Η εβδομάδα που πέρασε ήταν γεμάτη χρώματα, φαντασία, δημιουργία και ενθουσιασμό! Με αφορμή τις Απόκριες ταξιδέψαμε στον κόσμο της παράδοσης, της ιστορίας και της μεταμφίεσης μέσα από συζητήσεις, εικόνες και δημιουργικές δραστηριότητες.
Αρχικά γνωρίσαμε τον Αρλεκίνο, μια από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες του καρναβαλιού. Μάθαμε ότι ο Αρλεκίνος προέρχεται από την ιταλική Κομέντια ντελ Άρτε και είναι ένας χαρούμενος, σκανταλιάρης αλλά καλοκάγαθος ήρωας του θεάτρου. Ξεχωρίζει από τη στολή του με τα πολύχρωμα ρόμβους και το ιδιαίτερο καπέλο του. Συζητήσαμε για τα γεωμετρικά σχήματα που σχηματίζουν το κοστούμι του και παρατηρήσαμε πώς τα έντονα χρώματα εκφράζουν τη ζωντάνια και τη χαρά της Αποκριάς.
Στη συνέχεια μιλήσαμε για τις παραδοσιακές αποκριάτικες μεταμφιέσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Γνωρίσαμε τις μάσκες και τις φορεσιές που αλλάζουν όνομα και μορφή από τόπο σε τόπο. Αναφερθήκαμε στους «Γενίτσαρους και Μπούλες» της Νάουσα, στους «Κουδουνοφόρους» της Δράμα, καθώς και στους «Κορδελάτους» της Νάξος. Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν από τις ιδιαίτερες μάσκες, τα κουδούνια, τις παραδοσιακές στολές και τα έθιμα που συνδέονται με τη χαρά, τη σάτιρα αλλά και την αναγέννηση της φύσης.
Ιδιαίτερη αναφορά κάναμε στο φημισμένο Καρναβάλι της Πάτρα, το μεγαλύτερο καρναβάλι της Ελλάδας, με τις μεγάλες παρελάσεις, τα εντυπωσιακά άρματα και το έθιμο της καύσης του Καρνάβαλου. Μιλήσαμε επίσης για καρναβαλικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στο Ρέθυμνο, στην Ξάνθη και στη Κοζάνη, όπου κάθε τόπος διατηρεί τη δική του ξεχωριστή αποκριάτικη ταυτότητα.
Η θεματική μας επεκτάθηκε και στον χώρο της Τέχνης. Παρατηρήσαμε έργα του Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος φιλοτέχνησε πολλές παραστάσεις με Αρλεκίνους κατά τη «ροζ περίοδό» του, και συζητήσαμε πώς αποτύπωσε τη μορφή με διαφορετικό ύφος και χρωματισμούς. Είδαμε επίσης έργα του Πολ Σεζάν, ο οποίος ζωγράφισε σκηνές με μασκαράδες και θεατρικές φιγούρες, παρατηρώντας τα χρώματα, τη στάση των μορφών και την ατμόσφαιρα των έργων. Μέσα από την παρατήρηση των πινάκων τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τη ζωγραφική και εξέφρασαν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους.
Μέσα από τις συζητήσεις μας τα παιδιά εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους (μάσκα, στολή, μεταμφίεση, καρναβάλι, παρέλαση), γνώρισαν στοιχεία της λαϊκής μας παράδοσης και κατανόησαν πως οι Απόκριες δεν είναι μόνο διασκέδαση, αλλά και κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Και φυσικά, δεν μείναμε μόνο στη θεωρία! Δημιουργήσαμε και εμείς τις δικές μας μάσκες Αρλεκίνου και άλλες αποκριάτικες μάσκες εμπνεόμενοι από αγαπημένες φιγούρες των παιδιών όπως ποντικάκια και βατραχάκια, δίνοντας χώρο στη φαντασία και στο παιχνίδι ρόλων. Η τάξη μας γέμισε χαμόγελα και χαρούμενες μεταμορφώσεις!Τα παιδιά έκοψαν, κόλλησαν, συνδύασαν χρώματα και μοτίβα και έφτιαξαν μοναδικές, χαρούμενες μάσκες γεμάτες φαντασία. Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή καλλιεργήθηκε η λεπτή κινητικότητα, η αισθητική αντίληψη και η χαρά της δημιουργίας.
Συνεχίζοντας το αποκριάτικο ταξίδι μας, προσεγγίσαμε και τα έθιμα της Καθαράς Δευτέρας μέσα από τη μουσική, τη λογοτεχνία, τη συζήτηση και φυσικά τη δημιουργία.
Ακούσαμε το έργο «Χαρταετοί» του Μίκης Θεοδωράκης και μιλήσαμε για το πώς η μουσική μπορεί να μας ταξιδεύει και να μας γεμίζει εικόνες. Τα παιδιά έκλεισαν τα μάτια και φαντάστηκαν πολύχρωμους χαρταετούς να πετούν ψηλά στον ουρανό, νιώθοντας τη χαρά και την ελευθερία που συμβολίζει το πέταγμά τους.
Γνωρίσαμε ακόμη την παράδοση της Κυράς Σαρακοστής μέσα από το βιβλίο «Τα επτά παπούτσια της Κυρά Σαρακοστής». Συζητήσαμε γιατί η Κυρά Σαρακοστή έχει επτά πόδια — όσα και οι εβδομάδες μέχρι το Πάσχα — και πώς κάθε εβδομάδα «κόβουμε» ένα παπούτσι, μετρώντας τον χρόνο μέχρι τη μεγάλη γιορτή. Τα παιδιά κατανόησαν έτσι την έννοια της χρονικής ακολουθίας και της προσμονής.
Μιλήσαμε επίσης για το Σαρακοστιανό τραπέζι, τα παραδοσιακά νηστίσιμα φαγητά και τα έθιμα της ημέρας: τη λαγάνα, τον χαλβά, τις ελιές, τα όσπρια και φυσικά τον χαρταετό. Συνδέσαμε τη συζήτηση με προσωπικές εμπειρίες των παιδιών και οικογενειακές στιγμές στην εξοχή.
Ιδιαίτερη συγκίνηση μας χάρισε το παραμύθι «Το παιδί με τον κόκκινο χαρταετό», μια ιστορία που μιλά για την ελπίδα, τα όνειρα και τη δύναμη της προσπάθειας. Μέσα από το συμβολισμό του κόκκινου χαρταετού, τα παιδιά συζήτησαν για τα δικά τους όνειρα και για το πώς, όπως ο χαρταετός, μπορούμε να «πετάμε ψηλά» όταν πιστεύουμε στον εαυτό μας.
Και φυσικά, περάσαμε στη δράση! Δημιουργήσαμε τους δικούς μας πολύχρωμους χαρταετούς, δουλεύοντας με σχήματα, γραμμές και συμμετρία. Τα παιδιά έκοψαν, κόλλησαν, στόλισαν και διακόσμησαν, καλλιεργώντας τη λεπτή κινητικότητα και τη δημιουργικότητά τους. Παράλληλα, εξασκήθηκαν σε μαθηματικές έννοιες (σχήμα ρόμβου, μοτίβα, συμμετρία), εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους και συνεργάστηκαν σε ομάδες.
