Μετάβαση στα σχόλια

Βιβλιοπαρουσίαση 5 Φεβρουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Παρουσίαση βιβλίου
361 σχόλια

Η περιβαλλοντική ομάδα για την εκδρομή της Α΄-Β΄ Λυκείου 5 Φεβρουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Το σχολείο μας - περιβαλλοντική ομάδα
361 σχόλια
Σε μπελάδες έχουν μπει κάποια από τα παιδιά της Περιβαλλοντικής ομάδας, απ’ ό,τι εύγλωττα δηλώνουν και οι σημερινές φωτογραφίες:

Ο λόγος; Ξεκίνησε η έρευνα και η προετοιμασία της έκθεσης για τα μέρη που θα επισκεφτούμε στην εκδρομή της Α΄και Β΄Λυκείου.

Βοηθήστε τα καημένα τα παιδιά στο έργο τους, παρέχοντάς τους πληροφορίες, ιδέες και υλικό. Ενισχύστε τους με φιλικά χτυπηματάκια στην πλάτη..Φροντίστε για τα παιδιά που φροντίζουν για μας:Νίκη Δαλέζιου, Φρόσω Βασιλειάδη, Ελένη Γαλίτη, Μαίρη Γιαννίρη, Άννα Γιαννούκου, Αναστασία Γρίβα, Χρήστος Γαλανόπουλος, Μαργαρίτα Άνδροβικ: Είναι όλοι υπέροχοι!

Ευχαριστίες 5 Φεβρουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Επικοινωνία
361 σχόλια

Πριν καλά καλά ξεκινήσoyμε, είχαμε την τύχη και τη χαρά να μας ενθαρρύνουν και να μας βοηθήσουν:

Η Κική – με την άμεση ανταπόκριση και τη συνεχή ενθάρρυνση,
http://www.hungryforhungry.blogspot.com/

Η κ. Αγγελική Κώττη – με την ευγένεια και την προθυμία της,
http://many-books.blogspot.com/

η κ. Κατερίνα Σταματίου -Παπαθεοδώρου -με τη δοτικότητα, την ενεργητικότητα, την αγάπη της,
http://kiklaminovounou.blogspot.com/

ο π.Κ από το Βανάτο Ζακύνθου – με τη συμμετοχή και τις ευχές του,
http://pakapodistrias.blogspot.com/

η κ. Αργυρώ Μαντόγλου – με την ευγενική παραχώρηση του άρθρου της.

Δεν έχουμε λόγια!

…Ξεκινάμε! 5 Φεβρουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Επικοινωνία
361 σχόλια

Καταφέραμε σήμερα να τυπώσουμε τις καρτελίτσες που θα μοιραστούν αύριο σε όλους τους μαθητές και που θα γνωστοποιούν τη διεύθυνση του blog, καθώς και τον τρόπο να “ανεβάζουν” και να σχολιάζουν κείμενα. Αυτό, βέβαια, αποτελεί ένα μεγάλο βήμα ( Το προς τα πού δεν είναι βέβαιο!..) που κατέστη εφικτό με τη συμβολή παιδιών της περιβαλλοντικής ομάδας, τα οποία με ιδιαίτερο ζήλο ασχολήθηκαν με τη.. χαρτοκοπτική και την ..εικαστική επιμέλεια των καρτών ( Νίκη, Φρόσω, Ελένη, Μαίρη, Άννα, Αναστασία, Χρήστο, Μαργαρίτα, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!)…

Φροντίσαμε και για την ενδοσχολική μας διαφήμιση στο ταμπλό της εισόδου (ευχαριστούμε, Σοφία, για τη φωτογραφία)…

…και, πλέον, ανοίγουμε πανιά!

3 Φεβρουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Παρουσίαση βιβλίου
361 σχόλια

Διαβάζοντας το ένθετο της Παρασκευής, 1-2-2008, “Βιβλιοθήκη” στην εφημερίδα “Ελευθεροτυπία”, συναντήσαμε μια κριτική παρουσίαση από την Αργυρώ Μαντόγλου για το βιβλίο του σύγχρονου Τσέχου συγγραφέα Ιβάν Κλίμα. Το βιβλίο ακόμα δεν το διαβάσαμε, αλλά, ομολογουμένως, η κριτική παρουσίαση το κάνει στα μάτια μας πολύ ελκυστικό, τουλάχιστον ως προς τα θέματα που πραγματεύεται. Εμείς θα το διαβάσουμε, οπότε και θα επανέλθουμε με τα δικά μας, πια, σχόλια. Όπως, επίσης, θα επανέλθουμε και στο λίαν ενδιαφέρον ένθετο της Ελευθεροτυπίας, τη “Βιβλιοθήκη”.

