Το ξεκλείδωμα του συναισθηματικού κόσμου των παιδιών αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης και ασφάλειας μεταξύ μαθητών και δασκάλων.
Στην αρχή της σχολικής χρονιάς , σε μια προσπάθεια γνωριμίας μιας και όλα είναι πρωτόγνωρα για μας και τους νέους μαθητές προσεγγίσαμε τα συναισθήματα τους, παρουσιάζοντας το παραμύθι “Το δέντρο που έδινε”.
Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια μηλιά που αγαπούσε ένα αγοράκι».
Έτσι αρχίζει αυτό το όμορφο παραμύθι που το διάβασμα του αφήνει τη γεύση μιας αξέχαστης ευαισθησίας.
Κάθε μέρα το αγόρι πήγαινε στη μηλιά κι έτρωγε τα μήλα της, έκανε κούνια απ τα κλαδιά της, σκαρφάλωνε στον κορμό της… κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.
Μα όσο το αγόρι μεγάλωνε, τόσο περισσότερα ζητούσε απ το δέντρο και το δέντρο έδινε, έδινε, έδινε αδιάκοπα….

Με αφορμή το συγκεκριμένο παραμύθι προχωρήσαμε στην κατασκευή μιας μηλιάς, η οποία διακοσμεί το χώρο του σχολείου μας και μας υπενθυμίζει συνεχώς τη σημασία των συναισθημάτων στην καθημερινότητά μας.


Πρόσφατα σχόλια