Οι μέρες της Αποκριάς έφτασαν και το σχολείο μας μεταμορφώθηκε σε ένα απέραντο εργαστήρι χαράς και δημιουργίας! Φέτος, το ταξίδι μας δεν είχε σύνορα, καθώς η φαντασία των παιδιών “έντυσε” κάθε γωνιά με χρώματα, χορό και γέλιο.

Τσικνοπέμπτη: Παράδοση και Νοστιμιά!

Η γιορτή ξεκίνησε με το απαραίτητο «τσίκνισμα». Με μουσική, κέφι και καλή παρέα, στρώσαμε το δικό μας εορταστικό τραπέζι, δίνοντας το σύνθημα για την έναρξη του καρναβαλιού!

Η μουσική δυνάμωσε, τα σερπαντίνες γέμισαν τον αέρα και ο χορός δεν σταμάτησε λεπτό. Μικροί και μεγάλοι γίναμε μια παρέα, ξεφαντώνοντας με την ψυχή μας…

Κλόουν, Αρλεκίνοι και Μυστικές Μάσκες

Στις τάξεις μας, η δημιουργία πήρε φωτιά:

• Οι Αρλεκίνοι μας: Με τις χαρακτηριστικές ρόμβους τους, μας θύμισαν ότι η ομορφιά βρίσκεται στη διαφορετικότητα.

Στην αρχή της γιορτής μας, μας υποδέχτηκε ένας μικρός μας φίλος και μας διηγήθηκε την ιστορία του… «Ο Αρλεκίνος» της Ζωρζ Σαρή. Μέσα από τα λόγια του, μάθαμε πώς η μητέρα του Αρλεκίνου έφτιαξε την πιο όμορφη στολή από πολύχρωμα κουρέλια, αποδεικνύοντας ότι η αγάπη και η φαντασία είναι τα πιο ακριβά υλικά στον κόσμο.

«Ο Αρλεκίνος είναι ένα μικρό αγόρι που ζει στην Βενετία, την πόλη που φημίζεται για το αποκριάτικο καρναβάλι της. Δυστυχώς, όμως δεν έχει στολή για να συμμετέχει και αυτός στο καρναβάλι, για αυτό αρκείται να θαυμάζει τους μασκαράδες από το παράθυρο του. Μια μέρα όμως μια έκπληξη τον περιμένει στην σοφίτα. Η μητέρα του, του είχε ράψει μία όμορφη στολή. Ο μικρός Αρλεκίνος χαρούμενος πήρε μέρος στο καρναβάλι και η στολή του έγινε τόσο ανάρπαστη, που την επόμενη χρονιά όλοι την ζητούσαν».

Γνωρίσαμε τον μεγάλο Ισπανό ζωγράφο Πάμπλο Πικάσο. Επικεντρωθήκαμε στους εμβληματικούς του πίνακες με τους Αρλεκίνους, ανακαλύπτοντας τη μελαγχολία αλλά και τη μαγεία πίσω από τις στολές.

Διαβάσαμε το βιβλίο «Το όνειρο του μικρού Πωλ» και μέσα από τις σελίδες του μελετήσαμε διαφορετικές εκδοχές του Αρλεκίνου. Τα παιδιά έγιναν μικροί κριτικοί τέχνης: παρατήρησαν τις διαφορές, ανέλυσαν τα χρώματα και απάντησαν σε ερωτήσεις όπως: «Τι μπορεί να σκέφτεται ο Αρλεκίνος αυτού του πίνακα;». Οι απαντήσεις τους ήταν μοναδικές, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη δεν είναι ποτέ μονοδιάστατη, αλλά καθρέφτης της δικής μας οπτικής. 

Picasso_Arlekinos (1)

Οδοιπορικό στην Ελλάδα και τον Κόσμο

Συνεχίζοντας το ταξίδι μας, γυρίσαμε την Ελλάδα και τον κόσμο για να δούμε πώς γιορτάζουν οι άνθρωποι:

• Από τη Βενετία στην Κέρκυρα: Παρακολουθήσαμε το διάσημο Βενετσιάνικο Καρναβάλι με τις μυστηριώδεις μάσκες και το αντίστοιχο Καρναβάλι της Κέρκυρας, όπου η επτανησιακή αρχοντιά συναντά τις καντάδες.

• Ελληνικά Έθιμα: Γνωρίσαμε διάφορα μέρη της πατρίδας μας και τα ιδιαίτερα έθιμά τους, ανακαλύπτοντας τον πλούτο της λαϊκής μας παράδοσης.

Μάθαμε όμως και για ένα έθιμο που κρατάει γερά ως τις μέρες μας: Το Γαϊτανάκι. Ένας χορός που έφτασε στην Ελλάδα από τους πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Δεκατρία άτομα χρειάστηκαν για να στηθεί ο χορός: ένας στον κεντρικό στύλο και δώδεκα χορευτές που κρατούν τις πολύχρωμες κορδέλες, τα «γαϊτάνια». Καθώς οι χορευτές κινούνται γύρω από το κοντάρι, πλέκουν τις κορδέλες με δεξιοτεχνία, δημιουργώντας πανέμορφα σχέδια. Αυτός ο κυκλικός χορός μας δίδαξε πολλά, αφού συμβολίζει τον κύκλο της ζωής: από τον χειμώνα στην άνοιξη και από τη λύπη στη χαρά!

