16/1/2013 Εργαστήριο Σεναρίου παρουσία του Γιάννη Καραμπίτσου, κινηματογραφιστή & συνεργάτη του Ομίλου

12η Συνάντηση του Ομίλου

-Συνέχεια της συζήτησης των περιλήψεων σεναρίων των μαθητών/τριών.

-Θα δουλέψουμε με ένα σενάριο περίπου 10 σελίδων (1 σελίδα – 1 λεπτό σε χρονική διάρκεια)

-“Συμπύκνωση” στον κινηματογράφο: με ένα πλάνο αναφέρεται το πέρασμα του χρόνου, όλη η ιστορία της ανθρωπότητας (π.χ. Ταινία “2001” του Kubrick. Στο πρώτο πλάνο ένας πρωτόγονος πετάει ένα κόκκαλο και αυτό μετασχηματίζεται σε διαστημόπλοιο.)

9/1/2013 Εργαστήριο Σεναρίου παρουσία του Γιάννη Καραμπίτσου, κινηματογραφιστή & συνεργάτη του Ομίλου

11η Συνάντηση του Ομίλου

– Άσκηση Σεναρίου:

19/12/2012 Συνάντηση με τον Γιάννη Καραμπίτσο, κινηματογραφιστή & συνεργάτη του Ομίλου

10η Συνάντηση του Ομίλου

– Χωρισμός των μαθητών/τριών σε ομάδες για να αναπτύξουν τα treatments σε σενάρια κατά τη  διάρκεια των διακοπών. Επίσης, θα κάνουν την παρακάτω άσκηση:

Θα γράψουν την Ιδέα τους για:

Δύο χαρακτήρες από την καθημερινότητα (κάθε χαρακτήρας γραμμένος σε ένα χαρτάκι)

Δύο τόπους που θα τους κάνουν εντύπωση

Δύο αντικείμενα που θα τους κάνουν εντύπωση

Δύο θέματα = γενικά, μεγάλα ζητήματα

Δύο πράξεις = δύο ενέργειες

Δύο καταστάσεις

Τα γράφουν σε χαρτάκια και τα φέρνουν την επόμενη φορά.

– καφκικό ύφος: ταλαιπωρία του ήρωα από την εξουσία, η οποία εκπροσωπείται από ανώνυμα πρόσωπα

– Το πείραμα του Kulesov πάνω στο μοντάζ: το εφέ του Kulesov : στο ένα πλάνο θα δούμε αυτόν που κοιτάζει και στο επόμενο πλάνο θα δούμε τι κοιτάζει.

Στο εφέ του Kulesov, ο οποίος ήταν ο δάσκαλος του Eisenstein, ήταν Ρώσος και στο πείραμα του βασίζεται ο σύγχρονος κινηματογράφος.

– Τρόπος λήψης πλάνων :

Τι είναι ο άξονας ; Η νοητή γραμμή που ενώνει τα κεφάλια δύο ηθοποιών. Σχηματίζεται ένα τρίγωνο ανάμεσα στην κάμερα και στους δύο ηθοποιούς. Ο άξονας της νοητής αυτής γραμμής δεν πρέπει να παραβαίνεται, για να μην μπερδεύεται ο θεατής. Αν υπάρξει τέτοια παράβαση, είναι το «πήδημα» του άξονα (π.χ. Godard). Υπάρχουν 3 δίπολα λήψης πάνω στον άξονα. Επίσης, η κάμερα μπορεί να μετακινείται κατά 30 μοίρες πάνω στον άξονα για να φαίνεται η κίνηση φυσιολογική. Αλλιώς φαίνεται σαν να έχει κάνει πήδημα η κάμερα (jump cut).

Γενικό πλάνο, συνήθως πλάνο εδραίωσης.

Ο ηθοποιός δεν κοιτάει στην κάμερα, αλλά λίγο πιο δεξιά ή αριστερά. Αν την κοιτάει υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.

Το 90% των ταινιών φτιάχνονται με τον κλασικό αφηγηματικό τρόπο του κινηματογράφου.

12/12/2012 Συνάντηση με τον Γιάννη Καραμπίτσο, κινηματογραφιστή & συνεργάτη του Ομίλου

9η συνάντηση του Ομίλου & 2η συνάντηση με τον Γιάννη Καραμπίτσο

Περίπου 1 σελίδα σεναρίου αντιστοιχεί περίπου σε 1’ χρονικής διάρκειας.

Το σενάριο είναι ένας τρόπος έκφρασης.

Διαβάστηκαν τα σενάρια των μαθητών/τριών.

