Στο μονοθέσιο Σχολείο, όπως είναι γνωστό, όλες οι τάξεις βρίσκονται στον ίδιο χώρο και διδάσκονται παράλληλα τα προβλεπόμενα από το Α.Π. μαθήματα σε περιορισμένο χρόνο.
Λόγω του μικρού αριθμού των μαθητών είναι δύσκολο να υπηρετηθούν κάποιοι μαθησιακοί και ψυχοκοινωνικοί στόχοι. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση επιλέγουμε τακτικά να συνδέουμε τα κοινά μαθησιακά αντικείμενα των τάξεων και να τα αντιμετωπίζουμε ως μια θεματική ενότητα που αφορά σε όλους τους μαθητές.
Τέτοιες ενότητες είναι τα ζώα, τα φυτά, ο χρόνος, τα κλάσματα, η προπαίδεια, το ανθρώπινο σώμα, ο τόπος μας και άλλες.
Μία τέτοια διδακτική προσέγγιση επιδιώξαμε και με την ενότητα, μίγματα, η οποία εντάσσεται στην ύλη της Φυσικής της Ε΄τάξης και στη Μελέτη Περιβάλλοντος της Δ’ τάξης.
Στη συγκεκριμένη ενότητα οι μαθητές επιδιώκεται να διασαφηνίσουν έννοιες, όπως μείγματα, διαλύματα, ετερογενή και ομογενή αντίστοιχα, τις έννοιες διαλύτης, διαλυμένες ουσίες, κορεσμένο διάλυμα, ίζημα, διαλυτότητα. Επίσης πρέπει να ανακαλύψουν πώς και με ποιες μεθόδους μπορούμε να διαχωρίσουμε ένα ή περισσότερα συστατικά ενός μείγματος.
Οι εκπαιδευτικοί έχουν από πριν ετοιμάσει τα υλικά, το χώρο και τα φύλλα εργασίας που θα χρειαστούν. ο ρόλος τους είναι συμβουλευτικός και όχι αυστηρά καθοδηγητικός.
Οι μαθητές είναι ήσυχοι, προσεκτικοί, δείχνουν ενδιαφέρον…
“Ξέρω τι χρειάζεται ένα παιδί. Το ξέρω από την καρδιά μου. Χρειάζεται αποδοχή, σεβασμό, συμπάθεια και εμπιστοσύνη. Χρειάζεται ενθάρρυνση, υποστήριξη, ενεργοποίηση και διασκέδαση. Χρειάζεται τη δυνατότητα να διερευνά, να πειραματίζεται και να πετυχαίνει.” (Ερευνώ και ανακαλύπτω, βιβ. Δασκάλου Ε΄Δημοτικού, ΟΕΔΒ, σελ.11 H. Ginott)