4ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΥΔΡΑΣ

Την τελευταία ημέρα στο σχολείο μας παίξαμε, διασκεδάσαμε, γελάσαμε συγκινηθήκαμε και ανταλλάξαμε ευχές για ένα ξέγνοιαστο καλοκαίρι.

Η γιορτή  έγινε στο χώρο της αυλής του σχολείου. Είπαμε τραγούδια και αφού είχαμε χωριστεί σε ομάδες παίξαμε τα παιχνίδια. Η αγωνία όλων ήταν μεγάλη. Τελικά οι δυο ομάδες ήρθαν ισόπαλες. Τα παιδιά έπαιξαν με την ψυχή τους και χάρηκαν πάρα πολύ. Το χειροκρότημα των γονιών ήταν θερμό.

Στο τέλος, τα μεγάλα νήπια πήραν τα απολυτήρια τους και στα μικρά δόθηκαν ενθύμια. Ο σύλλογος γονέων κέρασε παγωτά και μοίρασε δώρα στα παιδιά.

Καλό καλοκαίρι σε όλους !!!

Μια ακόμη χρονιά έφτασε στο τέλος της. Μια χρονιά γεμάτη ευχάριστες αναμνήσεις, χαμόγελα κάτω από μάσκες, χαμόγελα χωρίς μάσκες, γέλια, νέες γνώσεις, παιχνίδια, τραγούδια, φιλίες, και ακόμη τόσα πολλά…

Τον  Ιούνη το σχολειό μας «φόρεσε» τα καλοκαιρινά του!!! Κατασκευάσαμε μαζί με τα παιδιά το ημερολόγιο και η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε. Χρησιμοποιήσαμε ανακυκλώσιμο υλικό (παλιά φελιζόλ) και κάναμε μαθηματικά κόβοντας σχήματα. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγάρια και προσπάθησαν χωρίς οδηγό να ενώσουν τα σχήματα για να φτιάξουν το καράβι. Δυσκολεύτηκαν αρκετά .Μετά από προσπάθειες, ένωσαν τελικά τα κομμάτια του παζλ που είχαμε δημιουργήσει και έτσι έφτιαξαν το καράβι.

Ύστερα, ανέλαβαν δράση τα πινέλα και τα χρώματα.  Στολίσαμε τα πανιά του με καλοκαιρινές ζωγραφιές, έγραψαν όσες και όσοι μπορούσαν «Καλό καλοκαίρι» και το κρεμάσαμε στο κέντρο της παρεούλας μας.

Ετοιμάσαμε τις σακούλες που θα βάζαμε μέσα όλα αυτά που κάναμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε. Η καλοκαιρινή διάθεση ήταν κυρίαρχη και εδώ.  Κόψαμε χαρτιά, χρωματίσαμε και κολλήσαμε. Έτσι οι χαρτοσακούλες μεταμορφώθηκαν σε θάλασσες με καράβια έτοιμα να σαλπάρουν.

Εννοείται ότι το κάθε παιδί ήταν καπετάνιος και καπετάνισσα στο δικό τους καράβι. Καρχαρίες, κουβαδάκια, καρπούζια και ότι άλλο  θύμιζε καλοκαίρι βρήκε τη δική του θέση στη σακούλα του κάθε παιδιού.

Οι δασκάλες ετοίμασαν με πολλή αγάπη τους Τίτλους Αποφοίτησης για τα μεγάλα νήπια και Ενθύμια για τα μικρά νήπια τα οποία θα δοθούν την τελευταία ημέρα.

Καλό, δροσερό και γλυκό να είναι το καλοκαίρι που μόλις ξεκίνησε!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΕΠΑΓΓΕΛΑΜΤΑ- ΚΑΠΕΛΑ

Την εβδομάδα που πέρασε συνεχίσαμε την ενασχόλησή μας με τα επαγγέλματα.

Ένα πρωί έκανε την εμφάνιση του στο σχολείο μας ένα «μαγικό» κουτί. Τι να έκρυβε άραγε μέσα; Αναρωτιόμασταν όλοι..

