3ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΡΙΠΟΛΗΣ

Μπήκε ο Μάρτιος και συνεχίζουμε το ευρωπαϊκό μας έργο με την προστασία των άγριων ζώων και του περιβάλλοντος  στο οποίο ζουν.

Ξεκινώντας, ζητάμε απ’ τα παιδιά να μπουν στη θέση των ζώων που ζουν στο δάσος και στη ζούγκλα και να σκεφτούν τι θα έλεγαν στους ανθρώπους αν μπορούσαν να τους μιλήσουν. Οι περισσότερες απόψεις που ακούγονται είναι αρνητικά φορτισμένες καθώς τα «ζώα» με τη φωνή των παιδιών αναφέρονται στα σκουπίδια, στις φωτιές και στην πολλή ζέστη. Στη συνέχεια εμφανίζονται στο κουκλοθέατρο κάποια λούτρινα άγρια ζώα και μιλούν στα παιδιά για τους κινδύνους που τα απειλούν: τα σκουπίδια, τις φωτιές, το κόψιμο των δέντρων, το κυνήγι των ζώων, τη μόλυνση του περιβάλλοντος και την κλιματική αλλαγή.

Στο τέλος του κουκλοθέατρου τα ζώα ζητούν τη βοήθεια των παιδιών και αυτά υπόσχονται να τα προστατεύουν, χορεύοντας μαζί τους ένα τραγούδι.

https://youtu.be/-AMetX5l2FM?list=RD-AMetX5l2FM

Τις υποσχέσεις τους μάλιστα τις αποτυπώνουν στο χαρτί με ζωγραφική.

Στη συνέχεια φτιάχνουμε όλα μαζί τα σχολεία μία συνεργατική αφίσα με τα δικαιώματα των ζώων. Εμείς επιλέγουμε να ζωγραφίσουμε το δικαίωμα των ζώων να ζουν ελεύθερα.

Θυμόμαστε όσα έχουμε μάθει για την κλιματική αλλαγή ( https://blogs.sch.gr/3niptr/2026/02/27/klimatiki-allagi/ ) και παίζουμε το ψηφιακό παιχνίδι του έργου μας στο wordwall, όπου ξεχωρίζουμε όσα κάνουν καλό στον πλανήτη μας από όσα τον βλάπτουν.

Πηγαίνουμε στη «Γωνιά Ανακύκλωσης» του σχολείου μας και παίζουμε έναν αγώνα ταχύτητας σε δύο ομάδες: ποια ομάδα θα ανακυκλώσει πρώτη τα σκουπίδια  της, τοποθετώντας τα στους σωστούς κάδους;

Συνεχίζουμε να μαζεύουμε εφημερίδες/περιοδικά/βιβλία για ανακύκλωση και μετράμε πόσα δέντρα θα καταφέρουμε να σώσουμε μέχρι το τέλος της χρονιάς για χάρη των ζώων.

Επίσης συγκεντρώνουμε χρησιμοποιημένο τηγανέλαιο, που είναι τοξικό, προκειμένου να το δώσουμε για ανακύκλωση, ώστε να μην καταλήξει στα ποτάμια που πίνουν νερό τα ζώα.

Και τώρα ώρα για δράση! Κατασκευάζουμε φωλιά για πουλιά με πλαστελίνη και πούπουλα και ταΐστρες πουλιών με σύρμα πίπας και δημητριακά. Βγαίνουμε στην αυλή του σχολείου μας και τα τοποθετούμε στα δέντρα του κήπου μας για τους φτερωτούς μας επισκέπτες!

Ολοκληρώνουμε τις δραστηριότητες του Μαρτίου με την 2η διαδικτυακή συνάντηση των μαθητών όλων των συνεργαζόμενων σχολείων. Στη συνάντηση αυτή κάθε σχολείο είχε την ευκαιρία να τραγουδήσει ένα παιδικό τραγουδάκι για τα ζώα, κάτι που άρεσε πολύ στα παιδιά και κράτησε το ενδιαφέρον τους.

Με ιδιαίτερη περηφάνια και ενθουσιασμό από δασκάλες και μαθητές λάβαμε σήμερα το ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ του σχολείου μας ως ένα ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΞΥΠΝΟ ΜΕ ΤΑ ΠΛΑΣΤΙΚΑ (PLASTIC CLEVER SCHOOL)!!!

Χαιρόμαστε πολύ που οι κόποι μας από την αρχή της σχολικής χρονιάς εκτιμήθηκαν και η προσπάθειά μας καρποφόρησε!!! Πιστέψαμε στον σκοπό μας και αφοσιωθήκαμε ολοκληρωτικά στη μείωση της πλαστικής ρύπανσης στους ωκεανούς για την προστασία της θαλάσσιας ζωής!!! 

