ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΙΩΛΚΟΥ

Σύμφωνα με τον Ν. 4521/2018, η Τετάρτη 30/01/2019,   Ημέρα των Τριών Ιεραρχών είναι αργία για τα σχολεία.

Συνέχεια →

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΛΟΤΗ ΠΕΤΡΟΒΙΤΣ- ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

Η Λότη Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα όπου μεγάλωσε αλλά και σπούδασε. Εργάστηκε για 27 χρόνια στην ελληνική αποστολή της ICEM, διεθνούς οργανισμού για την προστασία μεταναστών και προσφύγων, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με την παιδική λογοτεχνία. Έχει τιμηθεί με αρκετά βραβεία σε πανελλήνιους λογοτεχνικούς οργανισμούς και με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου. Έχει λάβει πολλά τιμητικά διπλώματα και τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και τα έχουμε ακούσει και στο ραδιόφωνο. Έχει γράψει 57 έργα. Ένα από τα έργα που θα σας μιλήσω σήμερα είναι « Το χελιδόνι και η πεταλούδα».

Κάποτε ήταν μια οικογένεια χελιδονιών που έπρεπε να προετοιμαστούν για το μακρινό αυτό ταξίδι. Υπήρχαν τρία χελιδόνια που ήταν η ώρα να πετάξουν για πρώτη φορά.. Τα δύο χελιδόνια πέταξαν εύκολα, το τρίτο χελιδόνι, ο Φριφρής, δεν ήθελε με τίποτα να πετάξει. Την άλλη μέρα όλη η οικογένεια πήγε μια εκδρομή ενώ ο Φριφρής έμεινε μόνος στη φωλιά του. Ξαφνικά εμφανίστηκε μια πεταλούδα που την έλεγαν Πλουμιστή. Η πεταλούδα του εξήγησε μερικά πράγματα και άλλαξε τα μυαλά του Φριφρή. Το χελιδόνι άρχισε να πετάει και είδε τι ωραία που ήταν. Η οικογένεια επέστρεψε και είδε ότι πετούσε. Πέρασε αρκετός καιρός και ήταν ώρα να φύγουν για το μεγάλο ταξίδι. Ο Φριφρής έπρεπε να αποχαιρετίσει την Πλουμιστή.

Το παραμύθι αυτό μου άρεσε και το παράδειγμα που δίνει είναι ότι όταν θέλεις κάτι μπορείς να το καταφέρεις αρκεί να το θέλεις.

ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Δήμητρα Θέου

ΤΜΗΜΑ:  Ε2

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ : ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΔΕΛΤΑ

Πριν πολλά χρόνια υπήρχε ένα βασίλειο , το οποίο κυβερνούσε ο Συνετός Α΄. στα χρόνια του βασιλιά η χώρα είχε οικονομική ανάπτυξη. Ώσπου μια μέρα ξεψύχησε και πήρε το θρόνο ο γιος του Αστόχαστος. Αυτός έκανε οικογένεια τρεις κόρες κι ένα γιο. Ήταν πλούσιοι αλλά σκορπούσαν τα χρήματά τους άσκοπα. Μόνο ο γιος και η μία κόρη ήταν καλοί άνθρωποι και νοιάζονταν για τους άλλους.

Η χώρα εκείνη την εποχή ήταν σε δύσκολη κατάσταση και πολλοί άνθρωποι έφευγαν για μια καλύτερη ζωή.  Έτσι και το βασιλόπουλο με την αδερφή του αποφάσισαν να φύγουν.  Όμως  στο δρόμο συνάντησαν μια γριούλα , η οποία τους συμβούλεψε να γυρίσουν πίσω στην πατρίδα τους να τη σώσουν. Το βασιλόπουλο επέστρεψε κι έμαθε γράμματα. Έμαθε ότι ο εχθρός τους απειλεί κι έδωσαν με τους συμπατριώτες του νικηφόρες μάχες. Έδιωξαν τον εχθρό και η χώρα έστεψε το βασιλόπουλο βασιλιά.

