Οι μαθητές του Γ΄3, με τη βοήθεια του δασκάλου τους, έφτιαξαν τα ημερολόγια του

2014. Τα ημερολόγιά τους ήταν χαρούμενα αρκουδάκια που θα τους συντροφεύουν

σε όλη τη διάρκεια της νέας χρονιάς.

Επιμέλεια: κος Τσιμπούκας Σωτήρης

Εκτός από τη διατροφή, σημαντικό ρόλο στην καλή μας υγεία παίζει  η άσκηση. Τα παιδιά μιλούν για το “αγαπημένο” ποδήλατο και το ζωγραφίζουν.

Επιμέλεια: κα  Βορεοπούλου Κατερίνα, κα Μητρούλα Ελένη

και κα  Ματζαρίδου Ελένη

Οι σελιδοδείκτες μας

Οι μαθητές της Β΄ τάξης έκοψαν και ζωγράφισαν με τα πιο ωραία τους χρώματα

σελιδιδείκτες με τις τέσσερις εποχές. Τους έβαλαν στα Βιβλία της Γλώσσας και από

τότε βρίσκουν γρήγορα και εύκολα το μάθημα της Γλώσσας.

Επιμέλεια: κα Βορεεοπούλου Κατερίνα, κα Μητρούλα Ελένη και

κα Ματζαρίδου Ελένη

Οι Μεγάλοι Δάσκαλοι

     Ως Τρεις Ιεράρχες αναφέρονται οι τρεις επιφανείς άγιοι και θεολόγοι

της χριστιανικής θρησκείας, προστάτες των γραμμάτων και των μαθητών, ο Ιωάννης

οΧρυσόστομος, ο Βασίλειος ο Μέγας και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος ή Ναζιανζηνός.

     Αναδείχθηκαν ως σημαντικοί εκκλησιαστικοί πατέρες και άγιοι. Η σοφία και η

δράση τους έδωσε σε αυτούς τον τίτλο των μεγίστων φωστήρων, όπως ψέλνεται

και στο τροπάριό τους: «Τους τρεις μεγίστους φωστήρας της τρισηλίου θεότητος …».

     Οι Τρεις Ιεράρχες έδειξαν προσήλωση στη χριστιανική θρησκεία και η ζωή τους

ήταν γεμάτη από τους αγώνες τους για αυτή. Τα συγγράμματά τους, αλλά και η

προφορική τους διδασκαλία έδωσαν δόξα και αίγλη στη χριστιανική παιδεία.

     Γαλουχημένοι με τα βαθιά νοήματα της θρησκείας και άριστοι γνώστες της

αρχαίας ελληνικής σοφίας, συνδυάζουν τις γνώσεις τους αυτές και προσφέρουν

τις πρώτες βάσεις στη διαμόρφωση της ελληνοχριστιανικής παιδείας και

του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού. Για τη μεγάλη τους προσφορά στα γράμματα

ανακηρύχτηκαν άγιοι προστάτες των γραμμάτων και των μαθητών.

     Για τη σοφία τους και τη χριστιανική τους ζωή, η ορθόδοξη Εκκλησία τούς ονόμασε

αγίους και γιορτάζουν ο καθένας ξεχωριστά. Επειδή όμως,δημιουργήθηκε μια

διαφωνία μεταξύ των χριστιανών για το ποιος από τους τρεις προσέφερε τα

περισσότερα, αποφασίστηκε και καθιερώθηκε από τα τέλη του 4^ου αιώνα να υπάρχει

και για τους τρεις μια κοινή γιορτή στις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους. Επειδή

είναι προστάτες των γραμμάτων, καθιερώθηκε αυτή η γιορτή να είναι και γιορτή

των γραμμάτων και της ελληνοχριστιανικής παιδείας.

     Η καθιέρωση αυτή έγινε μετά την απελευθέρωση των Ελλήνων από τον τουρκικό

ζυγό και από το 1842 η γιορτή καθιερώθηκε ως εκπαιδευτική από τη σύγκλητο

του πανεπιστημίου Αθηνών. Αυτή η γιορτή επεκτάθηκε και στα σχολεία που αυτή

τη μέρα αργούν και οργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις και τελετές στη μνήμη

των Αγίων.

Επιμέλεια: κα Μουζούρη Άννα

Οι μαθητές της Β΄ τάξης μετέτρεψαν την αίθουσά τους σε

εργαστήρι ζαχαροπλαστικής

και έφτιαξαν νοστιμότατα γλυκά.

