ο Ναουρί δεν αντιλαμβάνεται την ιδιότητα του παιδίατρου με στενούς όρους κι αποδίδει ξεχωριστή σημασία στον ανθρώπινο ψυχισμό, όντας εξάλλου ψυχαναλυτικά ενήμερος. Η πρώτη σημαντική επισήμανσή του προκύπτει από την αντιπαραβολή της γαλλικής κοινωνίας έτσι όπως τη γνώρισε στην αρχή της καριέρας του με την πιο πρόσφατη μετεξέλιξή της. Με βάση ακριβώς τα δικά τους βιώματα, οι γονείς στην πρώτη περίπτωση ως επί το πλείστον μετέδιδαν στα τέκνα τους ένα σαφές μήνυμα: «δεν μπορείς να τα έχεις όλα σε αυτή τη ζωή». Δημιουργούσαν έτσι ένα ευεργετικό αίσθημα στέρησης. Επομένως μπορούσε να κινητοποιηθεί η «επιθυμία» του παιδιού μέσω της εμπέδωσης μιας διαλεκτικής σχέσης με την «έλλειψη». Είναι αυτή η τελευταία σχέση που κατόπιν προσβάλλεται, ενίοτε μπλοκάρει εντελώς, όταν με τη ραγδαία βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, τον καταναλωτισμό και τα σύστοιχα ήθη αρκετοί γονείς μεταδίδουν το αντίθετο μήνυμα: «μπορείς να τα έχεις όλα». «Μπουκώνουν» το παιδί διαρκώς με παιχνίδια, δώρα κι όλα τα καλά του κόσμου. Μετά αρχίζουν τα προβλήματα τα οποία ωστόσο είναι συχνά της τάξεως του «συμπτώματος». Αλλά πολλοί γονείς δεν το συνειδητοποιούν συνεχίζοντας τον ίδιο χαβά: Κακές σχολικές επιδόσεις; «Μα γιατί;» απορούν. «Αφού δεν του λείπει τίποτα». Μα, ακριβώς γι’ αυτό, είναι η πιθανότερη απάντηση. Αντ’ αυτού, δώστου ιδιαίτερα μαθήματα κ.ο.κ.
Η τέχνη των ορίων
Προς αποφυγή παρανόησης, ο Ναουρί δεν νοσταλγεί μια φαντασιακή εποχή φτώχειας κι αθωότητας. Ίσα-ίσα, αναγνωρίζει τα καλά της ευημερίας και της κοινωνικής εξέλιξης. Αλλά με βάση και τα περιστατικά που αναφέρει αναδεικνύει πειστικά την ανάγκη οι γονείς να μην παρασύρονται από την αγάπη που τρέφουν για τα παιδιά τους και να μαθαίνουν να τους θέτουν όρια. Αυτό βέβαια στην πράξη δεν είναι συχνά εύκολο και υπάρχουν σημαντικές σελίδες στο βιβλίο που προσανατολίζουν τους γονείς στο τι να κάνουν και τι να αποφύγουν – για παράδειγμα, μια μακροσκελής εξήγηση που συνοδεύει μια απαγόρευση τείνει να την υπονομεύει και επομένως δεν συνιστάται.
Αναλογίζομαι την ελληνική περίπτωση και ειδικότερα την πλειονότητα της μεσαίας τάξης που έχει σήμερα να αντιμετωπίσει μια απαιτητικότερη πρόκληση: Πώς θα εξηγήσει στο παιδί ότι δεν μπορεί πια να κάνει μεγαλειώδη πάρτι; Ότι πιθανόν πρέπει να εγκαταλείψει το ακριβό ιδιωτικό σχολείο για το δημόσιο της γειτονιάς; Πώς θα περιορίσει τις συνέπειες μιας αγχογόνου διαχείρισης κρίσης, ώστε το ίδιο το παιδί να την αισθανθεί σχετικά ανώδυνα; Γενικότερα, πόσο ψυχικά υποφερτή μπορεί να είναι η μετάβαση από την εποχή της (ψευδεπίγραφης) αφθονίας στη σημερινή συνθήκη δυσπραγίας κι επισφάλειας;