Το μήνυμα που λάβαμε ήταν το εξής:

Τι απίστευτο επίτευγμα! Το 3ο Νηπιαγωγείο Τρίπολης έχει ολοκληρώσει με επιτυχία όλα τα στάδια του προγράμματος Plastic Clever Schools!

 Είστε τώρα επίσημα ένα Plastic Clever School! Η δέσμευσή σας για τη μείωση των πλαστικών αποβλήτων κάνει πραγματική διαφορά στο σχολείο και την κοινότητά σας.

Σας ευχαριστούμε που οδηγείτε τον δρόμο προς ένα μέλλον χωρίς πλαστικό!

Λήψη αρχείου

Ακολουθούν οι δράσεις μας.

Παρουσιάζουμε στα παιδιά με prompts την ιστορία με τα πλαστικά παπάκια που έπεσαν στη θάλασσα ανοιχτά της Κίνας το 1992 και τα αφήνουμε να μαντέψουν τι απέγιναν. Το τέλος της αληθινής αυτής ιστορίας τα εντυπωσιάζει , καθώς συνειδητοποιούν ότι τα πλαστικά δεν διαλύονται στο νερό. Στη συνέχεια παρακολουθούμε την παρουσίαση «Σχολική-Συνέλευση_Εξυπνα-Σχολεία-Χωρίς-Πλαστικά» και τα βίντεο με τις συνελεύσεις. Μαθαίνουμε για τα προβλήματα που προκαλούν τα πλαστικά στον ωκεανό και παίρνουμε δύο καταπληκτικές ιδέες: να μαζέψουμε σκουπίδια από τη γειτονιά του σχολείου μας προτού αυτά  καταλήξουν στη θάλασσα, και να μειώσουμε τα πλαστικά μιας χρήσης στο νηπιαγωγείο μας. Αποφασίζουμε ενθουσιασμένοι να γίνουμε ένα Σχολείο Έξυπνο με τα Πλαστικά και ξεκινάμε οργανώνοντας τον καθαρισμό της γειτονιάς μας. Την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου, Διεθνή Ημέρα Δράσης για την Πλαστική Ρύπανση, παρακολουθούμε και την ζωντανή ομιλία του ειδικού για να μας λυθούν και οι τελευταίες απορίες.  

https://youtu.be/BcVCo-mw7Fs

Την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2025 , Διεθνή Ημέρα Δράσης για την Πλαστική Ρύπανση, φοράμε τα γάντια μας, παίρνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και εξορμούμε στη γειτονιά του νηπιαγωγείου μας για συλλογή απορριμμάτων. Καθαρίζουμε το πάρκο, την παιδική χαρά και τους δρόμους από τους οποίους περνάμε. Μετά την ολοκλήρωση της συλλογής , κάνουμε τη διαλογή σε χάρτινα, πλαστικά και αλουμινένια απορρίμματα και μέσα από συγκρίσεις καταλήγουμε σε συμπεράσματα, τα οποία καταγράφουμε. Τέλος ξεχωρίζουμε τα ανακυκλώσιμα και τα απορρίπτουμε στους αντίστοιχους κάδους ανακύκλωσης του σχολείου μας, για να τα επαναχρησιμοποιήσουμε σε κατασκευές ή παιχνίδια και τα υπόλοιπα να τα δώσουμε στην Ανακύκλωση του Δήμου μας.

https://youtu.be/ndIol2txEyA

Με τη βοήθεια και του υλικού των Plastic Clever Schools εμπλουτίζουμε τις γνώσεις μας γύρω από τη ρύπανση των θαλασσών από τα πλαστικά και μαθαίνουμε το παιδικό τραγουδάκι «Βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά». Αποφασίζουμε να αλλάξουμε τους στίχους του τραγουδιού και να βάλουμε όσα μάθαμε για την Πλαστική Ρύπανση, φτιάχνοντας έτσι τη δική μας Δημιουργική Υπόσχεση ότι θα γίνουμε ένα Έξυπνο Σχολείο στη χρήση των  Πλαστικών. Για να θυμόμαστε πιο εύκολα τα λόγια μας, φτιάχνουμε και μία μακέτα με υλικά από το σχολείο και χρησιμοποιούμε τις φωτογραφίες αυτές στο βιντεάκι του τραγουδιού μας.

https://youtu.be/zsCdscZ75Z4

Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας που πραγματοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο μας, συντάχθηκε το Σχέδιο  Δράσης, το οποίο εστίασε σε 3 πλαστικά απορρίμματα  που θέλαμε να μειώσουμε: τους μαρκαδόρους, τις κόλλες stick και τα μπουκάλια κρεμοσάπουνου.