Επιμέλεια: κα Βορεοπούλου Κατερίνα, κα Μητρούλα Ελένη

και κα Ματζαρίδου Ελένη

Ο χειμώνας έφτασε και οι μαθητές έφτιαξαν την αφίσα του, αφού πρώτα γνώρισαν τις

αγροτικές εργασίες, τις μεγαλύτερες γιορτές, τα ήθη και τα έθιμα. Επίσης, συζήτησαν

για τα καιρικά φαινόμενα του χειμώνα και τα προβλήματα που δημιουργούν στους

ανθρώπους.

Επηρεασμένοι από το πνεύμα των Χριστουγέννων, τραγούδησαν και έφτιαξαν το

δέντρο των ευχών.

Επιμέλεια: κα Βορεοπούλου Κατερίνα, κα Μητρούλα Ελένη,

κα Ματζαρίδου Ελένη και κα Μουζούρη Άννα

Αγιά- Βαρβάρα μίλησε κι ο Σάββας απεκρίθη: “μάζεψε ξύλα κι άχυρα και

σύρτε και στο μύλο, γιατί ο Άη Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος”.

Τα παιδιά συγκέντρωσαν παροιμίες και αινίγματα, συζήτησαν για την ερμηνεία

τους και τη χρήση τους στην καθημερινή τους ζωή. Με αφορμή τις παροιμίες και

τα αινίγματα περιπλανήθηκαν στην παράδοσή μας.

Επιμέλεια: κα Βορεοπούλου Κατερίνα, κα Μητρούλα Ελένη,

κα Ματζαρίδου Ελένη και κα Μουζούρη Άννα

Τα παιδιά έφτιαξαν τις δικές τους χαμογελαστές “ψωμοφατσούλες”.

Επιμέλεια: κα Μουζούρη Άννα

Οι μαθητές του Γ΄2 γνώρισαν με κάθε δυνατή λεπτομέρεια τις εργασίες του

θερισμού και του αλωνίσματος. Συγκέντρωσαν τα έθιμα που τηρούν οι

αγρότες αυτή την περίοδο και έφτιαξαν το δεύτερο κατά σειρά βιβλίο τους.

Έθιμα του θερισμού και του αλωνίσματος

Πρώτος στο χωράφι για το θερισμό έμπαινε ο ιδιοκτήτης. Έκανε τον σταυρό του και με το δρεπάνι του έκοβε τα χερόβολα και τα άφηνε σταυρωτά κατά γης. Ύστερα ευχόταν «καλή σοδειά!».

Φίλιππος – Κωνσταντίνος Π. – Παναγιώτης

Σε κάποια μέρη, όταν τελειώσει το αλώνισμα και είναι έτοιμο το σιτάρι να μεταφερθεί στο σπίτι, ο γεωργός το σταυρώνει με το κορπολόι και το κλείνει σε έναν κύκλο που χαράζει πάλι με το κορπολόι. Η πρώτη πράξη είναι ευχαριστίας στη θεία δύναμη και η δεύτερη μαγική – φυλακτική, αφού ο κύκλος προστατεύει, περικλείει και αφήνει απ΄έξω κάθε αρνητική ενέργεια. 

  Χριστίνα – Χρύσα

 Στο τέλος του θερισμού αφήνουν στη μέση του χωραφιού ένα δεμάτι για καλή τύχη.

Γιάννης Μπ.

 Στα παλιά χρόνια οι γεωργοί, όταν τελείωναν το θέρισμα, πήγαιναν να βοηθήσουν και τις άλλες οικογένειες.

 Ραφαήλ

 Στη Σκύρο αφήνουν δύο λημάρια από ένα θεριστό χωράφι άθερα για χαρά του χωραφιού και για να φάνε τα πουλιά και τα αγρίμια.

 Γιάννης Ντ.

Στα χωριά της Άμφισσας τον Ιούλη, υπήρχαν αλώνια και έπαιρναν το όνομα του γείτονα. Άλειφαν με το σάρωμα τον πολτό από σβουνιά των βοδιών όλο το αλώνι και περίμεναν να έρθει ο Βαλμάς με τα άλογα για το αλώνισμα.

 Ανδρέας

 Στα πιο παλιά χρόνια, ο πρωτεργάτης άρχιζε και θέριζε μέχρι να φτιάξει ένα δεμάτι. Το στόλιζαν με παπαρούνες και αγριολούλουδα. Ύστερα το έβαζαν να στέκεται όρθιο κατά τη διάρκεια του θερισμού σαν προσφορά και θυσία του γεωργού προς τον Θεό, όπως έκαναν και οι αρχαίοι, ικετεύοντας τη Γη να είναι πάντα καλή και απλόχερη μαζί τους.