Αυτά τα ερωτήματα συναρθρώνονται και με σύστοιχα ζητήματα που θίγει ο Ναουρί στη σχέση παιδιού-σχολείου-γονέων. Εύκολα ένας επιπόλαιος αναγνώστης θα τον χαρακτηρίσει συντηρητικό, αν όχι αυταρχικό, με βάση την κριτική επισήμανσή του ότι ο καλοδεχούμενος εκδημοκρατισμός του γαλλικού σχολείου δεν καλλιέργησε στο βαθμό που θα έπρεπε τις αρχές τις αξιοκρατίας και της υπευθυνότητας. Κι όταν αυτές δεν υποστηρίζονται ούτε από το οικογενειακό περιβάλλον αναπόφευκτα προκύπτουν προβλήματα. Όταν δε εκ παραλλήλου ενθαρρύνεται ο ναρκισσισμός του παιδιού και η εντύπωση ότι όλα του ανήκουν δικαιωματικά, τότε έχουμε τη συνταγή της αποτυχίας. Ο συγγραφέας λοιπόν αντιτίθεται σφόδρα σε αυτό που αποκαλεί παιδολατρία ως στάση άκριτης εξιδανίκευσης κάθε παιδικού καπρίτσιου σε συνδυασμό με τον αναβιβασμό του παιδιού σε ισότιμο μέλος της οικογένειας (βλ. για παράδειγμα ορισμένους πατέρες να υπερηφανεύονται ότι με το/τους γιό/ούς είναι φιλαράκια, άρα έχει καταρρεύσει η σχέση αυθεντίας που θα έπρεπε να τους διέπει). Ξέρω ότι κάποιοι θα με χαρακτηρίσουν φασίστα, λέει ο συγγραφέας, αλλά στην πραγματικότητα φασίστας πολύ περισσότερο κινδυνεύει να εξελιχθεί εκείνος που ως παιδί αφηνόταν εντελώς αποχαλινωμένο, σε σχέση με εκείνο που έμαθε ότι υπάρχουν όρια, κανόνες, απαγορεύσεις. «Γιατί, τελικά, τι άλλο είναι ένας φασίστας αν όχι ένα άτομο που εξακολουθεί να κολυμπά, ακόμα και στην ενήλικη ζωή του, στα νερά της παιδικής παντοδυναμίας του;» (σελ. 251). Κατά προέκταση και η πειθαρχία που επιβάλλουν οι γονείς ως πρώτοι παιδαγωγοί, εφόσον τίθεται με κατάλληλο τρόπο και σωστή δοσολογία, είναι απαραίτητη συνθήκη για την ορθή ψυχοδιανοητική συγκρότηση του παιδιού κι ευνοεί –δεν αντιστρατεύεται– την πολιτισμένη και δημοκρατική συμβίωση.
Ενήλικα παιδιά
Αν μπορούσαμε να δούμε από απόσταση το συλλογικό μας εαυτό, πείτε μου ειλικρινά, δεν θα βλέπαμε μια εικόνα που ενίοτε προσιδιάζει σε μεγάλα θυμωμένα παιδιά που τσακώνονται;
Πάλι εδώ, δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να σκεφτώ αναλογίες με την ελληνική περίπτωση. Ας πούμε –κι αναλαμβάνω το ρίσκο να μου προσαφθεί η κατηγορία του αναγωγισμού– το γεγονός ότι είναι μάλλον περιθωριακές τόσο στο πεδίο της πολιτικής πράξης όσο και στο πεδίο της διανόησης εκείνες οι προσεγγίσεις που προσπαθούν να αναμετρηθούν με την τρέχουσα κρίση με τρόπο δημιουργικό κι εποικοδομητικό (είτε εξ αριστερών είτε εκ δεξιών εκπορευόμενες) δεν μπορεί να είναι ασυνάρτητο με τα παραπάνω. Το ότι είναι τόσο διαδεδομένη μια στάση ρηχής διαμαρτυρίας, χωρίς καμία αυτοκριτική διάθεση που τοποθετεί τα άτομα και την κοινωνία στη θέση του ανεύθυνου θύματος, που αντιδρά με οργή ή και βίαιες εκδηλώσεις εναντίον των «ενόχων», που φαντασιώνει μια σχεδόν μαγική επαναφορά στην πρότερη κατάσταση, όλα αυτά (στοιχεία που ερμηνεύονται πρωτίστως με όρους πολιτικής κουλτούρας) δεν μπορούν να μη συνδέονται και με τον τρόπο ανατροφής και διαπαιδαγώγησης των παιδιών (εννοείται ιδίως των αγοριών από τις υπερπροστατευτικές ελληνίδες μάνες, κάτι που ευτυχώς τείνει να περιορίζεται στις νεότερες γενιές). Αν μπορούσαμε να δούμε από απόσταση το συλλογικό μας εαυτό, πείτε μου ειλικρινά, δεν θα βλέπαμε μια εικόνα που ενίοτε προσιδιάζει σε μεγάλα θυμωμένα παιδιά που τσακώνονται;
* Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΝΔΩΡΟΣ είναι λέκτορας Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Πηγή http://www.bookpress.gr/stiles/sotiris-bandoros/eduquer-ses-enfants

