1η χρονιά: Επιλέξαμε το πρόγραμμα και θέσαμε τους δύο στόχους: Σεβασμός και ασφάλεια. Στη συνέχεια έγινε παιδαγωγική συνεδρίαση από τον υπεύθυνο εκπαιδευτικό του προγράμματος, οργανωθήκαμε και προετοιμαστήκαμε σχεδιάζοντας ενέργειες και δράσεις για την ομαλή και αποτελεσματική λειτουργία του προγράμματος. Στη συνέχεια μιλήσαμε στα παιδιά στις τάξεις για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, οριοθετήσαμε αυτούς τους δύο στόχους διευκρινίζοντας τι πρεσβεύουν και τι χρειάζεται για να επιτευχθούν. Μέσα από το πλούσιο υλικό της ιστοσελίδας του προγράμματος δείξαμε στα παιδιά με εικόνες και αφίσες τι πρέπει να κάνουν για να πετύχουμε τους στόχους που θέσαμε. Βάλαμε στις τάξεις, σε εμφανή σημεία, αφίσες του προγράμματος με εικόνες, αλλά και πολλές πληροφορίες, κάναμε ζωγραφιές με την εικαστικό του σχολείου και μία μεγάλη αφίσα για το πρόγραμμα με ένα όμορφο σύνθημα. Ανά τακτά διαστήματα, κυρίως στα εργαστήρια δεξιοτήτων, αλλά και σε οποιοδήποτε μάθημα, ανατροφοδοτούσαμε τα παιδιά με όλες τις σχετικές πληροφορίες, τους κανόνες συμπεριφοράς που έπρεπε να εφαρμόζουν, το τι έπρεπε να κάνουν σε κάθε περίπτωση, αλλά και για τα οφέλη του προγράμματος, τόσο στο κάθε παιδί ατομικά, αλλά και στην τάξη μας και στο σχολείο συνολικότερα.
Ως προς την επιβράβευσή τους αποφασίσαμε να βάζουμε σφραγίδες για κάθε καλή συμπεριφορά μέσα σε ένα ατομικό πινακάκι για κάθε παιδί και όποιο συγκέντρωνε τον απαιτούμενο για επιβράβευση αριθμό του δίναμε έναν έπαινο και βάζαμε την φωτοτυπία αυτού του επαίνου σε εμφανές σημείο στον τοίχο της τάξης για μία εβδομάδα. Εξηγούσαμε στα υπόλοιπα παιδιά πως όλοι μπορούν να πάρουν αυτόν τον έπαινο, αρκεί να εφαρμόσουν τους κανόνες του προγράμματος. Έτσι κύλισε η πρώτη χρονιά με αποδοχή του προγράμματος από τα παιδιά και με θετική ανταπόκριση σε ό,τι τους ζητήσαμε.
2η χρονιά : Τη 2η χρονιά πιο έμπειροι πλέον ,ακολουθήσαμε τις ίδιες διαδικασίες για την υλοποίηση του προγράμματος. Συνεχίσαμε με ανατροφοδοτήσεις με όλα τα σχετικά για το πρόγραμμα προς τους μαθητές μας για να το θυμηθούν, αλλά και για να τα επαναφέρουμε, όταν «ξεχνιόντουσαν» και το ενδιαφέρον τους ατονούσε. Φυσικά όλο το σχετικό υλικό με τις αφίσες και τις ζωγραφιές ήταν πάλι σε εμφανή σημεία των τάξεων, για να το βλέπουν τα παιδιά. Προσπαθήσαμε να βρούμε και νέο υλικό ή νέες ιδέες για να δείχνουμε στα παιδιά στους διαδραστικούς πίνακες των τάξεων με παραδείγματα συμπεριφορών, με καθημερινές σχολικές πρακτικές που προωθούν τους στόχους του προγράμματος, αλλά και με συζητήσεις με τα παιδιά, ειδικά στις μεγάλες τάξεις. Για να τονώσουμε το ενδιαφέρον τους καθώς περνούσε ο χρόνος και τα παιδιά κάπου χαλάρωσαν, μας έκανε η εικαστικός μας ένα μεγάλο emogi σε μέγεθος μικρού παιδιού, το οποίο το ονομάσαμε «Προθεσούλη» και όποιο παιδί διακρίνονταν με τη συμπεριφορά του στο πρόγραμμα έβγαινε μια φωτογραφία μαζί του, την εκτυπώναμε και την πήγαινε στο σπίτι του μαζί με τον έπαινό του.
