Αρχαϊκή Ελληνική Γραφή, από δεξιά προς αριστερά
Μια από τις σημαντικές αλλαγές που έγιναν κατά την εξέλιξη της ελληνικής γραφής ήταν ότι υιοθετήθηκε η φορά από αριστερά προς δεξιά, ενώ μέχρι τότε έγραφαν με την αντίστροφη κατεύθυνση και, για ένα διάστημα, με μικτό τρόπο [«βουστροφηδόν»]).

Στην εικόνα από το παραπάτω αγγείο της Κορίνθου του 7ου-6ου αι π.Χ., που απεικονίζει τον Περσέα να σκοτώνει το Κήτος και να ελευθερώνει την Ανδρομέδα, διασώζεται η αρχαϊκή Γραφή, από δεξιά προς αριστερά. Το βλέπουμε ξεκάθαρα στις λέξεις ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ και ΠΕΡΣΕΑΣ. (Αντίθετα, στη λέξη ΚΗΤΟΣ η φορά είναι αντίστροφη).
“Τα πουλιά δέλεαρ του Θεού”, του Νίκου Καρούζου
Θα περάσουν αποπάνω μας όλοι οι τροχοί
στο τέλος
τα ίδια τα όνειρά μας θα μας σώσουν.
Αγάπη μείνε στην καρδιά –
αυτός ας είναι ο κανών του τραγουδιού σου.
Με την αγάπη
θα σηκώσουμε την απελπισία μας
απ’ τ’ αμπάρι του κορμιού.
Δεν είναι φορτίο για τη χώρα των αγγέλων
η απελπισία.
Και προπαντός
ας μην αφήσουμε την αγάπη
να συνωστίζεται με τόσα αισθήματα…
Ν. Καρούζος, Τα ποιήματα, τόμ. 1, Ίκαρος, 1961
Η έννοια του όρου «μεταφυσική» και ο Αριστοτέλης
του Νίκου Δούλη, φιλολόγου του 4ου ΓΕΛ Ιωαννίνων – “Ακαδημία”
Η μεταφυσική είναι κλάδος της Φιλοσοφίας και πήρε το όνομά του από το έργο του Αριστοτέλη «Μετά τα Φυσικά». Το έργο αυτό αποτελείται από 14 βιβλία-πραγματείες που ο ίδιος ο Αριστοτέλης δεν δημοσίευσε ποτέ. Αργότερα, οι σχολιαστές του Φιλοσόφου έδωσαν σ΄αυτό το σώμα των βιβλίων του τον τίτλο «Μετά τα Φυσικά», γιατί το τοποθέτησαν στον κατάλογο των έργων του μετά το βιβλίο «Φυσικά».
Σ΄αυτό το σημαντικό έργο, ο Αριστοτέλης θεμελιώνει μια νέα επιστήμη που αποκαλεί «σοφία», «πρώτη φιλοσοφία» ή «θεολογική». Σκοπός του Σταγιρίτη Φιλοσόφου είναι να βρει μια φιλοσοφική οδό που θα τον οδηγήσει στη γνώση των πρώτων αρχών ή αιτιών του κόσμου και της φύσης.
Ο ίδιος αποκαλεί αυτήν την επιστήμη θεϊκή για δύο λόγους: πρώτον, γιατί θεωρεί οι πρώτες αρχές ή αιτίες είναι θεοί και δεύτερον, αυτήν την επιστήμη την κατέχουν αποκλειστικά οι θεοί (ή ο θεός). Αυτήν την επιστήμη την θεωρεί ανώτερη από τις άλλες (τη φυσική και τη μαθηματική). Επίσης, διακρίνει αυτήν την «πρώτη φιλοσοφία» από την σοφιστική ή την ρητορική.
Με αυτά τα 14 βιβλία, ο Αριστοτέλης μας οδηγεί στο τέλος (δηλαδή τον σκοπό) της «σοφίας» ή «πρώτης φιλοσοφίας» που είναι η γνώση «του κυριωτάτου τε και αρίστου των όντων και μάλιστα όντος» (τη φράση αυτή χρησιμοποιεί ο μελετητής του Αριστοτέλη, Αλέξανδρος Αφροδισεύς), χάρη στο οποίο τα όντα του κόσμου μας χρωστούν την ύπαρξή τους.
Το ον αυτό προσδιορίζεται από τον Αριστοτέλη στο βιβλίο Λάμβδα ως νοήσεως νόησις, δηλαδή νοητική ενέργεια που έχει αντικείμενο την ίδια νοητική ενέργεια και η οποία και ταυτίζεται με τον θεό.
Το κάθε βιβλίο του έργου έχει ως τίτλο και από ένα γράμμα της ελληνικής. Τα δύο πρώτα βιβλία είναι το Άλφα μείζον και το Άλφα έλασσον. Τα τελευταία έργα της σειράς είναι το Λάμβδα, το Μυ και το Νυ.
Οι μελετητές της Αρχαιότητας και του Μεσαίωνα δεν αμφέβαλλαν για την ενότητα του έργου. Αντίθετα, στη νεότερη εποχή δημιουργήθηκαν διάφορες «ανθενωτικές» θεωρίες που θέτουν σε αμφισβήτηση τις απόψεις των αρχαίων και μεσαιωνικών μελετητών του Αριστοτέλη.
Το σίγουρο είναι ότι αυτό το έργο αποτελεί σημαντικό σταθμό στην ιστορία του ανθρωπίνου πνεύματος και επηρέασε αποφασιστικά πολλούς διανοητές του αρχαίου, μεσαιωνικού και νεότερου κόσμου.
Οι πληροφορίες για τη συγγραφή του παραπάνω άρθρου αντλήθηκαν από τα παρακάτω βιβλία:
1.Στ.Βιρβιδάκη,Β.Κουρασμάνη,Χ.Τουρνά,Αρχές Φιλοσοφίας, Β΄ τάξη Γενικού Λυκείου
2.Παντελή Γκολίτση, Αριστοτέλης Μετά τα Φυσικά Λάμβδα. Η Αριστοτελική θεολογία, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
“Συμβολή στην ιστορία και τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας”, από τα αρχεία και τις συλλογές των Γενικών Αρχείων του Κράτους
Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, εορτάζεται, για πρώτη χρονιά επίσημα, ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Η απόφαση ανακήρυξης της 9ης Φεβρουαρίου ως Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας υιοθετήθηκε και επικυρώθηκε πανηγυρικά στην 43η Γενική Διάσκεψη της UNESCO τον περασμένο χρόνο. Η ελληνική γλώσσα με αδιάλειπτη παρουσία στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου επί χιλιάδες χρόνια και με γραπτά μνημεία που καλύπτουν χιλιετηρίδες, αποτελεί μία από τις αρχαιότερες γλώσσες στον πλανήτη και συνιστά την εξέχουσα έκφανση του ελληνικού πολιτισμού.
Τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, με αφορμή τον σημερινό εορτασμό, προχώρησαν στην έκδοση «Συμβολή στην ιστορία και τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Από τα αρχεία και τις συλλογές των Γενικών Αρχείων του Κράτους», όπου παρουσιάζονται τεκμήρια γραπτών μνημείων της ελληνικής γλώσσας από τον 18ο αιώνα έως σήμερα τα οποία αποτυπώνουν την εξέλιξη της γλώσσας μας την περίοδο αυτή, αλλά και την οργάνωση της διδασκαλίας της από το ελληνικό κράτος.
Ο φυλλομετρητής σας δεν υποστηρίζει προβολή PDF. Κατεβάστε το αρχείο PDF.
9 Φεβρουαρίου: Γιορτή όλων, όσοι αγαπούμε την ελληνική γλώσσα, του Γεωργίου Μπαμπινιώτη

