My Theatre

Ένα ιστολόγιο για όσους αγαπούν το θέατρο…

Σχέδιο Μαθήματος “Θα σ’αγαπώ ό,τι κι αν γίνει”

Αυγ 202630

ΩΡΙΑΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Πρωτοβάθμια Εκπαιδευση

Τμήμα: Α-Δ

Τίτλος:   «Θα σ ’αγαπώ ό,τι κι αν γίνει»

Εμπλεκόμενες γνωστικές περιοχές:  Θεατρική Αγωγή, Γλώσσα, Φιλαναγνωσία, Κινησιολογία, Μουσική, Εικαστικά

Προσδοκώμενα Μαθησιακά αποτελέσματα: Το σενάριο βασίστηκε στο ομώνυμο  παραμύθι της Debi Gliori και δίνει μια ολοκληρωμένη πρόταση για το πως μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά για

  • Την εμπιστοσύνη και την ενσυναίσθηση
  • Την αγάπη / γονεϊκή αγάπη
  • Τις ανθρώπινες σχέσεις
  • Τη διαφορετικότητα

Συγκεκριμένα στόχος των δραστηριοτήτων του εκπαιδευτικού σεναρίου είναι να απαντηθούν τα ακόλουθα ερωτήματα:

  • Ποια είναι η αξία της αγάπης του γονέα προς το παιδί
  • Εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών της οικογένειας
  • Τι καθορίζει τις σχέσεις μας με τους άλλους;
  • Λογική και συναίσθημα. Τι είναι πιο σημαντικό;
  • Μέχρι που μπορεί να φτάσει η αγάπη μας για τους άλλους;

Όλοι αυτοί οι ευρύτεροι θεματικοί και διδακτικοί στόχοι που αποτελούν ζητήματα που απασχολούν τα παιδιά σε κάθε εποχή και κοινωνία, επεξεργάζονται στο σενάριο αυτό μέσω θεατρικών τεχνικών και εισάγουν τα παιδιά στην έννοια του αυτοσχεδιασμού, της αφήγησης, του ΔσΡ (Δασκάλου σε ρόλο), της δραματοποίησης, της ανίχνευσης σκέψης, του Role Playing (παιχνίδι ρόλων), της ιδεοθύελλας κλπ. Το συγκεκριμένο σενάριο έχει ως κύριους στόχους, αφενός να έρθουν σε επαφή οι συμμετέχοντες με ένα λογοτεχνικό κείμενο της παγκόσμιας παιδικής δραματουργίας και αφετέρου να αναπτύξουν μια πιο κριτική ματιά πάνω σε κοινωνικά θέματα όπως η φιλία, η αγάπη για τον συνάνθρωπο, οι ανθρώπινες σχέσεις, η γονεϊκή αγάπη και η διαφορετικότητα. Παράλληλα οι δραστηριότητες, οι θεατρικές τεχνικές και οι ασκήσεις-δραστηριότητες που επιλέχτηκαν συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στο να μπορέσουν τα παιδιά να επεξεργαστούν θέματα της καθημερινότητας, να επινοήσουν λύσεις σε δύσκολες καταστάσεις, να ενεργοποιήσουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα τους, να επικοινωνήσουν και να συνεργαστούν, καθώς και να διερευνήσουν ιδέες, αξίες, συναισθήματα και συμπεριφορές. Επίσης οι μαθητές αναμένεται να έρθουν σε επαφή με τις κλασικές αξίες της φιλίας και του ανθρωπισμού μέσα από τη διαμόρφωση ενός κατάλληλου δραματικού περιβάλλοντος, να αποκτήσουν αισθητικές, κοινωνικές και εκφραστικές δεξιότητες, ενσυναίσθηση και κοινωνική υπευθυνότητα.  Τέλος, τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να λειτουργήσουν σε ένα μυθοπλαστικό περιβάλλον δημιουργώντας δραματικές σκηνές, αυτοσχεδιάζοντας και πλάθοντας ρόλους. Τόσο η θεματολογία όσο και τα προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα ανταποκρίνονται στο ηλικιακό επίπεδο και τα ενδιαφέροντα των παιδιών στα οποία απευθύνεται το σενάριο.

