Με αφορμή το βιβλίο “Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουνε” της Martine Agassi συζητήσαμε για καλή και κακή συμπεριφορά και δημιουργήσαμε δύο ομάδες με εικόνες-συμπεριφορές που επιτρέπονται ή δεν επιτρέπονται.
Ένα ακόμη βιβλίο που επεξεργαστήκαμε ήταν το “Ας πούμε αυτή τη λέξη” της Μαρίας Κουτσανοπούλου, το οποίο έφερε στην τάξη μας έναν παπαγάλο που είναι χαρούμενος και πολύχρωμος μόνο όταν λέει όμορφες λέξεις.

Μέσα από το βιβλίο “Το Τικ και το Τακ” της Γιολάντα Τσορώνη- Γεωργιάδη τα παιδιά εξέφρασαν τη γνώμη του για το πώς είναι ένας/μία καλός/ή φίλος/η.

Στην τάξη μας ήρθε και ο κύριος Ντεσιμπέλ, ένα παιδάκι που μας βοήθησε με απλό και παιχνιδιάρικο τρόπο, με ένα μεταλλόφωνο, να μάθουμε σιγά σιγά να ελέγχουμε τη φωνή μας και να την προσαρμόζουμε αναλόγως. Συνθέσαμε το φωνόμετρο της τάξης μας και το τοποθετήσαμε στην παρεούλα.

Έφτασε, λοιπόν, η ώρα να φτιάξουμε τους δικούς μας κανόνες, να χτίσουμε ένα κάστρο που θα μας υπενθυμίζει πώς πρέπει να λειτουργούμε μέσα στην τάξη ώστε να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Δώσαμε το λόγο μας και σφραγίσαμε το συμβόλαιο της τάξης μας με το αποτύπωμά μας πάνω στην ασπίδα του ιππότη των κανόνων.