Έτσι μαζευτήκαμε στην παρεούλα ενώ η αγωνία των παιδιών είχε κορυφωθεί. Η αποκάλυψη έγινε. Ξεκίνησαν να ξεπηδούν καπέλα μικρά και μεγάλα!!!! Του αστυνομικού, του κλόουν, ενός φαντάρου, του μάγειρα, του παπά και πολλά ακόμη. Τα είδαμε όλα. Μιλήσαμε για αυτά. Τα περιγράψαμε. Ποιος τα φοράει, πότε και γιατί. Τα παιδιά ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένα. Ζητήσαμε από αυτά να μας φέρουν την επόμενη ημέρα, αν είχαν, και αυτά κάποιο καπέλο από το σπίτι τους.

Έτσι η συλλογή στο σεντούκι μας μεγάλωσε και άλλο. Και το παιχνίδι ξεκίνησε. Το παιδί που έπαιζε, κρατούσε στο χέρι του ένα ραβδί. Τα καπέλα ήταν απλωμένα στο πάτωμα. Μόλις σταματούσε το ταμπουρίνο το παιδί επέλεγε το καπέλο που θα φορέσει και η μεταμφίεση είχε ήδη ξεκινήσει. Πλέον αναλάμβανε να εμψυχώσει το επάγγελμα του καπέλου με τη βοήθεια του ραβδιού που άλλες φορές γινόταν το άλογο του cowboy, άλλες φορές η ρακέτα της τεννίστριας και άλλες η κουτάλα του μάγειρα. Τα παιδιά ευχαριστήθηκαν και διασκέδασαν πάρα πολύ το παιχνίδι. Ήθελαν να φορέσουν όλα τα καπέλα και οι ιδέες κάθε φορά ήταν όλο και περισσότερες.

Παρακολουθήσαμε στο youtube την ανάγνωση του παραμυθιού «Η αλεπού η καπελού» της Γιολάντας Γεωργιάδη- Τσορώνη από την ίδια.

Η μικρή αλεπουδίτσα ήταν ιδιαίτερα ευρηματική και δημιουργική. Κάθε φορά, φορούσε ένα μοναδικό καπέλο στο κεφάλι της. Άλλοτε μια γυάλα με ένα χρυσόψαρο, ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, ένα σουρωτήρι και άλλα πολλά.

Βάλαμε και εμείς την φαντασία μας να δουλέψει. Πήραμε χρώματα και ξεκινήσαμε. Αποτυπώσαμε τον εαυτό μας και δημιουργήσαμε το πιο ιδιαίτερο καπέλο που θα θέλαμε ποτέ να φορέσουμε. Τα παιδιά ασχολήθηκαν με προσοχή και μεγάλη επιμέλεια με τις ζωγραφιές τους. Τα αποτελέσματα ήταν μοναδικά.

Επίσκεψη στα δημοτικά σχολεία της πόλης μας

Στα πλαίσια του προγράμματος για την ομαλή μετάβαση στο δημοτικό, πραγματοποιήσαμε σε διαφορετικές ημέρες επισκέψεις-περιπάτους στα δύο δημοτικά σχολεία της πόλης μας.

Αρχικά, επισκεφθήκαμε το 2o Δημοτικό Σχολείο. Πριν πάμε ετοιμάσαμε ένα δώρο. Το κάθε παιδί ζωγράφισε τις προσδοκίες που έχει από το  δημοτικό. Οι ζωγραφιές έγιναν τα πανιά ενός καραβιού. Το καράβι μας είναι έτοιμο να σαλπάρει για το νέο σχολείο αποχαιρετώντας σιγά-σιγά το νηπιαγωγείο. Η υποδοχή που μας επιφύλασσαν εκεί ήταν θερμή. Τόσο ο διευθυντής, το εκπαιδευτικό προσωπικό αλλά και οι μαθητές του δημοτικού μας υποδέχτηκαν με μεγάλη χαρά. Μας ξενάγησαν στους χώρους του σχολείου, μπήκαμε στις τάξεις συζητήσαμε με τα παιδιά, είδαμε τις «μεγάλες» τσάντες τους, τα βιβλία τους, τα τετράδιά τους.. Μας κέρασαν, μας χάρισαν όμορφες ζωγραφιές  και φύγαμε με τις πιο όμορφες εντυπώσεις.

Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο η υποδοχή ήταν ανάλογη. Μας υποδέχτηκε στην είσοδο του σχολείου ο διευθυντής. Μας είπε λίγα λόγια για το σχολείο και εμείς του δώσαμε το δώρο- βιβλίο που είχαμε ετοιμάσει με τις ζωγραφιές μας για το δημοτικό. Η  ξενάγηση ξεκίνησε… Είδαμε τις τάξεις της Α΄ δημοτικού,  την αίθουσα υπολογιστών, των πολιτιστικών εκδηλώσεων, των φυσικών επιστημών και την βιβλιοθήκη. Με τους μαθητές και τις δασκάλες της Α΄ δημοτικού παίξαμε ένα παιχνίδι στην αυλή με σκοπό να γνωριστούμε καλύτερα. Καταλήξαμε στο γραφείο του διευθυντή όπου δεχτήκαμε  κεράσματά τον ευχαριστήσαμε, τον αποχαιρετήσαμε και φύγαμε γεμάτοι και γεμάτες εικόνες και ευχάριστα συναισθήματα.

Στο 4^ο εργαστήριο δεξιοτήτων θα ασχοληθούμε με τα επαγγέλματα.

 Η συζήτηση ξεκίνησε στην παρεούλα. Το κάθε παιδί μίλησε για το επάγγελμα του μπαμπά και της μαμάς του. Ακούστηκαν περιγραφές όπως «πάει στην υπηρεσία», «πουλάει κουλουράκια», «φτιάχνει τα μηχανήματα που χαλάνε» και πολλές ακόμη… Πολλά παιδιά μπορούσαν να περιγράψουν το επάγγελμα αλλά δεν ήξεραν πως ακριβώς λεγόταν. Έτσι αποφασίσαμε να συζητήσουν με τους γονείς τους για το επάγγελμα που κάνουν, να μάθουν περισσότερες πληροφορίες και να συνεχίσουμε την συζήτησή μας την επόμενη ημέρα. Ακόμη, ζητήσαμε από τους γονείς να μας στείλουν φωτογραφίες από τον χώρο εργασίας τους για να μπορέσουμε να τις δούμε με όλη την ομάδα των παιδιών και να τις συζητήσουμε.

Φανταστήκαμε τον εαυτό μας μεγάλο. Πως θα είμαστε τα επόμενα χρόνια. Συζητήσαμε για το “Tι θα ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω”. Αφού ακούστηκαν τα μελλοντικά σχέδια του κάθε παιδιού, στη συνέχεια το αποτύπωσαν σε χαρτί.

Είδαμε εικόνες από επαγγέλματα του παρελθόντος που πλέον δεν υπάρχουν από το βιβλίο «Επαγγέλματα του χθες και του σήμερα» της Ρεβέκας Κατσαντώνη, εκδόσεις Μένανδρος.

Περιγράψαμε τις εικόνες, συζητήσαμε τους λόγους που υπήρχαν τότε τα επαγγέλματα και όχι τώρα. Αναφερθήκαμε στο γιατί είναι απαραίτητο να δουλεύουμε και τι ακριβώς μας προσφέρει μια δουλειά. Στο τέλος παίξαμε ένα παιχνίδι. Η κυρία χτυπούσε το ταμπουρίνο, δόθηκε η οδηγία στα παιδιά να σκεφτούν το όνομα κάποιου επαγγέλματος. Όταν σταματούσε το ταμπουρίνο η κυρία έδινε το λόγο σε κάποιο παιδί με τυχαία σειρά και έπρεπε να πει γρήγορα το όνομα ενός επαγγέλματος που σκέφτηκε.

