Ο Σχολικός εκφοβισμός στη ζωής μας!!!

Στις μέρες μας πολλά φαινόμενα σχολικού εκφοβισμού έχουν ακουστεί. Πολλοί μαθητές έχουν πέσει θύματα από απειλές. Οι οποίες δημιουργούνται, από τους πιο δυνατούς ψυχολογικά και εξωτερικά, στους πιο αδύναμους. Όμως όταν αρχίζουν αυτές οι συγκρούσεις, δεν μπλέκονται μόνο μαθητές αλλά και οι ενήλικες, οι οποίοι απειλούν το άλλο παιδί εάν δεν αφήσει ήσυχο το παιδί τους, έτσι ξεκινάει ο σχολικός εκφοβισμός. Τα παιδιά φοβούνται από τις απειλές, και αναγκάζονται να το κρατήσουν μέσα τους. Εκτός όμως από ψυχολογικό εκφοβισμό υπάρχει και βίαιος στον οποίο περιλαμβάνονται χειρονομίες και άλλες πράξεις. Ακουστό επίσης φαινόμενο είναι η γελοιοποίηση στην οποία άλλοι γελάνε και το χαίρονται, όμως άλλοι στεναχωριούνται διότι έχουν γελοιοποιηθεί. Γνωστός επίσης τρόπος εκφοβισμού είναι τα SMS. Στέλνει κάποιος ένα μήνυμα και αυτός που το λαμβάνει δεν μιλάει ποτέ και φτάνει στα άκρα, όπως είναι και η αυτοκτονία. Άλλα παιδιά πάλι βλέπουν βίαιες ταινίες και παίζουν βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια, στα οποία δημιουργούν μέσα τους μίσος και το ξεσπάνε σ’ άλλους.
Μην φοβάστε! Αντιμετωπίστε το με διάφορες λύσεις. Όμως η πιο λειτουργική είναι να λύνεις τα προβλήματά σου με ήρεμο τρόπο, δηλαδή με μια κουβέντα χωρίς τσακωμούς. Όταν κάνεις συζήτηση ο άλλος θα ηρεμήσει και θα το σκεφτεί και αλλιώς το πρόβλημα. Επίσης ένας άλλος καλός τρόπος είναι να συζητήσεις με το δάσκαλό σου και το διευθυντή σου. Σκεφτείτε επίσης και τον άλλον, αλλάξτε μια φορά ρόλο μαζί του, κατάλαβε πως νιώθει, τι περνάει. Όμως ένα παιδί για να είναι και σωστό πρέπει να έχει καλή διαπαιδαγώγηση και στο σπίτι του πρέπει να έχει και λίγη σημασία, για να αισθάνεται δυνατός ψυχολογικά. Στη χώρα μας ο σχολικός εκφοβισμός έχει φτάσει έως και το 40%.
Μην φοβάσαι
Μίλα τώρα!!!
Μαριάννα Μπατσαούρα Ε1

Δημοσιεύθηκε στη ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ | Σχολιάστε

Διαβάσαμε και προτείνουμε

To liont;ari
<>
Κλάιβ Στέιπλς Λούις
Τέσσερα παιδιά ο Πήτερ, η Σούζαν, ο Έντ και η Λούσι εγκαταλείπουν την οικογένειά τους λόγο πολέμου και αναγκάζονται να μείνουν μακριά από το σπίτι τους.
Στο σπίτι , η Λούσι ανακαλύπτει μια μαγική ντουλάπα και από την περιέργειά της μπαίνει.
Ξαφνικά εμφανίζεται σε έναν μαγικό κόσμο όπου αργότερα τον ανακαλύπτουν και τα αδέρφια της.
Τον κόσμο αυτόν τον κυριαρχεί μια λευκή μάγισσα που παγώνει όποιον την αμφισβητεί, αλλά ο αληθινός κυρίαρχος είναι ο Ασλάν, ένα λιοντάρι.
Στο τέλος τα παιδία αποφασίζουν να καταστρέψουν την μάγισσα σε έναν τρομερό πόλεμο νε αποτέλεσμα να υπάρχει ειρήνη στη “Νάρνια” και να γίνουν βασιλιάδες.
Σταμούλης Σπύρος
Στ’2

