Ο πατριωτικός ύμνος “Θούριος” του Ρήγα Βελεστινλή γράφτηκε το 1797, ακούστηκε σε συγκεντρώσεις με σκοπό να ξεσηκώσει τους Έλληνες και σίγουρα συνέβαλε στο ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821.
Η ελληνική μουσική διαφοροποιείται ανάλογα με τις ιστορικές περιόδους και ανάλογα με τους αιώνες που περνούν. Κάθε στιγμή, όμως, αφήνει το στίγμα της στη συνείδησή μας με τραγούδια που παραμένουν αναλλοίωτα μέχρι σήμερα.
Και τι άλλο επιδρά πιο έντονα στο συναίσθημα των Ελλήνων από τον Ύμνο εις την Ελευθερία; Το ποίημα γράφτηκε το 1823 από τον Διονύσιο Σολωμό και ένα τμήμα του αποτελεί τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας.
Στη συνέχεια ξεχωρίζουμε τον Ολυμπιακό Ύμνο, σύνθεση του Σπύρου Σαμαρά και ποίηση του Κωστή Παλαμά, που ακούστηκε στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896.
Ένα από τα κομμάτια του 20ου αιώνα που χαράχτηκαν ανεξίτηλα στις καρδιές των Ελλήνων είναι το <<Παιδιά της Ελλάδος παιδιά>> [1940] της Σοφίας Βέμπο. Ήταν το πρώτο τραγούδι του έπους του ΄40 και γράφτηκε με σκοπό την εμψύχωση των Ελλήνων στρατιωτών.
Και ας περάσουμε στον 20ο αιώνα
το 1960 ο Μάνος Χατζηδάκις γράφει “Τα παιδιά του Πειραιά”. Είναι από τα πιο γνωστά παγκοσμίως τραγούδια, καθώς έχει ερμηνευτεί από πάρα πολλούς καλλιτέχνες, όπως η Μελίνα Μερκούρη, από όλο τον κόσμο και έχει κερδίσει αρκετές διακρίσεις.
Τέσσερα χρόνια μετά ο Θεοδωράκης γράφει το ορχηστρικό τραγούδι “Ο χορός του Ζορμπά” για την ταινία που έκανε το συρτάκι γνωστό σε όλο τον κόσμο.
Τέλος, το τραγούδι <<My Number One>> κέρδισε τον πεντηκοστό διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2005 το οποίο το τραγούδησε η Έλενα Παπαρίζου.
Πηγές: βικιπαίδεια