Ένα ακόμη παιχνίδι που παίξαμε ήταν το «ΒΡΕΣ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ». Η κυρία περιέγραφε ένα επάγγελμα και τα παιδιά, ακούγοντας την περιγραφή έπρεπε να βρουν ποιο ήταν.

Διαβάσαμε το παραμύθι «Μαθαίνω τα επαγγέλματα», εκδόσεις Μίνωας.

Δόθηκε στα παιδιά φύλλο εργασίας στο οποίο έπρεπε να αντιστοιχίσουν το επάγγελμα με το αντικείμενο που απαιτείται.

Δραματοποιήσαμε τον μύθο του Αισώπου «Ο ξυλοκόπος και ο Ερμής». Τα παιδιά διασκέδασαν μέσα από την παράσταση και ένιωσαν υπεύθυνοι αναλαμβάνοντας ρόλους.

Βρήκαμε αινίγματα με επαγγέλματα στο διαδίκτυο. Τα προβάλαμε μέσω του προτζέκτορα, τα διαβάζαμε και έπρεπε να βρούμε το σωστό επάγγελμα. Βοηθός μας, ήταν και μια εικόνα που υπήρχε δίπλα από κάθε αίνιγμα.

Παιχνίδι : «Βασιλιά- Βασιλιά με τα 12 σπαθιά»

Τα παιδιά ξεκίνησαν το παιχνίδι που ήταν ήδη γνωστό. Αμέσως χωρίστηκαν οι ρόλοι. Ο Βασιλιάς πήρε τη θέση του στο θρόνο και 2 παιδιά πήγαν να συνεννοηθούν για το επάγγελμα- δουλειά που έπρεπε να του παρουσιάσουν με παντομίμα. Σκοπός του παιχνιδιού είναι ο Βασιλιάς να μαντέψει το επάγγελμα που του δείχνουν . Τα παιδιά χάρηκαν πολύ. Διασκέδασαν και γέλασαν. Άλλες φορές ο Βασιλιάς το έβρισκε αμέσως ενώ όσο περνούσε η ώρα τον δυσκόλευαν όλο και περισσότερο. Οι ρόλοι εναλλάσσονταν προκειμένου να υπάρχει συμμετοχή όλων των παιδιών.

Κάναμε μαθηματικά, μετρώντας τα εργαλεία- αντικείμενα που απαιτούνται για κάθε επάγγελμα. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα έγινε πρώτα στην παρεούλα ομαδικά και στη συνέχεια δόθηκε φύλλο εργασίας έτσι ώστε να δουλέψει ατομικά το κάθε παιδί.

Στην παρεούλα μας φέραμε πίνακες ζωγραφικής με θέμα την «Άνοιξη». Τους παρατηρήσαμε, είδαμε τα χρώματα τους, τον τρόπο που ο κάθε ζωγράφος απεικονίζει την Άνοιξη. Συζητήσαμε για το ποιος μας αρέσει περισσότερο και γιατί. Αποφασίσαμε ένας από αυτούς να μείνει και να στολίσει την τάξη μας. Τότε προέκυψε το ερώτημα: Ποιός τελικά θα ήταν αυτός ο πίνακας; Καταλήξαμε, ότι ο πιο σωστός και δίκαιος τρόπος θα ήταν να ψηφίσουμε. Πώς όμως θα γινόταν αυτό;

Διαδικασία ψηφοφορίας

Το κάθε παιδί πήρε από ένα κομμάτι λευκό χαρτί. Αφού ξανά παρατηρήσαμε τους πίνακες, ο καθένας και η καθεμία σηκωνόταν με τη σειρά και άφηνε το χαρτάκι του στον πίνακα που του/της άρεσε περισσότερο. Όταν τελείωσε η ψηφοφορία, ακολούθησε η καταμέτρηση. Είδαμε ποιοι πίνακες είχαν χαρτάκια και ποιοι όχι. Αυτοί που είχαν πάρει ψήφους, γράψαμε τον τίτλο τους και ξεκινήσαμε να μετράμε πόσους ψήφους είχε πάρει ο καθένας.  Δίπλα γράφαμε τον αριθμό των αποτελεσμάτων.

