Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε παρόμοιο έθιμο για τον στολισμό ενός δέντρου κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, μόνο που το φυτό δεν ήταν έλατο, αλλά η Ειρεσιώνη. Η Ειρεσιώνη (είρος = έριον, μαλλίον) ήταν κλάδος αγριελιάς (κότινος) στολισμένος με γιρλάντες από μαλλί λευκό και κόκκινο και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά, κ.λπ., εκτός του μήλου και του αχλαδιού). Αποτελούσε έκφραση ευχαριστίας για τη γονιμότητα του λήξαντος έτους και παράκληση συνεχίσεως της γονιμότητας και ευφορίας κατά το επόμενο και ήταν αφιερωμένη στην Αθηνά, τον Απόλλωνα και τις Ώρες (Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη).

Το συγκεκριμένο έθιμο αναβιώθηκε από τους μαθητές των Δ’, Ε’, ΣΤ’ τάξεων με εισηγητή τον εκπαιδευτικό, κύριο Νίκο Φυκιάρη.