Διδακτική μέθοδος: Θεατρικό παιχνίδι, διερευνητική δραματοποίηση, αυτοσχεδιασμός, παγωμένες εικόνες, κλασική δραματοποίηση, ΔσΡ, ρόλος στον τοίχο, ο διάδρομος της σκέψης, δράση που παγώνει, ψηφιακά εργαλεία

Προαπαιτούμενες γνώσεις:  Ως προαπαιτούμενες γνώσεις, θα πρέπει τα παιδιά μαζί με την εκπαιδευτικό Θεατρικής Αγωγής, να έχουν έρθει σε επαφή με το παραμύθι και να έχουν εντοπίσει κάποιους βασικούς άξονες. Επιπλέον θα αξιοποιηθεί η γενικότερη εμπειρία που έχουν αποκτήσει οι μαθητές μέσα από την επαφή τους με τη θεατρική αγωγή και το θεατρικό παιχνίδι.

Υλικοτεχνική υποδομή: Αίθουσα πολλαπλών εκδηλώσεων, Η/Υ, προτζέκτορας, cd player ή MP3 player, κόλλες Α4, μπογιές, μαρκαδόροι, μολύβια, χαρτί μέτρου, καρέκλες, υφάσματα.

Περιγραφή διδακτικής πορείας του μαθήματος:  

Α’ ΦΑΣΗ – Δημιουργία ατμόσφαιρας της ομάδας:

Χρονική διάρκεια: 5 λεπτά

Στον κύκλο,  ο / η εκπαιδευτικός καλεί τα μέλη της ομάδας σε παιχνίδια επαφής, συγκέντρωσης και σωματικής έκφρασης προκειμένου να αισθανθούν οικειότητα και άνεση και να εξασκήσουν τις εκφραστικές τους δεξιότητες και την επικοινωνία τους. Ο/Η εκπαιδευτικός λέει στα παιδιά να απλωθούν στο χώρο και να περπατήσουν ελεύθερα στο χώρο με τη Μουσική. Έπειτα ανά διαστήματα σταματά τη μουσική και τους ζητά να δείξουν με έκφραση του προσώπου αλλά και του σώματος τους διάφορα συναισθήματα: λύπη, θυμός, απογοήτευση, αγάπη, χαρά, γκρίνια κλπ

Ο εμψυχωτής μετά τη δράση αυτή ρωτά τα παιδιά σε ποιες περιπτώσεις αισθάνονται κάποια από αυτά τα συναισθήματα και πως τα αντιμετωπίζουν, π.χ. κλαίω, μιλάω σε ένα φίλο ή τη μαμά κλπ.

Β’ ΦΑΣΗ – Γνωριμία με το αρχικό ερέθισμα:

Χρονική διάρκεια: 10 λεπτά

Ο ΔσΡ μαμάς διηγείται, για να εκκινήσει την ιστορία και να τραβήξει το ενδιαφέρον των παιδιών: «ο Μικρός είναι πολύ κακόκεφος…έχει κλειστεί μέσα στο δωμάτιο του και αναποδογυρίζει τα πάντα…Δεν ξέρω τι να κάνω…δεν ξέρω τι έχει πάθει»

  • Ρόλος στον τοίχο: Σε μεγάλο χαρτί του μέτρου υπάρχει το περίγραμμα του Μικρού και τα παιδιά γράφουν πως μπορεί να αισθάνεται ή τι πιστεύουν ότι έχει πάθει.
  • Τα παιδιά χωρίζονται σε μικρές ομάδες και με καθοδήγηση του εκπαιδευτικού, δημιουργούν με παντομίμα, χωρίς ήχο και λόγια, τη σκηνή του δωματίου. Ο εκπαιδευτικός ανά διαστήματα αγγίζει στον ώμο το παιδί που κάνει τον Μικρό, ζητώντας να του να μιλήσει εκείνη τη στιγμή.
  • Σε ζεύγη τα παιδιά αυτοσχεδιάζουν έναν μικρό διάλογο ανάμεσα στη μαμά και τον Μικρό, όπου εκείνος φαίνεται να αντιδρά θυμωμένος, ενώ η μαμά προσπαθεί να τον πλησιάσει

