Με αφορμή τη θεματική ενότητα των Απόκρεων, το νηπιαγωγείο μας μετατράπηκε αυτές τις μέρες σε ένα πολύχρωμο εργαστήρι κατασκευής κούκλας. Στόχος μας δεν ήταν απλώς η δημιουργία μιας φιγούρας, αλλά η ανάδειξη του μοναδικού τρόπου έκφρασης του κάθε παιδιού.

Τα παιδιά ξεκίνησαν χρησιμοποιώντας απλά χάρτινα πιάτα, τα οποία μεταμορφώθηκαν σε εκφραστικά πρόσωπα. Στη συνέχεια, κλήθηκαν να γίνουν οι “σχεδιαστές” των δικών τους έργων, πειραματιζόμενα με μια ποικιλία υλικών. Για τα ρούχα επιστρατεύσαμε υφάσματα, πολύχρωμα χαρτόνια και κορδέλες, ενώ για τα μαλλιά αξιοποιήσαμε μάλλινες κλωστές, σερπαντίνες και γκοφρέ χαρτί, δίνοντας ζωή και κίνηση σε κάθε κατασκευή.

Η διαδικασία είχε τις δικές της δημιουργικές προκλήσεις. Στην αρχή προβληματίστηκαν, θέτοντας ερωτήματα όπως “Πόσο μεγάλα πρέπει να είναι τα ρούχα για να χωράνε στην κούκλα μου;” “Ποιο από όλα να χρησιμοποίησω για μαλλιά;” κα. Αυτοί οι μικροί “γρίφοι” είναι που ακονίζουν τη σκέψη και τη χωρική αντίληψη. Πολύ σύντομα, ο προβληματισμός έδωσε τη θέση του στο παιχνίδι. Η φαντασία ξεκλειδώθηκε, τα ψαλίδια και οι κόλλες “πήραν φωτιά” και το αποτέλεσμα μας αντάμειψε όλους! Το διασκεδάσαμε, πειραματιστήκαμε και, κυρίως, χαρήκαμε τη μοναδικότητα του κάθε έργου.

“Γιατί τα μικρά χεράκια, όταν αφήνονται ελεύθερα να δημιουργήσουν, κάνουν αληθινά θαύματα.”