Τα Χριστούγεννα έρχονται πάντα σιωπηλά, σαν μια υπενθύμιση ότι μέσα στον θόρυβο του κόσμου υπάρχει ακόμα χώρος για φως. Και αυτό το φως, πιο συχνά απ’ όσο νομίζουμε, κατοικεί στα παιδιά.

Τα παιδιά δεν είναι για να τα κρατάμε δεμένα στις βεβαιότητές μας. Έρχονται μέσα από εμάς, μα δεν μας ανήκουν. Κουβαλούν τη δική τους μοναδική διαδρομή, ένα αύριο που δεν μας ζητά να το ελέγξουμε, αλλά να το σεβαστούμε. Ο ρόλος μας είναι να στεκόμαστε δίπλα τους, όχι μπροστά τους.

Ανάμεσά μας υπάρχει ένας δεσμός αθόρυβος και βαθύς,  κάτι σαν μια αόρατη κλωστή που ενώνει καρδιές, γενιές και ελπίδες. Δεν φαίνεται, όμως  και αν κοπεί  όλα χάνουν το νόημά τους. Αυτός ο δεσμός υφαίνεται καθημερινά  με αγάπη, εμπιστοσύνη, συνέπεια και παρουσία.

Γιατί όσο ένα παιδί προστατεύεται, ακούγεται και μεγαλώνει με αξιοπρέπεια, υπάρχει ελπίδα. Ελπίδα όχι αφηρημένη, αλλά ζωντανή. Κατοικεί στα βλέμματα, στις ερωτήσεις και στα όνειρα που γεννιούνται κάθε μέρα μέσα στις τάξεις και στα σπίτια μας.

Ας γίνουν λοιπόν αυτές οι γιορτινές μέρες μια κοινή υπόσχεση: να μην βαραίνουμε τις ψυχές των παιδιών με τους φόβους και τις αγωνίες  μας, να μην περιορίζουμε το μέλλον τους με τις βεβαιότητές μας, αλλά να τους δίνουμε ρίζες για να στέκονται αλλά και φτερά για να πετούν ψηλά.

Καλά Χριστούγεννα, με υγεία, ανθρωπιά και πίστη στο πιο πολύτιμο δώρο της ζωής μας, τα παιδιά μας…

Το σχέδιο δράσης του σχολείου μας για τη μείωση των απορριμμάτων μας υλοποιήθηκε με βάση τρεις κεντρικούς πυλώνες: ελάττωση κατανάλωσης, ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση. Η αξιολόγηση της δράσης ήταν ουσιαστικό κομμάτι της διαδικασίας, ώστε να δούμε αν οι προσπάθειές είχαν αποτέλεσμα και πραγματοποιήθηκε με δύο τρόπους:

1. Ποιοτικά δεδομένα: Μέσω συνέντευξης με την καθαρίστρια του σχολείου, πριν και μετά την υλοποίηση του σχεδίου, για να καταγραφούν αλλαγές στην καθημερινή εικόνα των κάδων.
2. Ποσοτικά δεδομένα: Μέσω παρατηρήσεων και καταγραφών της ποσότητας και του είδους των απορριμμάτων στους κάδους των τάξεων,  πριν και μετά την υλοποίηση του σχεδίου δράσης.

Τι διαπιστώσαμε:

• Σημαντική μείωση των ανακυκλώσιμων υλικών στους κάδους γενικής χρήσης
• Αύξηση της χρήσης των κάδων ανακύκλωσης, με τα υλικά να διαχωρίζονται πιο σωστά
• Αξιοσημείωτη μείωση κατά 20% της κατανάλωσης χαρτιού Α4, συγκριτικά με το προηγούμενο σχολικό έτος
• Καθημερινή εφαρμογή της επαναχρησιμοποίησης υλικών σε δραστηριότητες, χειροτεχνίες και κατασκευές
• Ελαχιστοποίηση της  χρήσης πλαστικών μιας χρήσης (σακούλες, αλουμινόχαρτο, μπουκάλια), χάρη στην ευαισθητοποίηση μαθητών και γονέων

Παράδειγμα στην πράξη
Τα σκηνικά αντικείμενα της γιορτής λήξης ήταν κατασκευασμένα σχεδόν εξ ολοκλήρου από ανακυκλώσιμα υλικά, αποδεικνύοντας πως η δημιουργικότητα και η οικολογική συνείδηση μπορούν να συνυπάρχουν.

Τελικό συμπέρασμα
Η αξιολόγηση έδειξε πως το σχέδιο δράσης δεν έμεινε στη θεωρία – άλλαξε συμπεριφορές και καλλιέργησε συνειδήσεις. Οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας εφαρμόζουν πλέον με συνέπεια τον οικο-κώδικά μας, συμβάλλοντας καθημερινά σε ένα πιο βιώσιμο σχολείο.

Μια γέφυρα  φροντίδας και εμπιστοσύνης

Στο σχολείο μας, η δράση «Εκτάκια υιοθετούν Πρωτάκια» έχει καθιερωθεί ως μία από τις πιο ζωντανές και ουσιαστικές εμπειρίες της σχολικής χρονιάς. Γεννήθηκε από την ανάγκη να υποδεχτούμε με φροντίδα τα πρωτάκια μας  και εξελίχθηκε σε μια παιδαγωγική σχέση εμπιστοσύνης και υποστήριξης ανάμεσα στους μεγαλύτερους και τους μικρότερους μαθητές.

Από την πρώτη μέρα, ένα χέρι να σε κρατά

Με την έναρξη της χρονιάς, κάθε πρωτάκι συνδέεται με ένα εκτάκι  που αναλαμβάνει ρόλο «μεγάλου φίλου».  Καλωσορίζει το μικρό παιδί και το βοηθά να προσαρμοστεί, το ξεναγεί στο σχολείο και στους κανόνες του, το στηρίζει στα διαλείμματα και στις πρώτες του κοινωνικές επαφές και του δίνει τη σιγουριά ότι δεν είναι μόνο του.  Έτσι ξεκινά μια σχέση που βασίζεται στην εμπιστοσύνη, την ενσυναίσθηση και την αμοιβαία εκτίμηση.

Πολύτιμες κοινές στιγμές

Μαζί ζωγραφίζουν, παίζουν, διαβάζουν, δημιουργούν. Τα Εκτάκια αποκτούν ενεργό ρόλο και αντιλαμβάνονται την αξία του να φροντίζεις, να στηρίζεις, να δείχνεις τον δρόμο. Τα πρωτάκια αποκτούν αυτοπεποίθηση και νιώθουν σίγουρα, βλέποντας ότι κάποιος είναι εκεί για να τα καθοδηγήσει με καλοσύνη και σεβασμό.

Μια παιδαγωγική πρακτική με επίκεντρο τη σχέση

Η επιτυχία αυτής της δράσης στηρίζεται σε κάτι διαχρονικό και πολύτιμο, τη δύναμη της σχέσης. Μαθητές διαφορετικών ηλικιών συναντιούνται σε ένα κοινό πλαίσιο συνεργασίας, αποδοχής και αλληλοκατανόησης. Μέσα από την καθημερινή επαφή αναπτύσσονται δεξιότητες ενσυναίσθησης και υπευθυνότητας, καλλιεργείται το αίσθημα της  κοινότητας  και ενισχύεται η αίσθηση του ανήκειν. Για τους μαθητές της  έκτης τάξης  η εμπειρία αυτή λειτουργεί ως τελικός σταθμός ωρίμανσης πριν από  το πέρασμα στην επόμενη βαθμίδα.

 Σχέσεις που προστατεύουν: μια ασπίδα απέναντι στον σχολικό εκφοβισμό

Ένα από τα σημαντικότερα οφέλη της δράσης είναι ότι συμβάλλει ουσιαστικά στην πρόληψη του σχολικού εκφοβισμού. Ο σχολικός εκφοβισμός δεν γεννιέται μόνο από τη σύγκρουση. Συχνά ξεκινά από τη μοναξιά, την αίσθηση του αποκλεισμού και την έλλειψη κοινωνικής σύνδεσης. Η συγκεκριμένη δράση χτίζει προληπτικά ένα δίκτυο σχέσεων που μειώνει τις πιθανότητες περιθωριοποίησης.  Το Πρωτάκι νιώθει ότι ανήκει, το Εκτάκι γίνεται θετικό πρότυπο και το σχολείο αποκτά κλίμα αποδοχής και ασφάλειας.

Η πρόληψη του σχολικού εκφοβισμού δεν χρειάζεται πάντα παρεμβάσεις.  Ξεκινά με το να καλλιεργούμε κουλτούρα συμπερίληψης, συνεργασίας και φροντίδας.

 Ένα μήνυμα που μένει

Η δράση «Εκτάκια υιοθετούν Πρωτάκια» δεν είναι απλώς παράδοση στο σχολείο μας. Είναι μια επιλογή που δείχνει πώς η καθημερινότητα μπορεί να γίνει πεδίο μάθησης, σχέσης και ενδυνάμωσης.

«Έχω κάποιον δίπλα μου που με βλέπει, με νοιάζεται, με ενθαρρύνει.
Μια μέρα, θα είμαι εγώ αυτός που θα κάνει το ίδιο για κάποιον άλλον.»

Ανακύκλωση – Το παλιό γίνεται πολύτιμο

Σε μια εποχή που ο πλανήτης φωνάζει «φτάνει πια!», οφείλουμε να απαντήσουμε όχι μόνο με λόγια αλλά με πράξεις. Στο σχολείο μας, δεν αρκεστήκαμε σε ένα κεφάλαιο στο βιβλίο της Μελέτης ή μια εργασία στη Γλώσσα. Κάναμε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: ενσωματώσαμε την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση σε όλα τα διδακτικά αντικείμενα και στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων – γιατί η αλλαγή δεν είναι απλώς θέμα πληροφορίας, είναι θέμα στάσης ζωής.

 Επαναχρησιμοποίηση – Η δεύτερη ζωή των υλικών

Παλιά αντικείμενα από το σπίτι, την τάξη και το σχολείο πήραν νέα πνοή μέσα από την κατασκευή έργων τέχνης. Ό,τι θεωρούνταν “άχρηστο”, μετατράπηκε σε πηγή δημιουργίας, έκφρασης και περιβαλλοντικού μηνύματος.

Και δεν μείναμε μόνο εκεί – προχωρήσαμε στη δημιουργία αφίσας με τον οικο-κώδικα, όπου οι μαθητές αποτύπωσαν με χρώμα, φαντασία και… πράσινη συνείδηση, όσα θέλουν να βλέπουν στον κόσμο τους.

Από χριστουγεννιάτικα στολίδια μέχρι τα  σκηνικά αντικείμενα για τη σχολική γιορτή, κάθε κατασκευή βασίστηκε σε υλικά που άλλοι θα είχαν ήδη πετάξει. Οι μαθητές έμαθαν ότι κάθε αντικείμενο έχει δεύτερη – και τρίτη – ευκαιρία, αρκεί να το δεις με άλλη ματιά.

Δημιουργήσαμε έργα τέχνης και χειροτεχνίες, όχι με υλικά από κάποια καταστήματα, αλλά με υλικά από… το καλάθι ανακύκλωσης. Επειδή η φαντασία δεν έχει όρια – ούτε και η συνείδηση.

Εκπαίδευση με σύμμαχο την Τεχνητή Νοημοσύνη

Μετά την επιμόρφωσή μας στην Τεχνητή Νοημοσύνη, συνεργαστήκαμε με τον ChatGPT για τη δημιουργία τετράστιχων μηνυμάτων με θέμα την ανακύκλωση. Τα παιδιά συνδύασαν γνώση, δημιουργικότητα και τεχνολογία, αποδεικνύοντας ότι η ευαισθητοποίηση μπορεί να γίνει… και ψηφιακά ποιητική!

Δράσεις με αντίκτυπο – Γιατί οι φωνές των παιδιών έχουν δύναμη

Η χρονιά κορυφώθηκε με τη δημιουργία αφισών με οικολογικά μηνύματα, πανό διαδήλωσης και – γιατί όχι; – μιας φουτουριστικής πόλης φτιαγμένης από ανακυκλώσιμα υλικά, στην οποία κυκλοφορούσε περήφανα κι ένας υπερήρωας της Marvel. Ναι, καλά διαβάσατε. Γιατί ακόμα και οι ήρωες χρειάζονται πλανήτη για να τον σώσουν.

Μάθημα ζωής, όχι μόνο σχολικό μάθημα

Δεν πρόκειται για ένα project που μπήκε στο πρόγραμμα «για το τυπικό». Είναι μια αλλαγή νοοτροπίας που καλλιεργείται μέρα με τη μέρα, μέσα από το παιχνίδι, την τέχνη, την τεχνολογία και – πάνω απ’ όλα – τη συμμετοχή. Οι μαθητές μας δεν έγιναν απλά γνώστες της ανακύκλωσης. Έγιναν πρεσβευτές μιας πιο καθαρής, πιο δίκαιης, πιο πράσινης ζωής.

Αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, ξεκίνα από το θρανίο σου. Κι εμείς, ξεκινήσαμε.

Το απόγευμα της  Πέμπτης  5 Ιουνίου οι μαθητές και οι μαθήτριες των τριών μικρών τάξεων  του σχολείου μας, καθοδηγούμενοι από τη θεατρολόγο μας Μαίρη Στασινοπούλου, μας μάγεψαν με ένα δρώμενο που άφησε το αποτύπωμά του στην καρδιά μας.

Σε μια αυλή που παλλόταν από φως, ήχο και παιδικά σώματα σε κίνηση, η φύση έγινε πρωταγωνίστρια σε ένα μουσικοκινητικό ταξίδι –  ύμνο στην ευθραυστότητα και τη δύναμη του κόσμου μας.

Η ιστορία σχεδόν σιωπηλή, χωρίς παραμυθένια φίλτρα, ξεδιπλώνει τον κύκλο της ζωής,  της καταστροφής και  της ελπίδας μέσα από την εκτροπή και την ισορροπία των φυσικών στοιχείων. Ξεκινά με μια έκρηξη ηφαιστείου. Η γη σείεται και σκίζεται, ο αέρας γεμίζει στάχτες, η φωτιά θεριεύει και το νερό χάνεται. Τα παιδιά-στοιχεία καταρρέουν,  παγώνουν, σωριάζονται στο χώμα σαν κομμάτια ενός κόσμου που πονά. Ο ήλιος σβήνει και η  ζωή μοιάζει να τελειώνει.

