Πραγματοποιήθηκε η γιορτή των Χριστουγέννων του νηπιαγωγείου μας. Ένα δέντρο ξεκινάει από το δάσος για να πάει να στολίσει την πλατεία της πόλης. Στη διαδρομή θα συναντήσει ξωτικά και ζωάκια που θα του χαρίσουν στολίδια, αλλά και κάτι αναπάντεχο που θα το σημαδέψει για πάντα.
Μέσα από τη λάμψη της καλοσύνης θα νιώσει ότι η αληθινή ομορφιά βρίσκεται στο μοίρασμα και στο άνοιγμα της καρδιάς.
Το θεατρικό ήταν βασισμένο στο τραγούδι της Ελευθερίας Αρβανιτάκη “Το δέντρο των Χριστουγέννων”.
Στο νηπιαγωγείο μας, τα σκουφιά των ξωτικών γεμίζουν την τάξη με χρώματα και φαντασία. Τα ψαλίδια δουλεύουν ακούραστα, κόβοντας χαρτιά, ενώ οι κατασκευές συνεχίζονται με χαμόγελα και ενθουσιασμό. Κάθε δημιουργία κρύβει λίγη μαγεία και πολλή αγάπη, γιατί εδώ τα χέρια φτιάχνουν και οι καρδιές χαίρονται.
Στο νηπιαγωγείο μας, ένα ξεχωριστό δέντρο μεγάλωσε στην τάξη: το Δέντρο των Ευχών. Δεν έχει ρίζες στο χώμα, αλλά καρδιά στις ιδέες και στα όνειρα των παιδιών. Πάνω στα κλαδιά του γράψαμε πολύχρωμες ευχές – άλλες γεμάτες χαρά, κι άλλες που μιλούν για καλοσύνη, αγάπη και φιλία. 
Χριστούγεννα στο Νηπιαγωγείο σημαίνει μαγεία, ανυπομονησία και χαρούμενες δημιουργίες! Καθημερινά μας περιμένει ένας φάκελος και ανακαλύπτουμε μία νέα αποστολή, όπως να τραγουδήσουμε ένα Χριστουγεννιάτικο τραγούδι, να συμπληρώσουμε ένα παζλ, να φτιάξουμε μία ζωγραφιά, κ.α. 
Οι αποστολές ενισχύουν τη συνεργασία, τη χαρά της δημιουργίας και το πνεύμα της προσφοράς, ενώ παράλληλα κάνουν τα παιδιά να νιώθουν πως συμμετέχουν ενεργά στη γιορτινή προετοιμασία. 
Έτσι, η αντίστροφη μέτρηση μέχρι τα Χριστούγεννα γίνεται μια μοναδική εμπειρία γεμάτη συναισθήματα, γέλια και όμορφες παιδικές αναμνήσεις.
Με αφορμή την θεματική “Ελιά και λιομάζωμα ” , παρακολουθήσαμε στον χώρο του σχολείου μας βιωματικό και δια δραστικό εργαστήρι με κεντρικό θέμα τον ζωγράφο Θεόφιλο και τον πίνακα που φιλοτέχνησε με τίτλο ” Το μάζεμα της ελιάς “. Αφού ενημερωθήκαμε για τα προϊόντα που παράγονται από το λάδι , δραματοποιήσαμε σκηνές από τον πίνακα , ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές εκείνης της εποχής και στη συνέχεια πιάσαμε τα πινέλα μας και προσπαθήσαμε επάνω σε ρυζόχαρτο να γίνουμε για λίγο και εμείς μικροί ζωγράφοι φτιάχνοντας το δικό μας έργο τέχνης . 
Ευχαριστούμε την ομάδα ΚΕΦΑΛΑΙΑ & μικρά
Κάθε Νοέμβρη, η μνήμη μας επιστρέφει στο Πολυτεχνείο σε εκείνες τις μέρες όπου η φωνή των νέων έγινε χρώμα, φως και αντίσταση απέναντι στο σκοτάδι. Ήταν η στιγμή που η ελπίδα πέρασε τα κάγκελα κι έγινε κραυγή για ελευθερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία.
Όπως στο τραγούδι «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο», έτσι και οι μαθητές μας ζωγράφισαν το δικό τους όνειρο πάνω στους τοίχους…
Δημιούργησαν κάρτες, σημαιάκια με τα συνθήματα του Πολυτεχνείου και το παραμύθι “Ντενεκεδούπολη” ζωντάνεψε στην τάξη μας. Οι μαθητές και μαθήτριες πρότειναν λύσεις και μαζί με τους ήρωες μπόρεσαν να φέρουν πάλι την Δημοκρατία στην Ντενεκεδούπολη. 
Το Πολυτεχνείο δεν είναι απλώς μια επέτειος. Είναι ένας τοίχος γεμάτος χρώματα — ένας καμβάς όπου η νέα γενιά συνεχίζει να ζωγραφίζει το μέλλον της, με πίστη, τόλμη και αγάπη για την ελευθερία.
Στο νηπιαγωγείο μας ταξιδέψαμε στον μαγικό κόσμο των σχημάτων! Ξεκινήσαμε γνωρίζοντας τον κύκλο, τον οποίο όχι μόνο κόψαμε, αλλά με πολλή φαντασία φτιάξαμε τη δική μας μοναδική κούκλα, σχηματίσαμε όλα τα σχήματα με το σώμα μας, γελώντας και συνεργαζόμενοι για να τα δημιουργήσουμε.
Στη συνέχεια, γράψαμε και ταξινομήσαμε σχήματα, ανακαλύπτοντας πόσα διαφορετικά μπορεί να συναντήσουμε γύρω μας.
Το ταξίδι μας ολοκληρώθηκε με μία μικρή «επίσκεψη» στην τέχνη: παρατηρήσαμε πίνακες του Καντίνσκι, αναγνωρίσαμε σχήματα μέσα στα έργα του και συζητήσαμε πώς εκείνος κατάφερε να τα μετατρέψει σε μαγικές, πολύχρωμες εικόνες.
Ήταν ένα πρόγραμμα γεμάτο ανακαλύψεις, παιχνίδι και δημιουργία—ακριβώς όπως αγαπούν τα παιδιά!
Το φθινόπωρο τελειώνει γλυκά, σαν παραμύθι που κλείνει και ζητήσαμε από τα παιδιά σε συνεργασία με τους γονείς τους να βρουν θησαυρούς της φύσης. Η τάξη μας γέμισε με μοναδικούς θησαυρούς και σας τους παρουσιάζουμε.
Το παιχνίδι στην αυλή — όπως το φιδάκι (σε εξωτερική εκδοχή, π.χ. μεγάλο ταμπλό στο έδαφος) ή το κουτσό — έχει πολύ μεγάλη παιδαγωγική αξία στην προσχολική ηλικία. Δεν είναι απλώς διασκέδαση· πρόκειται για δραστηριότητες που προάγουν ολόπλευρη ανάπτυξη: κινητική, γνωστική, κοινωνική και συναισθηματική.
Αντίληψη κανόνων & ακολουθιών: Τα παιδιά μαθαίνουν να ακολουθούν κανόνες, να περιμένουν τη σειρά τους και να κατανοούν τη σχέση αιτίας–αποτελέσματος (π.χ. «αν πέσω σε αυτό το τετράγωνο, ανεβαίνω/κατεβαίνω» στο φιδάκι).
Αριθμητικές έννοιες: Μαθαίνουν να μετρούν βήματα ή κουτάκια, να αναγνωρίζουν αριθμούς και να συνδέουν ποσότητα με σύμβολα.
Αντίληψη χώρου: Στο κουτσό, η κίνηση σε συγκεκριμένες θέσεις στο έδαφος βοηθά στη χωροχρονική οργάνωση και τον προσανατολισμό.
Με μία κιμωλία σχεδιάσαμε φιδάκι και οι μαθητές-μαθήτριες μας ενθουσιάστηκαν…
Κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου γιορτάζουμε μια πολύ σημαντική ημέρα για την πατρίδα μας, την Επέτειο του “Όχι”.
Είναι η μέρα που θυμόμαστε πώς, το 1940, οι Έλληνες είπαν ένα μεγάλο “ΟΧΙ” στους ξένους που ήθελαν να μπουν στη χώρα μας χωρίς την άδειά μας. Με θάρρος, ενότητα και αγάπη για την πατρίδα, οι άνθρωποι τότε πολέμησαν για την ελευθερία και την ειρήνη.
Για την Επέτειο του “Όχι” φτιάξαμε σημαιάκια, απαγγείλαμε ποιήματα, τραγουδήσαμε και παρακολουθήσαμε την παράσταση κουκλοθεάτρου “Το κανόνι της ειρήνης”, τονίζοντας τη σημασία της Ειρήνης, της φιλίας και της συνεργασίας.
Ενδεικτικές δραστηριότητες που υλοποιήθηκαν, ώστε τα παιδιά να μάθουν και να τιμούν όσους αγωνίστηκαν για να ζούμε σήμερα ελεύθεροι, αλλά και να ονειρεύονται έναν κόσμο χωρίς πολέμους, γεμάτο χαρά και ειρήνη.
Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén