4o ΓΕΛ Ιωαννίνων "Ακαδημία" – EU Infopoint
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ – Ειδήσεις
- 01-04-26 Στις εκδηλώσεις για τον εορτασμό της έναρξης του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα των Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) στο 1ο Γενικό Λύκειο Αργυρούπολης παρέστη η Υπουργός Παιδείας
- 01-04-26 Στις 27 Μαίου η λήξη μαθημάτων για τα Γυμνάσια και 15 Μαίου για τα Λύκεια - από 18 Μαίου έως 19 Ιουνίου οι εξετάσεις
- 01-04-26 Τοπική Πρόσκληση υποψηφίων εκπαιδευτικών για κάλυψη θέσεων κλ. ΠΕ70-Δασκάλων, ΠΕ82- Μηχανολόγων και ΠΕ87.01-Ιατρικής για δομές Γενικής Εκπαίδευσης σε σχ. μονάδες Δ/νσεων Αβάθμιας και Ββάθμιας Εκ/σης της ΠΔΕ Στερεάς Ελλάδας για το διδ. έτο
8 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
Η μέθοδος του «΄Αρα», του Οδυσσέα Ελύτη
“Ένα ρυάκι δεν είναι απλώς λίγο νερό που κατρακυλάει τον κατήφορο, είναι η λαλούσα κι εύχαρις υποδήλωση της παιδικής ηλικίας των πραγμάτων. Λίγη ξερή, τριμμένη στα δάχτυλά σου μέντα σε πάει ολόισια στη σκέψη των Ιώνων…Κι εκείνο το φυτό αντικρύ σου που διαιρεί άνισα, πλην σωστά τον χώρο, είναι η αόρατη γεωμετρία που διέπει στο βάθος ολάκαιρη την οικουμένη. Να αυτή είναι μία ελευθερία πραγματική που έχει τη δύναμη τη γενική ν’ αναστέλλει όλες τις επιμέρους αναστολές σου και να σε κάνει, κάθε φορά που τρως μια συναγρίδα ψητή να τρως κι από λίγο Αιγαίο , με αντίς λεμόνι, δυο-τρεις οξείες στίχους του Αρχίλοχου.”
Οδ. Ελύτη, Απόσπασμα, Η μέθοδος του «΄Αρα», Χάρτης, 21-23, 286-287
“Tην άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις”, του Οδυσσέα Ελύτη
Tην άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις.
Ναι την φτιάχνεις.
Κάθε φορά από την αρχή.
Όλο και πιο ζωντανή.
Όλο και πιο ποτισμένη.
Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνα τα χρώματα που σημαίνουν αρμονία.
Και με εκείνες τις λέξεις που δηλώνουν αρχή.
Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνο το φως, που μπορεί να σου δώσει Παράδεισο.
Και με εκείνα τα λουλούδια που μυρίζουν ζωή.
Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνο το άρωμα της αθάνατης, Ελπίδας.
Και με εκείνη την Πίστη που θα σε κάνει να μην φοβηθείς.
Ναι την φτιάχνεις λοιπόν.
Με υλικά αγνά για την ψυχή σου.
Και με στιγμές απλές που χαρίζουν αιώνιες χαρές
Που σε ακούν στην σιωπή.
Και δεν έχουν ανάγκη τα λόγια για εξηγήσεις.
Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνα τα όνειρα που θα σε γεμίσουν υποσχέσεις.
Και με εκείνα τα χαμόγελα που θα σου δείξουν πως πρέπει να ζεις.
Διότι, αν δεν κουβαλάς την Άνοιξη μέσα σου, πρέπει να μάθεις να την χτίζεις.
Από το χειρότερο σκοτάδι στο πιο λαμπερό φως.
Μην την αφήσεις ποτέ να φύγει.
Διότι, όσο πιο δυνατά μπαίνει αυτή, τόσο πιο εύκολα διώχνει τους χειμώνες από την καρδιά σου.
Να την αγαπάς την Άνοιξη.
Όχι μόνο για τα όμορφα και τα ανάλαφρα ρούχα που φοράς.
Μήτε για τους καταγάλανους ουρανούς που σου δωρίζει.
Αλλά για την Αναγέννηση που σε κάνει να ζεις.
Εκείνον τον γλυκό αέρα που δροσίζει την ψυχή σου.
Και εκείνον τον ήλιο που σου χαρίζει ζεστασιά.
Να της δίνεις γεύση λοιπόν.