Τελικά ο «Φανταστικός χώρος» του Γ. Βακαλόπουλου ήταν ο πίνακας που κέρδισε τις εντυπώσεις των παιδιών!!!

Η εβδομάδα που πέρασε, η πρώτη μετά τις διακοπές του Πάσχα, ήταν γεμάτη χρώματα !!! Επιστρέψαμε στο σχολείο έχοντας γεμίσει τις μπαταρίες μας ενέργεια και είμαστε έτοιμες και έτοιμοι για να δημιουργήσουμε καινούργιες εμπειρίες.

Αρχικά, μιλήσαμε για το πώς περάσαμε στις διακοπές, αν πήγαμε κάπου, τι φάγαμε, ποιους συναντήσαμε.. Όταν ήρθε η στιγμή να «κάνουμε» το ημερολόγιο που είναι μέρος της καθημερινής μας ρουτίνας, είδαμε ότι έχει αλλάξει και ο μήνας. Ο Μάιος είναι ο μήνας των λουλουδιών. Ο ερχομός του σηματοδοτεί το τέλος της άνοιξης.  Όπως φτιάχνουμε μαγιάτικα στεφάνια την πρωτομαγιά για τις πόρτες των σπιτιών μας, έτσι φτιάξαμε και το στεφάνι για το σχολειό μας. Κόψαμε και βάψαμε αυγοθήκες που μας είχαν μείνει από το τις κατασκευές του Πάσχα. Τα πινέλα γέμισαν χρώμα και τα λουλούδια μας ήταν έτοιμα. Τα κολλήσαμε σε ένα στεφάνι και το κρεμάσαμε στην πόρτα. Τα παιδιά ήταν ιδιαίτερα χαρούμενα με το μεγάλο στεφάνι που στόλισε την πόρτα μας.

Μια ακόμη δράση που πραγματοποιήσαμε, ήταν η επίσκεψη στην Ανθοέκθεση που διοργάνωσε ο δήμος Σκύδρας. Εκεί είδαμε όμορφα φυτά και πολύχρωμα λουλούδια, παίξαμε, ζωγραφίσαμε και φυτέψαμε. Αγοράσαμε και μερικά φυτά για να τα φυτέψουμε στην δική μας αυλή. Με τα φυτά που πήραμε, κάναμε μαθηματικά . Τα μετρήσαμε, τα κατηγοριοποιήσαμε.

           Μια σημαντική ημέρα του Μαΐου, είναι η Γιορτή της Μητέρας.

Γιορτάζουν όλες οι μαμάδες του κόσμου. Είδαμε πίνακες ζωγραφικής με θέμα τη μητέρα και αποφασίσαμε να φτιάξουμε τον δικό μας πίνακα που θα δίναμε ως δώρο-έκπληξη στη μαμά. Το κάθε παιδί χρωμάτισε τον γνωστό πίνακα του Gustav Klimt «Μητέρα και παιδί» με τα χρώματα που ήθελε, τον στολίσαμε με πούλιες, γράψαμε μια ευχή και το δώρο μας ήταν έτοιμο!!

Το Πάσχα έχει σχεδόν φτάσει και  οι δημιουργικές μας δράσεις έχουν ξεκινήσει εδώ και μέρες…

Αρχικά, μάθαμε τι ακριβώς γιορτάζουμε το Πάσχα, την Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού. Διαβάσαμε παραμύθια που μιλούσαν για τη ζωή του Χριστού. Επικεντρωθήκαμε στις ιστορίες που αναφέρονται στα θαύματα που είχε κάνει και είδαμε εικόνες τους. Ακούσαμε τα κάλαντα του Λαζάρου και μάθαμε να τα τραγουδάμε και εμείς.