1. Για τους μαρκαδόρους σκεφτήκαμε ποικίλους τρόπους να τους αξιοποιούμε στις διάφορες γωνιές. Έτσι, ρίξαμε τα καπάκια τους στον αντίστοιχο κάδο ανακύκλωσης, βγάλαμε τα σφουγγαράκια και τις μύτες τους και μ’αυτά φτιάξαμε χειροποίητες νερομπογιές, κάνουμε προσθέσεις με τους άδειους μαρκαδόρους, φτιάξαμε κορδέλες γυμναστικής με τους μαρκαδόρους για λαβή, κάνουμε τρισδιάστατες κατασκευές ενώνοντας τους μαρκαδόρους με πλαστελίνη και τους χρησιμοποιούμε ως μουσικά όργανα για να κρατάμε τον ρυθμό στα τραγούδια μας. Επειδή όμως κάποιες μάρκες μαρκαδόρων δεν ανοίγουν για να βγει το σφουγγαράκι και η μύτη, δεν μπορέσαμε να τους αξιοποιήσουμε στις γωνιές μας. Βάλαμε λοιπόν έναν νέο στόχο στο Σχέδιο Δράσης μας: να βρούμε ένα πρόγραμμα ανακύκλωσης μαρκαδόρων στο εξωτερικό, αφού στην Ελλάδα δεν γίνεται ανακύκλωση τέτοιου είδους. Η έρευνά μας απέδωσε καρπούς, καθώς ανακαλύψαμε ότι η γερμανική εταιρία γραφικής ύλης Edding διαθέτει το πρόγραμμα “Return Box” , που απευθύνεται και σε σχολεία. Επικοινωνήσαμε με τον εκπρόσωπό τους στην Ελλάδα και λάβαμε το πρώτο μας κουτί ανακύκλωσης μαρκαδόρων! Κι επειδή θέλουμε η συμβολή μας στη μείωση της πλαστικής ρύπανσης να είναι όσο πιο μεγάλη γίνεται, αποφασίσαμε να εμπλέξουμε στη δράση μας και το συστεγαζόμενο Δημοτικό. Ετοιμάσαμε λοιπόν κουτιά ανακύκλωσης και τους τα παραδώσαμε, ζητώντας τους να συγκεντρώνουν κι αυτοί τους χαλασμένους τους μαρκαδόρους για ανακύκλωση.
2. Για να μειώσουμε τις κόλλες stick που αγοράζουμε, ψάξαμε στο διαδίκτυο και βρήκαμε μία συνταγή για χειροποίητη κόλλα. Η συνταγή έβγαλε 6 σωληνάρια, τα οποία χρησιμοποιούμε για να κολλάμε τα λεπτά χαρτιά.
3. Καλέσαμε την περιβαλλοντική επιτροπή του σχολείου μας σε συνέλευση και συζητήσαμε την αντικατάσταση των χαλασμένων σαπουνοθηκών. Ο μπαμπάς ενός συμμαθητή μας ανέλαβε με χαρά να φτιάξει τις σαπουνοθήκες κι έτσι δεν αγοράζουμε πλέον κρεμοσάπουνο σε μικρά πλαστικά μπουκάλια.

https://youtu.be/G6puKpUJxWw

Μέσα από τις δράσεις με τους μαθητές μας καταφέραμε να μειώσουμε τα πλαστικά μας απορρίμματα στο σχολείο σε 3 τομείς. α) Μηδενίσαμε τους μαρκαδόρους που πετάμε στα σκουπίδια, καθώς πλέον τους ανακυκλώνουμε, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα “Return Box” της Edding. β) Μειώσαμε τη χρήση κόλλας stick, καθώς χρησιμοποιούμε χειροποίητη κόλλα για το κόλλημα λεπτών χαρτιών. γ) Μειώσαμε τα πλαστικά μας απορρίμματα από μικρά μπουκάλια κρεμοσάπουνου, καθώς χρησιμοποιούμε πλέον επαναγεμιζόμενες θήκες.

Η επιτυχημένη δράση μας για την ανακύκλωση μαρκαδόρων μέσω του προγράμματος Return Box κοινοποιήθηκε στα τοπικά ενημερωτικά sites, με την προσδοκία  η πρωτοβουλία αυτή να αποτελέσει έμπνευση και για άλλα σχολεία και φορείς της τοπικής κοινωνίας, ώστε παρόμοιες δράσεις να επεκταθούν και να συμβάλλουν συλλογικά στη μείωση της πλαστικής ρύπανσης.

https://www.drt915.gr/ena-kouti-gemato-perivallontiki-efthyni-to-3o-nipiagogeio-tripolis-sygkentronei-markadorous-gia-anakyklosi-2026-03-17/

https://www.kalimera-arkadia.gr/tripoli/item/187827-ena-kouti-gemato-perivallontiki-efthyni-nipiagogeio-sygkentronei-markadorous-gia-anakyklosi.html

https://www.voltastintripolinews.gr/2026/03/blog-post_389.html

Κάθε πλαστικό λιγότερο,

ένα κυματάκι καθαρότερο!!!!