Δημοσιεύθηκε στη ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ | Σχολιάστε

Τα «κόλπα» στη μάθηση των παιδιών με Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία

Τα «κόλπα» στη μάθηση των παιδιών με Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία (Specific Learning Disorder, DSM-V, 2013)

Ειρήνη Νίτη
Δασκάλα στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση
Λογοθεραπεύτρια – Ψυχοθεραπεύτρια

Όταν τα παιδιά με Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία (ΕΜΔ) καλούνται να διαβάσουν, εκφράζουν μια έντονη συχνά άρνηση, που δυσκολεύει πολύ τους γονείς. Για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, απαιτούνται από το γονέα δημιουργικότητα, εφευρετικότητα και υπομονή.
Ο ειδικός παιδαγωγός χρειάζεται επίσης να βρίσκεται σε ετοιμότητα και με πληθώρα αυτοσχεδιασμών, που βασίζονται στη συμμετοχή όλων των αισθήσεων των παιδιών με ΕΜΔ και, ιδιαιτέρως, της ζωηρής φαντασίας, που συνήθως έχουν, για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά αυτή την άρνηση ή την έλλειψη ενδιαφέροντός τους, μια που ήδη έχουν εισπράξει την επιβάρυνση ενός εκπαιδευτικού συστήματος που δεν ταιριάζει στις ανάγκες τους. Η επανατροφοδότηση παράλληλα και η ποικιλία του διδακτικού υλικού αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τη διδασκαλία των παιδιών ΕΜΔ, προσφέροντας στο πρόγραμμα παρέμβασης έναν ελκυστικό χαρακτήρα.
Υπάρχουν απλοί τρόποι – κόλπα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, κατά την παρέμβαση, τόσο από εκπαιδευτικούς και θεραπευτές όσο και από γονείς, κατά την διάρκεια της καθημερινής μελέτης στο σπίτι.
Μερικά από αυτά είναι τα εξής:
• Χρήση έντονων μαρκαδόρων, για υπογράμμιση σημαντικών στοιχείων ενός κειμένου ή των καταλήξεων, που το παιδί έχει γράψει λάθος, αφού τις διορθώσει
• Γραφή της ίδιας παραδείγματος χάριν λέξης και με άλλα γραφικά μέσα, εκτός του μολυβιού, όπως στυλό ή μαρκαδοράκι
• Χρήση λεξικού, αφού έχει διδαχθεί τον τρόπο
• Ελεύθερη επιλογή του ποια άσκηση θέλει να εκτελέσει πρώτη και ποια δεύτερη, το χρώμα που θα χρησιμοποιήσει κτλ
• Σημαντική είναι, ακόμη, η παροχή διαλειμμάτων με ασκήσεις που ενισχύουν το παιδί και σε άλλους τομείς, στους οποίους επίσης αντιμετωπίζει δυσκολίες πχ. Να βρει διαφορές σε λαβυρίνθους ή εικόνες, να αντιγράψει μοτίβα κ.ά. Με αυτό τον τρόπο θα ξεκουραστεί και θα εξασκηθεί στο χωρικό προσανατολισμό, την οπτική διάκριση, την αλληλουχία
• Εναλλαγή προφορικών και γραπτών ασκήσεων
• Λύση σταυρόλεξων
• Προετοιμασία του παιδιού από το ξεκίνημα της καθημερινής μελέτης σχετικά με το τι θα κάνει, πόσες δραστηριότητες και τι αναμένουμε από αυτό. Τονίζεται πάντα ότι θα έχει τη βοήθειά μας, όπου δυσκολεύεται
