Σε συνέχεια του 1^ου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων, «Ζω καλύτερα – Ευ ζην» με τίτλο: “Ενδυνάμωση – Συνεργασία – Αποδοχή, Προλαβαίνουμε τη βία, πριν εμφανιστεί”, ασχοληθήκαμε με την αόρατη μορφή βίας, τη συναισθηματική και λεκτική.

Πολλές φορές οι λέξεις μας, είναι ικανές να πονέσουν και να πληγώσουν κάποιον, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, που μπορεί να πονέσει το σώμα μας και πολλές φορές, η επούλωση της εσωτερικής «πληγής» και το τραύμα, να χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να γιατρευτούν. Γνωρίσαμε λέξεις που πονούν και πληγώνουν, λέξεις που σκορπούν χαμόγελο στα χείλη και αγάπη, λέξεις που λειτουργούν ως φάρμακο και θεραπεύουν. Ανασύραμε στη μνήμη μας στιγμές που οι ίδιοι μπορεί να πονέσαμε με τα λόγια μας κάποιον και σκεφτήκαμε λέξεις και τρόπους, που λειτουργούν θεραπευτικά. Στη προσπάθεια αυτή, μας βοήθησε το παραμύθι του κ. Αντώνη Παπαθεοδούλου “ Ο Ραφτάκος των λέξεων”.

Κάποια ρούχα είναι ραμμένα με μεταξωτή κλωστή, άλλα είναι μάλλινα βαριά κι άλλα σαν πέπλα ανάλαφρα. Υπάρχουν όμως και κάποια ρούχα βολικά πολύ, που είναι έτσι φτιαγμένα, ώστε να μας ζεσταίνουν τον χειμώνα και να μας δροσίζουν το καλοκαίρι. Ποιος ράφτης ξέρει να τα ράβει και πού θα τον βρούμε;

Ο Ραφτάκος των λέξεων λοιπόν δεν φτιάχνει ρούχα απλά, αλλά ρούχα με λέξεις της ζεστασιάς, που ζεστάνουν την καρδιά και την ψυχή μας!

Οι μικροί μαθητές δημιουργήσαν τους δικούς τους μοναδικούς Ραφτάκους με τις δικές τους λέξεις ζεστασιάς.

Στη συνέχεια τα παιδιά του 2ου τμήματος μετατρέψαμε την αφίσα μας σε ψηφιακή αφίσα, επιλέγοντας τα χρώματα και την μουσική που μας ζεσταίνουν.

Μέσα από μια σειρά ομαδικών δραστηριοτήτων οι μικροί μας φίλοι ανακάλυψαν έννοιες και λέξεις σημαντικές, που μας κάνουν να νιώθουμε συναισθήματα αγάπης, στοργής και καλοσύνης. Δημιουργήσαμε τα δικά μας ρούχα  ζεστασιάς και απλώσαμε την μπουγάδα μας.

Τέλος, το σχολείο μας επισκέφτηκε η θεατρική ομάδα “ Μικρός Νότος”.

Η αγαπημένη ιστορία μικρών και μεγάλων σε μία χειροποίητη παράσταση από αυτές που μόνο η θεατρική ομάδα Μικρός Νότος γνωρίζει καλά να φτιάχνει! Η  θεατρική παράσταση “Ο Ραφτάκος των λέξεων” του Αντώνη Παπαθεοδούλου ζωντάνεψε στο σχολείο μας, εντυπωσιάζοντας τους μικρούς μας μαθητές.

Στα πλαίσια του θεματικού κύκλου «Ζω καλύτερα – Ευ ζην» κατά το 1^ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων, ασχοληθήκαμε με τη Ψυχική και Συναισθηματική μας Υγεία κι Ενδυνάμωση και γνωρίσαμε τρόπους συνεργασίας, αποδοχής και πρόληψης κάθε μορφής βίας.

Το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να χτίσουμε υγιείς σχέσεις με τους άλλους, να κατανοήσουμε τις μεταξύ μας διαφορές και να τις αποδεχτούμε, τα ποικίλα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων, να καλλιεργήσουμε αξίες ζωής, κριτική σκέψη κι ενσυναίσθηση, είναι να γνωρίσουμε εις βάθος τον εαυτό μας, να «αγκαλιάσουμε» κάθε μοναδικό στοιχείο πάνω μας και μέσα μας ακόμη και εάν δεν είναι στη τέλεια μορφή του.

Αρχικά, υπό τη μορφή συνέντευξης, μέσα από ερωτήσεις ανοικτού τύπου, παρουσιάσαμε τον εαυτό μας στην ολομέλεια της τάξης και αναφέραμε πράγματα, που θα θέλαμε να μάθουν για εμάς, όπως π.χ. το αγαπημένο μας χρώμα και φαγητό, τα μέλη της οικογένειάς μας, ποιο βιβλίο μας αρέσει, εάν τα καταφέρνουμε κάπου πολύ καλά, εάν φοβόμαστε κάτι κ.α. Είδαμε το είδωλό μας στον καθρέφτη και σαν άσκηση ψυχικής ενδυνάμωσης κι αυτοφροντίδας, μιλήσαμε με ευγενικά και θετικά λόγια για τον εαυτό μας.

Μέσα από μουσικοκινητικά παιχνίδια και παιχνίδια αντιστοίχισης, αναζητήσαμε το αρχικό γράμμα του ονόματός μας, αλλά και το ίδιο το όνομά μας, δημιουργώντας ζευγάρια, με συμμαθητές που έχουν κοινό αρχικό γράμμα με εμάς ή ίσο αριθμό συλλαβών στο όνομά τους, συνειδητοποιώντας, πως πέραν από διαφορές με τους άλλους, έχουμε και πολλές ομοιότητες.

Φιλοτεχνήσαμε το αρχικό μας γράμμα, εξασκώντας τη λεπτή μας κινητικότητα και αναβιώσαμε το μυστήριο της βάφτισης μέσα θεατρικό παιχνίδι, για να γνωρίσουμε τον συνηθέστερο τρόπο απόκτησης ονόματος.

Φυσικά δε παραλείψαμε να δημιουργήσουμε τα δικά μας ξεχωριστά κι ευφάνταστα πορτραίτα, εμπνευσμένοι από τους πίνακες του Pablo Picasso.

Στα πλαίσια του εργαστηρίου Δεξιοτήτων για τον Αλληλοσεβασμό, την συνεργασία και την αποδοχή, γνωρίσαμε τη Συναισθηματικούλα, που είχε χάσει το χαμόγελό της, λόγω έλλειψης φίλων και χλευασμών που δεχόταν. Υποσχεθήκαμε να τη κάνουμε να νιώσει καλύτερα και να γίνουμε φίλοι μαζί της.

Αφού ζωγραφίσαμε τον καλύτερο μας φίλο επιδοθήκαμε και τα δύο τμήματα στη ζαχαροπλαστική δημιουργώντας τα “Μπισκότα της Φιλίας” (Τμήμα 1) και το  “Μαγικό γλυκό της Φιλίας ” (Τμήμα 2)

  “Μπισκότα της Φιλίας” (Τμήμα 1)

 Μαγικό γλυκό της Φιλίας ” (Τμήμα 2)

Μέσα από τις προτεινόμενες δραστηριότητες, τα παιδιά δυναμώνουν ως άτομα, αλλά και ως μέλη ομάδας που μεταξύ τους έχουν κοινά στοιχεία.

Σημαντικό ρόλο παίζει το να αντιληφθεί το κάθε παιδί τη μοναδικότητά του, αλλά ταυτόχρονα και την ανάγκη
του «ανήκειν» σε μία ομάδα, με τα μέλη της οποίας το ενώνουν κοινά στοιχεία. Η συγκρότηση της ατομικής, αλλά και της συλλογικής ταυτότητας, ωθεί τα παιδιά στο να ανακαλύψουν κοινά και διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Μιλώντας για τον εαυτό του το κάθε παιδί, θα ανακαλύψει πτυχές του που δε γνωρίζει και θα νιώσει περήφανο για αυτές. Θα αναδυθεί η ξεχωριστή αξία του και θα ενισχυθεί η αυτοεκτίμησή του.

 Οι δραστηριότητες ενσυναίσθησης «φέρνουν» τα παιδιά σε επαφή με το διαφορετικό προφορικό λόγο, τη διαφορετική γραφή, το διαφορετικό τρόπο επικοινωνίας