Αντιγράφουμε, λοιπόν, από τη “Βιβλιοθήκη” την παρουσίαση του βιβλίου:

Οι τοίχοι των ναών είναι γυμνοί

Τρεις άνθρωποι σε αναζήτηση αξιών στη σύγχρονη Πράγα

ΙΒΑΝ ΚΛΙΜΑΟύτε άγιοι ούτε άγγελοι ΜΤΦΡ. ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΤΡΑΠΑΛΗ «ΚΕΔΡΟΣ»ΣΕΛ. 307, ευρώ 15.

«Η πλειονότητα των ανθρώπων έχουν ανάγκη να πιστεύουν. Χρειάζονται αγίους να λατρεύουν. Χρειάζονται Θεό και τελετουργίες… Τόσο οι ναζί όσο και οι κομμουνιστές παρουσίαζαν τους ηγέτες τους ως θεούς, των οποίων τα εικονίσματα έπρεπε να παρευρίσκονται σε κάθε τελετή από τις αναρίθμητες που επινοήθηκαν».

Μέσα από τους ήρωές του ο Κλίμα στο «Ούτε άγιοι ούτε άγγελοι» επιχειρεί να απαντήσει σε ένα κρίσιμο ερώτημα: Μετά την κατάρρευση των ιδεολογιών και την κατάλυση της θρησκευτικής προστασίας, πάνω στις οποίες στηρίχτηκαν προηγούμενες γενιές, τι θα μπει στη θέση τους; Μετά την απομάκρυνση των αγίων και των αγγέλων, ποιους θα αναρτήσουν οι άνθρωποι στους ναούς τους και σε ποιους θα απευθύνουν τις προσευχές τους;

Ο Τσέχος Ιβάν Κλίμα κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος, σε αντίθεση με τον συμπατριώτη του Κούντερα, παρέμεινε στην Πράγα, όπου και εξακολουθεί να ζει. Στα πρόσφατα έργα του σχολιάζει τις βαθιές ρήξεις που επήλθαν στις σχέσεις ομάδων και οικογενειών μετά την αλλαγή της διακυβέρνησης και τη φιλελευθεροποίηση. Το «Ούτε άγιοι ούτε άγγελοι» τοποθετείται στη σύγχρονη μετακομμουνιστική Πράγα, αποδίδοντας το κλίμα που επικράτησε μετά την αλλαγή του καθεστώτος: τη δυσκολία προσαρμογής, τη βίαιη απαλλαγή και αποκήρυξη των ιδεών, με τις οποίες νουθετήθηκαν γενιές πολιτών, καθώς και την άκριτη υιοθέτηση οτιδήποτε δυτικού που έμοιαζε να ταυτίζεται με το προοδευτικό.

Στο μυθιστόρημα υπάρχουν τρεις εναλλακτικοί αφηγητές από τρεις διαφορετικές γενιές, οι οποίοι σε πρώτο πρόσωπο διηγούνται τη δική τους περιπέτεια και εκδοχή των γεγονότων. Στο συγκλονιστικό πρώτο κεφάλαιο η σαρανταπεντάχρονη οδοντίατρος Κριστίνα, η οποία ήλθε στον κόσμο τη σημαδιακή μέρα του θανάτου του Στάλιν, αισθάνεται προδομένη και ανίκανη να τα βγάλει πέρα με τη ζωή της.

Εγκαταλειμμένη από τον έναν και μοναδικό σύζυγό της, ο οποίος τώρα είναι σοβαρά άρρωστος, αδυνατεί να διακρίνει τα σημάδια και να προστατεύσει την έφηβη κόρη της που έχει αρχίσει να κάνει χρήση ουσιών. Η Κριστίνα μοιάζει να πάσχει από μανιοκατάθλιψη, ενώ πρόσφατα ανακάλυψε, στα ημερολόγια του νεκρού της πατέρα, την ύπαρξη ενός ετεροθαλούς αδελφού, από μια μακροχρόνια, παράνομη σχέση που όλοι αγνοούσαν. Εχει πάψει πια να τρέφει ελπίδες για βελτίωση, νιώθει πως όλα γύρω της γκρεμίζονται και έχοντας πειστεί πως η ζωή την έχει προσπεράσει, έχει παραδοθεί στην αυτολύπηση και στο ποτό.

Η δεύτερη αφηγηματική φωνή είναι της Γιάνα, κόρης της Κριστίνα, και ο τόνος αλλάζει. Βλέπουμε ένα κορίτσι που αισθάνεται υπεύθυνο για την εγγενή θλίψη της μητέρας της, από την οποία έχει κληρονομήσει την περιφρόνηση για την αξία της ζωής. Παίρνει ουσίες, κάνει κοπάνες από το σχολείο, κλέβει χρήματα και κοσμήματα από τη μητέρα της και κάθεται με τις ώρες στα πάρκα σκοτώνοντας τον χρόνο. Μέσα από τη Γιάνα ο Κλίμα μας παρουσιάζει ένα από τα πρόσωπα της νεολαίας της Πράγας, την απώλεια στόχων και ιδανικών μετά τη σαρωτική επέλαση της αμερικανικής κουλτούρας.

Η τρίτη αφήγηση είναι του Γιαν, ενός νεαρού, παιδιού της Ανοιξης της Πράγας, πρώην φοιτητή της Ιστορίας, ο οποίος εγκατέλειψε τις σπουδές του για μια καλοπληρωμένη δουλειά στη διερεύνηση των μυστικών αρχείων της κομμουνιστικής περιόδου, με στόχο να εκδιωχθούν οι «προδότες». Ο Γιαν ερωτεύεται τρελά την Κριστίνα και είναι αποφασισμένος να της δώσει την αφοσίωση και την αγάπη που έχει στερηθεί, αλλά εκείνη προβάλλει σοβαρές αντιστάσεις, φοβούμενη μία ακόμα προδοσία.

Τα τρία αυτά πρόσωπα θα εμπλακούν στενά και, παρά τις αντιξοότητες, θα καταφέρουν να επηρεάσουν θετικά ο ένας τον άλλον, θα βρουν τρόπο να γεφυρώσουν τις αντιθέσεις και να πετύχουν μια κάποιου είδους συνθηκολόγηση, παραμερίζοντας τις καταστροφικές εμμονές τους, αποδεχόμενοι την ανάγκη της παρουσίας των άλλων στη ζωή τους ακόμα και όταν δεν αποδέχονται τις πράξεις τους και τη σημασία της αγάπης σε όλες τις μορφές της.

Το «Ούτε άγιοι ούτε άγγελοι» είναι ένα βαθιά συγκινητικό, σύγχρονο μυθιστόρημα στο οποίο, εκτός των άλλων, σχολιάζεται η έλλειψη προσανατολισμού που προέκυψε μετά την αλλαγή του καθεστώτος, η έλλειψη πίστης και ιδεολογίας που διέπει τις νεότερες γενιές και η ανάγκη επινόησης μιας κάποιας τάξης, προκειμένου αυτή η κοινωνία να συνεχίσει να υπάρχει. Ολοι κάπου καταφεύγουν, σε κάτι πάνω απ’ αυτούς: η Κριστίνα, προσπαθώντας να κατανοήσει αυτά που της διαφεύγουν και να δώσει στα πράγματα μια προοπτική, ανακαλεί αποσπάσματα από βιβλία του αγαπημένου της Τσέχου συγγραφέα Κάρελ Τσάπεκ, και της Βιρτζίνια Γουλφ, η Γιάνα καταφεύγει στις ουσίες και μετά στην ψυχανάλυση, ο δε Γιαν στην αστρολογία.