• Σχεδιασμός στοιχείων σχετικών με μαθηματικές έννοιες και μηχανισμούς των τεσσάρων πράξεων, σε μεγάλα χαρτιά (Α4)
• Ανάρτηση (από τους γονείς), στον τοίχο του δωματίου του, εργαλείων που χρειάζεται να θυμάται πχ. κανόνες γραμματικής, ημερολόγιο, χάρτη
• Εμπλουτισμός του προγράμματος με πολυαισθητηριακές ασκήσεις πχ. Να σύρει το δάχτυλό του στα γράμματα που σχηματίσαμε σε άμμο, σε γυαλόχαρτο, κ.ά.
• Διόρθωση των βασικότερων λαθών, στο κάθε γνωστικό αντικείμενο, ώστε να μην προκαλείται άγχος στο παιδί, που ήδη νιώθει ότι τα κάνει «όλα» λάθος
• Απομνημόνευση σημαντικότερων ημερομηνιών ή ακολουθιών γεγονότων ή ονομάτων
• Εφεύρεση “τρικ” απομνημόνευσης πχ. Η λέξη αυτοκρατορία θυμίζει τη λέξη “κρατάω”
• Η τελευταία δραστηριότητα, πριν την ολοκλήρωση του προγράμματος της καθημερινής του μελέτης, είναι καλό να είναι εύκολη, ώστε το παιδί να βιώνει το συναίσθημα της επιτυχίας, να αυξάνεται η αυτοεκτίμησή του και αυτή η εικόνα να του μένει ως τελική εντύπωση
• Εμπλοκή της τεχνολογίας στη μαθησιακή διαδικασία, όσο είναι εφικτό, για να εμπλουτίζεται το περιεχόμενο και η διαδραστικότητα των ασκήσεων. Π.χ. Παροτρύνουμε το παιδί να πληκτρολογήσει, να αναγνώσει στον υπολογιστή, ή να εργαστεί σε κάποιο λογισμικό
• Χρησιμοποίηση εικόνων, που έχουμε επιλέξει και κόψει από περιοδικά
• Ενασχόληση και επεξεργασία κειμένων από παραμύθια, κόμικς μυθολογία ή νεανική λογοτεχνία
• Εστίαση στα τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα του παιδιού και «εκμετάλλευσή» τους για τη δημιουργία πιο ελκυστικών ασκήσεων. Π.χ.: Στον Κώστα αρέσουν πολύ τα αεροπλάνα. Φροντίζω πολύ συχνά να έχω στο τέλος της εργασίας μια ζωγραφιά ή εικόνα με αεροπλάνο ή αυτοκόλλητα με αεροπλάνα
• Τρισδιάστατα πλαστικά γράμματα, έτοιμα προς χρήση, για την εκμάθηση συλλαβών και λέξεων, τα οποία συνδράμουν στην αντίληψη της μορφής των γραμμάτων με απτικό τρόπο
Υπάρχουν, σίγουρα, και πολλά άλλα «κόλπα», που ο κάθε γονιός ή θεραπευτής μπορεί να σκεφτεί, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία και τις ιδιαιτερότητες του κάθε παιδιού. Είναι σημαντικό να δοκιμάζονται και να διατηρούνται ή να εμπλουτίζονται, μόνο σε περίπτωση που αποδίδουν, ενισχύοντας την αυτοεκτίμηση και την απόδοση του παιδιού. Η χαρά στο βλέμμα του και η ανακούφιση αποτελούν ένα δείκτη αξιολόγησης.

Δημοσιεύθηκε στη ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ | Σχολιάστε

Μαθησιακές Δυσκολίες

Μαθησιακές Δυσκολίες

Ειρήνη Νίτη
Δασκάλα στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση
Λογοθεραπεύτρια – Ψυχοθεραπεύτρια