Μετά τα ζώα του δάσους, συνεχίζουμε το ευρωπαϊκό μας έργο eTwinning “Into the Wild” με τα ζώα της ζούγκλας. Ετοιμάζουμε τον εξοπλισμό μας (καπέλο και κιάλια),  μπαίνουμε στο τζιπ μας και ξεκινάμε για σαφάρι! Φτάνοντας στη ζούγκλα, ακούμε τις φωνές διάφορων ζώων,  τα παρατηρούμε με τα κιάλια μας, τα μιμούμαστε με το σώμα μας και βγάζουμε μία φανταστική φωτογραφία.

Όταν συναντάμε τον βασιλιά της ζούγκλας, το λιοντάρι, ευτυχώς κοιμάται! Απ ‘ τη χαρά μας  χορεύουμε το τραγούδι «The lion sleeps tonight» αλλά με τη φασαρία μας το λιοντάρι ξυπνάει, βρυχάται θυμωμένο που το ενοχλήσαμε και αρχίζει να μας κυνηγάει!!!! Γρήγορα όλοι στο τζιπ και επιστροφή στο νηπιαγωγείο μας!!!

Στο ασφαλές  μέρος  του σχολείου μας συζητάμε όσα έγιναν στη ζούγκλα, θυμόμαστε όσα ζώα συναντήσαμε και μαθαίνουμε κι άλλα ζώα μέσα από σχετικά εκπαιδευτικά βιντεάκια. Στη συνέχεια ζωγραφίζουμε στο φιλμ της φωτογραφικής μας μηχανής τα αγαπημένα μας ζώα της ζούγκλας που γνωρίσαμε στο σαφάρι μας.

Μία από τις επόμενες μέρες καταπιανόμαστε με μία εικαστική δημιουργία. Φτιάχνουμε τις σκιες των ζώων της ζούγκλας πάνω σε πολύχρωμο φόντο.

Στον υπολογιστή συναρμολογούμε όλα τα σχολεία τα ίδια ψηφιακά παζλ με θέμα τα ζώα της ζούγκλας.

Συνεχίζουμε με μία ωραία οικολογική  κατασκευή.  Φτιάχνουμε όμορφα τουκάν χρησιμοποιώντας μόνο ανακυκλώσιμα ρολά από χαρτί υγείας ,που τα βάφουμε, τα κόβουμε και τα ζωγραφίζουμε.

Τα ζώα της ζούγκλας μας δίνουν μία καταπληκτική ευκαιρία να ασχοληθούμε με τα Μαθηματικά. Κόβουμε το χέρι ενός γορίλα σε πραγματικές διαστάσεις και το συγκρίνουμε με το δικό μας χεράκι!!!  Πόσα παιδικά χεράκια χωράνε στο χέρι του γορίλα; 4 ολόκληρα χεράκια!!! Τεράστια η διαφορά που μας σοκάρει!!! Ακολουθεί η γλώσσα της καμηλοπάρδαλης, που είναι περίπου μισό μέτρο.  Την ακουμπάμε σε διάφορα μέρη του σώματός μας και βρίσκουμε ότι είναι ίση με ένα παιδικό χέρι (από τον ώμο ως τα δάχτυλα)!!! Δεν θα θέλαμε να μας γλείψει μια τόσο μακριά γλώσσα!!!  Τέλος απλώνουμε στο πάτωμα την προβοσκίδα του ελέφαντα, που έχει μάκρος 2 μέτρα!!! Προσπαθούμε να μαντέψουμε πόσα τουβλάκια πρέπει να ενώσουμε για να φτιάξουμε μία στήλη ίση με την προβοσκίδα του ελέφαντα. Τα παιδιά αναφέρουν υποθετικά τον αριθμό 100 και πιάνουν δουλειά. Ενώνουμε πλαστικά τουβλάκια ιδίου μεγέθους και στο τέλος που τα μετράμε τα βρίσκουμε 94!!! Πολύ κοντά στις προβλέψεις μας, έτσι;;; Σηκώνουμε τη στήλη με τα τουβλάκια για να δούμε πώς φαίνεται η προβοσκίδα όταν κρέμεται και από πόσο ψηλά ξεκινάει!!! Συνειδητοποιούμε τότε και  το τεράστιο μέγεθος ολόκληρου του ελέφαντα, συγκριτικά με την προβοσκίδα του και τότε μας πιάνει ένα δέος!!! Όλοι μας όμως συμφωνούμε ότι θα θέλαμε πολύ να συναντήσουμε τα ζώα της ζούγκλας από  κοντά!!!