Σαν εκείνη την βαριά και γλυκιά, που μόνο ο Έρωτας μπορεί να δώσει.
Και μην στεναχωριέσαι αν ξαφνικά χαθεί ή απλά δεν σου έρθει.
Διότι, την Άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις.
Ελύτης Οδυσσέας (1998). Εκ του πλησίον. Αθήνα: Ίκαρος
“Η λογοτεχνία σε κίνδυνο”, του Tzvedan Todorov
Όταν αναρωτιέμαι σήμερα γιατί αγαπώ τη λογοτεχνία, μου έρχεται αυθόρμητα η απάντηση: γιατί με βοηθάει να ζω. Δεν ζητώ πια από αυτή, όπως κατά την εφηβεία μου, να με γλιτώσει από τα τραύματα που θα μπορούσα να υποστώ κατά τις συναντήσεις μου με πρόσωπα. Αντί να με ανακουφίζει από τις βιωμένες εμπειρίες μου, με κάνει να ανακαλύπτω κόσμους συνεχόμενους με αυτές και μου επιτρέπει να τις κατανοήσω καλύτερα. Δεν νομίζω ότι είμαι ο μόνος που βλέπει τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο. Πιο πυκνή, πιο εύγλωττη από την καθημερινή ζωή, αλλά όχι ριζικά διαφορετική, η λογοτεχνία διευρύνει τον κόσμο μας, μάς παροτρύνει να φανταστούμε άλλους τρόπους για να τον προσλαμβάνουμε και να τον οργανώσουμε. Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από αυτά που μας δίνουν οι άλλες ανθρώπινες υπάρξεις: πρώτα οι γονείς μας, ύστερα αυτοί που μας περιβάλλουν. Η λογοτεχνία ανοίγει στο άπειρο αυτή τη δυνατότητα αμοιβαίας επικοινωνίας με τους άλλους, και έτσι μας εμπλουτίζει απεριόριστα. Μας παρέχει αναντικατάστατες εμπειρίες που κάνουν ώστε ο πραγματικός κόσμος να αποκτά βαθύτερο νόημα και να γίνεται ομορφότερος. Πέρα από το να παρέχει μια απλή τέρψη, μια ψυχαγωγία για τα μορφωμένα άτομα, επιτρέπει στον καθένα να ανταποκριθεί καλύτερα στην κλίση του να είναι ανθρώπινος.
Tzvedan Todorov, Η λογοτεχνία σε κίνδυνο, μτφρ.: Χρύσα Βαγενά, εισαγωγή: Νάσος Βαγενάς, εκδόσεις Πόλις
Με τα μάτια της ψυχής, Γιάννης Μπεχράκης
“Ένα μακρύ Σάββατο”, του George Steiner
Τι θαυμάσιο πράγμα να μπορείς να κάνεις λάθος -είναι μια σπουδαία ανθρώπινη ελευθερία! – και να λες μέσα σου: “Την πάτησα!”. Τότε ξεκινά το επόμενο κεφάλαιο. Το να μη φοβάσαι να κάνεις λάθος είναι το ύψιστο προνόμιο, η κατ’ εξοχήν ελευθερία.
Ένα μακρύ Σάββατο, μτφρ.: Θάνος Σαμαρτζής, εκδόσεις Δώμα
George Steiner, 1929-2020
Ο George Steiner (1929-2020) ήταν κριτικός λογοτεχνίας, δοκιμιογράφος, φιλόσοφος, μυθιστοριογράφος και εκπαιδευτικός με λαμπρή ακαδημαϊκή σταδιοδρομία και συγγραφική πορεία που εκτείνεται σε έξι δεκαετίες. Ασχολήθηκε διεξοδικά με τη σχέση μεταξύ γλώσσας, λογοτεχνίας και κοινωνίας, καθώς και με τον αντίκτυπο του Ολοκαυτώματος στον κόσμο. Δίδαξε αγγλική φιλολογία, συγκριτική λογοτεχνία, φιλοσοφία του πολιτισμού και ποίηση στο Πρίνστον, στα πανεπιστήμια της Γενεύης, της Οξφόρδης, του Κέιμπριτζ κ.α. Συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους στοχαστές και δημόσιους διανοούμενους παγκοσμίως.
“Σε σκοτεινούς καιρούς”, του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Ψηφιακός κατάλογος βιβλίων – Νέα βιβλία!!!
