Ένα μάθημα, ένα μάθημα διαφορετικό από τα συνηθισμένα.
Ένα μάθημα ζωής.
Στις 7 Δεκεμβρίου είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε ένα άτομο με αναπηρία. Αυτήν τη γυναίκα την έλεγαν Βασιλική και είναι φίλη της δασκάλας μας. Η κ. Βασιλική μας μίλησε για τα παιδικά της χρόνια στο ίδρυμα ΠΙΚΠΑ στην Πεντέλη, στο οποίο έζησε για 10 χρόνια. Αυτό το ίδρυμα ήταν η οικογένειά της. Μέσα από το παιχνίδι ξέχναγαν τις αναπηρίες τους. Στα 8 της χρόνια κατάφερε να περπατήσει. Αυτό μας δίνει ένα σπουδαίο μάθημα. Μέσα από αυτό καταλάβαμε ότι στη ζωή όλες οι δυσκολίες απομακρύνονται και αυτές με τον καιρό τους αν προσπαθήσουμε να τις δεχτούμε αλλά ταυτόχρονα αν προσπαθήσουμε να τις διώξουμε.
Αυτήν τη γυναίκα ή οποιονδήποτε άνθρωπο με αναπηρία πρέπει να τον σεβόμαστε. Όλοι συγκινηθήκαμε με τα λόγια της αλλά κι εκείνη με τα δικά μας. Αυτήν τη γυναίκα τη θεωρώ γενναία γιατί στα δύσκολα δεν τα παράτησε όλα αλλά πάλεψε για τη ζωή της. Μας είπε επίσης ότι την κορόιδευαν όταν βγήκε από το ίδρυμα, εκείνη την ενοχλούσε όλο αυτό το κλίμα, αλλά μετά αδιαφορούσε. Φανταζόταν τον γύρω κόσμο έξω από το ίδρυμα, παραμυθένιο. Δυστυχώς, αυτό δεν ίσχυε, ούτε ισχύει. Αυτό μας άγγιξε όλους συναισθηματικά, πόσο μάλλον εμένα που έχω ζήσει κάτι τέτοιο. Όταν μας μιλούσε ένιωθα συγκίνηση, λύπη, χαρά… ήταν ανάμικτα συναισθήματα. Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία που θα είναι για πάντα στην καρδιά μου. Ανυπομονώ να ξανασυναντήσω την κ. Βασιλική.
Κυριακή Μ. ΣΤ2
“Όταν έχεις το καλό δεν το εκτιμάς ………το εκτιμάς όταν το χάσεις“. Όταν αυτά λόγια λέγονται από έναν τέτοιο γλυκό άνθρωπο οι λέξεις και το νόημα τους αποκτούν μια άλλη διάσταση και αξία.
“Οι δυσκολίες κάνουν κάποιους ανθρώπους να σπάνε. Άλλους, να σπάνε ρεκόρ”.
William Arthur Ward