Ο μήνας Φεβρουάριος ολοκληρώνεται με ένα συνεργατικό παιχνίδι. Κάθε σχολείο του προγράμματος επιλέγει ένα ζώο της ζούγκλας και δημιουργεί έναν γρίφο γι’ αυτό. Τα σχολεία ανταλλάσσουν τους γρίφους και μαντεύουν τα ζώα των άλλων σχολείων. Η δική μας επιλογή ήταν το αγαπημένο μας τσιτάχ!  Ορίστε και ο γρίφος μας:

https://youtu.be/9kk_CQ1v55U

Και εδώ όλοι οι γρίφοι μαζί σε ένα συνεργατικό κουίζ:

https://wordwall.net/resource/112708515

Μια χειμωνιάτικη μέρα βρίσκουμε μέσα στο σχολείο μας «χιονισμένες» πατημασιές κι ένα μήνυμα. Ακολουθούμε τα στοιχεία που βρίσκουμε και ανακαλύπτουμε τον χιονάνθρωπο Όλαφ (λούτρινο παιχνίδι), που μας φέρνει φωτογραφίες απ’ τη χώρα του, την Χώρα των Πάγων, το παραμύθι «Παμούκ, λιώνουν οι πάγοι;» και κάποια χειμωνιάτικα παιχνίδια με καρτέλες. Συζητάμε όσα βλέπουμε στις εικόνες και παρακολουθούμε βιντεάκια για την Αρκτική, τα πολικά ζώα και τη ζωή των Εσκιμώων. Παίζουμε τα παιχνίδια και τα βάζουμε στη γωνιά με το «Παιδαγωγικό Υλικό».

https://www.youtube.com/watch?v=ImIF30jEryQ

https://www.youtube.com/watch?v=ky57HCQPSNk

https://www.youtube.com/watch?v=XaI-nEN2DRE

https://www.youtube.com/watch?v=emSv0xHmDLs

Την επόμενη μέρα επεξεργαζόμαστε το παραμύθι που μας έφερε ο Όλαφ. Ξεκινάμε παρατηρώντας το εξώφυλλο. «Τι ζώα είναι αυτά; Πού νομίζετε ότι βρίσκονται; Πώς το καταλάβατε; Τι κάνει το μικρό; Πώς νιώθει άραγε; Τι πιστεύετε ότι λέει η μαμά αρκούδα στο μικρό της; Γιατί νομίζετε ότι το μικρό κοιτάει προς τα πάνω; Τι μπορεί να βλέπει; (αναφορά στο Βόρειο Σέλας) Το κομμάτι του πάγου φαίνεται μεγάλο ή μικρό;»

Ακολουθεί επεξεργασία του τίτλου. «Ο τίτλος λέει ‘Παμούκ, λιώνουν οι πάγοι;’. Ποιος νομίζετε ότι είναι ο Παμούκ; Ποια λέξη νομίζετε ότι λέει Παμούκ; Λιώνουν οι πάγοι; Από τι;» Τα παιδιά κάνουν υποθέσεις και τις ελέγχουμε με το εξής πείραμα: βάζουμε παγάκια στη ζέστη (κοντά στη σόμπα) και στο κρύο (στο προαύλιο) και παρατηρούμε ότι τα παγάκια λιώνουν και μάλιστα πολύ πιο γρήγορα στη ζέστη. «Πώς νομίζετε ότι αισθάνονται οι πολικές αρκούδες όταν λιώνουν οι πάγοι;»

 Στη συνέχεια εξηγώ το ερωτηματικό και λέμε τον τίτλο ρωτώντας. Αν είχε τελεία, θα το λέγαμε με σιγουριά. Πώς δηλ.; Συνεχίζω εξηγώντας και το θαυμαστικό και λέμε τον τίτλο με την αντίστοιχη έκφραση. Επαναλαμβάνουμε τον τίτλο και με άλλους τρόπους: με χαρά, λύπη, έκπληξη, θυμό, φόβο, τραγουδιστά, σαν πολική αρκούδα, σαν πολική κουκουβάγια, σαν πολικός λύκος, σαν πολικός λαγός, κατρακυλώντας στον πάγο, σαν κήρυκες που το διαλαλούν σε όλη την Αρκτική, πολύ δυνατά για να ακουστεί σε όλη τη γη, σιγανά για να μην τρομάξει το αρκουδάκι και αθόρυβα.

Γίνεται η ανάγνωση του παραμυθιού με παράλληλη συζήτηση. Στο τέλος τα παιδιά εκφράζουν την επιθυμία να μπορούσαν  να συναντήσουν από κοντά μία πολική αρκούδα. Έτσι τους ζητάω να σκεφτούν τι θα την ρωτούσαν και σημειώνω τις ερωτήσεις τους.