Γ’ ΦΑΣΗ  – Δημιουργία δραματικού νέου περιβάλλοντος

Χρονική διάρκεια 15 λεπτά

  • Ο/Η εκπαιδευτικός συνεχίζει την αφήγηση της ιστορίας, πάλι ως ΔσΡ μαμάς, λέγοντας ότι το μικρό της είπε ότι πιστεύει πως δεν τον αγαπούν…Εκείνη του απάντησε ότι θα τον αγαπά ό,τι κι αν γίνει! Ο εκπαιδευτικός τότε εκφράζει τις ανησυχίες του Μικρού: «Θα με αγαπάς ακόμη κι αν γινόμουν έντομο ή κροκόδειλος;»
  • Σκηνές μεταμόρφωσης – Συλλογικός ρόλος: Τα παιδιά χωρίζονται με τη βοήθεια του εκπαιδευτικού σε μικρές ομάδες και δημιουργούν με ελεύθερο τρόπο, κινησιολογικά και ηχητικά κλπ τη μεταμόρφωση του παιδιού πρώτα σε έντομο και μετά σε κροκόδειλο.
  • Ακολουθεί ερώτηση από τον εκπαιδευτικό ως προς το τι θεωρούν ότι μπορεί να σημαίνει αυτή η μεταμόρφωση του παιδιού σε έντομο ή κροκόδειλο; Έχει συμβεί κάτι ανάλογο σε αυτούς ποτέ;
  • Ο εκπαιδευτικός συνεχίζει την αφήγηση («Χαλάει ποτέ η αγάπη; Ρώτησε ο μικρός»). Στο σημείο αυτό ρωτάει τα παιδιά να του απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα. Ιδεοθύελλα. Έπειτα τους διαβάζει την απάντηση της μαμάς.

Ο/Η εκπαιδευτικός ολοκληρώνει την ανάγνωση της ιστορίας. Ζητά από κάποια παιδιά να αναπαραστήσουν τη σκηνή αυτή της ιστορίας (μαμά και μικρός στο δωμάτιο κοιτούν τον ουρανό) και να τη δραματοποιήσουν, ενώ κάποια παιδιά μπαίνουν σε ρόλους αστεριών, κυρίων προσώπων ακόμη και αντικειμένων του δωματίου.

-Δημιουργία δράσης και στοχασμού / επαφή με την ιστορία και τον ρόλο

Χρονική διάρκεια: 10 λεπτά

Ο εκπαιδευτικός τονίζει στα παιδιά ότι η μαμά ζητά από τον Μικρό να κοιτά πάντα τα αστέρια για να του θυμίζουν την αγάπη της. Ζητά έπειτα από τα παιδιά να γράψουν σε χαρτί ή να πουν προφορικά με ποιο τρόπο εκείνα θυμούνται καθημερινά την αγάπη των δικών τους προσώπων, αλλά και με ποιο τρόπο δείχνουν εκείνα την αγάπη τους στους άλλους; (5 λεπτά)

Ο/Η εκπαιδευτικός τέλος προβάλλει στην τάξη διάφορες εικόνες μεταξύ οικογενειακών προσώπων άλλες με θετικές κι άλλες με αρνητικές καταστάσεις. Ακολουθεί σχολιασμός / συζήτηση με την ομάδα  και διαχωρισμός του τι είναι αγάπη και τι όχι.

Δ’ ΦΑΣΗΑξιολόγηση:  Χρονική διάρκεια 5 λεπτά

Ο/Η εκπαιδευτικός καλεί τα παιδιά να φτιάξουν μια ομαδική ζωγραφιά ή ένα ομαδικό ζωντανό γλυπτό που να αποτυπώνει κεντρικά σημεία της ιστορίας ή τη σκέψη τους για το Θα σε αγαπώ ό,τι κι αν γίνει.

archeio lhpshs EIKONA

Ο Θεατρίνο…η μασκότ της Θεατρικής Αγωγής

Αυγ 202628

THeatrino prototypo

Επίπεδα Έντασης της Φωνής

Αυγ 202628

EPIPEDA ENTASHS FONHS

Λεξιλόγιο Θεατρικής Αγωγής

Αυγ 202628

LEXILOGIO THEATROY

Θεατρικές Τεχνικές

Αυγ 202628

THEATRIKES TECHNIKES

Σε τι διαφέρει το θέατρο από το δράμα;

Αυγ 202627

file 0000000046847246bc68cbe4b6616b81 1

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ QUINTA THEATER

Αυγ 202627

https://quinta-theater.gr/category/theatro/i-apopsi-mas/

Η μνήμη ως πατρίδα του ανθρώπου στη ζωή και το θέατρο

Αυγ 202627

Υπάρχουν στιγμές που μοιάζουν να έχουν χαθεί οριστικά. Ένα πρόσωπο που δεν βρίσκεται πια κοντά μας, ένα σπίτι που δεν υπάρχει όπως παλιά, μια φωνή που δεν ακούμε πλέον, ένα καλοκαίρι που πέρασε και δεν πρόκειται να επιστρέψει. Κι όμως, τίποτα από αυτά δεν χάνεται πραγματικά όσο εξακολουθεί να υπάρχει μέσα στη μνήμη. Γιατί η μνήμη δεν είναι απλώς ένας αποθηκευτικός χώρος του παρελθόντος. Είναι ένας ζωντανός τόπος στον οποίο ο άνθρωπος επιστρέφει για να συναντήσει εκείνον που υπήρξε, εκείνον που είναι και, ίσως, εκείνον που θα γίνει.

