Φωτογραφίες από την απονομή των Βραβείων και των Αριστείων.
Στην τελετή μας τίμησε με την παρουσία του και ο Δημήτρης Αντωνίου, τα βιβλία του οποίου δόθηκαν ως δωράκια στους μαθητές που πήραν Βραβεία από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας.
Φωτογραφίες και τραγούδια από τη γιορτή στο αμφιθέατρο του σχολείου.
Παράδοση της σημαίας από το διευθυντή μας κο Παμπουκίδη στο σημαιοφόρο του σχολείου μας για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2019, Ζωγράφο Γεώργιο με Γενικό ΜΟ 20.
Οι τρεις μαθητές της Γ’ τάξης που ισοβάθμησαν με Γενικό ΜΟ 20 : Αθανασιάδου Σοφία, Ζωγράφος Γεώργιος, Σουφλέρη Μαρία.
Οι παραστάτες της σημαίας και ο σημαιοφόρος μας.
Από τη Β’ τάξη: Ζαμπέτογλου Άννα και Τόλιου Χρυσοπηγή, από την Α’ τάξη (μετά από κλήρωση) Νικόπουλος Κωνσταντίνος.
Τεχνική υποστήριξη από το μαθητή της Β’ τάξης Παναγιώτη Λιούτα και τον ευχαριστούμε.
Ευχαριστούμε όλους τους μαθητές και όλες τις μαθήτριες που συμμετείχαν στη χορωδία και τις μαθήτριες Πηνελόπη Ευσταθιάδου, Χρυσοπηγή Τόλιου, Άννα Ζαμπέτογλου και Μαρία Ελένη Βαφειάδου για την απαγγελία κειμένων.
Ευχαριστούμε τα μέλη της ορχήστρας μας: στο φλάουτο: Δημήτριος Κόδος της Γ’ τάξης, στο πιάνο: Δέσποινα Αγγελή της Γ’ τάξης και Μαρίνα Καλλιφατίδου της Β’ τάξης, στην κιθάρα: Κλειώ Ιωσηφίδου της Γ’ τάξης, στο βιολί: Ευδοκία Ματζιάρη της Β’ τάξης, στο τουμπελέκι: Χρήστος Καρακόλης της Γ’ τάξης, στο τύμπανο: Πέτρος Ζώης της Β’ τάξης.
Ευχαριστούμε πολύ το μουσικό μας κο Παρωτίδη Βασίλειο για την αδιάλειπτη λειτουργία της χορωδίας και της ορχήστρας του σχολείου μας όλα αυτά τα χρόνια που διδάσκει στο σχολείο μας στο οποίο παρευρίσκεται μόνο για δύο ημέρες την εβδομάδα. Η αγάπη του προς τους μαθητές μας και η αφοσίωση στο έργο του είναι απαράμιλλες.
Ευχαριστούμε τη φιλόλογό μας κα Τσακιρίδου Ιωάννα για τη διοργάνωση της γιορτής.
Γυναίκες Ηπειρώτισσες (χορωδία)
Στίχοι: Πυθαγόρας, Μουσική: Γιώργος Κατσαρός, Πρώτη εκτέλεση: Μαρινέλλα
Κορόιδο Μουσολίνι* (χορωδία)
Στίχοι: Γιώργος Οικονομίδης, Μουσική: Eldo Di Lazzaro, Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Γούναρης (Κουρνάζος), Άλλες ερμηνείες: Σοφία Βέμπο
Το ακορντεόν (Ανδριάνα Ιωαννίδου, χορωδία)
Στίχοι: Γιώργος Νεγρεπόντης, Μουσική: Μάνος Λοΐζος, Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος
Dance me to the end of love (Σοφία Αναστασιάδου, Βέρα Βάρναλη, χορωδία)
* Λίγα λόγια για την προέλευση του τραγουδιού: Καθώς μουσικολόγοι και ερευνητές αναφέρουν (Ν.Σαραντάκος κ.α),η ιστορία αρχίζει από την Ιταλία όπου το 1938 ο Ιταλός συνθέτης Ελντο Ντι Λατσάρο (1902-1968) γράφει σε λόγια του Κάρλο Μπρούνο ένα τραγούδι που παινεύει, εξυμνεί τα κάλλη μιας ωραίας χωριατοπούλας από την ορεινή περιοχή των βουνών Αμπρούτσι, της Ρεντζινέλας. Ο τίτλος του είναι REGINELLA CAMPAGNOLA (η χωριατοπούλα Ρεντζινέλλα). Το τραγούδι είναι σύμφωνο με τα φασιστικά πρότυπα υμνώντας σκόπιμα την τότε τάχα αγνή ζωή της ιταλικής υπαίθρου, την…τάχα ευημερία των αγροτών και ανοιχτά προπαγανδιστικό για το φασιστικό καθεστώς. Πρώτος του ερμηνευτής δεν είναι άλλος από τον γνωστό Κάρλο Μπούτι που τραγούδησε και το FACCETTANERA ,τον ύμνο των φασιστών.
** Ο Leonard Cohen διηγήθηκε για το τραγούδι : «Είναι παράξενος ο τρόπος που γεννιέται ένα τραγούδι, κάθε τραγούδι έχει κάποιου είδους σπόρο, που κάποιος βάζει στο χέρι σου ή ο ίδιος ο κόσμος βάζει στο χέρι σου, και γι’ αυτό η διαδικασία είναι τόσο μυστήρια για το πώς γράφεται ένα τραγούδι. Όμως το συγκεκριμένο ήρθε για μένα απλά επειδή γνώριζα ή άκουγα ότι δίπλα στα κρεματόρια, σε κάποια στρατόπεδα θανάτου υπήρχε μία ομάδα μουσικών, που αποτελούνταν από ένα κουαρτέτο εγχόρδων, οι οποίοι υποχρεώνονταν να παίζουν κάθε φορά που εξελισσόταν η διαδικασία αυτής της φρίκης. Και αυτούς τους ανθρώπους που έπαιζαν, τους περίμενε η ίδια τρομακτική μοίρα. Και υποχρεώνονταν να παίζουν κλασική μουσική,την ώρα που οι συγκρατούμενοι τους θανατώνονταν και καίγονταν. Αυτή η μουσική λοιπόν το “χόρεψέ με στην ομορφιά σου με ένα φλεγόμενο βιολί” εννοεί συμβολικά σαν ομορφιά το τέλος της ύπαρξης και το στοιχείο του πάθους που διέπει κάθε ολοκλήρωση. Όμως αυτή είναι η ίδια γλώσσα που χρησιμοποιούμε για την απόλυτη παράδοση στον αγαπημένο ή στην αγαπημένη μας, έτσι ώστε σ’ ένα τραγούδι να μην είναι σημαντικό εντέλει να γνωρίζει κανείς την απαρχή της γένεσής του, γιατί εάν και η ίδια η γλώσσα προέρχεται απ’ αυτή την γενεσιουργό πηγή πάθους, μπορεί να αγκαλιάσει οποιαδήποτε παθιασμένη ενέργεια».