Αυτό που ο Κλίμα μοιάζει να υπαινίσσεται είναι πως οι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν ανάγκη από ιδανικά και πίστη. Η έλλειψή τους είναι υπεύθυνη για την κενότητα της ζωής τους: «Οι άνθρωποι χωρίς ιδανικά είναι σαν μηχανές. Μηχανές που παράγουν λέξεις, κάνουν λεφτά και έρωτα, υποτιμούν τους άλλους κι εξυψώνουν τους εαυτούς τους, μηχανές που υποστηρίζουν το εγώ τους». Ο Κλίμα αποτυπώνει την αμηχανία των ηρώων του απέναντι στη ζωή, την ανάγκη ανάκλησης της χαμένης θρησκευτικότητας και αυτό που φαίνεται να προτείνει είναι να ανακαλύψει ο καθένας τους δικούς του αγίους, που μπορεί και να είναι οι πιο κοντινοί του άνθρωποι.

ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΝΤΟΓΛΟΥ

Για την 1η έκθεση παιδικού και εφηβικού βιβλίου 3 Φεβρουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Εκδηλώσεις
361 σχόλια

Λίγο καθυστερημένα ενημερώνουμε για την έκθεση, η οποία ξεκίνησε την Παρασκευή, 1-2-08 και τελειώνει αύριο, Δευτέρα, 4-2-2008.

Ως…συνεπείς βιβλιοθηκάριοι την επισκεφτήκαμε και την κρίναμε καλύτερη από κάθε άλλη παρόμοια προσπάθεια που έχει γίνει στην Ελλάδα. Περίπτερα καλοστημένα, χώρος συναντήσεων για επισκέπτες και ανθρώπους του χώρου του βιβλίου, πολλές και ποικίλες παράλληλες εκδηλώσεις για παιδιά, εφήβους, αλλά και εκπαιδευτικούς και γονείς, συζητήσεις, παρουσίες συγγραφέων και εικονογράφων. Δεσπόζουσα θέση η έκθεση 84 εικαστικών έργων 13 ολλανδών εικονογράφων, έκθεση που έχει ήδη ταξιδέψει σε πολλές χώρες του κόσμου. Τιμώμενη χώρα η Ολλανδία – οι εκδόσεις της οποίας παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον.
Από τις εκδηλώσεις, τις σημερινές και τις αυριανές, για εφήβους ή γονείς και εκπαιδευτικούς, ξεχωρίζουμε τη συναυλία με τα κρουστά της Τάκη ( αφρικανικά κρουστά και μουσικές απ’ όλο τον κόσμο – Κυριακή, ώρα 19.00′ ) και τις πρωινές της Δευτέρας, για τις οποίες, όμως, θα πρέπει κανείς…να κάνει κοπάνα από το σχολείο για να τις παρακολουθήσει!..

Κι όχι μόνο ενημερώνουμε με καθυστέρηση, αλλά ούτε φωτογραφικό ρεπορτάζ δε σας έχουμε, καθώς η φωτογραφική μηχανή μας …δεν ήταν σε φόρμα.
Υλικό, πάντως, έχουμε φέρει αρκετό. Αφίσες, μολυβάκια, σελιδοδείκτες, καρτούλες, κατάλογοι εκδοτικών οίκων σάς περιμένουν στη βιβλιοθήκη.

Διάκριση μαθητή μας 3 Φεβρουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Μαθητές| Το σχολείο μας
361 σχόλια

Ο μαθητής Σακκάς Γιώργος της Β΄ Λυκείου του σχολείου μας είναι μεταξύ των λυτών της άσκησης του μήνα της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρίας.Μπράβο Γιώργο συνέχισε με τονίδιο ζήλο και είναι σίγουρο ότι δεν θα χάσης
Δημήτρης Βάγιας

Αθήνα : Αποτελέσματα “Άσκησης του Μήνα” Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2007
on 13/1/2008 19:07:33 (1499 αναγνώσεις)
Δείτε τα αποτελέσματα της Άσκησης του Μήνα Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2007.

ΣΑΚΚΑΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ
Β ΛΥΚΕΙΟΥ
6ο ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

2 Φεβρουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Λογοτεχνία| Παρουσίαση βιβλίου
361 σχόλια

Το βιβλίο της Αγγελικής Κώττη ” Γιάννης Ρίτσος” έχει εκδοθεί για πρώτη φορά το 1996. Όπως πολύ σεμνά η συγγραφέας του το χαρακτηρίζει στον υπότιτλο, είναι ένα σχεδίασμα βιογραφίας του ποιητή.
Και, κατά την εκτίμησή μας, είναι πολύ πετυχημένο. Η Αγγελική Κώττη καταφέρνει να προσεγγίσει τόσο τον άνθρωπο όσο και το έργο κατανοώντας την ουσία τους. Καταφέρνει στο περιεκτικό της πόνημα να προβάλει από τη ζωή και το έργο του ποιητή στιγμιότυπα που αποδίδουν εύστοχα την αλήθεια του. Να κατανοήσει έναν ποιητή που δηλώνει πως ” το πιο βαρύ φορτίο είναι το φως που δεν μπορούμε να το δώσουμε”, που ζητά ” να ‘μουν ήλιος, να χαρίζω φως”, ένα φως που το συναντάει στις μακρές και πέραν του φωτός νύχτες της ζωής του.
Στο σχεδίασμα αυτό περνάει όλη η δημιουργία του Ρίτσου μέσα από τη γλαφυρή και στοιχειοθετημένη αφήγηση του βίου του. Οι αγωνίες του, το πείσμα του για ζωή, αυτό το
” τραύμα στην ανυπαρξία”, όπως την ορίζει, η προσήλωσή του στην Ελευθερία, την Ειρήνη, στην Ομορφιά, στον Έρωτα, την Επανάσταση, η ανυποχώρητη σε όλο το μήκος της ζωής του διάθεση για δημιουργία, η ανεξάντλητη ενέργειά του, η καταδεκτικότητα, η κατάφαση στη Ζωή, ( “ένας έρωτας είναι η ζωή”, δήλωνε σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις ), η καθολική πίστη του στον Άνθρωπο σκιαγραφούνται αδρά στο βιβλίο της Αγγελικής Κώττη και επαληθεύονται από την παράθεση στίχων προσεκτικά επιλεγμένων.
Αντιγράφω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το εισαγωγικό κείμενο (σελ. 11-12):
” Πάντως, όποιος δεν έχει ακούσει το λαχάνιασμά του στο δρόμο αντοχής και ακάματης προσπάθειας να αιχμαλωτιστούν οι στιγμές, δεν μπορεί να κατανοήσει τη λαχτάρα του. Άλλωστε δύσκολα συνειδητοποιεί ο μη συστηματικός αναγνώστης πως μέσα απ’ την τέχνη του προσελάμβανε τα πάντα, μέσω αυτής ήθελε να τα μοιράζεται. Απαρηγόρητος ο ίδιος, θέλησε να παρηγορήσει με τη δημιουργία του, την επιθυμούσε φωτιά ζωογόνο, εξυγιαντική, την ήθελε αεικίνητη και ταλαντευόμενη, πράξη Εξομολόγησης και Ηδονής, να του επουλώνει τις πληγές και να μετριάζει τη μοναξιά που αύξαινε όσο αύξαινε και η Δόξα. Ακόλουθοί της η Επανάσταση κι ο Έρωτας, το κάλλος των ωραίων ανθρώπων που είχαν τάξει τη ζωή τους, των καθάριων στοχασμών και των γυμνών νεανικών σωμάτων. Τα αδηφάγα μάτια του, οι αισθήσεις και το μυαλό του, οι οξυμμένες του ευαισθησίες τον βοηθούσαν να παρατηρεί ακατάπαυστα. Κατόπιν αθανάτιζε, δίνοντας σημασία στα μεγάλα και στα “μικρά, στα τρωκτικά, στ’ αγνοημένα, στα φθαρμένα”:

” αυτός ο ήσυχος άνθρωπος πώς πλούτισε τον κόσμο
με τραπεζάκια υπαίθριων καφενείων,
με φύλλα, με πουλιά κι ομπρέλες”.

Το βιβλίο, εκτός από αρκετές φωτογραφίες του ποιητή, περιλαμβάνει και χρονολόγιο, βιβλιογραφία, ευρετήριο κύριων ονομάτων. Τη συγγραφέα του, Αγγελική Κώττη, μπορείτε να τη συναντήσετε στο http://many-books.blogspot.com/, με το ψευδώνυμο, παρμένο από ένα έργο του Γιάννη Ρίτσου, “Εαρινή Συμφωνία”.
Αυτό το μήνα θα προσπαθήσουμε να το προμηθευτούμε στη βιβλιοθήκη μας και να το έχουμε στη διάθεσή σας. Εννοείται πως προτείνεται θερμά – και κυρίως για τους μαθητές της Γ΄ θεωρητικής που μελετάνε για τις εξετάσεις τους τη Σονάτα του Σεληνόφωτος.
Αλλά γι’ αυτή σε επόμενο post.