Ο άνθρωπος είναι, σε μεγάλο βαθμό, η ιστορία που θυμάται. Η ταυτότητά του δεν συγκροτείται μόνο από το παρόν του, αλλά και από όλα όσα έχουν προηγηθεί: τις εμπειρίες, τις απώλειες, τις χαρές, τις απογοητεύσεις, τις συναντήσεις, τις επιλογές και τα λάθη του. Χωρίς τη μνήμη, το παρελθόν θα αποκοβόταν από το παρόν και η προσωπική ιστορία θα έχανε τη συνέχειά της. Θα υπήρχαν γεγονότα, αλλά όχι απαραίτητα η αίσθηση ότι ανήκουν σε μια ενιαία ζωή.

Η μνήμη, επομένως, είναι ένας από τους βασικούς μηχανισμούς μέσα από τους οποίους απαντά ο άνθρωπος στο ερώτημα «ποιος είμαι;». Θυμάμαι σημαίνει αναγνωρίζω ότι υπήρξα. Και μέσα από αυτή την αναγνώριση μπορώ να καταλάβω καλύτερα ποιος είμαι σήμερα.

Όμως η μνήμη δεν είναι φωτογραφική μηχανή. Δεν καταγράφει το παρελθόν όπως ακριβώς συνέβη. Το ξαναφτιάχνει. Κάθε φορά που θυμόμαστε, επιστρέφουμε σε ένα γεγονός μέσα από το βλέμμα του ανθρώπου που έχουμε γίνει σήμερα. Έτσι, το ίδιο περιστατικό μπορεί να αποκτήσει διαφορετικό νόημα με το πέρασμα των χρόνων. Κάτι που κάποτε θεωρήσαμε αποτυχία μπορεί αργότερα να αναγνωριστεί ως μια σημαντική εμπειρία. Μια απώλεια που κάποτε έμοιαζε αβάσταχτη μπορεί να μετατραπεί σε πηγή δύναμης. Ένας άνθρωπος που κάποτε μας πλήγωσε μπορεί, χρόνια αργότερα, να αποτελεί μέρος μιας ιστορίας που καταφέραμε να κατανοήσουμε διαφορετικά.
Η μνήμη, λοιπόν, δεν μας επιστρέφει απλώς στο παρελθόν. Μας επιτρέπει να συνομιλούμε μαζί του.
Και ίσως εδώ βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες της…μας βοηθά να δίνουμε νόημα σε όσα ζήσαμε. Ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη μόνο να θυμάται τι συνέβη… Έχει ανάγκη να κατανοεί τι σήμαινε αυτό που συνέβη. Η μνήμη γίνεται έτσι μια διαδικασία ερμηνείας της ίδιας μας της ζωής.
Ταυτόχρονα, η μνήμη δεν είναι μόνο ατομική, είναι και συλλογική. Ο άνθρωπος θυμάται μέσα σε οικογένειες, κοινότητες, τόπους και κοινωνίες. Ιστορίες που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, οικογενειακές αφηγήσεις, φωτογραφίες, τραγούδια, αντικείμενα, τελετουργίες, μνημεία και τόποι λειτουργούν ως φορείς μιας συλλογικής μνήμης. Μέσα από αυτά, το παρελθόν ενός ανθρώπου μπορεί να γίνει κομμάτι της ιστορίας πολλών.
Έτσι, η μνήμη αποκτά και μια βαθύτερη κοινωνική διάσταση. Μια κοινωνία που θυμάται γνωρίζει από πού έρχεται. Και μια κοινωνία που γνωρίζει από πού έρχεται μπορεί να αναρωτηθεί με μεγαλύτερη επίγνωση πού θέλει να πάει.
Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε εποχή προσπαθεί να διαχειριστεί τη μνήμη της. Γιατί όποιος ελέγχει την αφήγηση του παρελθόντος επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό και τον τρόπο με τον οποίο μια κοινωνία αντιλαμβάνεται το παρόν της. Η λήθη μπορεί να είναι ανακουφιστική, αλλά μπορεί να γίνει και επικίνδυνη. Όταν ξεχνάμε όσα μας διαμόρφωσαν, κινδυνεύουμε να επαναλάβουμε όσα δεν κατανοήσαμε.
Ωστόσο, υπάρχει και μια άλλη πλευρά της μνήμης. Η μνήμη μπορεί να γίνει βάρος. Υπάρχουν αναμνήσεις που δεν λειτουργούν ως γέφυρες αλλά ως δεσμά. Το παρελθόν μπορεί να αποκτήσει τέτοια δύναμη, ώστε να εμποδίζει τον άνθρωπο να ζήσει το παρόν. Η προσκόλληση σε όσα χάθηκαν μπορεί να μετατρέψει τη μνήμη από καταφύγιο σε φυλακή.
Γι’ αυτό ίσως η ουσιαστική σχέση με τη μνήμη δεν είναι ούτε η απόλυτη προσκόλληση ούτε η πλήρης λήθη. Είναι η συμφιλίωση. Να μπορούμε να κοιτάζουμε πίσω χωρίς να παύουμε να προχωράμε μπροστά. Να κρατάμε όσα αξίζει να κρατηθούν, χωρίς να απαιτούμε από το παρελθόν να επιστρέψει.
Και εδώ η μνήμη συναντά το θέατρο.
Το θέατρο, από τη φύση του, είναι τέχνη της μνήμης. Κάθε παράσταση είναι μια συνάντηση του παρόντος με κάτι που έχει ήδη συμβεί ή έχει ήδη γραφτεί. Ένα κείμενο που μπορεί να έχει δημιουργηθεί πριν από δεκαετίες ή αιώνες αποκτά ξανά σώμα, φωνή και παρουσία μέσα από τους ηθοποιούς. Το παρελθόν δεν παρουσιάζεται απλώς· αναβιώνει μπροστά στα μάτια του θεατή.
Κάθε φορά που ένας ηθοποιός επαναλαμβάνει μια φράση, αυτή δεν είναι ποτέ ακριβώς η ίδια. Έχει προηγηθεί η μνήμη όλων των προηγούμενων παραστάσεων, των προηγούμενων συναισθημάτων, των προηγούμενων εμπειριών. Και ο θεατής, από την πλευρά του, παρακολουθεί μέσα από τη δική του προσωπική μνήμη. Έτσι, μια θεατρική παράσταση γίνεται ένας τόπος συνάντησης πολλών διαφορετικών μνημών.
Ίσως γι’ αυτό το θέατρο μας συγκινεί τόσο βαθιά. Γιατί μας θυμίζει ότι η ανθρώπινη ζωή δεν αποτελείται μόνο από αυτά που συμβαίνουν τώρα. Κουβαλάμε μέσα μας ανθρώπους που γνωρίσαμε, τόπους που αφήσαμε, λόγια που ειπώθηκαν, όνειρα που πραγματοποιήθηκαν ή διαψεύστηκαν. Κουβαλάμε ακόμη και όσα δεν συνέβησαν ποτέ αλλά τα περιμέναμε.
Η μνήμη είναι, τελικά, ένας ιδιότυπος τρόπος να νικά ο άνθρωπος τον χρόνο. Δεν μπορεί να τον σταματήσει. Μπορεί όμως να διασώσει ίχνη του. Ένα βλέμμα, μια μυρωδιά, μια μελωδία, μια φράση μπορούν ξαφνικά να ανοίξουν μια πόρτα προς έναν κόσμο που θεωρούσαμε χαμένο. Και τότε καταλαβαίνουμε πως ο χρόνος μπορεί να παίρνει τους ανθρώπους και τα γεγονότα από τη ζωή μας, αλλά δεν μπορεί να αποφασίσει μόνος του τι σημαίνουν για εμάς.
Ίσως τελικά η μνήμη να είναι η πιο προσωπική μορφή αντίστασης στη φθορά.
Γιατί όσο θυμόμαστε, τίποτα δεν έχει υπάρξει μάταια.
Οι άνθρωποι που πέρασαν από τη ζωή μας εξακολουθούν να υπάρχουν μέσα στις ιστορίες που αφηγούμαστε. Οι τόποι που αφήσαμε εξακολουθούν να κατοικούν μέσα μας. Οι στιγμές που τελείωσαν συνεχίζουν να διαμορφώνουν τις επόμενες. Και εμείς, μέσα από όλα αυτά, συνεχίζουμε να γράφουμε την προσωπική μας ιστορία.
Η μνήμη δεν μας ζητά να ζούμε στο παρελθόν. Μας ζητά να μην το αρνούμαστε.
Γιατί ίσως ο άνθρωπος να μην είναι μόνο αυτό που ζει.
Είναι και όλα εκείνα που θυμάται.

Τι σημαίνει πολλαπλή νοημοσύνη;

Ιούν 202523

FB IMG 1513855300297

από κάτω από: Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τι σημαίνει πολλαπλή νοημοσύνη;    

Θεατρικές τεχνικές με μια ματιά…

Ιούν 202521

11 1

από κάτω από: Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Θεατρικές τεχνικές με μια ματιά…    
« Παλιότερα άρθρα


Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων