Τσικνοπέμπτη
Οι μικροί ψήστες τηρούν το έθιμο της Τσικνοπέμπτης με το δικό τους δημιουργικό τρόπο!
Όμως, και οι μεγάλοι μας ψήστες φρόντισαν να τηρήσουμε το έθιμο της Τσικνοπέμπτης προσφέροντας σάντουιτς με σουβλάκια στα παιδιά. Ευχαριστούμε θερμά το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του 23ου και 52ου Νηπιαγωγείου για την αποψινή προσφορά του.
Και καθώς οι Απόκριες πλησιάζουν η διακόσμηση αλλάζει και από χειμωνιάτικη γίνεται αποκριάτικη. Χρωματιστές κορδέλες και χρωματιστά χαρτιά μετατρέπονται σε ότι μπορεί κανείς να φανταστεί!!! Με τη βοήθεια των παιδιών η σκηνή του κλόουν είναι έτοιμη για να τον υποδεχτεί και να μας δείξει τα μαγικά του κόλπα!
Και φυσικά, Απόκριες χωρίς γαϊτανάκι δεν γίνονται!
Ένα αβγό! Μα τι αβγό;
Και ξαφνικά, ένα πρωινό βρήκαμε στην τάξη μας ένα περίεργο αβγό! Ήταν λίγο μεγαλύτερο από τα συνηθισμένα! Άραγε τι αβγό είναι αυτό; Έκανε ένα δυνατό κρακ κι από μέσα ξεπήδησε ένας μικρός δεινόσαυρος! Τα παιδιά με μεγάλη περιέργεια και έκπληξη το περιεργάστηκαν! Απίστευτο! Ένα αβγό δεινόσαυρου!!!
Και κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι των μικρών εξερευνητών σε μια άλλη εποχή. Τότε που υπήρχε μόνο μία υπερήπειρος, η Παγγαία και στη Γη υπήρχαν δεινόσαυροι.
Ενώσαμε τα κομμάτια και τη σχηματίσαμε. Τη συγκρίναμε με τη Γη όπως είναι σήμερα. Και φυσικά, φτιάξαμε το χάρτη της Παγγαίας.
Μελετήσαμε πολύ για να μάθουμε για τους δεινόσαυρους. Ψάξαμε να βρούμε ποιοι ήταν, πώς ήταν, πού έμεναν, τι έτρωγαν, πώς ονομάζονταν. Άραγε τι έγινε και εξαφανίστηκαν;
Είδαμε βιβλία με τρισδιάστατες εικόνες και ψάξαμε πληροφορίες στα βιβλία και στο διαδίκτυο. Συνθέσαμε λέξεις, παίξαμε επιτραπέζια παιχνίδια και ταξιδέψαμε σε μια άλλη εποχή που πάντα συνεπαίρνει τα παιδιά!
Ο μεγάλος χνουδωτός
Διαβάζουμε το παραμύθι της Γ. Τσορώνη Γεωργιάδη με τίτλο: “Ο μεγάλος χνουδωτός”. Ανακαλύπτουμε την παγωμένη Γροιλανδία και γνωρίζουμε τους Εσκιμώους. Παίζουμε με σύνθετες λέξεις όπως χιονοθύελλα, χιονοπόλεμος και φτιάχνουμε και δικές μας. Και φυσικά, μεταμορφωνόμαστε σε Σίρα & Ίβικ και ψαρεύουμε. Το ψάρεμα περιλαμβάνει ένα κουίζ με σχετικές ερωτήσεις. Όποιος απαντάει σωστά προσθέτει κι ένα ψάρι στο καλάθι. Στο τέλος, ζωγραφίζουμε ό,τι μας άρεσε περισσότερο από την ιστορία.
