Το κοινό την συμπάθησε αμέσως λόγω της μουσικής της ικανότητας και του ταλέντου της στο τραγούδι, και τώρα την θαυμάζουν σε κάθε εκδήλωση! Αποπνέει αυτοπεποίθηση στη σκηνή, χορεύει και τραγουδάει, ενώ αιχμαλωτίζει τον ενθουσιασμό του κοινού και τον επιστρέφει τρεις φορές! Η Ιουλία Καραπατάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986. Τελείωσε το 2004 το Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Παλλήνης. Φοίτησε στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και άρχισε να μαθαίνει κλασική κιθάρα σε ηλικία 11 ετών. Από τότε έχει εμφανιστεί ως τραγουδίστρια-μουσικός σε μπαρ και μουσικές σκηνές στην Αθήνα, στην ευρύτερη περιοχή και στο εξωτερικό. Τον Οκτώβριο του 2017 εμφανίστηκε για πρώτη φορά ζωντανά στο πλευρό του Σωκράτη Μάλαμα. Το καλοκαίρι του 2018 συνεργάζεται και με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. “Ένα μικρό μέρος του παιδικού μου ονείρου ήταν ο Μάλαμας. Σε παλαιότερη συνέντευξή της στην Καθημερινή είχε πει: “Λέω το “Καληνύχτα” του Σωκράτη στην πρώτη κασέτα που με έβαλε ο πατέρας μου να τραγουδήσω ως παιδί”. Έχει συνεργαστεί με πολυάριθμους καλλιτέχνες, όπως το Γιάννη Παπαβασιλείoυ, τους Αντώνη και Θοδωρή Ξηντάρη, το Σωτήρη Παπατραγιάννη και το Μανώλη Πάππο. Συνεργάζεται με το συγκρότημα Kompania.
“Το τραγούδι έρχεται από ένα πηγαίο μέρος. Αλλά, αν δεν το ποτίζεις, θα μαραθεί”
• Με τα ρεμπέτικα μέχρι τη Γ’ λυκείου δεν είχα ποτέ ασχοληθεί. Ασχολήθηκα μαζί τους από τύχη εντελώς, όταν στο μάθημα των μουσικών συνόλων -στα οποία παίρνουν μέρος παιδιά από όλες τις τάξεις του σχολείου- ένας καθηγητής που είχαμε ήθελε να κάνει ένα ρεμπέτικο σχήμα και μου ζήτησαν να τραγουδήσω. Αυτή ήταν, πρακτικά, η πρώτη μου επαφή με το ρεμπέτικο.
• Η μουσική ικανοποιεί την ανάγκη μου για έκφραση, γιατί δυσκολεύομαι με τα λόγια και το τραγούδι με βοηθάει πάρα πολύ στο να ανοίγομαι. Όταν τραγουδάω ένα τραγούδι και καταλαβαίνω τον στίχο, σκέφτομαι ότι ο δημιουργός του έχει περάσει κάτι παρόμοιο με μένα και ότι αυτό που τραγουδάω έχει αγγίξει κάποιους ανθρώπους, οπότε αισθάνομαι αυτόματα κάπως ανακουφισμένη, σαν να έχω παρέα. Σίγουρα με έχει αλλάξει πολύ η μουσική ως χαρακτήρα, έγινα πιο κοινωνική, και δεν έχω κάνει απλά υπερβάσεις, έχω γίνει άλλος άνθρωπος.
• Ο έρωτας είναι κινητήριος δύναμη. Νομίζω ότι όποιος άνθρωπος ζει χωρίς έρωτα είναι δυστυχής γιατί ο έρωτας είναι χαρά, είναι ντοπαμίνη, είναι ναρκωτικό. Όταν είμαι ερωτευμένη τραγουδάω πολύ διαφορετικά τα τραγούδια του έρωτα.
”Τακούνια για καρφιά, να εκδικηθεί η ομορφιά.”
”Το ‘να θα λέει πως σ’ έχασα Και το άλλο πως ποτέ δεν ξέχασα.”
”Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή.”
”Η αγάπη πάει με μπαστούνι κι εγώ με γκάζια στο τακούνι.”