Πού μένεις και πώς φτιάχνεις το σπίτι σου; Τί τρως και πού βρίσκεις φαγητό; Πώς καταφέρνεις να πιάνεις τα ψάρια χωρίς καλάμι; Πώς αναπνέεις μέσα στη θάλασσα; Πού βρίσκεις νερό να πιεις; Πώς αντέχεις το κρύο; Πόσα αρκουδάκια γεννάς; Με ποια ζώα κάνεις παρέα; Ορμάς στους ανθρώπους; Τί σε κάνει να θυμώνεις; Τί φοβάσαι; Τί κάνεις όταν σπάνε τα παγόβουνα; Πώς λιώνουν οι πάγοι; Πού θα πας όταν λιώσουν οι πάγοι; Τί είναι αυτά τα χρωματιστά φώτα στον ουρανό της Αρκτικής;

Την επόμενη μέρα ο  Όλαφ προτείνει να τον συνοδεύσουμε στο ταξίδι της επιστροφής του στην Αρκτική κι έτσι μπαίνουμε σ’ ένα φανταστικό Πολικό Εξπρές: βάζουμε στεφάνια για ρόδες στα πόδια των τραπεζιών, καθόμαστε πάνω στα τραπέζια και ο οδηγός κρατάει ένα τιμόνι.

Φτάνοντας στην Αρκτική, χωριζόμαστε σε ομάδες και περνάμε από 4 σταθμούς.

Στον 1^ο σταθμό βρίσκουμε πολικά ζώα (πλαστικά και λούτρινα) με τα οποία παίζουμε ελεύθερα, αλλά και χάρτινα καπέλα πολικών ζώων, που τα φοράμε και γινόμαστε οι ίδιοι πολικά ζώα, ζωντανεύοντας όσα μάθαμε γι’ αυτά. 

Στον 2^ο σταθμό ψαρεύουμε ψάρια με το καλάμι σαν τους Εσκιμώους.

 Στον 3^ο σταθμό βρίσκουμε κομμάτια φελιζόλ και χτίζουμε ιγκλού.

 Στον 4^ο σταθμό κατασκευάζουμε με ξύλινα τουβλάκια «Ινούκσουκ», σαν τα γλυπτά από πέτρες που έφτιαχναν οι Εσκιμώοι ισορροπώντας μεγάλες πέτρες και βράχια το ένα πάνω στο άλλο, για να βρίσκουν το δρόμο τους μέσα στο απέραντο λευκό ή για να σημαδέψουν ένα καλό σημείο για ψάρεμα. Τα ινούκσουκ μάλιστα τα τοποθετούμε σε τραπέζια από την είσοδο του νηπιαγωγείου μέχρι την τάξη μας για να βρουν το δρόμο οι γονείς μας το μεσημέρι.

Σε μια γωνιά της Αρκτικής, πάνω σε ένα κομμάτι πάγου, βρίσκουμε ένα λούτρινο πολικό αρκουδάκι. Είναι λοιπόν ευκαιρία να μας λύσει τις απορίες μας. Απευθύνουμε  τις ερωτήσεις  που έχουμε σκεφτεί και το αρκουδάκι μας απαντάει με τη φωνή του chat gpt.

Αποχαιρετούμε το αρκουδάκι και είμαστε έτοιμοι να φύγουμε. Ξαφνικά ακούγονται βήματα στον πάγο(ήχος από το κασετόφωνο). Εμφανίζεται μία επιστήμονας που ερευνά το λιώσιμο των πάγων (νηπιαγωγός σε ρόλο). Μας εξηγεί τη δουλειά της και μας δείχνει το Βόρειο Σέλας (σε σκοτεινό δωμάτιο φωτίζουμε μπουκάλια με χρωματιστό νερό και βλέπουμε τις χρωματιστές ανακλάσεις στον τοίχο).

Η επιστήμονας μας καλεί να πάμε αύριο στο εργαστήριό της , να μας δείξει όσα έχει ανακαλύψει με τις έρευνές της και να την βοηθήσουμε στα πειράματά της. Αποχαιρετιόμαστε, η επιστήμονας φεύγει με το καράβι και εμείς με το Πολικό μας Εξπρές. Όταν επιστρέφουμε στο σχολείο μας ζωγραφίζουμε τις πληροφορίες που μάθαμε για τις πολικές αρκούδες και τις κάνουμε ηλεκτρονικό βιβλίο για να μπορούμε να το διαβάζουμε και στο σπίτι.

https://www.storyjumper.com/book/read/189372691/69e505cee2631

Προτού επισκεφθούμε το εργαστήρι της επιστήμονα, διερευνούμε τις πρότερες γνώσεις των παιδιών γύρω από την υπερθέρμανση του πλανήτη (κλιματική αλλαγή) με την τεχνική 5Π και 1Γ.