Οι κατασκευές κυριάρχησαν!!! Ξεκινήσαμε με τα αυγά. Δόθηκε στα παιδιά ένα χάρτινο πατρόν αυγό. Από τη μια πλευρά έκαναν κολλάζ με κομμάτια από περιοδικά εξασκώντας έτσι την λεπτή τους κινητικότητα. Στην άλλη πλευρά του αυγού δουλέψαμε με ζαχαρόπαστα και πλαστελίνη. Αφού ζυμώσαμε το υλικό μας, με κουπάτ βγάλαμε σχέδια τα οποία και κολλήσαμε. Στο τέλος, τα παιδιά έγραψαν «Καλό Πάσχα» (γλώσσα/ γραφή) και έτσι το αυγό- στολίδι ολοκληρώθηκε.

Διασκεδάσαμε παίζοντας το παιχνίδι «Βάλε τα αυγά στα καλαθάκια». Τα παιδιά χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Ο ένας στεκόταν δίπλα στον άλλον. Μόλις δινόταν το σήμα, ο πρώτος έπαιρνε ένα αυγό και έπρεπε χέρι- χέρι να μεταφερθεί στο τέλος και να μπει μέσα στο καλάθι. Η ομάδα που θα γέμιζε πρώτη το καλάθι της θα ήταν η νικήτρια. Σκοπός του παιχνιδιού, ήταν το κάθε παιδί να παίζει για την ομάδα του. Να καταφέρουν να  συνεργαστούν και να αναπτύξουν κλίμα ομαδικότητας.

Σε φύλλο εργασίας που δόθηκε, τα παιδιά μέτρησαν αυγά και τα αντιστοίχισαν με τον σωστό αριθμό τον οποίο  κρατούσε ένα λαγουδάκι (μαθηματικά). Στο τέλος, τα παιδιά αν   ήθελαν μπορούσαν και να τα χρωματίσουν.

Παίξαμε στο διαδίκτυο παιχνίδια σχετικά με το Πάσχα. Απαντήσαμε σε γρίφους, αναφερθήκαμε στα φαγητά που τρώμε εκείνες τις ημέρες και στα έθιμα τα οποία γίνονται.

Μια ακόμη κατασκευή που έφτιαξαν τα παιδιά ήταν οι κότες-αυγοθήκες.

• Πειραματίστηκαν με τα χρώματα, τα ανακάτεψαν, ανακάλυψαν πως βγαίνουν τα νέα χρώματα και με τα πινέλα τους τις έβαψαν.

• Στη συνέχεια κόλλησαν λειρί, μάτια και ράμφος. Οι κότες ήταν σχεδόν έτοιμες.

• Βάψαμε αυγοθήκες και η κάθε κοτούλα ‘αγκάλιασε’ από μια προκειμένου να γεμίσει με αυγουλάκια. Τα παιδιά ασχολήθηκαν με μεγάλη χαρά και ενδιαφέρον.

Το επόμενο βήμα ήταν να βάψουμε αυγά. Το κάθε παιδί έφερε  βρασμένα αυγά στο σχολείο και αφού σηκώσαμε μανίκια ξεκινήσαμε! Ακολουθήσαμε διαφορετικές τεχνικές. Από τη μια βάψαμε αυγά με το κλασικό τρόπο, με βαφή αυγών, τα οποία όμως διακοσμήσαμε με αυτοκόλλητα και έτσι τα αυγά μας έγιναν πουά. Από την άλλη, βάψαμε τα αυγά με χρώματα-τέμπερες τα οποία στην συνέχεια κυλήσαμε μέσα σε γκλίτερ και έτσι τα αυγά μας έγινα τα πιο φανταχτερά αυγά.

Τέλος, κατασκευάσαμε μια πασχαλινή κάρτα προκειμένου να ευχηθούμε «Καλό Πάσχα». Το κάθε παιδί έφτιαξε μια ζωγραφιά σχετική με το Πάσχα, την οποία κολλήσαμε μέσα στην κάρτα και γράψαμε ευχές. Στην εξωτερική πλευρά της κάρτας, υπήρχε ένα λαγουδάκι το οποίο το κάθε παιδί στόλισε με τον τρόπο που ήθελε.