Η Πηνελόπη Δέλτα γεννήθηκε το 1874 στην Αλεξάνδρεια, όπου εκεί έζησε τα παιδικά της χρόνια. Έγραψε ιστορικά μυθιστορήματα και πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες τόσο  στους Βαλκανικούς πολέμους όσο και στον ελληνοΐταλικό πόλεμο περιθάλποντας τραυματίες. Υπέφερε από παράλυση που είχε γίνει ολική προς το τέλος της ζωής της. Η είσοδος των Γερμανών στην Αθήνα την οδήγησε στην απελπισία κι αυτοκτόνησε στις 2 Μαϊου του 1941. Βιβλία που έγραψε: «Ο Τρελαντώνης»,  «Ο Μάγκας», «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Τα μυστικά του βάλτου», « Η καρδιά της βασιλοπούλας» κ.ά.

Το βιβλίο που διάβασα μου άρεσε πάρα πολύ, γιατί μας διδάσκει πως δεν πρέπει να υποχωρούμε σε κάθε δυσκολία στη ζωή μας.  Ήταν ένα από τα πιο ωραία βιβλία που έχω διαβάσει.

ΜΑΘΗΤΡΙΑ: ΑΝΝΑ ΣΚΟΤΙΔΑ

ΤΜΗΜΑ: Ε2

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΖΩΡΖ ΣΑΡΗ

Το 1943, κατά την περίοδο της Κατοχής, ένας Γερμανός, ο Χανς, πάτησε μια νάρκη κι έχασε τη μνήμη του. Για να τον γιατρέψει ο γιατρός  έστειλε τη Νικόλ στην Αίγινα, για να μαζέψει πληροφορίες για το τι είχε συμβεί τότε, έτσι ώστε να μπορέσει να τον κάνει να θυμηθεί.  Η Νικόλ ζήτησε από τους φίλους της να την ακολουθήσουν στην Αίγινα όπου τους διηγήθηκε όσα της είχε πει ο γιατρός για το Γερμανό Χανς. Φτάνοντας εκεί κατάφεραν να μάθουν σε ποιο σπίτι έμενε τότε ο Χανς κι έτσι οδηγήθηκαν στη Βαγία. Εκεί συνάντησαν την κυρα- Μαρία, η οποία τους είπε πως ο Γερμανός της είχε κλέψει ένα σεντούκι γεμάτο λίρες, αλλά κανείς δεν ήξερε πού βρισκόταν. Τους έδωσε μόνο ένα ημερολόγιο που είχε αφήσει εκεί και μια φωτογραφία του για να του τα επιστρέψουν. Μελετώντας το ημερολόγιό του και αφού έλυσαν διάφορους γρίφους, τα παιδιά κατάφεραν μετά από πολλές περιπέτειες να βρουν το θησαυρό και να τον επιστρέψουν εκεί όπου ανήκε, στην κυρα- Μαρία.  Όταν ο Χανς ξαναβρήκε τη μνήμη του είπε στη Νικόλ ότι είχε μετανιώσει για ό,τι είχε κάνει, αλλά καθώς πήγαινε να πάρει το θησαυρό για τον επιστρέψει, πάτησε τη νάρκη.

Η Ζωρζ Σαρή (Γεωργία Σαριβαξεβάνη – Καρακώστα) γεννήθηκε στις 23 ΜαΪου του 1925 στην Αθήνα και πέθανε στις 9 Ιουνίου  2012.  Άρχισε από πολύ μικρή να ασχολείται με το θέατρο. Το 1947 αναγκάστηκε να φύγει εξόριστη στο Παρίσι. Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Ήταν ηθοποιός και συγγραφέας  κυρίως παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας. Το πρώτο της μυθιστόρημα «Ο θησαυρός της Βαγίας»  εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1969 και είχε μεγάλη επιτυχία, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση. Το 1994 βραβεύτηκε για το μυθιστόρημα «Νινέτ» και το 1999 για το « Ο χορός της  ζωής».

Το βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ γιατί όσο το διάβαζα τόσο με έκανε να θέλω να συνεχίσω για να μάθω τι γίνεται παρακάτω. Κάθε περιπέτεια που είχαν τα παιδιά ήτα διαφορετική. Το πιο συγκινητικό σημείο ήταν όταν η κυρα- Μαρία ξαναβρήκε το θησαυρό της και τώρα πλέον μπορούσε να βοηθήσει την κόρη της να μεγαλώσει τα παιδιά της. Είναι ένα βιβλίο πολύ ευχάριστο και γεμάτο περιπέτεια. Είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει.

ΜΑΘΗΤΡΙΑ: ΕΛΕΝΑ ΚΟΝΤΟΒΑ

ΤΜΗΜΑ:  Ε2