Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων και της ενότητας “Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ – Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη”, ενώσαμε τις δυνάμεις μας με άλλα 30 νηπιαγωγεία στο πρόγραμμα “Φωτεινές Περιστροφές”, ένα εγχείρημα που προάγει τη συμπερίληψη και τη διαφορετικότητα. Εμπνευσμένο από τον μύθο του Σπηλαίου του Πλάτωνα, το νέο μας εγχείρημα, “Φωτεινές Περιστροφές”, στοχεύει να μεταφέρει τα παιδιά από το σκοτάδι της άγνοιας στο φως της γνώσης, της αποδοχής και της συνεργασίας.
Μετάβαση στο padlet.com
Αρχικά, γνωρίσαμε τον παππού Πλάτωνα 
οποίος μας πρότεινε να βγούμε στον ήλιο, να μάθουμε, να αναρωτηθούμε, να διαβάσουμε και να βρούμε το δικό μας φως, όπως οι άνθρωποι στο μύθο.
Έτσι λοιπόν, διαβάσαμε το βιβλίο: Η σπηλιά του Πλάτωνα.
Από την Πολιτεία του Πλάτωνα (Παιδική διασκευή: Αθηνά Μαξίμου)
Μέσα από αυτή την ιστορία, μάθαμε ότι όταν βγαίνουμε από τη σπηλιά που γνωρίζαμε, μπορούμε να ανακαλύψουμε ένα όμορφο κόσμο γεμάτο φως και αλήθεια.
Μιλήσαμε στον κύκλο της αγάπης για του φόβους μας, τους ζωγραφίσαμε και επεξεργαστήκαμε αυτούς διαβάζοντας το βιβλίο:«Μίλα μου» της Μαρίνας Γιώτης.
Στη συνέχεια, αποτυπώσαμε το δικό μας λυπημένο σπήλαιο.
Όταν οι φόβοι μας κρατάνε το τιμόνι στο δρόμο της ζωής μας ..τα φανάρια που συναντούμε στο διάβα μας αναβοσβήνουν σύμφωνα με αυτούς που μας περιορίζουν. Τι θα γίνει όμως αν αποφασίσουμε να τους φωτίσουμε;
Μήπως το ταξίδι μας αλλάξει;
Από το σκοτάδι στο φως.
Παρατηρήσαμε το λυπημένο σπήλαιο του Ειδικού Νηπιαγωγείου Αιγάλεω. Είδαμε τις εικόνες των παιδιών στις οποίες κρύβονται τα σκοτάδια τους. Συζητήσαμε τις συμπεριφορές αυτές και τα παιδιά έδωσαν ιδέες στο πώς αυτές τις συμπεριφορές μπορούμε να τις φωτίσουμε με αντίστοιχες διορθωτικές ώστε να νιώσουμε καλύτερα!
Τα μάτια του λυπημένου σπηλαίου έγιναν χαρούμενα όταν ο ήλιος ανέτειλε και τα παιδιά είδαν πιο καθαρά ότι με προσπάθεια μπορούμε και εμείς να ανέβουμε προς το φως. Έχοντας ως οδηγό τα λόγια του παππού Πλάτωνα: «Η παιδεία είναι ο δεύτερος ήλιος για τους ανθρώπους».
Αξιοποιήσαμε την καλλιτεχνική μηχανική και με έναν μοχλό ο ήλιος ανεβοκατεβαίνει για να μας θυμίζει ότι το σκοτάδι συνυπάρχει με το φως και το ένα μπορεί να διαδέχεται το άλλο. Έτσι ως άνθρωποι δεν είμαστε μόνο τα σκοτάδια μας αλλά και το φως.
Στο σπήλαιο χρησιμοποιήσαμε αισθητηριακά αντικείμενα καθώς και ένα ηλεκτρικό κύκλωμα γιατί θέλαμε να δώσουμε μια παιχνιδιάρικη διάθεση!
Το συναίσθημα που κληθήκαμε να αποτυπώσουμε από τους συνοδοιπόρους μας είναι ο πόνος ! Ποιες καταστάσεις μας προκαλούν πόνο; Κι αν ο πόνος ήταν εικόνα ποια θα ήταν; Η πλειοψηφία των μαθητών είπε μια ραγισμένη καρδιά.💔
Εμπνευσμένοι από τον μύθο του Σπηλαίου του Πλάτωνα, τα παιδιά δημιούργησαν τον πολυαισθητηριακό τους “φάρο” 🔦συμπερίληψης και ανθεκτικότητας, που φωτίζει τις αξίες της αποδοχής, της συνεργασίας και της γνώσης. Μέσα από βιωματικές δράσεις, εξερεύνησαν διαφορετικούς τρόπους αλληλεπίδρασης με τον κόσμο, χρησιμοποιώντας ήχο, φως, κίνηση και αφή.
Δημιουργήσαμε έναν χώρο όπου όλα τα παιδιά μπορούν να παίξουν,να μάθουν και να αυτορρυθμιστούν μέσα από αισθητηριακά υλικά και την αξιοποίηση της τεχνολογίας . Οι QR κωδικές οδηγούν σε παραμύθια, τραγούδια και παιχνίδια που ενισχύουν την συναισθηματική ανθεκτικότητα και την σύνδεση με τους γονείς .
Η τέχνη δεν θα μπορούσε να λείπει ,με τον πίνακα του Alexander Milov να συμβολίζει την δύναμη των συναισθημάτων.
✨ Μαζί, φωτίζουμε τον δρόμο της αποδοχής! ✨
✨Το τραγούδι μας: Μια συνεργασία φωτός✨
Μέσα από μια μοναδική συνεργατική δράση, αποδείξαμε τη δύναμη του “μαζί”. Σε ένα κοινό sandbox, δημιουργήσαμε ένα τραγούδι βήμα-βήμα: άλλοι συμπλήρωσαν τις λέξεις που έλειπαν, άλλοι ηχογράφησαν στίχους και άλλοι χάρισαν τις φωνές τους σε φωτεινές λέξεις και τίτλους.
Με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης και του
Musicmuse AI, το τραγούδι μας πήρε ζωή, αποδεικνύοντας πως η δημιουργικότητα δεν έχει όρια όταν υπάρχει συνεργασία.
Γιατί η μουσική
, όπως και η γνώση, είναι φως!