Ο όρος Μαθησιακές Δυσκολίες, που στο αμερικανικό σύστημα ταξινόμησης ψυχικών διαταραχών (DSM-V, 2013) έχει αντικατασταθεί από τον όρο Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία (Specific Learning Disorder), είναι ένας πολύ γενικός όρος, που αναφέρεται σε ένα σύνολο διαταραχών, οι οποίες εκδηλώνονται ως δυσκολία στην απόκτηση και χρήση της ακρόασης, της ομιλίας, της ανάγνωσης, των μαθηματικών ικανοτήτων και κοινωνικών δεξιοτήτων. Οι Μ.Δ. επηρεάζουν αρνητικά τη σχολική επίδοση του παιδιού. Γίνεται αναφορά σε αυτές, εφόσον υπάρχει αναίτια και ανεξήγητη διαφορά μεταξύ των γνωστικών λειτουργιών και της σχολικής επίδοσης του μαθητή. Είναι εγγενείς στο άτομο και θεωρείται ότι οφείλονται σε διαφορετική λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Οι μαθητές με Μ.Δ. δεν είναι:
• άτομα με νοητική υστέρηση
• άτομα με σωματικές και αισθητηριακές αναπηρίες
• άτομα με ψυχικές ασθένειες
• «αδύνατοι» ή αδιάφοροι μαθητές
• πολιτισμικά στερημένα άτομα
• αλλοδαποί μαθητές
• παιδιά με έλλειψη οικογενειακής φροντίδας
Όλες αυτές οι κατηγορίες είναι δυνατόν να εμφανίσουν Μ.Δ., αλλά ως συνοδό πρόβλημα.
Τα παιδιά με Μ.Δ. εμφανίζουν ένα σύνολο συμπεριφορών, που εύκολα εντοπίζεται από όσους ασχολούνται καθημερινά μαζί τους.
Η Sally Smith παρομοιάζει τον εγκέφαλο αυτών των παιδιών με ηλεκτρικό πίνακα, του οποίου οι διακόπτες συνδέονται με χαλαρά καλώδια, τα οποία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, βραχυκυκλώνουν τη μάθηση.
Γενικά χαρακτηριστικά των μαθητών με Μ.Δ., σε συνάρτηση πάντα με την ένταση, τη διάρκεια και τη συχνότητα των συμπτωμάτων, είναι τα ακόλουθα (Μ. Φλωράτου):
 Δυσκολεύονται να διαλέξουν, να ταξινομήσουν, να αποθηκεύσουν και γενικά να οργανώσουν τις πληροφορίες που δέχονται στο αρχείο του μυαλού τους.
 Δυσκολεύονται πολύ στις αλληλουχίες (π.χ. να μάθουν τις μέρες της εβδομάδας, τους μήνες του έτους, να δένουν τα κορδόνια τους, να βρίσκουν ένα όνομα στον τηλεφωνικό κατάλογο, να βρίσκουν μια λέξη στο λεξικό, κ.ά.).
 Εμφανίζουν «έλλειψη στοχαστικότητας», και επομένως δίνουν απαντήσεις, σχεδόν αυτόματα, σε ερωτήσεις και προβλήματα, οι οποίες, κατά κανόνα, είναι λανθασμένες, αφού τα παιδιά δεν έχουν καθόλου στοχαστεί, πριν απαντήσουν. Είναι, βέβαια, λογικό ένα παρορμητικό παιδί, που δεν διατηρεί για πολλή ώρα την προσοχή του, να μην έχει αναπτύξει τις κατάλληλες γνωστικές διαδικασίες που θα του επιτρέψουν να αξιολογεί τις εισερχόμενες πληροφορίες, να τις οργανώνει και να τις ανακαλεί, όταν χρειάζεται (Μ. Μίχου).
 Έχουν φτωχή μνήμη εργασίας, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανακαλέσουν εύκολα πληροφορίες.
 Δυσκολεύονται να ακολουθούν περίπλοκες οδηγίες.
