Έρχομαι μέσα από έρημους ασφαλτόδρομους.

Έλα, έλα κοριτσάκι!

Μυρίζω φασουλάδα, πορτοκάλι και τραγανιστό τσουρέκι.

Έλα, έλα αγοράκι φόρεσε το σκούφο σου, βάλε τα μάλλινα γάντια σου,

άνοιξε το στόμα σου, να ξεδιψάσεις με το χιόνι,

γέμισε τις τσέπες σου σταφίδες, καρύδια και ξεραμένα σύκα.

Τάισε με ψίχουλα τα πεινασμένα σπουργίτια.

Έρχομαι μέσα από τις παγωμένες λίμνες και τα ποτάμια,

τα γυμνά κλαδιά και το μολυβένιο ουρανό…

Άσ’ το μόνο του στη γωνιά του το πατίνι,

κάνε το φίλο σου να δακρύσει με μια φέτα μανταρίνι.

Τι κάνει η γιαγιά σου; Πλέκει ακόμη στο περβάζι;

Για κοίτα πως μελάνιασε η μύτη σου…

την πάγωσε τ’ αγιάζι…

Έλα, έλα αγοράκι. Έλα, έλα κοριτσάκι…

Δεν μ’ ακούς; Είμαι ο Χειμώνας!

Ποίημα της Μάρω Λοΐζου για το χειμώνα

Ζωγραφίζουμε ότι μας φέρνει στο μυαλό αυτή η εποχή

Παρατηρούμε με το βλέμμα τη φύση γύρω μας. Ο Χειμώνας κρύβεται… στα παγωμένα νερά του δρόμου και της αυλής, στα γυμνά κλαδιά, στο ζεστό ντύσιμο των ανθρώπων που περπατούν, κοκ.
Αφουγκραζόμαστε με την ακοή τους ήχους του…στο βοριά που σφυρίζει, στα ξερά κλαδιά που τρίζουν, στις φωνές των παιδιών που παίζουν με το χιόνι,κλπ.
Μυρίζουμε τη μυρωδιά του…πορτοκάλι, μανταρίνι, καπνός από τζάκια, τσάι, σοκολάτα ζεστή…κοκ.
Αισθανόμαστε στο σώμα και τα χέρια μας το χειμώνα…στα μάγουλα που κοκκινίζουν, στα παγωμένα άκρα μας, στα χνώτα μας που αχνίζουν,κοκ.

Παρατηρούμε τον Χειμώνα σε πίνακες ζωγραφικής
(περιγράφουμε τα στοιχεία που εμφανίζονται, τη συμπεριφορά και τη στάση των προσώπων και των ζώων, τα ενδύματα, τα χρώματα που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης, αλλά και τα συναισθήματα που πιστεύουμε πως «βγαίνουν» από το έργο τέχνης).

Ευκαιρία να διαβάσουμε ένα αγαπημένο βιβλίο:

«Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει» του Μάνου Κοντολέων

Ώρα για μουσική:
Κάναμε ακρόαση από τις “τέσσερις εποχές” του Vivaldi το “Χειμώνα”

   Ζώα και χειμερία νάρκη

Μιλήσαμε και για τα ζωάκια που πέφτουν σε χειμερία νάρκη. Έχουν ανάγκη από μια ζεστή φωλιά και πολύ ησυχία…..Σσσσσσ ! Προσέξτε μην ξυπνήσουν!!

Ώρα για παιχνίδι!!!