31 Ιανουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Το σχολείο μας - εκδηλώσεις
361 σχόλια

Οι μαθητές της θεατρικής ομάδας, του 6ου λυκείου Καλλιθέας, σας προσκαλούν στο 2ο Διαδημοτικό Μαθητικό Φεστιβάλ Δ΄ Αθήνας, που θα πραγματοποιηθεί 5 ? 9 Φεβρουαρίου, στο λύκειο της Λεόντειο.


Το σχολείο μας, λαμβάνει μέρος με την θεατρική παράσταση ΄΄Η Μετάνοια Ενός Άπληστου΄΄, του Τσαρλς Ντίκενς. Την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008, στις 19:00μμ.

Προγραμματισμός
Μαρκουλιδάκης Ανδρέας
Μιστρίδης Θεόδωρος
Μυλωνάς Ευάγγελος
Πετροπούλου Άννα-Μαρία

Συντονισμός
Αγγελοπούλου Αικατερίνη
Βαγιατίδου Αργυρώ
Παπασταμόπουλος Γεώργιος

Θα χαρούμε να σας έχουμε κοντά μας!

?Το λύκειο της Λεοντείου, βρίσκεται ΣΟΦΟΥΛΗ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ 2
(Ν. Σμύρνη).

?Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για χώρο στάθμευσης, το προαύλιο του σχολείου.

?Τέλος, θα σας ζητήσουμε, αν είναι εύκολο, να παραμείνετε στην παρουσίαση, από τις 19:00 έως το τέλος της παρουσίασης, όπου θα δοθούν και οι έπαινοι στους συμμετέχοντες.

Για την Κική Δημουλά 31 Ιανουαρίου 2008

Συντάκτης: 6ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ | κατηγορίες: Λογοτεχνία
361 σχόλια

Με αφιέρωμα στην Κική Δημουλά κυκλοφόρησε το τελευταίο τεύχος του περιοδικού “η Λέξη“, το οποίο συνοδεύεται και με CD όπου η ποιήτρια διαβάζει ποιήματά της.
Το ωραίο με τα αφιερώματα της Λέξης είναι πως, όπως και τα περισσότερα προηγούμενα, έτσι και αυτό απαρτίζεται από μικρά κείμενα που γράφουν διάφοροι για το τιμώμενο πρόσωπο. Αυτοί οι διάφοροι είναι και ποικίλης προέλευσης. Κριτικοί, ομότεχνοι, καλλιτέχνες, εικαστικοί, φίλοι ακόμα, άνθρωποι που λιγότερο ή περισσότερο έχουν διασταυρωθεί κάποια στιγμή ή μια ολόκληρη ζωή με το πρόσωπο αυτό -με τη Δημουλά στο τωρινό τεύχος. Τα κείμενά τους, έτσι, είναι περισσότερο γλαφυρά και απλά και λιγότερο φιλολογικά ή αναλυτικά. Φωτίζεται μ’ αυτό τον τρόπο η Δημουλά και το έργο της από πολλές μεριές, μπορεί ο αναγνώστης του αφιερώματος να την προσεγγίσει ποιητικά, κριτικά, ανθρώπινα.


