Η θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης (Ayres Sensory Integration) περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο το κεντρικό νευρικό σύστημα οργανώνει και ενοποιεί τις αισθητηριακές πληροφορίες, ώστε
το παιδί να μπορεί να παράγει κατάλληλες, προσαρμοστικές αντιδράσεις στο περιβάλλον του. Στα
παιδιά με δυσκολίες αισθητηριακής επεξεργασίας, ένα περιβάλλον με μειωμένο αισθητηριακό
«θόρυβο» και με δομημένα ερεθίσματα μπορεί να υποστηρίξει τη ρύθμιση του επιπέδου διέγερσης
(arousal) και τη λειτουργική συμμετοχή.
-Ρόλος των σταθερών αισθητηριακών ερεθισμάτων.
Σταθερός, μη μεταβαλλόμενος φωτισμός, απλές απτικές υφές που το παιδί μπορεί να ελέγχει, ήπια
και γνώριμα οσφρητικά ερεθίσματα και ρυθμικός ακουστικός παλμός με μετρονόμο αποτελούν
προβλέψιμα ερεθίσματα που μειώνουν τον κίνδυνο αισθητηριακής υπερφόρτωσης. Η
προβλεψιμότητα και ο ρυθμός, ειδικά στα ακουστικά ερεθίσματα, συνδέονται με σταθεροποίηση
της προσοχής και ρύθμιση της κινητικής και συναισθηματικής ανταπόκρισης, όπως δείχνουν και
παρεμβάσεις που αξιοποιούν ρυθμική ακουστική διέγερση.
-Γωνίες χαλάρωσης στην τάξη
Οι αισθητηριακές γωνίες χαλάρωσης στην τάξη λειτουργούν ως περιβάλλοντα μειωμένων
ερεθισμάτων, όπου το παιδί έχει τη δυνατότητα προσωρινής απόσυρσης, αυτορρύθμισης και
επιστροφής στη μαθησιακή διαδικασία με περισσότερο οργανωμένη συμπεριφορά. Η
βιβλιογραφία για τα calm down / calming corners αναδεικνύει ότι η ύπαρξη τέτοιων ασφαλών,
δομημένων χώρων συνδέεται με μείωση εκρήξεων συμπεριφοράς και βελτίωση δεξιοτήτων
αυτορρύθμισης και συναισθηματικού ελέγχου.
-Επίδραση σε μάθηση και συμμετοχή
Οταν το παιδί υποστηρίζεται να ρυθμίσει το αισθητηριακό του προφίλ, παρατηρείται καλύτερη
οργάνωση προσοχής, βελτιωμένη συγκέντρωση, πιο λειτουργικός σχεδιασμός κίνησης και
μεγαλύτερη συμμετοχή σε μαθησιακές και κοινωνικές δραστηριότητες.
Οι γωνίες χαλάρωσης με
σταθερά, ελεγχόμενα αισθητηριακά ερεθίσματα αποτελούν επομένως βασική, και όχι προαιρετική,
προσαρμογή σε συμπεριληπτικά εκπαιδευτικά περιβάλλοντα και σε προγράμματα
εργοθεραπευτικής παρέμβασης.
Τμήμα εργοθεραπείας