 Έχουν περιορισμένου χρόνου συγκέντρωση προσοχής και κουράζονται έτσι πιο εύκολα από τους συμμαθητές τους, διότι ο μηχανισμός «φιλτραρίσματος» του εγκεφάλου, ο οποίος ξεχωρίζει το άχρηστο ή επουσιώδες από το ουσιώδες, στο οποίο πρέπει το άτομο να συγκεντρωθεί, δεν λειτουργεί (S.Smith). Ο μαθητής, λοιπόν, προσέχει ,εξίσου, τη δασκάλα που εξηγεί, με τα βήματα, που ακούγονται στο διάδρομο ή τον ήχο από το κουδούνισμα των σκουλαρικιών της, την ώρα που μιλάει.
 Πολλά από τα παιδιά με Μ.Δ. μπορεί να είναι πολύ ικανά σε κάποια ή κάποιες δεξιότητες και πολύ αδύνατα σε άλλες (π.χ. ένας μαθητής με σοβαρές δυσκολίες στην ανάγνωση και την ορθογραφία μπορεί να διαθέτει την ικανότητα να ζωγραφίζει θαυμάσια).
 Αποδιοργανώνονται σε ατμόσφαιρα άγχους και έντασης.
 Θυμούνται το πρόγραμμα της τηλεόρασης, αλλά όχι την ορθογραφία απλών καθημερινών λέξεων.
• Δείχνουν απογοητευμένα και απρόθυμα για τη σχολική εργασία, γι’ αυτό και έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση (κακή εικόνα για τον εαυτό τους) (LEARNING DIFFICULTIES – S. KIRK, 1963).
 Τα περισσότερα εμφανίζουν ανώριμη κινητικότητα, γι’ αυτό περιγράφονται ως παιδιά με αδεξιότητα και ροπή προς τις ζημιές.
 Επειδή έχει αναπτυξιακή καθυστέρηση το νευρικό τους σύστημα, παραμένουν για περισσότερο χρόνο, σε σύγκριση με τους συμμαθητές τους, στο στάδιο της συγκεκριμένης σκέψης, το οποίο, σύμφωνα με τον J. Piaget, προηγείται της αφηρημένης σκέψης.
 Δυσκολεύονται πολύ να μάθουν ορισμούς, να θυμούνται ημερομηνίες, τους μήνες, την προπαίδεια, μάχες, συνθήκες ή ονόματα, να βρίσκουν μια λέξη στο λεξικό ή ένα όνομα στον τηλεφωνικό κατάλογο.
 Δυσκολεύονται να κατανοήσουν γραφικές παραστάσεις.
 Έχουν ιδιαίτερη δυσκολία στην αντιγραφή από τον πίνακα ή στη γραφή καθ’ υπαγόρευση, γιατί ο ρυθμός υπαγόρευσης είναι, συνήθως, πιο γρήγορος από αυτόν που μπορούν να ακολουθήσουν.
 Πολύ συχνά κρατούν το μολύβι τόσο σφιχτά ή με λάθος τρόπο, ώστε να κουράζεται το χέρι τους.
Η συνήθης σχολική αποτυχία προκαλεί στα παιδιά με Μ.Δ. συναισθήματα ανασφάλειας. Η ανασφάλεια, στη συνέχεια, τα ωθεί στο να εγκαταλείψουν την προσπάθεια για επιτυχία. Η εγκατάλειψη, με τη σειρά της, τα οδηγεί σε απόρριψη από το σχολικό πλαίσιο. Η μη-ενσωμάτωσή τους, επομένως, δημιουργεί ένταση και εσωτερικά, συναισθηματικά προβλήματα, τα οποία οδηγούν σε έντονες αντιδράσεις, διαταρακτική συμπεριφορά, ακόμη μεγαλύτερη απόρριψη, και φυσικά αρνητική διάθεση σε κάθε μορφής ένταξη (inclusion).
Είναι εμφανής ο φαύλος κύκλος που δημιουργείται. Το ζητούμενο για τα παιδιά και τους γονείς τους είναι να «σπάσει» αυτός ο κύκλος και να ανοίξει ο άλλος, της μεγάλης αγκαλιάς της εκπαιδευτικής και σχολικής κοινότητας, που χωράει όλους τους διαφορετικούς κι αγαπάει την ποικιλία, γιατί αυτή ομορφαίνει τον κόσμο μας.