Καμιά φορά πασχίζουμε στην τάξη, υποχρεωμένοι από την απειλή της διδακτέας και εξεταστέας ύλης των πανελλαδικών εξετάσεων, να κάνουμε γνωστό στους μαθητές το έργο ενός ποιητή. Ας πούμε, για τη Δημουλά, σε 3-4 διδακτικές ώρες πρέπει να “αναλύσουμε” με κάθε τεχνική λεπτομέρεια δυο της ποιήματα. Να τα πούμε “΄όλα”, όλα αυτά που μπορεί να ερωτηθεί ένας μαθητής στις εξετάσεις του Ιουνίου.
Μακρυά από την άργητα της ποίησης. Μακρυά από την απόλαυση της ανάγνωσης και της συγκίνησης που μπορεί να προκαλεί. Το έργο δε γίνεται γνωστό έτσι. Το έργο είναι ατμόσφαιρα, είναι αντιλήψεις και συναισθήματα, είναι εποχή, είναι διάλογος μαζί της, μαζί μας, ενδοσκόπηση και ταυτόχρονα πρόταση. Η ποίηση έχει τη μουσική της, τους ρυθμούς της, την καθαρτήρια λειτουργία της, την ανάσα της, που για να την αφουγκραστείς θέλεις χρόνο, συνθήκες και προϋποθέσεις ανάλογες.
Προτείνεται, λοιπόν, στα παιδιά της Γ΄Λυκείου θεωρητικής, πριν έρθουν σε επαφή με τη Δημουλά στην τάξη, πράγμα που προβλέπεται να γίνει κατά τα μέσα/τέλη του Μάρτη, να διαβάσουν, να ακούσουν κάποια ποιήματα της Κικής Δημουλά – το τεύχος της Λέξης μαζί με το CD που περιέχει αποτελεί μια καλή ευκαιρία. Να ανοίξουν, δηλαδή την πορτούλα της ποίησης της Δημουλά, να μπουν στο ποιητικό της φιλόξενο σπίτι, να πάρουν μια ιδέα του χώρου, να νιώσουν τις σιωπές και τις μουσικές του, τη μοναξιά και τη γλυκιά μελαγχολία που τον σκεπάζουν, να χαζέψουν τα διακοσμητικά σύμβολα στα ράφια, τις φωτογραφίες αγαπημένων προσώπων, τις σπιτονοικοκυρές μεταφορές, το παιδικό δωμάτιο το κατάφορτο με τα λεκτικά παιχνίδια. Και τόσα άλλα.
Όποιος θέλει να ασχοληθεί, ας μας ζητήσει με mail ( κάνοντας κλικ στο άσπρο φακελάκι που βρίσκεται κάτω απ’ αυτό το κείμενο ) περισσότερο υλικό για τη Δημουλά, καθώς και βιβλιογραφικές ή δισκογραφικές πληροφορίες.
Εμείς από τούτο το blog θα επανέλθουμε για την Κική Δημουλά

Για την ώρα, ένα μόνο ποίημά της ( ” Δεν βαριέσαι” ):

Για να ξημερώσει σ’ ένα δάσος

πρέπει πρώτα να βγει στον άμβωνα του κόσμου
ένα πουλί
και να ζητήσει τον άρτον τον επιούσιον,
δήθεν πως κελαϊδάει.
Nα τρέξει ένα αμήν από δέντρο σε δέντρο,
ψίθυρος ανιδιοτελείας δήθεν.
Aπ’ τις μεγάλες πέτρες
θ’ ανέβει ένα λιβάνι ήμαρτον.
Aπό κει και πέρα ξεμυτίζει η λεπτομέρεια
κι η βεβαιότης πως αφήσαμε πίσω τη νύχτα.

Λίγο σαν περισκόπια υψώνονται
οι άκρες των τηλεγραφόξυλων
μήπως πλέει μακριά καμιά είδηση,
βγάζει απ’ τη θήκη του το αγκάθι ο πυράκανθος,
κι ένα καμπουριασμένο μονοπάτ
παραπατάει και γράφεται.
Aπό τους γύρω όγκους πέφτει η μάσκα
και ησυχάζεις: ξεκαθαρίζει
τι είναι Πεντέλη, τι Yμηττός
και τι απομένει μύτη φόβου.
Tο χρώμα της ελιάς,μουντό κι ολιγόλογο,
βλεφαρίζει στα φύλλα
κι είναι ευκαιρία μ’ αυτό να προσδιορίσεις
μάτια ακαθορίστου χρώματος που λέμε.
Eπουσιώδης βέβαια εκκρεμότης
μα, που όσο να ‘ναι, βασανίζει.
Έτσι και τα προσδιορίσεις,
μας έρχεται ολόκληρο το φως
κι αστενοχώρητο
σαν ένα δεν βαριέσαι.

( από ” Το λίγο του κόσμου “, 1994 )

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση