Σήμερα ήταν μια ξεχωριστή ημέρα για το σχολείο μας.  Και οι δύο τάξεις, μια ομάδα, πήγαμε επίσκεψη στη γειτονιά μας έχοντας μαζί μας το αναπηρικό αμαξίδιο. Το αμαξίδιο άνηκε στον παραολυμπιονίκη Χρήστο Αγγουράκη.

Ο Χρήστος Αγγουράκης ήταν Έλληνας παραολυμπιονίκης στίβου στις ρίψεις: σφαίρα, ακόντιο, δίσκος. Κατέκτησε ένα αργυρό (1992) και τρία χάλκινα μετάλλια (1988, 1992, 2004). Αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής ακοντισμού το 1994, πρωταθλητής Ευρώπης στο δίσκο το 2003 και κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ ακοντισμού. Συμμετείχε σε παραολυμπιακούς αγώνες από το 1976. Το 2005 τιμήθηκε με το βραβείο ΠΣΑΤ καλύτερου Έλληνα αθλητή ΑΜΕΑ. Ήταν ο παλαιότερος εν ενεργεία Έλληνας αθλητής με κινητικά προβλήματα. 

Η οικογένεια του είχε την ευγενή καλοσύνη να μας δανείσει το αναπηρικό αμαξίδιο ώστε να έχουμε την ευκαιρία να ολοκληρώσουμε τις δράσεις των εργαστηρίων δεξιοτήτων που σχεδιάσαμε με τρόπο βιωματικό που μόνο θετικά μπορεί να μας προσφέρει.

Η επίσκεψη στην πλατεία και στον πεζόδρομο μας προβλημάτισε. Τα ερωτήματα πολλά….!

• Είναι εύκολη η πρόσβαση με το αμαξίδιο;
• Τι γίνεται όταν θέλουμε να κατεβούμε το πεζοδρόμιο;
• Η περιοχή μας έχει λάβει μέτρα για να κάνει την μετακίνηση των ατόμων ΑΜΕΑ πιο εύκολη;

Η παρατήρηση του χώρου μας οδήγησε σε πλήθος προβληματισμών. Καταγράψαμε τις παραλείψεις που διαπιστώσαμε, παρατηρήσαμε οτι δε διαθέτουν όλα τα πεζοδρόμια ράμπες διευκόλυνσης για να ανέβει και να κατέβει το αμαξίδιο.

Συζητήσαμε τρόπους βελτίωσης των συνθηκών για τους ανθρώπους που έχουν κινητικά προβλήματα και κάνουν χρήση αναπηρικού αμαξιδίου.

Παρακολουθήσαμε εικόνες και βίντεο από παραολυμπιακούς αγώνες. Τα παιδιά περιέγραψαν όσα είδαν και εξέφρασαν τα συναισθήματα τους.

Απάντησαν σε ερωτήματα όπως:

• Ποιες δυσκολίες συναντούν αυτοί οι αθλητές/ριες;
• Με ποιους τρόπους δείχνουν να τις αντιμετωπίζουν;

Αναρωτηθήκαμε αν κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται με αναπηρία ή είχαν ένα ατύχημα στην ζωή τους και βρέθηκαν σε αυτή την θέση.

Είχαμε την ευκαιρία να έχουμε στο σχολείο μας ένα αναπηρικό αμαξίδιο ενός παραολυμπιονίκης. Τα παιδιά το παρατήρησαν και κλήθηκαν, όσα επιθυμούσαν, να δοκιμάσουν να καθίσουν. Ομολογώ ότι όλα τα παιδιά θέλησαν να το περιεργαστούν. Άρχισαν να κινούνται στο χώρο με το αμαξίδιο. Να αντιμετωπίσουν δυσκολίες και εμπόδια που στην καθημερινότητα μας δεν υπάρχουν. Όταν ένα παιδί δυσκολεύτηκε να κινηθεί μόνο του κάποιος φίλος του τον βοήθησε. Μιλήσαμε για τις δυσκολίες στην κίνηση, αν ήταν εύκολο ή δύσκολο. Σκεφτήκαμε αν μπορούμε να ανέβουμε ένα σκαλοπάτι. Εκφράσαμε τον προβληματισμό μας.