«Πρώτα – πρώτα η ποίηση», του Οδυσσέα Ελύτη

από την έκδοση της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ:
«ΛΕΣΧΗ ΑΘΑΝΑΤΩΝ – ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ»
Εκδόσεις ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ
Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους. Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας, και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει αν δεν του ’χει από μιας αρχής δοθεί;
ΠΡΩΤΑ – ΠΡΩΤΑ Η ΠΟΙΗΣΗ «ΑΝΟΙΧΤΑ ΧΑΡΤΙΑ» Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ
«Ερωτικός λόγος», του Γιώργου Σεφέρη
Στην πέτρα της υπομονής προσμένουμε το θάμα
που ανοίγει τα επουράνια κι είν’ όλα βολετά
προσμένουμε τον άγγελο σαν το πανάρχαιο δράμα
την ώρα που του δειλινού χάνουνται τ’ ανοιχτά
τριαντάφυλλα… Ρόδο άλικο του ανέμου και της μοίρας,
μόνο στη μνήμη απέμεινες, ένας βαρύς ρυθμός
ρόδο της νύχτας πέρασες, τρικύμισμα πορφύρας
τρίκυμισμα της θάλασσας… Ο κόσμος είναι απλός.
Αθήνα, Οχτώβρης ’29 – Δεκέμβρης ’30
Πηγή: Φωτόδεντρο (απόσπασμα, Γ. Σεφέρης, Ποιήματα, Ίκαρος Αθήνα, 2000, σ.26-32)
Ένα δώρο καρδιάς γεμάτο βιβλία από εκπαιδευτικό του σχολείου μας!
Ευχαριστίες για μια σημαντική δωρεά βιβλίων!

Με ιδιαίτερη χαρά και βαθιά ευγνωμοσύνη θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την εκπαιδευτικό του σχολείου μας, η οποία επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία της, για τη γενναιόδωρη προσφορά της στη Σχολική μας Βιβλιοθήκη.
Τα βιβλία αυτά θα αποτελέσουν πηγή έμπνευσης, μάθησης και δημιουργικής σκέψης για τη σχολική μας κοινότητα, εμπλουτίζοντας το εκπαιδευτικό μας έργο και ενισχύοντας την αγάπη των παιδιών για το διάβασμα.

Η δωρεά βιβλίων αποτελεί πολύτιμη συμβολή στη γνώση, στη φαντασία και στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας των μαθητών μας. Τέτοιες πράξεις προσφοράς και αγάπης για την εκπαίδευση αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση. Την ευχαριστούμε θερμά και της ευχόμαστε υγεία και δύναμη στο πολύτιμο έργο της.
“Στην Πίστη πάνω, την Ελπίδα”, του Ιωάννη Πολέμη
Μη φοβηθείς το σπίτι, που άνοιξε
Βαθιά στη γη τα θέμελα του,
κι ας έλθουν χίλιοι ανεμοστρόβιλοι
και τη σκεπή του ας ρίξουν κάτου.
Μη φοβηθείς το δέντρο , που άπλωσε
τις ρίζες του βαθιά στο χώμα,
κι ας σπάσει την κορφή του ο άνεμος
και τα πυκνά κλαδιά του ακόμα.
Μη φοβηθείς αυτόν, που στήριξε
στην Πίστη επάνω την ελπίδα.
Τον είδα στη ζωή να μάχεται
μα πάντα ανίκητο τον είδα.
“Κεριά”, του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη
Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμμένα —
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.
Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κοιτάζω τ’ αναμμένα μου κεριά.
(Απόσπασμα, 1893, 1899)







