Με μεγάλη χαρά και πλήθος αναμνήσεων υποδεχτήκαμε σήμερα στον χώρο του Νηπιαγωγείου μας την συνταξιούχο πλέον συνάδερφο μας και επι χρόνια ΠροΪσταμένη του συστεγαζόμενου μας 68ου Νηπιαγωγείου Ηρακλείου, Ρίτα Κολιού, για αφήγηση Χριστουγεννιάτικου παραμυθιού και όχι μόνο. Αφού μας έφερε τα «καλούδια της» Μας αφηγήθηκε την ιστορία της Γιολάντα Τσορώνη- Γεωργιάδη «Ο Μέγας ΜελοΜακάρων που μελοΚαμάρωνε» που το θέμα της είναι το μοίρασμα της αγάπης.

Πιο συγκεκριμμένα Τα σπουργιτάκια παρακαλούν δυο χελιδονάκια φίλους τους να μη φύγουν το φθινόπωρο για την Αφρική. «Μείνετε ως τα Χριστούγεννα να μοιραστούμε αγάπη» λένε. «Αν μας λέγατε να μοιραστούμε νερό, σπίτι, παρέα, παιχνίδι ή ζεστασιά, θα το καταλαβαίναμε. Αλλά αγάπη; Πώς γίνεται να μοιραστούμε αγάπη;» απόρησαν τα χελιδόνια. Ύστερα φόρεσαν το καπελάκι τους κι έφυγαν μετανάστες! Κι όμως… ένα μελομακάρονο, όχι οποιοδήποτε μελομακάρονο αλλά ο Μέγας ΜελοΜακάρων, απέδειξε πως και η αγάπη μοιράζεται γιατί, όταν θέλουμε, όλα γίνονται.

Στην συνέχεια συζητήσαμε την ιστορία του παραμυθιού, εκφράσαμε τις απόψεις μας για το μοίρασμα και την αγάπη…. Μάθαμε και να τραγουδάμε «το σπουργιτάκι»  ακούστε το εδώ….και προσφέραμε και εμείς την αγάπη μας απλόχερα κατασκευάζοντας ταΐστρες με τροφή για τα πουλάκια της αυλής μας τον χειμώνα.

Σε ευχαριστούμε πολύ Ρίτα μας….