“Το παιδί και η αρκούδα”
Μια φορά ήταν ένα μικρό αγόρι που ήθελε να παίζει, να παίζει, να παίζει…
Όμως τα καλύτερα παιχνίδια, είναι για δύο. Με ποιον να παίξει; Ήταν μόνο στο δάσος. Ευχήθηκε να είχε ένα φίλο. Μα εμφανίστηκε μπροστά του μια μπλε αρκούδα, με την οποία ποτέ κανείς δεν έπαιζε μαζί… Και κάτι βαρκούλες που κάποιος του έστελνε μηνύματα… Άραγε, ποιος;
Αφού διαβάσαμε το βιβλίο “Το παιδί και η αρκούδα” στείλαμε φτιάξαμε κι εμείς χάρτινες βαρκούλες και στείλαμε ένα μήνυμα στο φίλο μας ή τη φίλη μας.
Η ΚΑΦΕ ΑΡΚΟΥΔΑ
Τα ζώα φωνάζουν SOS κι ένα από αυτά είναι και η καφέ αρκούδα που ζει σε κάποια από τα ελληνικά βουνά. Όμως τι ξέρουμε άραγε για αυτήν και τι θα θέλαμε να μάθουμε; Τα παιδιά σε ρόλο εξερευνητή αναλαμβάνουν δράση!
Το βαλιτσάκι της καφέ αρκούδας αποδείχτηκε πολύτιμος βοηθός καθώς περιείχε πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για την καφέ αρκούδα. Μαθαίνουμε για τα χαρακτηριστικά της, που ζει, τι τρώει ανάλογα με την εποχή και φτιάχνουμε ακόμη κι ένα puzzle που δείχνει το πραγματικό της μέγεθος!
Για περισσότερες πληροφορίες και για να μάθουμε σχετικά με τα άλλα είδη της αρκούδας παρακολουθούμε το μαγικό κόσμο των ζώων
“Θα πάω για αρκούδες…”
...Και κάπως έτσι αποφασίζουμε να πάμε για αρκούδες! Και μάλιστα τραγουδώντας! Ξεκινάμε, λοιπόν, από το σπίτι και πάμε να βρούμε την σπηλιά που κοιμάται η αρκούδα. Ο χάρτης είναι απαραίτητος γιατί η διαδρομή είναι περίπλοκη και τα εμπόδια που συναντάμε αρκετά. θα πρέπει να σκαρφαλώσουμε σε έναν πανύψηλο λόφο, να περάσουμε κολυμπώντας μία λίμνη, να διασχίσουμε ένα δάσος με πολύ πυκνό χορτάρι, να πηδήξουμε πάνω από ένα ορμητικό ποτάμι και η περιπέτεια δεν έχει τελειωμό…. ώσπου βλέπουμε μια σπηλιά. ΣΣςςς!!! Και πράγματι μέσα στη σπηλιά είναι μια αρκούδα που ξυπνάει κι αρχίζει να μας κυνηγάει. Γρήγορα κι εμείς παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής. Ευτυχώς χαρτογραφήσαμε τη διαδρομή και επιστρέψαμε γρήγορα και με ασφάλεια στο σπίτι.
Μέσα από το τραγούδι με τίτλο “θα πάω για αρκούδες” μαθαίνουμε χωρικές και χρονικές έννοιες (πάνω, κάτω, ανάμεσα, δεξιά αριστερά, πρώτα, ύστερα, μετά κ.α.) μα πάνω από όλα το διασκεδάζουμε και εκφραζόμαστε κινητικά και μιμητικά.
“Αρκούδα καφέ, αρκούδα καφέ τρέχει φορτωμένη με ένα ξύλινο μπουφέ”…
… Λέει το τραγούδι από την αγαπημένη μας Λιλιπούπολη και οι μικροί καλλιτέχνες αναλαμβάνουν δράση!
ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ! ΟΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ! ΟΛΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ!
Τα παιδιά παρατηρούν καλά τις φωτογραφίες. Διαλέγουν μία και την περιγράφουν. Κάνουν τις δικές τους υποθέσεις. Εκφράζουν τις σκέψεις τους και τα συναισθήματά τους.