3η χρονιά: Φέτος είναι η 3η χρονιά που εφαρμόζουμε το πρόγραμμα. Συνεχίσαμε στο ίδιο μοτίβο όσον αφορά τη λειτουργία και την οργάνωση του προγράμματος. Έγιναν πάλι οι απαιτούμενες ανατροφοδοτήσεις, αλλά και ενημερώσεις για ό,τι νέο υπάρχει και συνεχίζουμε με την ίδια προσήλωση στους στόχους μας. Φέτος όμως ήταν φανερό πως έπρεπε να βρούμε νέα κίνητρα για τα παιδιά. Έτσι λοιπόν εκτός από τις σφραγίδες, τους επαίνους, τις φωτογραφίες με τον «Προθεσούλη», ο σύλλογος διδασκόντων αποφάσισε ως νέα κίνητρα τα παρακάτω:
– Παίρνουμε ένα λούτρινο αρκουδάκι και το κάνουμε μασκότ του προγράμματος. Του δίνουμε και ένα σχετικό ευρηματικό όνομα: π.χ. ο κύριος Ευγένιος. Οι μαθητές που διακρίνονται στην εφαρμογή του προγράμματος το παίρνουν κάποιες ώρες συντροφιά στο θρανίο τους ως επιβράβευση. Ενδείκνυται και είναι πολύ αποτελεσματικό σε μικρές τάξεις.
– Για τις μεγάλες τάξεις φτιάχνουμε μία κονκάρδα με το όνομα της τάξης και ένα σλόγκαν που τη χαρακτηρίζει και οι μαθητές που διακρίνονται στην εφαρμογή του προγράμματος την φορούν καρφιτσωμένη στη μπλούζα τους, στον χώρο του σχολείου ως επιβράβευση.
– Στις μεγάλες τάξεις οι μαθητές που διακρίνονται γίνονται για μία ημέρα βοηθοί του δασκάλου ως τιμητική επιβράβευση.
– Φτιάχνουμε ένα κουτί σαν κάλπη, το ονομάζουμε κουτί των ευγενικών στιγμών και μικρών πράξεων καλοσύνης. Εκεί κάθε μαθητής γράφει σε ένα χαρτάκι μια πράξη σεβασμού και ασφάλειας που είδε από κάποιον συμμαθητή του οποιαδήποτε ημέρα της εβδομάδας ή μια όμορφη στιγμή σεβασμού και ασφάλειας της τάξης συνολικά και το ρίχνει μέσα. Μια μέρα της εβδομάδας ανοίγουμε το κουτί και διαβάζουμε δυνατά τι έγραψαν οι μαθητές και για ποιους συμμαθητές τους. Συγχαίρουμε μεγαλόφωνα τους μαθητές που έκαναν τις καλές πράξεις και τις ορίζουμε ως πρότυπες συμπεριφορές και για τους υπόλοιπους μαθητές. Αυτή η δράση ενισχύει τους δεσμούς των μαθητών της τάξης και δυναμώνει τη συνοχή της ομάδας.
– Κάποια παιδιά που συνεχόμενα και για μεγάλα διαστήματα συμμορφώνονται με τους κανόνες του προγράμματος και διακρίνονται να επιβραβεύονται από τον δ/ντή του σχολείου κάποια στιγμή που θα είναι συγκεντρωμένο όλο το σχολείο (π.χ. μετά την πρωινή προσευχή).
– Οι μαθητές των δύο μεγάλων τάξεων μία φορά το μήνα να συζητούν για την πρόοδο του προγράμματος, τις δυσκολίες που τους παρουσιάζονται για να το εκτελέσουν, να λένε τις προτάσεις τους για τη λειτουργία του, αλλά και για τις επιβραβεύσεις και να προσπαθούν να μπουν στη θέση των συμμαθητών τους που επλήγησαν από την έλλειψη σεβασμού και ασφάλειας (ενσυναίσθηση).