Το Σχολείο μας συνεχίζει τις παρεμβάσεις του πάνω σε θέματα ωραιοποίησης και λειτουργικότητας των χώρων του. Με κύριο πρωταγωνιστή και εκφραστή των προσπαθειών αυτών τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων προσπαθούμε να βάλουμε χρώμα στην καθημερινότητα μας και να εμπλουτίσουμε τις δραστηριότητες των μαθητών/τριων μας ακόμα και τις ώρες των διαλειμμάτων.

Σε πρώτη φάση ,με αρωγό τον Σύλλογο Γονέων,αντικαταστήσαμε τους μαυροπίνακες των τάξεων βγάζοντας έτσι το μαύρο από την ζωή μας. Οι ίδιοι οι γονείς στη συνέχεια έδωσαν χρώμα στο προαύλιο με υπέροχα σχέδια – παιχνίδια….

Τους ευχαριστούμε όλους μέσα από την καρδιά μας για την προσφορά τους.

Η πρώτη φάση ολοκληρώθηκε….και η επόμενη είναι καθοδόν….

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων συλλέγει πλαστικά καπάκια για την αγορά αναπηρικού αμαξιδίου.Το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί είναι αρωγοί στην προσπάθεια αυτή !! Όποιος επιθυμεί να συμμετάσχει μπορεί να παραδώσει τα καπάκια στο σχολείο.

Οι σχολικές μονάδες της χώρας ,κάθε πρώτη Δευτέρα του Οκτώβρη,διοργανώνουν αθλητικές εκδηλώσεις στα πλαίσια της Πανελλήνιας Ημέρας σχολικού αθλητισμού. Έτσι και το σχολείο μας ,τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου ,σχεδίασε και πραγματοποίησε μια σειρά εκδηλώσεων σε σχέση με τον θεματικό άξονα της φετινής χρονιάς :«Σχολικός Αθλητισμός – Συμμετέχω και μαθαίνω τα Ολυμπιακά Ιδεώδη μέσα από τα Ολυμπιακά και τα Παραολυμπιακά Αθλήματα».

Με ανάλογη τροποποίηση του ωρολογίου προγράμματος οι μαθητές και οι μαθήτριες παρακολούθησαν προβολές για τους Ολυμπιακούς και παραολυμπιακούς αγώνες, έφτιαξαν αφίσες και κολάζ και πραγματοποίησαν εκπαιδευτικά παιχνίδια και αγωνίσματα στο προαύλιο του Σχολείου.

Περισσότερο υλικό από τις δράσεις μας σύντομα….

Την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2015 και ώρα 09 00  π.μ θα πραγματοποιηθεί ο καθιερωμένος Αγιασμός  για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

Το Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Κιβερίου, όπως και πολλά άλλα στην Ελλάδα, άλλαξε Διευθυντή στις 25 Ιουνίου 2015. Ύστερα από τα αποτελέσματα των ενδοσχολικών εκλογών της 10ης Ιουνίου 2015 και των υπολογισμό των μετρήσιμων μορίων των υποψηφίων , με απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πελ/σου ,αποφασίστηκε η τοποθέτηση του κ.Γιαννόπουλου Γιάννη ως Διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Κιβερίου.

Η θητεία των νέων Διευθυντών λήγει στις 31/7/2017.

Την Παρασκευή το απόγευμα  19 Δεκεμβρίου 2014, το σχολείο μας πραγματοποίησε τη χριστουγεννιάτικη γιορτή στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Κοιμήσεως  Θεοτόκου Κιβερίου. Οι μαθητές /τριες  μέσα από τα θεατρικά έργα πέρασαν το μήνυμα της Γέννησης του Θεανθρώπου και αποχαιρέτησαν τον παλιό χρόνο με κέφι, ζωντάνια  και αισιοδοξία….

Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλους.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε’ και ΣΤ’ τάξης συμμετείχαν σε προγραμματισμένους αγώνες πετοσφαίρισης και  καλαθοσφαίρισης στο Δ.Α.Κ. Άργους οι οποίοι διεξήχθησαν την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014  και την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014.

