Λίγο προτού αναχωρήσει ο Ερωτόκριτος προς την εξορία, όπου τον έχει στείλει ο βασιλιάς και πατέρας της Αρετούσας, συναντιέται  με την αγαπημένη του κι ανταλλάσσουν όρκους αιώνιας αγάπης.

“Τα θλιβερά μαντάτα” είναι συρραφή στίχων ερωτικών που απευθύνει ο ερωτευμένος νέος στη νέα που αγαπά και δεν μπορεί να έχει. Είναι μελοποιημένοι από τον Γιάννη Μαρκόπουλο και ερμηνευμένοι  από τον αξέχαστο Νίκο Ξυλούρη.

Παρουσίαση του ιστορικού πλαισίου του Μυκηναϊκού πολιτισμού, της εξάπλωσης των Μυκηναίων, των πηγών γνώσης μας για τον κόσμο τους, της οικονομικής-κοινωνικής-πολιτικής οργάνωσης του κράτους τους.

Ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://drive.google.com/file/d/0B3n84BUnKjefeUI4bVpQY2lneXM/edit?usp=sharing

Πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο βρίσκετε την παρουσίαση της σχολικής παράδοσης, μια σύντομη αναδρομή στους  πολιτισμούς του Αιγαίου, ως  εισαγωγή στην ουσία για τον πρώτο ελληνικό πολιτισμό, τον Μυκηναϊκό.

https://drive.google.com/file/d/0B3n84BUnKjefNlZmWWYxUTQ4Q2M/edit?usp=sharing

Οι παρουσιάσεις των σχολικών παραδόσεων, σε μορφή pdf , συνοδευόμενες από…. εξωφρενικά σχόλια!

Πατήστε στους παρακάτω συνδέσμους για να δείτε:

1)  ΑΙΓΥΠΤΟΣ (η χώρα, η οικονομία, η κοινωνία, η πολιτική οργάνωση) 

https://docs.google.com/file/d/0B3n84BUnKjefQklxQ2VkZy1jUUE/edit?usp=sharing

2) ΑΙΓΥΠΤΟΣ (ιστορικές περίοδοι) 

https://docs.google.com/file/d/0B3n84BUnKjefemhIT1hEMDVnX0E/edit?usp=sharing

3) ΑΙΓΥΠΤΟΣ (θρησκεία, γραφή, γράμματα, επιστήμες, τέχνη) 

https://docs.google.com/file/d/0B3n84BUnKjefTWJjblRzUnpkUlU/edit?usp=sharing

 Καλό διάβασμα!

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Η παρακάτω παρουσίαση είναι του πολιτιστικού προγράμματος που διενεργήθηκε στο Γυμνάσιο Πάρου κατά το τρέχον σχολικό έτος 2012-13,  με τη συμμετοχή μαθητών της Β’ τάξης.

Θέμα του είναι η αναζήτηση των βασικών αρχών της Βυζαντινής Αρχιτεκτονικής, μέσα από σπουδαία μνημεία της Μεσογείου, κυρίως όμως μέσα από το ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, την Παναγία Εκατονταπυλιανή. 

Στα πλαίσια του ίδιου προγράμματος, ασχοληθήκαμε και με τη Βυζαντινή Αγιογραφία, μελετώντας και θαυμάζοντας λατρευτικά έργα τέχνης:  φορητές εικόνες, τοιχογραφίες, ψηφιδωτά.

[slideboom id=783535&w=425&h=370]

Η παρουσίαση από την πρώτη μας συνάντηση στο πλαίσιο υλοποίησης του Πολιτιστικού Προγράμματος “Βυζαντινά μνημεία του τόπου μου (και όχι μόνο)” με μαθητές της Β’ Γυμνασίου του Γυμνασίου Πάρου.

Για να τη δείτε, πατήστε εδώ:    ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΤΕΧΝΗ (Ι)

Το «Γιατί το Βυζάντιο», το καινούργιο βιβλίο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, γραμμένο απευθείας στα ελληνικά, αποτελεί ένα απόσταγμα σχεδόν βιωματικό, από την πολύχρονη διδασκαλία της διαπρεπούς βυζαντινολόγου στη Σορβόννη. Απευθύνεται στο ευρύ κοινό και ειδικά σε εκείνους που τους απασχολεί το ζήτημα της ελληνικής ιστορικής συνέχειας.

«Το πόνημα αυτό», αναφέρει η ίδια, «απευθύνεται σε όσους από τους Νεοέλληνες ταλανίζονται με το πρόβλημα της ελληνικής ιστορικής συνέχειας και στους ξένους (κυρίως τους Δυτικοευρωπαίους και τους Αμερικανούς βλαστούς τους) που αρκούνται στην επιλεκτική γνώση του παρελθόντος τους, άσχετα από κάθε ιστορική πραγματικότητα και με μόνο μέλημα τη δικαίωση μιας σύγχρονης πολιτικής προσέγγισης, που υπαγορεύουν συμφέροντα και ενδιαφέροντα, ξένα συχνά από την ιστορία και το αντικείμενό της». […]

Ο στόχος της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ είναι ο εξής, όπως τον διατυπώνει στον Πρόλογό της: «Να βάλω, κατά το δυνατόν, έστω εκ του πλαγίου και λάθρα σχεδόν, το Βυζάντιο στη θέση που τα επιτεύγματά του μας υπαγορεύουν: να πω συνοπτικά, εννοώ, αυτά που το αναδεικνύουν ως την πρώτη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία και που εξηγούν, όχι μόνο το πολιτιστικό μεγαλείο του (και αυτό ανεπαρκώς ακόμη γνωστό), αλλά και την ασυνήθη για παγκόσμια δύναμη (όπως ήταν κάποτε το Βυζάντιο) μακροβιότητά του».

Η επιλογή των θεμάτων που αναπτύσσονται σχετίζεται κυρίως με φαινόμενα μακράς διαρκείας και μπορούν να ερμηνεύσουν το «Γιατί» της βυζαντινής πολιτικής εμβέλειας (εξ ου και ο τίτλος «Γιατί το Βυζάντιο»).

Αναλύονται οι σχέσεις της πολιτείας με την εκκλησία (αυτοκράτορα και πατριάρχη), του κέντρου με την περιφέρεια (Κωνσταντινούπολης και επαρχιών), του Βυζαντίου με τους πολυποίκιλους γείτονές του, φίλους, συμμάχους ή εχθρούς. Οι συνοριακές συρρικνώσεις, οι δογματικές διαμάχες, οι στρατιωτικοπολιτικές αντιπαλότητες και οι άνισες κοινωνικές διαβαθμίσεις που ρύθμιζαν την καθεστηκυία τάξη εξηγούν τη δυσκολία της βυζαντινής κοινωνίας αλλά και της πολιτικής να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών. Η πτώση της αυτοκρατορίας πρώτα στα χέρια των Σταυροφόρων (1204) και τελικά στους Οθωμανούς (1453) προλογίζουν την χαλεπότητα της μετέπειτα εποχής που θεμέλιό της ωστόσο μένει η πολύχρονη βυζαντινή εμπειρία: θρησκευτική, ιδεολογική και βιωματική. Απόηχός της ως τις μέρες μας μπορεί να θεωρηθεί η αμφίσημη σχέση των Νεοελλήνων με τη Δύση και με την Ανατολή, πρόβλημα της νεοελληνικής ταυτότητας.