Αρχείο ημέρας 26 Φεβρουαρίου 2026

Στη σύγχρονη γλώσσα μας με διάφορους τρόπους επιζεί η μυθολογία. Ένας από αυτούς είναι τα αρχαία μυθολογικά «μαρτύρια» που επιβιώνουν ως φράσεις, μετατρέποντας τον τόπο και τρόπο της τιμωρίας σε εκφράσεις ματαίωσης ή αδιεξόδου.
Εδώ είναι μερικές από τις πιο εμβληματικές αναφορές:

Μαρτύριο του Ταντάλου
Ο Τάνταλος καταδικάστηκε να στέκεται μέσα σε νερό, κάτω από κλαδιά γεμάτα καρπούς, που απομακρύνονταν κάθε φορά που επιχειρούσε να τα αγγίξει.
☛ Δηλώνει τη βασανιστική επιθυμία για κάτι που βρίσκεται πολύ κοντά μας, αλλά παραμένει ανέφικτο.

Σισύφειο Έργο
Ο Σίσυφος τιμωρήθηκε να σπρώχνει αιώνια έναν βράχο στην κορυφή ενός λόφου, ο οποίος κατρακυλούσε πάντα πίσω.
☛ Χαρακτηρίζει τον επίπονο, εξαντλητικό και, κυρίως, άσκοπο κόπο που δεν οδηγεί πουθενά.

Πίθος των Δαναΐδων
Οι Δαναΐδες καταδικάστηκαν να γεμίζουν αιώνια έναν πίθο χωρίς πάτο.
☛ Συμβολίζει τη μάταιη προσπάθεια να ικανοποιηθεί μια ανάγκη ή να ολοκληρωθεί ένα έργο που δεν έχει τέλος («βαρέλι δίχως πάτο»).

Το βάρος του Άτλαντα
Ο Τιτάνας Άτλας υποχρεώθηκε από τον Δία να κρατά στους ώμους του τον ουράνιο θόλο.
☛ Αναφέρεται σε όποιον επωμίζεται δυσανάλογα μεγάλες ευθύνες ή πολύ δύσκολο έργο.

Κλίνη του Προκρούστη
Ο ληστής που προσάρμοζε βίαια τους οδοιπόρους στο μήκος του κρεβατιού του.
☛ Η αυθαίρετη βία που ασκείται για να χωρέσει η πραγματικότητα σε προκατασκευασμένα ιδεολογικά σχήματα.

Πηγή: Κέντρο Λεξικολογίας (ανάρτηση 25/2/2026)