  Έλαβαν μέρος μαθητές και μαθήτριες από όλα τα σχολεία της περιφέρειας του Άργους. Τα παιχνίδια διεξήχθησαν σε ομίλους, με βάση τις δηλώσεις συμμετοχής και ολοκληρώθηκαν σε 3 φάσεις. Ο κυρίαρχος στόχος που ήταν η συμμετοχή των παιδιών με σκοπό τη χαρά του παιχνιδιού, επετεύχθη. Οι αγώνες έληξαν επιτυχώς, με τους μαθητές να έχουν αποκομίσει θετικές εντυπώσεις, μέσω της συμμετοχής, της προσπάθειας και του συναγωνισμού.

Το πρωινό της Τρίτης 18 Νοεμβρίου 2014, ένα λεωφορείο περίμενε τους μαθητές του σχολείου μας, οι οποίοι χαρούμενοι  επισκέφθηκαν την Ιερά Μητρόπολη  Αργολίδας, συνομίλησαν με το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αργολίδας κ.κ. Νεκτάριο και παρακολούθησαν  προβολή DVD που αναφερόταν στη ζωή και στο αξιόλογο έργο του Αγίου  Λουκά  του Ιατρού, επισκόπου Συμφερούπολης  Κριμαίας. Μετά  φανερά συγκινημένοι προσκύνησαν τα ιερά λείψανά του, πήραν από ένα βιβλίο που τους δώρισε με αφιέρωση ο Μητροπολίτης και στη συνέχεια επισκέφθηκαν  τον Ιερό  Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, προσκύνησαν  και είδαν το σημείο που σκοτώθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας  και  επέστρεψαν στο σχολείο τους.

Αναρτήθηκαν χθες 7/12/2014 τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας κοινού στο διαγωνισμό «Λέμε ΟΧΙ στο σχολικό εκφοβισμό» που συνδιοργάνωσαν το British Council , το Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας και τελούσε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Στο διαγωνισμό συμμετείχαν 245 σχολεία από όλη την Ελλάδα ενώ από την Πελοπόννησο συμμετείχαν 10 σχολεία με 14 ομάδες εργασίας.
Πρώτο σχολείο από το Νομό Αργολίδας στην ψηφοφορία κοινού με 100 ψήφους ήρθε το 6θέσιο Δημοτικό Σχολείο Κιβερίου.

Στις 17 Νοεμβρίου 2014  οι μαθητές μας  συμμετείχαν στον εορτασμό του Πολυτεχνείου με ποιήματα και τραγούδια.

Στις 28  Οκτωβρίου 2014 οι μαθητές μας γιόρτασαν την εθνική επέτειο του ΟΧΙ, και παρόλο τις άσχημες καιρικές συνθήκες, συμμετείχαν στη δοξολογία, στην παρέλαση και στην κατάθεση στεφάνου. 

Στις 27 Οκτωβρίου 2014   οι μαθητές  μας συμμετείχαν  στην καθιερωμένη  σχολική εορτή της σημαίας με θεατρικά δρώμενα,ποιήματα και τραγούδια!

Στις 6 Οκτωβρίου 2014 που καθιερώθηκε φέτος για πρώτη χρονιά ως «Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού» πραγματοποιήθηκαν  υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Φυσικής Αγωγής  και την επίβλεψη των εκπαιδευτικών του σχολείου μας παραδοσιακά παιχνίδια με σκυταλοδρομίες, τουρνουά μπάσκετ και ποδοσφαίρου. Στο τέλος οι μαθητές μας παρακολούθησαν σχετικό D.V.D με θέμα Ρατσισμός – Διαφορετικότητα και κατασκεύασαν με ιδιαίτερη χαρά εικαστικές δημιουργίες.

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2014   οι μαθητές της Στ΄ τάξης του σχολείου μας συμμετείχαν στο αθλητικό πρόγραμμα «kids Athletics»  στην Επίδαυρο με συνοδούς την καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής  Ελένη Σχοινά και τον εκπαιδευτικό της τάξης τους Δημήτριο Μουτάφη.

   Το πρόγραμμα αυτό έχει ως στόχο να καταστήσει όσο πιο δημοφιλή τα αγωνίσματα του κλασσικού στίβου στους μαθητές του Δημοτικού, μέσα από ένα συνδυασμό ποικίλων αθλητικών δραστηριοτήτων ομαδικού χαρακτήρα σε μορφή παιχνιδιού.

Οι μαθητές μας διασκέδασαν παίζοντας και έφυγαν με τις καλύτερες εντυπώσεις..

Οι μαθητές μας στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του σχολείου μας ενημερώθηκαν από τους εκπαιδευτικούς και ευαισθητοποιήθηκαν κατά  της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, μέσα από προβολή εποπτικού υλικού, τη συμμετοχή σε εικαστικά εργαστήρια και τη διενέργεια βιωματικών και συνεργατικών δράσεων.

.