 Σταματίνα

 Οι θεριστές συνήθως, άφηναν για το καλό μια σπιθαμή γης αθέριστη και άφηναν ένα δεμάτι, το οποίο το έστηναν στο κέντρο του χωραφιού.

 Σοφία

 Ο γεωργός την ώρα της συγκομιδής πρέπει να ευχαριστήσει τη δύναμη που τον βοήθησε να πάει καλά η σπορά του. Γι΄ αυτό δε θερίζει τελείως το χωράφι του. Αφήνει κάτι για αυτή τη δύναμη, ώστε του χρόνου να τον βοηθήσει ξανά.

 Ειρήνη

 Στον Δρυμό Θεσσαλονίκης και αλλού, το πρώτο δεμάτι στάχυα που δένουν, το στήνουν όρθιο και το προσκυνούν, ενώ ο νοικοκύρης ρίχνει νομίσματα.

 Γιώργος

Υπάρχει η συνήθεια από το τελευταίο δεμάτι στάχυα, όταν θερίζουν, να πλέκουν μια ωραία δέσμη που ονομάζεται «χτένι» ή «σταυρός». Την κρεμούν στο εικονοστάσι του σπιτιού. Όταν έρθει ο καιρός της σποράς, τότε τους κόκκους αυτούς που έχουν ευλογηθεί, τους ανακατεύουν με τον σπόρο.

Κατερίνα

 Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, πριν αρχίσει ο θερισμός, σφάζουν έναν κόκορα, γιατί αρχίζει κάτι καινούριο. Σε άλλες περιοχές, όταν αλωνίζουν στο αλώνι, βάζουν πολύ δυνατά άλογα για να έχουν δύναμη οι εργάτες όπως τα άλογα και στο τέλος γιορτάζουν με χορούς και τραγούδια.

Κωνσταντίνος Μπ.

 Οι γεωργοί θέριζαν από το πρωί ως το βράδυ. Στο αθέριστο χωράφι έβαζαν έναν ξύλινο σταυρό.

Μαργαρίτα

 Όταν τελείωνε ο θερισμός, έπαιρναν μια δέσμη σιταριού και με αυτή έπλεκαν έναν σταυρό, τον οποίο τοποθετούσαν για ευλογία στη θύρα του σπιτιού ή στο εικονοστάσι, δηλωτικό του τέλους του θέρους.

Σεβαστή

 Στον θερισμό οι θεριστές τραγουδούν και λένε αστεία. Όταν τελειώσουν, αφήνουν λίγα στάχυα στο χωράφι για να ρίξουν τον «δράκο». Το τελευταίο φαγητό το έλεγαν καρπόθεμα.

Κωνσταντίνος Ξ.

Ο μήνας Ιούνιος λέγεται και «θεριστής», γιατί οι γεωργοί θερίζουν αυτό τον μήνα τα σιτηρά τους. Όταν τελειώσει ο θερισμός, παίρνουν μια δέσμη σιταριού και αυτή πλέκουν έναν σταυρό και τον βάζουν για ευλογία στην πόρτα του σπιτιού.

Αλέξης

 Στο Βαλτετσίνο, κάθε Αύγουστο γίνεται γιορτή που είναι γνωστή ως «το παραδοσιακό αλώνισμα». Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες του χωριού συγκεντρώνονται στο αλώνι, δίπλα στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Η εκδήλωση συνοδεύεται με φαγητό, χορό και τραγούδι.

Άγγελος

 Οι αγρότες στο χωριό μου, μετά το θέρος, καίνε τα ομοιώματα από τα σκιάχτρα για να διώξουν την κακή σοδειά του επόμενου χρόνου.

Στέλιος

 Όταν τελειώνει ο θερισμός, οι νοικοκυρές ετοιμάζουν στο σπίτι ένα γλύκισμα που το έτρωγαν και έδιναν ευχές για τον επόμενο χρόνο.

Τζένη

Επιμέλεια: κα Μουζούρη Άννα

Εφαρμόζοντας στην πράξη τις τεχνικές που έμαθαν τα παιδιά στο μάθημα των

Εικαστικών, ζωγράφισαν τα φρούτα του φθινοπώρου και έφτιαξαν κολάζ.

Επιμέλεια: κα Βορεοπούλου Κατερίνα, Μητρούλα Ελένη

και κα Ματζαρίδου Ελένη