• Οι Φυλές του Κόσμου

Με τις φετινές μας μεταμφιέσεις, γκρεμίσαμε τα σύνορα και γίναμε πολίτες του κόσμου! Γνωρίσαμε τις Φυλές του Κόσμου, ανακαλύπτοντας τον πλούτο της διαφορετικότητας μέσα από τα χρώματα, τα σύμβολα και τις παραδόσεις λαών από κάθε γωνιά του πλανήτη. Από τις πεδιάδες της Αφρικής και τους ιθαγενείς της Αμερικής, μέχρι τις μακρινές φυλές της Ασίας, οι μαθητές μας «φόρεσαν» την κουλτούρα άλλων ανθρώπων, κατανοώντας πως, παρά τις διαφορετικές μας φορεσιές, όλοι οι άνθρωποι της γης μοιραζόμαστε την ίδια ανάγκη για γιορτή, επικοινωνία και αδελφοσύνη. Ήταν ένα μάθημα σεβασμού και αλληλεγγύης, που απέδειξε ότι η ανθρωπότητα είναι μια μεγάλη, πολύχρωμη οικογένεια!

• Οι Κλόουν: Με τις κόκκινες μύτες και τα πειράγματα, έγιναν οι πρωταγωνιστές του γέλιου.

Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για Απόκριες χωρίς τους αγαπημένους όλων, τους Κλόουν! Μάθαμε τι είναι ένας κλόουν και ποιος είναι ο ρόλος του: αυτοί οι κωμικοί διασκεδαστές με το χαρακτηριστικό μακιγιάζ, τις πολύχρωμες περούκες, τα περίεργα ρούχα και τα αστεία καπέλα. Η αποστολή τους; Να κινούνται και να μιλούν κωμικά, χαρίζοντας απλόχερα το γέλιο σε όλους! Εμπνευσμένοι από τη χαρά τους, φτιάξαμε κι εμείς τους δικούς μας κλόουν, γεμίζοντας τις τάξεις μας με χρώματα και φαντασία.

• Οι Μάσκες: Χαρτόνια, πούπουλα και χρυσόσκονη επιστρατεύτηκαν για να φτιάξουν τα παιδιά τις δικές τους μοναδικές δημιουργίες.

 

Παίξαμε παιχνίδια μνήμης, μουσικά αποκριάτικα στεφάνια, ανά δύο ουρές (πιάνω την ουρά του άλλου)

Με την πολύτιμη άδεια των γονέων και τηρώντας όλους τους κανόνες υγιεινής, πραγματοποιήθηκε η δράση του Face Painting. Οι μαθητές μας μεταμορφώθηκαν σε ό,τι έβαζε ο νους τους: από πεταλούδες και υπερήρωες, μέχρι μικρούς αρλεκίνους και κλόουν, ολοκληρώνοντας με τον πιο διασκεδαστικό τρόπο τις μεταμφιέσεις τους! 

Στο νηπιαγωγείο μας, τα Αγγλικά δεν είναι μόνο λέξεις και βιβλία· είναι παιχνίδι, χρώματα και φαντασία! Αυτή την εβδομάδα, η αγαπημένη μας Kiki από την Αυστραλία μας σύστησε την παρέα της, και εμείς αποφασίσαμε να τους δώσουμε ζωή.

Από τη θεωρία στην πράξη: Φτιάχνοντας μάσκες

Τα παιδιά πήραν στα χέρια τους ψαλίδια, μαρκαδόρους και μπόλικο κέφι για να δημιουργήσουν τις δικές τους μάσκες. Μέσα από τη διαδικασία της κατασκευής, οι μαθητές δεν έμαθαν μόνο τα ονόματα των ζώων, αλλά ταυτίστηκαν με τους χαρακτήρες, κάνοντας την ξένη γλώσσα «δική τους».

Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας

Με τις μάσκες τους έτοιμες, οι μαθητές μεταμορφώθηκαν στους νέους φίλους της Kiki:

• A Monkey: Που μας έμαθε να γελάμε και να κινούμαστε με ενέργεια.

• A Kangaroo: Ο επίσημος εκπρόσωπος της Αυστραλίας, που μας έκανε να χοροπηδάμε σε όλη την τάξη!

• An Elephant: Που με την επιβλητική του παρουσία μας έδειξε πόσο σημαντική είναι η φιλία.

• A Turtle: Που μας δίδαξε ότι ακόμη και αν πηγαίνουμε αργά, μπορούμε να μάθουμε τα πάντα.

• A Giraffe: Που κοιτούσε ψηλά, όπως ακριβώς στοχεύουν και τα παιδιά στη γνώση.