Μια ακόμη δραστηριότητα, ήταν να εικονογραφήσουμε το δικό μας πασχαλινό παραμύθι. 

Με αφορμή το ποίημα «Πάσχα ελληνικό» που υπάρχει στο βιβλίο «Δημιουργικές διαθεματικές δραστηριότητες, Χριστογέρου- Ανδριώτη- Αρμενάκου, εκδ. ΚΕΔΡΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ» εικονογραφήσαμε το δικό μας παραμύθι με βάση τις στροφές του ποιήματος. Τα παιδιά εργάστηκαν με μεγάλη χαρά και δημιούργησαν με μεγάλο ενδιαφέρον τις εικόνες. Το παραμύθι, το ανεβάσαμε και στο κανάλι του σχολείου στο youtube. 

Καλό Πάσχα σε όλους με υγεία !!!!!!!!!!!!!!

“Οι κούκλες των συναισθημάτων”

Οι κούκλες των συναισθημάτων πήραν μορφή. Το αποτέλεσμα ήταν μοναδικό. Κάθε κούκλα είχε δυο όψεις, μια που αποτύπωνε τη χαρά και η άλλη τον θυμό. Για ρούχα, τις φορέσαμε από μια ζωγραφιά που έδειχνε τι είναι αυτό που μας κάνει χαρούμενες και χαρούμενους και από την άλλη τι είναι αυτό που μας θυμώνει.

Εννοείται ότι προσθέσαμε μαλλιά στα κεφάλια από τις κούκλες, πόδια χέρια παπούτσια και ότι άλλο ήθελε το κάθε παιδί για να διακοσμήσει την κούκλα του.

Τα παιδιά ευχαριστήθηκαν πολύ την συγκεκριμένη κατασκευή και αυτό φάνηκε από το αποτέλεσμα. Όταν ολοκληρώθηκαν οι κούκλες ο καθένας την κρατούσε στο χέρι είτε από την χαρούμενη είτε από την λυπημένη μεριά και το παιχνίδι ξεκίνησε. Οι κούκλες ζωντάνεψαν και ξεκίνησαν να μιλάνε μεταξύ τους.

“Επιδαπέδιο  παιχνίδι συναισθημάτων”

Μία ακόμη δραστηριότητα, σχετικά με τα συναισθήματα ήταν το επιδαπέδιο επιτραπέζιο των συναισθημάτων.

• Με κιμωλία χαράξαμε γραμμές στο πάτωμα και δημιουργήσαμε το ταμπλό στο οποίο θα παίζονταν το παιχνίδι μας. Για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι θα έπρεπε να φτάσουμε στην καρδούλα.
• Φτιάξαμε ένα ζάρι όπου η κάθε πλευρά του «έδειχνε» κάποιο συναίσθημα (φόβο, λύπη, αγωνία, χαρά, έκπληξη ).
• Τα παιδιά, θα ήταν τα πιόνια. Το παιχνίδι θα παίζονταν ανά 2 παιδιά
• Κάθε φορά, ο παίκτης που θα έριχνε το ζάρι ανάλογα με το τι θα έφερνε θα κινούνταν ένα βήμα προς την καρδιά ή θα παρέμενε ακίνητος.
• Τα συναισθήματα που έδιναν κίνηση στα πιόνια ήταν τα θετικά ενώ αν τύχαινε αρνητικό συναίσθημα δεν προχωρούσαν.

Το παίξαμε αρκετές φορές και τα παιδιά κάθε φορά αγωνιούσαν για να φτάσουν στην καρδιά. Τις επόμενες ημέρες, κατά την διάρκεια των ελεύθερων δραστηριοτήτων τα παιδιά πήραν το ζάρι και ξεκίνησαν να οργανώνουν μόνοι τους το παιχνίδι για να παίξουν. Δεν χρειαζόταν πλέον να πούμε τους κανόνες. Τα παιδιά είχαν κατανοήσει τον σκοπό του παιχνιδιού και μπορούσαν να παίζουν μόνα τους χωρίς την παρέμβαση της δασκάλας.