Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά…

imagesΟι γειτονιές πλημμύρισαν με ανθισμένες αμυγδαλιές και τα δέντρα μοιάζουν να ντύθηκαν πανέμορφες νυφούλες!!! Με αφορμή αυτές τις υπέροχες εικόνες μιλήσαμε στο νηπιαγωγείο μας για την αμυγδαλιά και φυσικά για τον μύθο που υπάρχει γύρω από το όνομά της.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΦΥΛΛΙΔΑΣ (ΦΥΛΛΙΣ)

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία ο Δημοφών, γιος του βασιλιά Θησέα καθώς επέστρεφε με το καράβι του στην Αθήνα μετά την λήξη του τρωικού πολέμου, λόγω θαλασσοταραχής βρέθηκε στους Βισάλτες. Εκεί συνάντησε την όμορφη πριγκίπισσα Φυλλίδα, κόρη του βασιλιά Σίθωνα.
Οι νέοι ερωτεύτηκαν και ο βασιλιάς Σίθωνας του έδωσε ένα μέρος του βασιλείου του και τη Φυλλίδα για γυναίκα του.
Ωστόσο ο Δημοφών έπρεπε να επιστρέψει στην Αθήνα και αφού της ορκίστηκε πως θα γύριζε γρήγορα κοντά της, αυτή τον ξεπροβόδισε στις Εννέα Οδούς (την μεταγενέστερη Αμφίπολη).
Ο Δημοφών αφού έφτασε στην Αθήνα και μη μπορώντας μακριά της, ξεκίνησε μες το χειμώνα το ταξίδι της επιστροφής. Καθυστερούσε όμως να γυρίσει και η Φυλλίδα μαράζωνε μέρα με την μέρα. Έτσι οι θεοί για να μην υποφέρει άλλο την μεταμόρφωσαν σε Αμυγδαλιά. Φτάνοντας στο σημείο του αποχαιρετισμού τους αντίκρισε ένα ξεραμένο ψηλό δέντρο χωρίς φύλλα και καρπούς. Γεμάτος τύψεις και με δάκρυα στα μάτια κατάλαβε τι είχε συμβεί, αγκάλιασε τον ξερό κορμό και τότε η αμυγδαλιά ζωντάνεψε και άνθισε.

Από τότε όπως μαρτυρεί και ο Ηρόδοτος το τμήμα μεταξύ του όρους Παγγαίου και των ποταμών Αγγίτη και Στρυμόνα ονομαζόταν «Φυλλίς».

Αν και υπάρχουν αρκετές παραλλαγές του μύθου, η Φυλλίδα και η αμυγδαλιά μέσα από αυτόν έγιναν σύμβολο ελπίδας και αναγέννησης.

(Το μύθο μπορείτε να τον διαβάσετε στην ιστοσελίδα του terrafyllida.gr)

Στη συνέχεια ακούσαμε το κεφαλλονίτικο παραδοσιακό τραγούδι “ΕΤΙΝΑΞΕ ΤΗΝ ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ” , το οποίο και χορέψαμε. Μπορείτε και εσείς να το ακούσετε πατώντας πάνω στον σύνδεσμο: https://youtube.com/watch?v=0W08wiWBsY8?t=18

Έπειτα,είπαμε γλωσσοδέτες…Αμυγδαλιά

          …και παρατηρήσαμε τα άνθη της          αμυγδαλιάς…

         Είδαμε τον πίνακα του Βίνσεντ Βαν           Γκογκ “Η ανθισμένη αμυγδαλιά” και           σαν μικροί ζωγράφοι που είμαστε           φτιάξαμε τις δικές μας ανθισμένες αμυγδαλιές!IMG 20230303 154945 1IMG 20230303 155744IMG 20230303 155747 1IMG 20230303 155825 1IMG 20230303 152724 1IMG 20230303 152629IMG 20230303 154022 1IMG 20230303 154939 1

(περισσότερα…)

Η ΚΥΡΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλιότερα έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα, σήμερα όμως λίγο πολύ ξεχασμένο. Χρησίμευε πάντα ως ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς η κυρά-Σαρακοστή έχει 7 πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της περιόδου της Σαρακοστής. Πρόκειται για ένα έθιμο που τείνει στις ημέρες μας να εκλείψει, ενώ παλαιότερα το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές και χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.

Η κυρά-Σαρακοστή, στις περισσότερες περιοχές, ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά, που απεικόνιζε μια γυναίκα, που έμοιαζε με καλόγρια, με 7 πόδιασταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεταιένα σταυρό γιατί πήγαινε στην εκκλησία και χωρίς στόμα γιατί νηστεύει. Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή καρύδι (περιοχή της Χίου), το οποίο τοποθετούσαν μαζί με άλλα. Όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός και γουρλής. Σε κάποιες περιοχές, το έβδομο πόδι το τοποθετούσαν μες στο ψωμί της Ανάστασης και όποιος το έβρισκε του έφερνε γούρι.

Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η κυρά-Σαρακοστή φτιάχνεται από ζυμάρι με απλά υλικά και, κυρίως, πολύ αλάτι για να μη χαλάσει. Εξάλλου, δεν τρωγόταν, αφού χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο. Αλλού πάλι, την έφτιαχναν από πανί και τη γέμιζαν με πούπουλα.

Στον Πόντο, η κυρά-Σαρακοστή ήταν μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που το κρεμούσαν απ’ το ταβάνι και πάνω του είχαν καρφωμένα επτά φτερά κότας, ώστε να αφαιρούν ένα φτερό κάθε εβδομάδα. Εδώ το έθιμο ονομαζόταν “Κουκουράς”, ο οποίος ήταν και ο φόβος των παιδιών!

Για το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής έχουν γραφτεί οι παρακάτω στίχοι:

Την κυρά Σαρακοστή
που ‘ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν’
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν’ ένα τη βδομάδα
μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.

Στιχουργός: Πόλυ Βασιλάκη

Στο σχολείο μας μιλήσαμε για το έθιμο της κυρά- Σαρακοστής και φτιάξαμε κούκλες, μικρές και μεγάλες!
1
2Και, να θυμάστε να κόβετε τα ποδαράκια!

(Το άρθρο αντλήθηκε από την ιστοσελίδα “Σιφνέικο Φως enews”)