Δημοτικό Σχολείο Αρκαδικού Δράμας

Σήμερα με τους μαθητές μου διαβάσαμε Το Βιβλίο με τα Λάθη… και ανακαλύψαμε πως ακόμα και μια μικρή πιτσιλιά μπορεί να γίνει κάτι μαγικό! Γελάσαμε, πειραματιστήκαμε, δημιουργήσαμε και… ναι, κάναμε λάθη! Αλλά ξέρετε κάτι; Τα λάθη μας άνοιξαν δρόμους για νέες ιδέες, σχήματα και φανταστικές εικόνες! Και κάπως έτσι, η τάξη μας γέμισε χρώματα, χαρά και δημιουργία! Σε αυτή την τάξη δεν φοβόμαστε τα λάθη… τα χρωματίζουμε! Δ’ τάξη, κ. Αδαμίδου Φυλ. , Νικολαΐδου Ν. 

Αυτή τη φορά ταξιδέψαμε στον μαγικό και λίγο αλλόκοτο κόσμο του Tim Burton! Ανακαλύψαμε τη μοναδική του ματιά, τα ασυνήθιστα πρόσωπα και τα παράξενα τοπία του, και προσπαθήσαμε να ζωγραφίσουμε όπως εκείνος: με φαντασία, υπερβολή και… λίγη “σκοτεινή” γοητεία! Λίγο επηρεασμένοι από το Halloween και λίγο από τα Χριστούγεννα 🎄, ετοιμαζόμαστε να παρακολουθήσουμε την ταινία «Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης», ενώ ανακαλύψαμε και μια νέα, συναρπαστική μέθοδο ζωγραφικής που μας βοήθησε να δώσουμε ζωή στους πιο παράξενους και υπέροχους ήρωές μας! Γιατί η τέχνη είναι μαγεία, ακόμα κι όταν κρύβεται μέσα στις σκιές.✨ Στ’ τάξη, κ. Χρυσανθίδου Μαρία. 

Ευχαριστούμε τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων για τη δωρεά μουσικών οργάνων στο σχολείο μας!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού (15 Οκτωβρίου), ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας είχε την υπέροχη πρωτοβουλία να καλέσει τον κύριο Πασχάλη Μπόσκο, έναν άνθρωπο με αναπηρία στην όραση.Ο κύριος Μπόσκος, μας μίλησε με ειλικρίνεια, ευαισθησία και χιούμορ για τη ζωή του, την καθημερινότητά του, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, αλλά και για τον τρόπο που επιλέγει να βλέπει τον κόσμο, με δύναμη, αισιοδοξία και φως.

Στη συνέχεια, μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, τα παιδιά της Ε΄ και της ΣΤ΄ τάξης προσπάθησαν να μπουν για λίγο στη θέση του: περπατώντας με λευκό μπαστούνι ή αναγνωρίζοντας νομίσματα χωρίς να βλέπουν. Ήταν μια μοναδική εμπειρία, γεμάτη συγκίνηση, σεβασμό και βαθιά συναισθήματα. Μπήκαμε στη διαδικασία,να αναλογιστούμε ότι πολλές φορές μπορεί να έχουμε τα πάντα στη ζωή μας και, παρ’ όλα αυτά, να νιώθουμε δυστυχισμένοι. Ίσως μόνο όταν χάσουμε κάτι, να καταλάβουμε πόσο πλούσιοι πραγματικά είμαστε, πόσα πράγματα έχουμε γύρω μας…και πόσο συχνά δεν τα εκτιμούμε. Ένα τεράστιο ευχαριστώ στον κύριο Πασχάλη Μπόσκο για την ουσιαστική και ανθρώπινη παρουσία του, αλλά και κυρίως στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων που μας έδωσε την ευκαιρία να ζήσουμε αυτή την τόσο διδακτική εμπειρία ζωής. Μια κουβέντα που θα μείνει στην καρδιά όλων μας. 💙

Πάμε να σας δείξω την ομαδική εργασία μας για την 28η Οκτωβρίου.
Ξεκινήσαμε με μια σύντομη συζήτηση:
• Τι σημαίνει η λέξη ΟΧΙ για εμάς σήμερα;
• Τι είναι ειρήνη; Πώς μοιάζει; Πώς νιώθουμε όταν υπάρχει;
Στη συνέχεια καταγράψαμε μαζί λέξεις-συναισθήματα στον πίνακα:
• Αριστερά για το ΟΧΙ: θάρρος, πατρίδα, ενότητα, αγώνας, αντίσταση, αξιοπρέπεια, ελευθερία
• Δεξιά για την Ειρήνη: φιλία, αγάπη, χαρά, συνεργασία, σχολείο, παιχνίδι, μέλλον, σεβασμός

Σε ένα μεγάλο χαρτί του μέτρου κολλήσαμε την ελληνική σημαία και γράψαμε για τίτλο «Το ΟΧΙ μας έδωσε Ελευθερία – η Ειρήνη μας δίνει Ζωή!» Έπειτα χωρίσαμε το πλαίσιο με μια γραμμή στη μέση.

Στα αριστερά γράψαμε “Το ΟΧΙ του 1940”
και δεξιά “Το ΝΑΙ της Ειρήνης”
Μοίρασα στα παιδιά από ένα λευκό χαρτί,
δημιούργησαν τη σημαία και
γράψαν λέξεις του OXI και της ΕΙΡΗΝΗΣ.
Στη συνέχεια ζωγράφισαν παιδιά,
Στρατιώτες, τανκ κ ένα λευκό περιστέρι μένα κλαδί ελιάς.

Πάνω στο χαρτί του μέτρου σχεδιάσαμε
μια «πέτρινη» γέφυρα που ενώνει το ΟΧΙ με το ΝΑΙ της Ειρήνης.
και κόλλησαν μικρές μπαλίτσες από εφημερίδα.

Περιμετρικά κολλήσαμε παιδάκια και
κάθε παιδί έγραφε μια λέξη από τον πίνακα.
Στο φόντο του ΟΧΙ, ζωγραφίσαμε βουνά και
κολλήσαμε τους στρατιώτες και τανκς .
Στο φόντο της Ειρήνης ζωγραφίσαμε έναν
φωτεινό ήλιο, μια παρέα χαρούμενων παιδιών
σε κύκλο, ένα σχολείο, σπίτια, εκκλησιά.

Τέρμα πάνω κολλήσαμε ένα περιστέρι
που κρατά ένα κλαδί ελιάς, πετά από το “ΟΧΙ” προς το “ΝΑΙ”
και χαμηλά κάτω από τη γέφυρα μικρά
σημαιάκια με τις λέξεις των παιδιών.

Δ’ τάξη, κ. Νικολαΐδου Αθ. 

Σήμερα, το μάθημά μας για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου έγινε αλλιώς. Συνδέσαμε το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον. Το “ΟΧΙ” του 1940 δεν ήταν απλώς μια λέξη… ήταν στάση ζωής. Και σήμερα, συνεχίζουμε να λέμε τα δικά μας “ΟΧΙ” με τις πράξεις μας, με τη στάση μας, με τις επιλογές μας. Στ’ τάξη, κ. Χρυσανθίδου και  Μπόσκου.

Σήμερα η μέρα μας είχε εκδρομή στη Βιβλιοθήκη Δράμας και στο Αρχαιολογικό Μουσείο!

Στη βιβλιοθήκη ακούσαμε, από μια υπέροχη εθελόντρια, το βιβλίο «Αυτό που μας κάνει ανθρώπους» και συζητήσαμε για τη σημασία της γλώσσας ως στοιχείο που ενώνει τους ανθρώπους και αποκαλύπτει τον πολιτισμό τους… Παίξαμε με αναγραμματισμούς και αποκρυπτογραφήσαμε έναν πάπυρο..μια εμπειρία πραγματικά μοναδική! Σειρά είχε το Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας, όπου τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε παρατηρητές και μικρούς αρχαιολόγους. Με τη βοήθεια ενός ειδικά διαμορφωμένου φυλλαδίου, που δημιούργησε ο συνάδελφος Χαϊτίδης Παναγιώτης και το μοιράστηκε μαζί μας, τα παιδιά αναζητούσαν σε ομάδες τα αρχαιολογικά ευρήματα και συμπλήρωναν τις δραστηριότητες. Έτσι χωρίς να το αντιληφθούν, ξεναγήθηκαν στο μουσείο.. μόνοι τους!! Αν και μας έλειψε η παρουσία ενός ξεναγού, ελπίζουμε την επόμενη φορά να έχουμε αυτή την ευκαιρία! Δ’, Στ’ τάξεις, κ. Νικολαΐδου,κ. Χρυσανθίδου