Βασικές έννοιες σεναρίων που εμφανίζουν από κοινού :

Μοντάζ των attractions: εξέλιξη του ιδεολογικού μοντάζ από τον Eisenstein με σκοπό να προκαλέσει συναισθήματα και κυρίως σοκ. Χρησιμοποιεί και κυνισμό.

5/12/2012 Συνάντηση με τον Γιάννη Καραμπίτσο, κινηματογραφιστή & συνεργάτη του Ομίλου

8η συνάντηση του Ομίλου

Κινηματογράφος: Γράφει την κίνηση της πραγματικότητας. Πιο πριν αυτό το έκανε η τέχνη της φωτογραφίας.

Ο κινηματογράφος καταγράφει 24 καρέ το δευτερόλεπτο, γιατί τόσες εικόνες μπορεί να καταγράψει και να αντιληφθεί ο εγκέφαλος.

Στο παρελθόν, τραβούσαν με 18 καρέ το δευτερόλεπτο γι’ αυτό τώρα βλέπουμε τον βουβό κινηματογράφο σε γρήγορη κίνηση. Συνεπώς, λίγα καρέ δίνουν γρήγορη κίνηση και πολλά καρέ δίνουν αργή κίνηση. Τα 24 καρέ δίνουν την ψευδαίσθηση της κίνησης της πραγματικότητας.

Εκφραστικά μέσα κινηματογράφου: εικόνα, ήχος, μουσική. Fondu enchaîné = Cross dissolve => Τρόπος μετάβασης από το ένα πλάνο στο άλλο με συνύπαρξη δύο πλάνων για κλάσματα του δευτερολέπτου. Έτσι άλλαζε ο τόπος και ο χρόνος.

Μετά το 1960 και τον Godard, οι σκηνοθέτες χρησιμοποιούν έως και τώρα απλά cut, αλλαγές πλάνων χωρίς εφέ.

Πλάνο: μονάδα μέτρησης του κινηματογράφου. Ανάμεσα σε δύο κολλήσεις έχουμε ένα πλάνο. Αυτό γίνεται στο μοντάζ.

Μετά το πλάνο έρχεται η σκηνή. Μία σκηνή αποτελείται από πολλά πλάνα και αλλάζει, όταν αλλάζει ο χώρος και ο χρόνος και συμβάλλει στην εξέλιξη της πλοκής.

Κάνουμε κινηματογράφο για να αφηγηθούμε κάτι. Οι βασικοί σκοποί της τέχνη είναι να εκφραστούμε και να επικοινωνήσουμε με τους άλλους. Οπότε αυτοί είναι και οι σκοποί του κινηματογράφου.

Το βασικό εκφραστικό μέσο του κινηματογράφου που τον διαφοροποιεί από τις άλλες τέχνες είναι το μοντάζ.

Από νομική σκοπιά, στην Αμερική μία ταινία ανήκει στον παραγωγό της. Αλλιώς λέγεται και εμπορική σκοπιά. Στην Ευρώπη η ταινία ανήκει στον σκηνοθέτη της (auteur cinema = κινηματογράφος του δημιουργού). Υπάρχουν και οι προσωπικές ταινίες που τις φτιάχνει μόνο ένας.

Final cut: Η τελική οπτική γωνία από την οποία φτιάχνεται μία ταινία είναι του μοντέρ. Ο Woody Allen είναι ένας σκηνοθέτης που έχει το Final cut, γεγονός που είναι σπάνιο. Αυτό οφείλεται και στο ότι οι ταινίες του πουλάνε. Έτσι έχει το δικό του ύφος. Το ίδιο και ο Scorcese (=> Outsiders του Hollywood). H φύση του κινηματογράφου είναι εμπόριο και τέχνη μαζί.

Κινηματογράφος:

1.Ταινίες μυθοπλασίας (αφηγηματικές): Έχουν την υποκειμενική αντίληψη του σκηνοθέτη για την αντικειμενική πραγματικότητα.

2. Ντοκιμαντέρ: Καταγράφουν την πραγματικότητα όπως είναι, την αντικειμενική πραγματικότητα. Βέβαια, και εκεί υπάρχει υποκειμενικότητα, λόγω του τι επιλέγει να δείξει ο σκηνοθέτης και τι εκφραστικά μέσα χρησιμοποιεί (π.χ. οπτική γωνία, πλάνα).

Είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε κινηματογράφο για έναν σκοπό.

Το Fondu enchaîné χρησιμοποιείται και για την εικαστική πλαστικότητα των πλάνων, όχι μόνο για την αλλαγή του χώρου και του χρόνου.

Κατά 80%-90% το μοντάζ λέει ψέματα. Για πρακτικούς λόγους (και οικονομικούς) γυρίζονται τα πλάνα χωριστά και το μοντάζ τα ενώνει.