Δημοσιεύθηκε στη ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ | Σχολιάστε

Οι μαθητές γράφουν

σαμαρτζηςλουστρος
Επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί
Κάθε εποχή δημιουργεί νέα επαγγέλματα και καταργεί άλλα σύμφωνα με τις ανάγκες και τις συνήθειες της κοινωνίας και της αγοράς.
Πριν εμφανιστούν τα ψυγεία οι άνθρωποι αποθήκευαν τα τρόφιμα που χρειάζονταν συντήρηση μέσα σε κομμάτια πάγου. Κάθε μέρα περνούσε ο παγοπώλης που εφοδίαζε τα σπίτια με πάγο.
Οι βιομηχανίες γάλακτος δεν υπήρχαν και ο γαλατάς μοίραζε κάθε πρωί το γάλα που το έπαιρνε απευθείας από τις αγελάδες.
Σε κάποιες γωνιές των κεντρικών δρόμων υπήρχε ένας λούστρος που το κασελάκι του του έδινε το μεροκάματό της μέρας βουρτσίζοντας τα παπούτσια των περαστικών.
Επειδή οι άνθρωποι κυκλοφορούσαν με άλογα υπήρχε ο σαμαρτζής ή σαμαράς ή σαγματοποιός, ο άνθρωπος δηλαδή που κατασκεύαζε ή επιδιόρθωνε σαμάρια από ξύλο και ο πεταλωτής που πετάλωνε τα υποζύγια.
Η κρατική ύδρευση δεν είχε δημιουργηθεί ακόμα και ο νερουλάς είχε αναλάβει το μοίρασμα του νερού σε όλα τα σπίτια.
Δημητρακοπούλου Μαρία
ΣΤ΄2</strong
γαλατας

Δημοσιεύθηκε στη ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ | Σχολιάστε

Ό,τι καλύτερο για τα παιδιά μας

Paidia

Είναι ολοφάνερο ότι για την σωστή ανατροφή των παιδιών μας, έτσι ώστε να τα κάνουμε ευτυχισμένα, το πρόβλημα είναι οι ενήλικες.
Συνήθως βασιζόμαστε σε τρεις μεθόδους εκπαίδευσης:
τα αναθρέφουμε όπως μας ανέθρεψαν,
τα αναθρέφουμε με τον αντίθετο τρόπο που μας ανέθρεψαν
και τέλος τα αφήνουμε μόνα τους να μεγαλώσουν όπως να ’ναι.
Είναι αλήθεια ότι καμία απ’ αυτές τις μεθόδους δεν έχουν φέρει ποτέ το ποθούμενο αποτέλεσμα.
Κυρίως η τελευταία μέθοδος που είναι και η πιο τεμπέλικη, άρα και η πιο δημοφιλής, στηρίζεται σε μια λανθασμένη άποψη, βασισμένη σε μια υλιστική ιδέα πως η ανάπτυξη του παιδιού παραλληλίζεται με την εξελικτική ιστορία του ανθρώπινου γένους και πως με κάποιον ανεξήγητο τρόπο το νευρικό σύστημα του παιδιού θα ωριμάσει καθώς μεγαλώνει και έτσι θα γίνει ένας ηθικός και υπεύθυνος ενήλικας.
Αλλά αν δει κανένας γύρω μας τόσους εγκληματίες και τόσους ανθρώπους εκτός ηθικής, που για κάποιον ανεξήγητο τρόπο το νευρικό τους σύστημα δεν ωρίμασε, θα καταλάβουμε πόσο ανεδαφική είναι αυτή η θεωρία.
Τα πράγματα είναι απλά. Ας δούμε πραγματικά, τι χρειαζόμαστε εμείς ως ενήλικες για να είμαστε καλά και ευτυχισμένοι;
Ε, λοιπόν, τα ίδια πράγματα χρειάζονται και τα παιδιά. Μη ξεχνάτε ότι τα παιδιά είναι άνθρωποι όπως κι εμείς μόνο που έχουν μικρά σώματα, οι ανάγκες όμως παραμένουν οι ίδιες.
Τι είναι αυτό που εμείς χρειαζόμαστε;
Τι θα λέγατε αν είχαμε κατανόηση, αγάπη και υπομονή από τους άλλους;
Τι θα λέγατε αν σεβόντουσαν την αυτοβουλία μας και αν δε μας επέβαλαν συνεχώς τις ιδέ-ες τους και τις απόψεις τους;
Τι θα λέγατε αν σεβόντουσαν την αξιοπρέπειά μας;
Αν σεβόντουσαν το χώρο μας, την ιδιοκτησία μας, τα πράγματά μας;
Τι θα λέγατε αν βρισκόμενοι σε κακή συναισθηματική κατάσταση, να έχουν υπομονή οι κοντινοί μας και να καταβάλουν προσπάθεια έτσι ώστε να μπουν σε επικοινωνία μαζί μας, ακούγοντας μας, παρατηρώντας μας για να καταλάβουν τις ανάγκες μας;Αυτά δε θέλουμε κι όταν δεν τα έχουμε γινόμαστε δυστυχισμένοι, θηριώδεις, ανταγωνιστικοί, αποτυχημένοι;

Ε, λοιπόν, αυτά είναι που χρειάζονται και τα παιδιά. Και κάτι ακόμα, οφείλουμε να αφήνουμε τα παιδιά να ανταποδίδουν.

Η ανταποδοτικότητα είναι έμφυτη στον άνθρωπο. Αν την στερήσεις απ’ τα παιδιά θα κάνεις ένα έφηβο ή ένα ενήλικα αχάριστο, αγνώμονα και κακότροπο.

Παραξενευόμαστε ή και μας κακοφαίνεται, όταν τα παιδιά μας περνάνε περιόδους άρνησης ή αρνητικών συναισθημάτων, και δε ξέρουμε πώς να τα διαχειριστούμε. Θα σας πω κάτι που πιστεύω ότι είναι σημαντικό «Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ».

Δημοσιεύθηκε στη ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ | Σχολιάστε

40η Εθελοντική Αιμοδοσία Δήμου Πετρούπολης

αιμοδοσια
Με σύνθημα κάθε «Δημότης και Αιμοδότης», σας καλούμε να πάρετε μέρος στην 40η εθελοντική αιμοδοσία, που διοργανώνει ο Δήμος μας την Κυριακή 6 Απριλίου 2014 στην Στέγη Πολιτισμού (Γιάννης Ρίτσος) (Αγ. Δημητρίου 88Α και Αθ. Διάκου) και ώρα 9:00π.μ. εως 14:00μ.μ.
Οι λόγοι συμμετοχής σ’ αυτή την πράξη αλληλεγγύης είναι πολλοί. Για να νιώσουμε την χαρά της προσφοράς, να βοηθήσουμε συνανθρώπους μας, που πάσχουν από χρόνιες ασθένειες, να είμαστε εξασφαλισμένοι, αν σε μια δύσκολη στιγμή χρειαστούμε αίμα, αλλά κυρίως επειδή η προσφορά είναι στο αίμα και στην ανθρώπινη υπόστασή μας.
Δίνοντας λίγο αίμα, σώζουμε μια ζωή, άνευ κόστους και κινδύνου. Κάνουμε την κοινωνική προσφορά, πράξη ανθρωπιάς.
Συνεχίζουμε, λοιπόν την προσπάθεια και περιμένουμε με χαρά να υποδεχτούμε όλους τους εθελοντές (παλιούς και νέους).
Η συμμετοχή σας σε θέματα κοινωνικής προσφοράς, μας κάνει να πιστεύουμε ότι θα ανταποκριθείτε για μια ακόμη φορά και θα είστε δίπλα μας και σε αυτή την προσπάθεια.

Δημοσιεύθηκε στη ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ | Σχολιάστε