Μιλάμε ξανά για τις 5 αισθήσεις αλλά και για τα άτομα με αναπηρία. Αυτήν την φορά εστιάζουμε στα κινητικά προβλήματα. Ορίζουμε μια διαδρομή και κάνουμε κουτσό. Τελικά, δεν είναι και πολύ εύκολο…
Έπειτα εστιάζουμε στα άτομα με προβλήματα όρασης. Για αυτό ορίζουμε μια διαδρομή με εμπόδια και προσπαθούμε να κινηθούμε με διάφορους τρόπους. Είτε με τη βοήθεια ενός άλλου παιδιού που έχει το ρόλο του “οδηγού”, είτε με τη βοήθεια του “λευκού” μπαστουνιού.
Οι δραστηριότητες έχουν το χαρακτήρα της προσομοίωσης. Σκοπός είναι να αντιληφθούν -στο μέτρο του δυνατού- τις δυσκολίες που συναντούν τα άτομα με αναπηρίες.
Μιλάμε για τις 5 αισθήσεις. Τις εντοπίζουμε στο σώμα μας και λέμε σε τι μας χρησιμεύει η κάθε μία. Κάνουμε διάφορες δραστηριότητες γύρω από αυτές με στόχο να προσεγγίσουμε τη διαφορετικότητα και να κατανοήσουμε -στο βαθμό που μπορούμε- τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία. Ο απώτερος σκοπός μας είναι η ανάπτυξη της αλληλοβοήθειας, η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και η ευαισθητοποίηση όλων μας ως πολίτες.
Το βιβλίο της αφής
Μέσα από τις σελίδες αυτού του αυτοσχέδιου βιβλίου προσπαθούμε να μαντέψουμε με κλειστά μάτια τι είναι αυτό που αγγίζουμε. Για να το βρούμε χρησιμοποιούμε την αφή μας. Τα περιεχόμενα του βιβλίου απαρτίζονται από διαφορετικά αντικείμενα, διαφορετικά υλικά και διαφορετικές υφές (π.χ. χαρτί, πλαστικό, μέταλλο, ύφασμα, διάφορα χαρτιά, παιχνίδια, τρισδιάστατα γράμματα και ανάγλυφα γράμματα που περιέχουν τη γραφή Braille)
Ο Γλεντζοφλέβαρος
Ο γνωστός σε όλους μας Κουτσοφλέβαρος έγινε Γλεντζοφλέβαρος! Με τη βοήθεια της συγγραφέως Γ. Τσορώνη – Γεωργιάδη και κυρίως των παιδιών ο Φλεβάρης αγαπήθηκε για αυτό που είναι και όλοι μαζί τον βοήθησαν να ξεπεράσει τη λύπη και το θυμό του. Μάλιστα, απέκτησε κι ένα νέο παρατσούκλι για να μην ξεχνάει πόσο σημαντικός και σπουδαίος μήνας αφού σκορπάει τόση χαρά σε όλον τον κόσμο. Τιμής ένεκεν, τα παιδιά αποφάσισαν να αποτυπώσουν τις χαρές που μας προσφέρει ο Φλεβάρης κι έφτιαξαν ομαδικά το πορτραίτο του που στολίζει την τάξη μας. 
Οι Τρεις Ιεράρχες
Με αφορμή τον εορτασμό των 3 Ιεραρχών συζητάμε με τα παιδιά για το σπουδαίο έργο τους και την προσφορά τους στους ανθρώπους. Ζητάμε από τα παιδιά να σκεφτούν τι θα μπορούσαν να κάνουν ή να πουν ώστε να βοηθήσουν έναν φίλο τους ή κάποιον που έχει ανάγκη και να τον κάνουν να νιώσει όμορφα. Και τα παιδιά με ανυπέρβλητη αγάπη μας απαντούν:
