Μέσα από τα εικαστικά έργα των μαθητών του νοσοκομειακού σχολείου, η επέτειος του Πολυτεχνείου ζωντανεύει ως μνήμη, φωνή και σύμβολο αγώνα. Οι δημιουργίες αποτυπώνουν την ανάγκη για ελευθερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία, όπως τη νοηματοδοτούν τα παιδιά σήμερα, με ευαισθησία και αλήθεια. Στον νοσοκομειακό χώρο όπου η δοκιμασία συνυπάρχει με την ελπίδα, η εικαστική ενασχόληση και η μαγεία του κουκλοθεάτρου  (παίχτηκε το έργο “Ντενεκεδούπολη”) γίνονται και πάλι νοητές γέφυρες για να τιμηθεί ο αγώνας των φοιτητών ενάντια στη χούντα και να μεταφερθεί το μήνυμα ότι η ελευθερία και η αξιοπρέπεια δεν είναι ποτέ δεδομένες…