Κι όμως ξαναβρίσκει τον δρόμο της.  Κάτω από τις στάχτες, μέσα στο άνυδρο χώμα, ετοιμάζει το επόμενο φύλλο. Τα δέντρα φυτρώνουν, βλασταίνουν και ψηλώνουν. Ο αέρας λυσσομανά, προσπαθεί να τα λυγίσει…  Εκείνα αντέχουν. Τρίζουν μα δεν πέφτουν…  Συνεχίζουν να στέκονται αγέρωχα σαν αρχαίοι ήρωες.

Και τότε έρχεται η φωτιά. Σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της. Φλόγες τυλίγουν κορμούς, φύλλα, καρδιές. Τα δέντρα καίγονται. Πάλι καταστροφή…  

Μα η ιστορία δεν τελειώνει εδώ… Το νερό στάζει απαλά στη γη, ξεπλένει τον πόνο και δροσίζει τις πληγές. Το χώμα ξεδιψάει, τα φύλλα ξαναβγαίνουν, τα δέντρα βλασταίνουν και ψηλώνουν. Μια πράσινη ανάσα, μια σιωπηλή υπόσχεση ότι η φύση δεν ξεχνά πώς να αρχίζει πάλι από την αρχή. Οι μαθητές κινούνται σαν ένα σώμα.  Μια χορογραφία ανάμεσα στην ελπίδα και την απώλεια, στην αντοχή και την προσφορά που καθηλώνει τους θεατές

Και τότε εμφανίζεται ο Γιάννης, ένα παιδί, ένας άνθρωπος, ένα σύμβολο. Κρατά ένα τσεκούρι. Μπροστά του στέκεται  το πεύκο ψηλό, δυνατό, αγέρωχο…  Η  ζωή ολόκληρη… Ο Γιάννης δεν διστάζει, το κόβει. Το πεύκο πέφτει και μαζί του χάνεται  η ισορροπία…

Δεν υπάρχει πια σκιά, δεν υπάρχει δροσιά. Ο αέρας καίει, το νερό στερεύει, η γη σκληραίνει, ο κόσμος ξεραίνεται… Ο Γιάννης μένει μόνος… Περπατά στην έρημο που δημιούργησε… Ψάχνει νερό,  ψάχνει σκιά, ψάχνει κάποιον… Δεν βρίσκει τίποτα και στο τέλος, σβήνει μόνος του, μέσα σε μια σιωπή που έφτιαξε με τα ίδια του τα χέρια.

Με λόγο μεστό, σωματική έκφραση, δυναμικές μουσικές εναλλαγές και συγκινητικές εικόνες, οι μικροί μαθητές, υπό την καθοδήγηση της θεατρολόγου, μίλησαν για την ανθρώπινη ευθύνη, την καταστροφή και τη δύναμη της φύσης να επιμένει,  να ξαναγεννιέται, να αντέχει και να διεκδικεί τη θέση της στον κόσμο, παρά τις πληγές που της αφήνουμε.

Ένα έργο που μας βύθισε στη σιωπή  αλλά άφησε μέσα μας  έναν σπόρο – έτοιμο να ριζώσει.

Ευχαριστούμε παιδιά… Ευχαριστούμε Μαίρη…

Δημιουργία του Οικο-Κώδικα στο Σχολείο μας

Στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και της καλλιέργειας οικολογικής συνείδησης, το σχολείο μας προχώρησε φέτος στη δημιουργία  του δικού του Οικο-Κώδικα, ενός συνοπτικού και ξεκάθαρου πλαισίου αρχών και συμπεριφορών με στόχο τη μείωση των απορριμμάτων, την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση υλικών στον σχολικό χώρο.

Η διαδικασία ξεκίνησε με την επιμόρφωση των μαθητών/τριών των τάξεων Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄ και Ε΄ από μαθητές/τριες της Στ΄ τάξης, οι οποίοι ανέλαβαν ρόλο εμψυχωτή και μεταδότη των περιβαλλοντικών μας αξιών, μέσα από διαδραστικές παρουσιάσεις και  συζητήσεις.  

Στη συνέχεια, η ενημέρωση εμπλουτίστηκε και εμβαθύνθηκε μέσα από τα εργαστήρια δεξιοτήτων, αλλά και με διάχυση σε όλα τα μαθήματα: από τη γλώσσα και τα εικαστικά μέχρι τη μουσική και τη μελέτη περιβάλλοντος. Οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως:

• η ανακύκλωση και οι σωστοί κάδοι διαλογής υλικών
• η επαναχρησιμοποίηση
• η μείωση των σκουπιδιών στο σχολικό περιβάλλον
• και η συλλογική ευθύνη απέναντι στη φύση και στον χώρο που μοιραζόμαστε

Αφού συγκεντρώθηκαν όλες οι ιδέες και οι προτάσεις, ο Οικο-Κώδικας διαμορφώθηκε και συμφωνήθηκε από όλους τους μαθητές του σχολείου. Περιλαμβάνει απλές, καθημερινές πρακτικές που ενισχύουν την περιβαλλοντική υπευθυνότητα και γίνονται κομμάτι της σχολικής ζωής.

Στη συνέχεια, οι μαθητές της Α΄ τάξης δημιούργησαν ομαδικά την αφίσα του Οικο-Κώδικα, αποτυπώνοντας με εικόνες και σύμβολα τα κύρια μηνύματα του.

Ταυτόχρονα, με τη συμβολή εκπαιδευτικού, οι αρχές του Οικο-Κώδικα μετατράπηκαν σε στιχουργημένο hip-hop τραγούδι, που τραγουδήθηκε με ενθουσιασμό από τα παιδιά.
Ο ρυθμός βοηθά τους μαθητές να θυμούνται εύκολα τους κανόνες και να τους ενσωματώσουν στην καθημερινότητά τους, με τρόπο βιωματικό και ευχάριστο.

Ο Οικο-Κώδικας δεν είναι απλώς ένα κείμενο στον τοίχο. Είναι ένας ζωντανός οδηγός στάσης και πράξης που συνοδεύει τις καθημερινές μας επιλογές και αντικατοπτρίζει τις αξίες και τη συλλογική ευθύνη που καλλιεργείται στο σχολείο μας.

Αργότερα και με την αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης μετατράπηκε σε αυθεντικό hip hop τραγούδι που μπορούμε να το ακούμε, να το τραγουδάμε και να το χορεύουμε στο σχολείο και σπίτι και να το μοιραζόμαστε με τους φίλους μας.

Την Πέμπτη 5 Ιουνίου,  Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος,  το προαύλιο του 90ού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών γέμισε ζωή, συναίσθημα και… οικολογικά μηνύματα. Παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικοί έγιναν μια μεγάλη παρέα με κοινό σκοπό: να γιορτάσουν τη φύση, την αλληλεγγύη και τη συμμετοχή.

Η γιορτή ξεκίνησε με μια συμβολική μαθητική διαδήλωση διαμαρτυρίας για την προστασία του περιβάλλοντος, συνοδευόμενη από την ορχήστρα κρουστών Μαθητών – Γονέων και Εκπαιδευτικών, υπό την καθοδήγηση του μαέστρου κ. Νίκου Χριστοδουλή. Η συμμετοχή της ορχήστρας προσέδωσε στη δράση δυναμισμό αλλά και έντονο συμβολισμό, αναδεικνύοντας το πνεύμα συνεργασίας και κοινής ευθύνης που διαπερνούσε όλη την εκδήλωση.Τα παιδιά, κρατώντας πλακάτ και πανό με συνθήματα, έστειλαν ένα καθαρό και επίκαιρο μήνυμα: η προστασία του περιβάλλοντος είναι υπόθεση όλων και δεν μπορεί να περιμένει.

Στον χαιρετισμό της, η Διευθύντρια του σχολείου υπογράμμισε πως η γιορτή δεν ήταν απλώς μια ανασκόπηση της χρονιάς, αλλά το αποτύπωμα μιας εσωτερικής και συλλογικής αλλαγής, στο πλαίσιο της ένταξης του σχολείου στο διεθνές δίκτυο των Οικολογικών Σχολείων

Το κύριο μέρος της εκδήλωσης περιλάμβανε θεατρικά, μουσικά και μουσικοκινητικά δρώμενα από μαθητές και μαθήτριες όλων των τάξεων με θεματολογία που αφορούσε την ανακύκλωση, τη δύναμη της ενσυναίσθησης, την ατομική και συλλογική ευθύνη και την ανάγκη για αλλαγή στάσης απέναντι στο περιβάλλον. Σημαντικό ρόλο είχε η χορωδία Γονέων – Εκπαιδευτικών – Μαθητών, η οποία συνόδευσε αρκετά σημεία της εκδήλωσης.

Παράλληλα, στον ισόγειο χώρο του σχολείου παρουσιάστηκαν:

• Λαογραφική έκθεση, με αντικείμενα και υλικό που ανέδειξαν πτυχές της ελληνικής παράδοσης και καθημερινότητας περασμένων δεκαετιών
• Έκθεση έργων τέχνης από επαναχρησιμοποιούμενα υλικά, που σε άλλη περίπτωση θα κατέληγαν στα σκουπίδια, με στόχο την προβολή της δημιουργικής επαναχρησιμοποίησης μέσα από την παιδική φαντασία και έκφραση.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν: Η Πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της 2ης Δημοτικής Κοινότητας και μέλος της Περιβαλλοντικής Επιτροπής του σχολείου, κ. Τζούλια Τσαλίκη, ο Σύμβουλος Εκπαίδευσης κ. Προκόπης Μανωλάκος, διευθυντές σχολείων, εκπαιδευτικοί,  γονείς, συγγενείς και φίλοι μαθητών μας,  καθώς και παλαιότεροι μαθητές του σχολείου μας. Ο  Αντιδήμαρχος Παιδείας  κ. Πάρης Χαρλαύτης  εκπροσωπήθηκε από τον στενό συνεργάτη του  κ. Παπαρίζο.

Η Διευθύντρια του σχολείου, κατά το αποχαιρετισμό της στο τέλος της εκδήλωσης, αναφέρθηκε στη σημασία της συλλογικής προσπάθειας και στην ανάγκη να μετατρέψουμε την περιβαλλοντική γνώση σε στάση ζωής.   Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: “Η Γη μας δεν ζητά μεγάλα λόγια. Ζητά φροντίδα. Και απόψε, τα παιδιά μας —με τον πιο αυθεντικό τρόπο— μας θύμισαν πως η αλλαγή ξεκινά από το σχολείο, από κάθε μικρή πράξη που γίνεται σπουδαία όταν την κάνουμε πολλοί μαζί“.

Στη συνέχεια εξέφρασε τις θερμές της  ευχαριστίες στους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και  τον Σύλλογο Γονέων του σχολείου,   τους τεχνικούς, τις καθαρίστριες  και όλους τους συντελεστές της γιορτής. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον μαέστρο κ. Νίκο Χριστοδουλή, που επιμελήθηκε την χορωδία Γονέων -Εκπαιδευτικών και την  ορχήστρα κρουστών και συνέβαλε καθοριστικά στην καλλιτεχνική αρτιότητα της εκδήλωσης.

Η βραδιά έκλεισε με ένα ηχηρό μήνυμα: το πιο σημαντικό στοιχείο του οικοσυστήματος είναι ο Άνθρωπος που νοιάζεται.

Η φετινή γιορτή δεν αποτέλεσε απλά  μια αποχαιρετιστήρια εκδήλωση ενόψει των καλοκαιρινών διακοπών, αλλά και μια πρόταση παιδαγωγικού περιεχομένου, που συνδέει τη σχολική κοινότητα με την κοινωνία και προβάλλει την ανάγκη για ενεργό περιβαλλοντική στάση στην πράξη.

Στις 15 Μαΐου 2025, στο Πολιτιστικό Κέντρο «ΜΕΛΙΝΑ» του Δήμου Αθηναίων, και στις 5 Ιουνίου στη γιορτή λήξης του σχολείου μας , οι μαθητές και οι μαθήτριες της τετάρτης  τάξης παρουσίασαν ένα πρωτότυπο θεατρικό δρώμενο με τίτλο “Μια πόλη…”. Ένα έργο με λίγα λόγια, αλλά δυνατά μηνύματα – ένα θεατρικό δρώμενο  που μιλά μέσα από το σώμα, την έκφραση και την αλήθεια των παιδιών.

Το δρώμενο παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της Μαθητικής Δράσης για την Προαγωγή της Αισθητικής Αγωγής στο Δημοτικό Σχολείο, που διοργανώθηκε από την Επόπτρια Ποιότητας  Εκπαίδευσης της ΔΙ.Π.Ε. Α΄ Αθήνας και τους Συμβούλους Εκπαίδευσης Εικαστικών, Μουσικής και Θεατρικής Αγωγής.

Αρχικά, το κοινό μεταφέρθηκε σε μια πόλη χαοτική. Το άγχος, η βιασύνη, οι φωνές και η σύγκρουση «μιλούσαν» με ελάχιστα λόγια: μέσα από γρήγορες κινήσεις, σφιγμένα σώματα, βλέμματα που απέφευγαν το ένα το άλλο. Η καθημερινότητα παρουσιαζόταν με εντάσεις, προστριβές και ψυχρότητα. Μια πόλη που δεν προλάβαινε να νιώσει.

Και ξαφνικά,  μικρές πράξεις  καλοσύνης – ένα άγγιγμα, μια χειρονομία, μια ματιά γεμάτη αποδοχή – άλλαξε τον ρυθμό. Οι κινήσεις μαλάκωσαν, τα σώματα πλησίασαν, οι καρδιές φάνηκαν να ανοίγουν. Η «πόλη» μεταμορφώθηκε σιγά-σιγά. Η ευγένεια, η ενσυναίσθηση, η φροντίδα πήραν τη θέση της σκληρότητας.

Με απλότητα, καθαρότητα και αφοσίωση, τα παιδιά αφηγήθηκαν μια ιστορία που όλοι μας γνωρίζουμε, γιατί την ζούμε καθημερινά. Και αυτό ήταν που άγγιξε βαθιά κάθε θεατή: η αναγνώριση, η ταύτιση, η ελπίδα για κάτι καλύτερο. Η παράσταση καταχειροκροτήθηκε τόσο στο Πολιτιστικό Κέντρο όσο και στο σχολείο. Γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές έφυγαν από τους χώρους της παρουσίασης  λίγο πιο σκεπτικοί, λίγο πιο ζεστοί, λίγο πιο συνδεδεμένοι.

Θερμά συγχαρητήρια στη θεατρολόγο Στασινοπούλου Μαρία και στους μαθητές και τις μαθήτριες της Δ΄τάξης, που μέσα από αυτό το δρώμενο κατάφεραν όχι απλώς να παρουσιάσουν ένα θεατρικό έργο, αλλά να καθρεφτίσουν τον κόσμο μας και να προτείνουν μια διαφορετική οπτική: πώς με λίγη ευγένεια, λίγη καλοσύνη, μπορούμε να αλλάξουμε ολόκληρη την πόλη.

Στις 5 Ιουνίου 2025, ημέρα της γιορτής λήξης, η αίθουσα Πληροφορικής του σχολείου μας μεταμορφώθηκε σε έναν μικρό λαογραφικό μουσείο. Παλιά αντικείμενα, υφαντά, παραδοσιακά σκεύη και εργαλεία «ζωντάνεψαν» μέσα από τη λαογραφική έκθεση που διοργανώθηκε με αγάπη και μεράκι από τη  δασκάλα τους μαθητές και τους γονείς της Β΄ τάξης.

Η έκθεση ήταν κάτι πολύ παραπάνω από μια απλή παρουσίαση εκθεμάτων. Ήταν ένα ζωντανό μάθημα πολιτισμού. Οι επισκέπτες – μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς – είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά αντικείμενα που συνόδευαν την καθημερινή ζωή των ανθρώπων σε παλιότερες εποχές: ξύλινα και μπρούτζινα γουδιά, παραδοσιακές ζυγαριές, χειροκίνητα εργαλεία, στόφες, σεμεδάκια, μπακιρένια σκεύη, παλιά ραδιόφωνα, τηλέφωνα και φωτογραφικές μηχανές κ. ά.

Τα εκθέματα ήταν προσεκτικά τοποθετημένα πάνω σε καλαίσθητα τραπεζομάντιλα και δαντελωτά υφαντά, ενώ κάθε αντικείμενο συνοδευόταν από καρτελάκια με πληροφορίες. Ο συνδυασμός της παράδοσης με το σχολικό περιβάλλον – με φόντο τις οθόνες των υπολογιστών και τα σύγχρονα γραφεία – δημιουργούσε ένα συγκινητικό κοντράστ ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.

Η έκθεση αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος της γιορτής λήξης, προσφέροντας στιγμές αναστοχασμού, συγκίνησης και θαυμασμού. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η ιστορία και ο πολιτισμός μας ζουν μέσα από τις μικρές, καθημερινές μνήμες και πως το σχολείο έχει τη δύναμη να τις αναδείξει με σύγχρονους τρόπους.

Θερμά συγχαρητήρια στη δασκάλα της Β΄ τάξης, στους μικρούς μαθητές και στους γονείς τους για την εξαιρετική πρωτοβουλία.
Μια πρωτοβουλία που απέδειξε πως η λαογραφία δεν είναι κάτι ξεχασμένο σε βιβλία — είναι ζωντανή, όταν τη διδάσκεις με καρδιά.

Στις 28 Μαΐου 2025, οι μαθητές και οι μαθήτριες των Δ΄ και Στ΄ τάξεων του σχολείου μας συμμετείχαν στην περιβαλλοντική έκθεση Attica Green Expo 2025. Ήταν μια μέρα γεμάτη δράση, έμπνευση και ουσιαστική μάθηση!

Τα παιδιά περιηγήθηκαν σε εκθέματα με σύγχρονες πράσινες τεχνολογίες, συμμετείχαν σε βιωματικά εργαστήρια, ανακύκλωσαν, πειραματίστηκαν, δημιούργησαν και  προβληματίστηκαν. Μίλησαν για τη βιωσιμότητα, την ενέργεια, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα  και έμαθαν πώς μικρές, καθημερινές επιλογές μπορούν να έχουν μεγάλο θετικό αντίκτυπο.   Το μήνυμα ήταν παντού ξεκάθαρο: η αλλαγή ξεκινά από εμάς. Και τα παιδιά το κατάλαβαν.

Η μεταφορά και η συμμετοχή τους  στην έκθεση οργανώθηκαν και υποστηρίχθηκαν από τον Δήμο Αθηναίων και την κ. Τζούλια Τσαλίκη, Πρόεδρο της Σχολικής μας Επιτροπής  και μέλος της Περιβαλλοντικής Ομάδας του σχολείου μας.

Η υποστήριξη βιωματικών μαθητικών δράσεων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση αναδεικνύει ξεκάθαρα τη σημασία που αποδίδει στο μέλλον των παιδιών και στη σύνδεση της εκπαίδευσης με τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας.

Τους ευχαριστούμε θερμά.

Στις αίθουσές μας αντηχούν γέλια και χειροκροτήματα! Στο πλαίσιο του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ’ τάξης, με την καθοδήγηση της θεατρολόγου κ. Μαίρης Στασινοπούλου, πραγματοποίησαν ένα συναρπαστικό ταξίδι στον χρόνο, δημιουργώντας μάσκες με την παραδοσιακή τεχνική της Commedia dell’arte.

Ένα Θέατρο Γεννημένο στους Δρόμους της Ιταλίας

Η Commedia dell’arte αποτελεί έναν από τους πιο ζωντανούς και δημιουργικούς κλάδους του παγκόσμιου θεάτρου. Αυτό το λαϊκό, κωμικό και αυτοσχέδιο είδος θεάτρου άνθισε στην Ιταλία μεταξύ του 16ου και 18ου αιώνα, φέρνοντας την τέχνη κοντά στον κόσμο με έναν τρόπο πρωτοφανή για την εποχή του.Οι ρίζες αυτής της θεατρικής παράδοσης βυθίζονται βαθιά στην αρχαία ελληνική κουλτούρα, αντλώντας έμπνευση από τη Μέση και Νέα Αττική Κωμωδία των αρχαίων χρόνων, καθώς και από τους μίμους των ελληνιστικών χρόνων. Αυτή η σύνδεση με την αρχαία ελληνική παράδοση κάνει το έργο των μαθητών μας ακόμη πιο σημαντικό και συμβολικό.

Καλλιτέχνες και Δημιουργοί

Οι λαϊκοί θεατρίνοι της Commedia dell’arte ήταν πραγματικοί πολυτεχνίτες της τέχνης. Δημιουργούσαν μόνοι τους το κοστούμι, τη μάσκα, τις ιδιαιτερότητες της φωνής τους και τη στάση του σώματός τους. Κυριολεκτικά έπλαθαν τους χαρακτήρες από το μηδέν, δίνοντάς τους ζωή με τη δική τους φαντασία και δεξιοτεχνία. Ένα επαναστατικό χαρακτηριστικό των θιάσων της Commedia dell’arte ήταν η συμμετοχή γυναικών ηθοποιών – ένα γεγονός σπάνιο και τολμηρό για την εποχή εκείνη, που έδινε στις γυναίκες φωνή και παρουσία στη σκηνή.

Οι Αξέχαστοι Χαρακτήρες

Στον κόσμο της Commedia dell’arte ζουν κάποιοι από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες της παγκόσμιας θεατρικής παράδοσης. Ο παιχνιδιάρης και πονηρός Αρλεκίνος, η χαριτωμένη και έξυπνη Κολομπίνα, και ο μελαγχολικός αλλά τρυφερός Πιερότος έχουν κατακτήσει τις καρδιές του κοινού σε όλο τον κόσμο.    Υπάρχουν όμως και άλλοι, λιγότερο γνωστοί αλλά εξίσου ενδιαφέροντες χαρακτήρες: ο γκρινιάρης και τσιγκούνης Πανταλόνε, ο σοφός αλλά αστείος Ντοτόρε, και ο καυχησιάρης Καπιτάνο, που μαζί συγκροτούν μια πολύχρωμη γκάμα προσωπικοτήτων.

Η Δημιουργική μας Διαδρομή

Οι μαθητές μας, με τα χέρια τους γεμάτα χρώματα και τη φαντασία τους ελεύθερη, δημιούργησαν τις δικές τους μάσκες, ακολουθώντας την αυθεντική τεχνική που χρησιμοποιούσαν οι Ιταλοί καλλιτέχνες πριν από αιώνες. Κάθε μάσκα είναι μοναδική, φέρει τη σφραγίδα του δημιουργού της και αντανακλά την προσωπικότητα και τη δημιουργικότητα του κάθε παιδιού.

Αυτή η εμπειρία δεν ήταν απλά μια καλλιτεχνική δραστηριότητα. Ήταν μια γέφυρα που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, μια ευκαιρία για τα παιδιά μας να κατανοήσουν τη δύναμη του θεάτρου ως μέσου έκφρασης και επικοινωνίας, και μια πρόσκληση να ανακαλύψουν τον καλλιτέχνη που κρύβεται μέσα τους.

Συγχαρητήρια στους μικρούς μας καλλιτέχνες και στην κ. Μαίρη Στασινοπούλου για αυτό το εξαιρετικό έργο που έφεραν σε πέρας!

Την Παρασκευή 9 Μαΐου, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ και της Στ΄ τάξης του σχολείου μας είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μια μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία στο ιστορικό Μεσολόγγι. Ξυπνήσαμε πολύ νωρίς και αναχωρήσαμε στις 7:30, με προορισμό μια πόλη που αποτελεί ζωντανό σύμβολο της ελληνικής ιστορίας και παράδοσης.

Πρώτος σταθμός της ημέρας ήταν ο Κήπος των Ηρώων, όπου ξεναγηθήκαμε στον χώρο. Οι μαθητές περιηγήθηκαν στο μνημειακό πάρκο και ήρθαν σε επαφή με σημαντικά γεγονότα της Επανάστασης του 1821 και τη θυσία των Ελεύθερων Πολιορκημένων. Ήταν μια εμπειρία που προκάλεσε συγκίνηση και ενίσχυσε τον σεβασμό όλων προς την ιστορική μας κληρονομιά.

Στη συνέχεια, η ομάδα μας κατευθύνθηκε προς τη Λιμνοθάλασσα της Κλείσοβας, όπου πραγματοποιήθηκε βιωματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε συνεργασία με τον εκπαιδευτικό οργανισμό Messolonghi by Locals. Οι μαθητές γνώρισαν από κοντά το μοναδικό οικοσύστημα της περιοχής, παρατήρησαν πουλιά και άλλα ζώα του υδροβιότοπου, ενώ ενημερώθηκαν για τη σημασία της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας.

Μετά το τέλος των δραστηριοτήτων, απολαύσαμε το μεσημεριανό μας σε τοπικό εστιατόριο και ακολούθησε ελεύθερη περιήγηση στο κέντρο της πόλης. Πολλά παιδιά αγόρασαν αναμνηστικά, κρατώντας έτσι ένα κομμάτι αυτής της όμορφης εμπειρίας μαζί τους.

Η επιστροφή μας έγινε στις 8:00 το βράδυ, με τις βαλίτσες γεμάτες εικόνες, γνώσεις και χαμόγελα. Ήταν μια εκδρομή που συνδύασε τη μάθηση με τη διασκέδαση, και θα μείνει αξέχαστη σε όλους μας!

Την Τρίτη 6 Μαΐου 2025, οι μαθητές και οι μαθήτριες των Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ΄ τάξεων του σχολείου μας είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μια εμπειρία… με άρωμα μελιού! Στο πλαίσιο ενός ξεχωριστού εκπαιδευτικού προγράμματος με τίτλο «Το μέλι», συνεργαστήκαμε με τον εκπαιδευτικό οργανισμό «Real Kid» και επισκεφθήκαμε το «Forty Love Sports Club» στη Βάρη.

Όχι, δεν ήταν απλώς ένα «μάθημα». Ήταν ένα ταξίδι στον κόσμο των μελισσών! Μέσα από  βιωματικά, διαδραστικά και ομαδικά παιχνίδια, τα παιδιά:

• φόρεσαν (με τη φαντασία τους) τη στολή της εργάτριας μέλισσας και ανακάλυψαν τους ρόλους μέσα στην κυψέλη
• έμαθαν πώς παράγεται το μέλι, και γνώρισαν τα διάφορα προϊόντα που φτιάχνονται από αυτό

Η ενέργεια, η χαρά και ο ενθουσιασμός τους ήταν  διάχυτα – κι αυτό ήταν το πιο γλυκό από όλα (εντάξει, μετά το μελεκούνι).

Ναι, σωστά διαβάσατε! Φεύγοντας, μας έδωσαν δώρο για κάθε παιδί ένα παραδοσιακό μελεκούνι – μια μπουκιά γεμάτη γεύση, ιστορία και… πολύτιμη τροφή, όπως ακριβώς και η εμπειρία τους σε αυτήν την υπέροχη δράση. Βέβαια, το γευτήκαμε την επόμενη ημέρα και παρατείναμε λίγο τη διάρκεια της γλυκιάς εμπειρίας.

Γιατί όταν η μάθηση συνδυάζεται με το παιχνίδι, τη φύση και τη φαντασία, το αποτέλεσμα είναι πάντα χρυσό και γλυκό,  όπως και το μέλι

Μια ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε για το σχολείο μας η ευκαιρία που δόθηκε στους μαθητές/τριες της Β΄ τάξης, να γνωρίσουν με απλό και κατανοητό τρόπο το αρχαίο θέατρο μέσα από την παρουσίαση που ετοίμασε για εμάς η κ. Ελένη Ζαχαροπούλου,  μητέρα της μαθήτριάς μας Λυδίας.

Επίσης, μας παρουσίασε την “Ειρήνη” του Αριστοφάνη, σε μια εικονογραφημένη διασκευή για παιδιά που οι μαθητές/τριές μας απόλαυσαν!

Την ευχαριστούμε πολύ για την προσφορά της και τη συνεργασία της

Τη  Δευτέρα 24 Μαρτίου 2025, από τις 8:15 έως τις 9:30 το πρωί, η κατάμεστη αίθουσα τελετών του σχολείου μας πλημμύρισε από περηφάνια, συγκίνηση και εθνική μνήμη. Ο εορτασμός της επετείου της 25ης Μαρτίου 1821 πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή όλων των μαθητών και μαθητριών, που ανέλαβαν ρόλο πρωταγωνιστικό.

Μέσα από μικρά θεατρικά δρώμενα, αφηγήσεις, τραγούδια και ποιήματα, οι μαθητές και οι μαθήτριες κάθε τάξης τίμησαν με ευαισθησία και σεβασμό τους αγώνες του 1821 και ζωντάνεψαν στη σκηνή στιγμές από την ιστορία του έθνους μας. Οι φωνές τους αντήχησαν με λόγια βαθιά, γεμάτα νοήματα, θυμίζοντάς μας πως η ελευθερία και η αξιοπρέπεια κερδίζονται με θυσίες.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αίσθηση της κοινότητας που δημιουργήθηκε. Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί συναντηθήκαμε στον ίδιο χώρο, όχι για να συζητήσουμε για επιδόσεις ή βαθμούς, αλλά για να στηρίξουμε τα παιδιά μας με ένα ζεστό, ειλικρινές χειροκρότημα. Τα πρόσωπα των μαθητών, φωτισμένα από ενθουσιασμό και περηφάνια, θύμισαν σε όλους μας τι σημαίνει να είσαι μέρος μιας ζωντανής σχολικής κοινότητας.

Ο φετινός εορτασμός δεν ήταν απλώς μια τελετή μνήμης. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η ιστορία ζει όταν τη μοιραζόμαστε και ότι οι αξίες που μας ενώνουν —η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη— είναι επίκαιρες όσο ποτέ.

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες για την προσπάθειά τους, αλλά και στους εκπαιδευτικούς που τους στήριξαν και τους καθοδήγησαν με αγάπη και φροντίδα.

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΣΤΗΝ Α ΤΑΞΗ

Αίτηση εγγραφής Υπόδειγμα 10ο

adym_

ΔΗΜΟΤΙΚΟ-ΑΙΤΗΣΗ-ΔΗΛΩΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΟΛΟΗΜΕΡΟ 2023-2024

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΘΗΤΗ

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ 105

Την Τετάρτη 27 Νοεμβρίου, η Δευτέρα και Τετάρτη τάξη του σχολείου μας είχαν τη χαρά να επισκεφτούν το Μουσείο της Ακρόπολης. Τα παιδιά ήταν ενθουσιασμένα, ήδη, πριν φτάσουν στο χώρο του μουσείου, καθώς για μερικά από αυτά ήταν η πρώτη φορά που το επισκέπτονταν.

Ο ενθουσιασμός τους κορυφώθηκε με το που έφτασαν στον προαύλιο χώρο του μουσείου, καθώς το κτίριο είναι εντυπωσιακό από μόνο του. Το μουσείο είναι χτισμένο πάνω από έναν αρχαιολογικό χώρο, όπου βρίσκονται τα ερείπια μιας αρχαίας αθηναϊκής συνοικίας. Περπατώντας πάνω στο γυάλινο πάτωμα οι μικροί επισκέπτες ήρθαν σε επαφή με τα ευρήματα του παρελθόντος λοιπόν, πριν εισέλθουν στο μουσείο.

Με την είσοδό τους στο μουσείο, κατέφθασαν και οι δύο αρχαιολόγοι που συστήθηκαν στις δύο τάξεις και αμέσως ξεκίνησε η εξερεύνηση!

Οι μαθητές και μαθήτριες της Δευτέρας τάξης εξέτασαν με προσοχή ευρήματα, όπως σκεύη μαγειρικής και αγγεία που σχετίζονταν με το μαγείρεμα, την αποθήκευση και κατανάλωση τροφών. Έμαθαν για τη σημασία τροφών όπως το ψωμί, το λάδι, οι ελιές, το μέλι, το κυδώνι και το σύκο στην καθημερινή διατροφή. Πολλή μεγάλη σημασία δόθηκε στην έννοια της λιτότητας στη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων, κάτι που γίνεται αντιληπτό από το μικρό μέγεθος των οικιακών σκευών για τα γεύματά τους.  Στη συνέχεια, στον πρώτο όροφο του μουσείου περιηγήθηκαν στην αίθουσα με τις κόρες και αυτό που εντυπωσίασε αρκετά ήταν το φυσικό φως που έλουζε τα εκθέματα, όπως ακριβώς τα γλυπτά του Παρθενώνα.  Αυτό επιτρέπεται χάρη στο ότι το μεγαλύτερο μέρος του μουσείου είναι κατασκευασμένο από γυαλί. Με αυτόν τον τρόπο τα έργα τέχνης μοιάζουν να βρίσκονται στο φυσικό τους περιβάλλον! Στο τέλος, κατευθύνθηκαν στο εκπαιδευτικό εργαστήρι, στο ισόγειο του μουσείου και χωρίστηκαν σε ομάδες, προσπαθώντας να αναγνωρίσουν και να ταξινομήσουν οικιακά μαγειρικά σκεύη μιας αρχαίας και μιας σύγχρονης τραπεζαρίας.

Η επίσκεψη των μαθητών και μαθητριών της τετάρτης τάξης είχε ως αφορμή το μάθημα της ιστορίας της Δ΄ δημοτικού. Θέμα της ήταν η ιστορία του λόφου της Ακρόπολης. Η αναδρομή ξεκίνησε από τον πρώτο μυθικό βασιλιά της Αθήνας, τον Κέκροπα, κι έφτασε μέχρι το σήμερα. Κατά την περιήγησή τους στο μουσείο, τα παιδιά πληροφορήθηκαν για την ιστορία και τη χρήση των κτιρίων του λόφου, τις μεταβολές που δέχτηκαν αυτά λόγω των αναταραχών και των πολέμων καθώς και τη χρησιμότητά τους ανά τους αιώνες. Ιδιαίτερη εντύπωση τους προκάλεσαν τα αγάλματα και οι μακέτες, αφού είχαν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με όλα αυτά που μαθαίνουν σε θεωρητικό επίπεδο το τελευταίο διάστημα.

Λάκη Ελένη

Η εκπαιδευτική δράση της πρώτης δημοτικού στο φθινοπωρινό τοπίο του Υμηττού, την Πέμπτη 21 Νοεμβρίου, σίγουρα θα μείνει αξέχαστη σε μικρούς και μεγάλους. Οι μαθητές μετατράπηκαν σε μικρούς εξερευνητές στo πλαίσιο του προγράμματος «Ίχνη του Δάσους» και ανέλαβαν αμέσως δράση!

Χρειάστηκαν μερικά λεπτά για να εναρμονιστούν με τον παλμό της φύσης και να απομακρυνθούν από τον θόρυβο της πόλης για τις επόμενες ώρες. Πήραν βαθιές ανάσες και αφουγκράστηκαν την ησυχία. Το θρόισμα των φύλλων συγχρονίστηκε με τις αναπνοές τους. Από εκείνο το σημείο κι έπειτα μικροί και μεγάλοι μιλούσαν ψιθυριστά για να εναρμονιστούν με τον παλμό της φύσης και για να μην τρομάξουν τα ζώα που μπορεί να συναντούσαν.

Ενεργοποίησαν καλά όλες τις αισθήσεις τους και… προσπάθησαν να αναγνωρίσουν διάφορα είδη πουλιών από το κελάηδημά τους, αφού εστίασαν με προσοχή της ακοή τους. Ύστερα δοκίμασαν να μαντέψουν, με τη δύναμη της όσφρησης, μπαχαρικά της φύσης που χρησιμοποιούμε για να νοστιμεύουμε τα φαγητά μας, αλλά και άλλα που έχουν θεραπευτικές ιδιότητες και μας είναι απαραίτητα για το ανοσοποιητικό μας σύστημα!

Έμαθαν να χρησιμοποιούν την πυξίδα για να βρίσκουν τον βορρά και τα υπόλοιπα σημεία του ορίζοντα και συμμετείχαν σε δραστηριότητες εξάσκησης της αίσθησης προσανατολισμού τους στο χώρο.

Αναγνώρισαν και παρατήρησαν φυσικά υλικά και αντικείμενα που βρέθηκαν τυχαία στο δάσος όπως φτερά, κόκαλα ζώων, κέρατα, αποξηραμένα φυτά και μανιτάρια!

Στη συνέχεια με τη χρήση μεγεθυντικού φακού αναζήτησαν φωλιές ζώων. Τέλος, ανακάλυψαν μια εστία σβησμένης φωτιάς και έμαθαν πως να εξαφανίζουν τα ίχνη αυτής σε περίπτωση που χρειαστεί ποτέ να ανάψουν για να ζεσταθούν. Έμαθαν λοιπόν πως τοποθετώντας πέτρες γύρω από αυτή, βοηθούν να μην εξαπλωθεί και να σβήσει ύστερα από λίγο, προστατεύοντας έτσι το δάσος και τους οργανισμούς που ζουν σε αυτό.

Λίγο πριν την αναχώρησή τους, χωρίστηκαν σε ομάδες κι έφτιαξαν αποτυπώματα ζώων από πηλό, τα οποία και πήραν μαζί τους, ως αναμνηστικά, για να στολίσουν την τάξη τους!

Στόχος του προγράμματος ήταν πρωτίστως να αντιληφθούν τα παιδιά πως το δάσος είναι ένας μεγάλος ζωντανός οργανισμός και πως όταν το επισκεπτόμαστε πρέπει να δείχνουμε τον απαραίτητο σεβασμό. Γι’ αυτό και τα παιδιά πριν την αναχώρησή τους, μάζεψαν σε δύο μεγάλες σακούλες όλα τα σκουπίδια τους και βεβαιώθηκαν πως άφησαν τον χώρο πίσω τους όπως τον βρήκαν κατά την άφιξή τους.

Γεμάτοι νέες εμπειρίες από μια τόσο έντονη βιωματική δράση επέστρεψαν στο σχολείο ενθουσιώδεις να μοιραστούν με τους υπόλοιπους μαθητές τις γνώσεις που αποκόμισαν.

Λάκη Ελένη

Λήψη αρχείου

Την Παρασκευή 25 Οκτωβρίου και ώρες 8:30 έως 10:30 πραγματοποιήθηκε στον χώρο του σχολείου ο εορτασμός της επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940. Η αίθουσα τελετών του σχολικού μας  συγκροτήματος ήταν γεμάτη από παιδιά και κυριολεκτικά ξεχείλιζε από γονείς και εκπαιδευτικούς.

Ως σύλλογος Διδασκόντων προβληματιστήκαμε  αρκετά τα τελευταία χρόνια με τη μικρή συμμετοχή των μαθητών και των μαθητριών μας στον εορτασμό των εθνικών επετείων. Δοκιμάσαμε διαφορετικούς τρόπους εορτασμού όπως δράσεις ανά τάξη στις αίθουσες διδασκαλίας, διοργάνωση εορταστικής εκδήλωσης από μία ή δύο τάξεις με προσκεκλημένους μαθητές και γονείς  κ. ά., με το ίδιο πάντα αποτέλεσμα. Ως τώρα δεν είχαμε τολμήσει τη συμμετοχή όλων των τάξεων στη διοργάνωση μιας επετειακής εκδήλωσης.  Ο περιορισμένος  χώρος της αίθουσας τελετών,  που με δυσκολία μπορεί να χωρέσει  150 καθήμενους επισκέπτες,  αποτελούσε ανασταλτικό παράγοντα.

Φέτος αποφασίσαμε να το τολμήσουμε.  Το δίλλημα που μας απασχόλησε ήταν  αν η εκδήλωση θα είναι ανοιχτή στους γονείς. Από τη μία πλευρά στόχος αρκετών από τις προγραμματισμένες για φέτος δράσεις μας είναι η ενίσχυση των σχέσεων αλληλοκατανόησης, συνεργασίας και εμπιστοσύνης με τους γονείς των μαθητών και των μαθητριών μας  και από την άλλη ο χώρος που έχουμε στη διάθεσή μας δεν επαρκεί για όλους. Τελικά αποφασίσαμε να διαχειριστούμε τις επετειακές εκδηλώσεις ως ευκαιρίες συνάντησης  και αλληλεπίδρασης μαθητών/τριών, γονέων και εκπαιδευτικών στον χώρο του σχολείου. Όσο για τις δυσκολίες που, ενδεχομένως,  προκύψουν να τις διαχειριστούμε όλοι μαζί.

Στην αρχή της εκδήλωσης η διευθύντρια μοιράστηκε με τους παρευρισκόμενους τις σκέψεις και τους προβληματισμούς του Συλλόγου Διδασκόντων και κάλεσε τους γονείς σε κοινές δράσεις  εκτός ωρολογίου προγράμματος αλλά  και μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας ως εξής:

• η χορωδία γονέων – εκπαιδευτικών που λειτουργεί από πέρυσι κάθε Κυριακή απόγευμα περιμένει νέα μέλη

Επίσης, όποιοι γονείς επιθυμούν μπορούν να συνεργαστούν με τους εκπαιδευτικούς μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας σε δράσεις όπως:

• παρουσίαση του αγαπημένου τους παιδικού βιβλίου στο πλαίσιο προγραμμάτων φιλαναγνωσίας
• παρουσίαση  των  επαγγελμάτων τους
• ενημέρωση   για θέματα στα οποία εξειδικεύονται όπως η υγιεινή διατροφή, η ατομική φροντίδα, η κυκλοφοριακή αγωγή κ. ά
• παρουσίαση  ενός ταξιδιού  εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος που πραγματοποίησαν κ.λπ.

Τελικά,  η επιτυχία της εκδήλωσης ξεπέρασε κάθε προσδοκία μας και γέμισε με ικανοποίηση μικρούς και μεγάλους. Είχε διάρκεια περίπου μία ώρα.  Τα ολιγόλεπτα και συνεχώς εναλλασσόμενα δρώμενα δεν δημιούργησαν κόπωση σε κανέναν κατά την προετοιμασία ή την παρουσίασή τους. Βέβαια,  οι περισσότεροι ενήλικες στεκόμασταν όρθιοι,  αλλά η χαρά των παιδιών και η συνέπεια με την οποία ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει μας γέμισε ικανοποίηση.

Αγαπητοί γονείς,

σας προσκαλούμε να συμμετέχετε  στην χορωδία Γονέων- Εκπαιδευτικών που θα λειτουργήσει για δεύτερη συνεχόμενη σχολική χρονιά. Το φετινό μας πρόγραμμα περιλαμβάνει και μαθήματα κρουστών.

Η συμμετοχή στη χορωδία θα μας δώσει την ευκαιρία να συνεργαστούμε και να αλληλεπιδράσουμε, σε ένα διαφορετικό καθαρά ανθρώπινο πλαίσιο, απαλλαγμένοι από τα στεγανά που δημιουργούν οι διακριτοί μας ρόλοι. Παράλληλα, θα τραγουδήσουμε  μαζί, θα εκτονωθούμε και θα ενισχύσουμε τις σχέσεις αλληλοκατανόησης συνεργασίας και εμπιστοσύνης που, ήδη, υπάρχουν ανάμεσά μας.

Απευθυνόμαστε σε όλους σας και όχι μόνο σε αυτούς που θεωρούν τον εαυτό τους «καλλίφωνο». Υπεύθυνος της χορωδίας μας θα είναι και φέτος ο μαέστρος κ. Νίκος Χριστοδουλής.  Κατά την  άποψή του όλοι μπορούμε να τραγουδήσουμε.

 Με εκτίμηση

H Διευθύντρια του Σχολείου

Λήψη αρχείου