Σήμερα, στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης, τα μικρά δάχτυλα έγιναν πινέλα και γέννησαν ένα δέντρο πάνω στο χαρτί. Κάθε αποτύπωμα ήταν μια σταγόνα χαράς, κάθε φύλλο μια ανάσα δημιουργίας, κάθε κλαδί μια απόδειξη πως η τέχνη ξεκινά από το παιχνίδι και ανθίζει εκεί όπου υπάρχει φαντασία και αγάπη.
Το δέντρο αυτό δεν είναι απλώς μια ζωγραφιά, αλλά μια συλλογική καρδιά που χτυπά στον τοίχο της τάξης. Μας θυμίζει πως όταν τα παιδιά ενώνουν τις δυνάμεις τους, μπορούν να ριζώσουν τα όνειρα και να τα δουν να ανθίζουν, όπως ακριβώς τα χρώματα που έγιναν κορμός, ρίζες και κλαδιά. Ένα έργο φτιαγμένο με χέρια μικρά, αλλά με ψυχές μεγάλες.
Σύλλογος Διδασκόντων Ειδικού Δημητικού Κοζάνης







































