 Στο ερευνητικό εργαστήρι η επιστήμονας μας εξηγεί ότι η ζέστη που λιώνει τους πάγους προέρχεται από τον ήλιο που βρίσκεται στο διάστημα, γι’ αυτό συνεργάζεται με τους επιστήμονες του διαστήματος. Μας συστήνει την φίλη της, την Paxi, επιστήμονα της ευρωπαϊκής διαστημικής υπηρεσίας Esa, η οποία της έστειλε ένα βίντεο για να την βοηθήσει. Παρακολουθούμε όλοι μαζί το πρώτο απόσπασμα από το βίντεο αυτό, όπου η Paxi μας εξηγεί  ότι η γη περιβάλλεται από την ατμόσφαιρα, η οποία αποτελείται από διάφορα αέρια.

https://www.youtube.com/watch?v=LL4Y2lSWzIk

Τι είναι όμως τα αέρια; Βγαίνουμε στην αυλή να παρατηρήσουμε τον αέρα. Τον βλέπουμε στη σημαία που ανεμίζει, στα φύλλα των δέντρων που κουνιούνται, στην κουρτίνα του ανοιχτού παράθυρου, στο δίχτυ της μπασκέτας κ.α. Τον ακούμε στα αυτιά μας, τον νιώθουμε στο πρόσωπό μας, στα μαλλιά μας, στο μπουφάν μας κτλ. και τον μυρίζουμε. Στα δέντρα του κήπου μας μυρίζει φρεσκάδα ενώ κοντά στον αυτοκινητόδρομο μυρίζει καυσαέριο.  

Επιστρέφουμε στην τάξη και γνωρίζουμε 2 βασικά αέρια της ατμόσφαιρας: το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο. Στη συνέχεια κάνουμε ένα πείραμα, με το οποίο παράγουμε διοξείδιο του άνθρακα. Ρίχνουμε ξύδι σ’ ένα μπουκάλι και σόδα σ’ ένα μπαλόνι. Εφαρμόζουμε το στόμιο του μπαλονιού στο στόμιο του μπουκαλιού και όταν η σόδα πέφτει στο μπουκάλι με το ξύδι δημιουργείται μία χημική αντίδραση που παράγει διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο εισχωρεί στο μπαλόνι και το φουσκώνει.

Συνεχίζουμε γνωρίζοντας τα σύμβολα των δύο αερίων και τα μοντέλα τους, τα οποία σχεδιάζουμε σε σχετικό φύλλο εργασίας. Τέλος κατασκευάζουμε τα τρισδιάστατα μοντέλα των 2 αερίων με πλαστελίνη και οδοντογλυφίδες.

Exif_JPEG_420

Exif_JPEG_420

Στη 2^η επίσκεψή μας στο ερευνητικό εργαστήρι η Paxi μας εξηγεί τον ρόλο που παίζουν τα αέρια στην ατμόσφαιρα της γης και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, που είναι απαραίτητο για την ύπαρξη ζωής πάνω στη γη.

https://www.youtube.com/watch?v=LL4Y2lSWzIk

Αναπαριστάνουμε την ατμόσφαιρα με ένα τούλι γύρω από την υδρόγειο σφαίρα κι εκεί πάνω κολλάμε εικόνες με όσα συναντάμε στην ατμόσφαιρα της γης.

 Στη συνέχεια η επιστήμονας μας θέτει τον εξής προβληματισμό: αν βάλουμε 2 θερμόμετρα κοντά στη σόμπα, το ένα σκεπασμένο με μεμβράνη (σαν τη γη με την ατμόσφαιρά της) και το άλλο ξεσκέπαστο (σαν τη γη χωρίς ατμόσφαιρα), ποιο θερμόμετρο πιστεύετε ότι θα ζεσταθεί περισσότερο; Τα παιδιά κάνουν τις υποθέσεις τους και τις ελέγχουμε δοκιμάζοντας το πείραμα. Μετά από 10 λεπτά ανακαλύπτουμε ότι όντως το σκεπασμένο θερμόμετρο έχει ζεσταθεί περισσότερο (30^οC) απ’ότι το ξεσκέπαστο θερμόμετρο (24 ^οC), όπως συμβαίνει και με τη γη λόγω της ατμόσφαιράς της.

Ακολουθεί κινητική αναπαράσταση του φαινομένου του θερμοκηπίου και φύλλο εργασίας όπου τα παιδιά ζωγραφίζουν την ατμόσφαιρα της γης.

Μία άλλη μέρα η Paxi μας στέλνει ένα βίντεο με μια ιστορία χωρίς λόγια που αναφέρεται στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

https://youtu.be/PqxMzKLYrZ4

Συζητάμε γύρω απ’ αυτή την ιστορία και η Paxi λύνει τις απορίες μας στο τελευταίο κομμάτι του βίντεό της για την ατμόσφαιρα της γης.

https://www.youtube.com/watch?v=LL4Y2lSWzIk

Βλέπουμε κι άλλες σχετικές εικόνες και μαθαίνουμε για την κλιματική αλλαγή(αίτια και επιπτώσεις). Για να γίνει πιο κατανοητό το φαινόμενο αυτό, το αναπαριστάνουμε και κινητικά.

Με την υπερθέρμανση του πλανήτη  λοιπόν εξηγείται και το λιώσιμο των πάγων.  Για να καταλάβουν τα παιδιά και τις αρνητικές επιπτώσεις από το λιώσιμο των πάγων, κάνουμε άλλο ένα πείραμα. Σε ένα μπωλ με νερό (=θάλασσα) βάζουμε πάνω σε μεγάλο κομμάτι πάγου μία πολική αρκούδα και δίπλα ένα ξύλινο τουβλάκι με ένα αυτοκίνητο που αναπαριστά μία πόλη. Σημαδεύουμε το ύψος του νερού και όταν λιώνει ο πάγος παρατηρούμε ότι η αρκούδα πέφτει στο νερό χάνοντας το σπίτι της, η στάθμη του νερού(=θάλασσας) έχει ανέβει και το νερό έχει πλημμυρίσει την πόλη.

Με αφορμή τις πλημμύρες στη Βόρεια Ελλάδα που ακούσαμε στις ειδήσεις την προηγούμενη μέρα και την απογοήτευση των αγροτών, προβληματιζόμαστε γύρω από τις  επιπτώσεις έχουν στη γεωργία τα ακραία καιρικά φαινόμενα (λόγω της κλιματικής αλλαγής) και αποφασίζουμε να το ερευνήσουμε. Φυτεύουμε σπόρους φακής σε 3 ποτηράκια και προβλέπουμε τι θα γίνει στους σπόρους που δεν θα ποτιστούν καθόλου(λόγω ξηρασίας), στους σπόρους που θα ποτιστούν κανονικά (όταν χρειάζονται νερό) και στους σπόρους που θα καλυφθούν με πολύ νερό (λόγω πλημμύρας).  Παρατηρούμε τους σπόρους καθημερινά και τους φωτογραφίζουμε. Στο τέλος καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τόσο η ξηρασία όσο και η πλημμύρα είναι καταστροφικά φαινόμενα για τη γεωργία επειδή αφενός μεν οι σπόροι δεν φυτρώνουν χωρίς νερό αφετέρου σαπίζουν στο υπερβολικό νερό που δεν μπορεί να απορροφηθεί.

Στην τελευταία μας επίσκεψη στο ερευνητικό εργαστήρι η επιστήμονας μας ζητάει να την βοηθήσουμε να ανακαλύψει τα υλικά που απορροφούν πολύ νερό και μας είναι χρήσιμα στη δυνατή βροχή, για να μην πλημμυρίζουμε. Τα παιδιά αναλαμβάνουν από ένα υλικό, κάνουν τις προβλέψεις τους, πειραματίζονται ρίχνοντας λίγο και πολύ νερό (με κουτάλι και με ποτήρι) και καταγράφουν τα αποτελέσματα σε φύλλο εργασίας. Στην ολομέλεια παρουσιάζουν τα ευρήματά τους και ακολουθεί γενίκευση των συμπερασμάτων: το μέταλλο, το πλαστικό, το γυαλί, το ξύλο, το κεραμίδι, η πέτρα, το τούβλο, το φύλλο, το φελιζόλ, το τσιμέντο και το μάρμαρο δεν απορροφούν καθόλου νερό, το χαρτί, το σφουγγάρι, το βαμβάκι, το ύφασμα και το σκέτο χώμα απορροφούν λίγο νερό ενώ το φυτό είναι πολύ απορροφητικό. Τι μάθαμε τελικά; Φυτά και άνθρωποι μαζί, συμμαχία δυνατή, για καλύτερη ζωή, χωρίς πλημμύρες στη βροχή!  Το συμπέρασμά μας αυτό το κάνουμε αφίσα, μαζί με το σύνθημα «ΜΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΕ ΤΑ ΔΑΣΗ» και το αναρτούμε έξω από την τάξη μας προς ενημέρωση και των γονέων!

Όλα αυτά που μάθαμε για την υπερθέρμανση του πλανήτη είναι τόσο σημαντικά που πρέπει να τα επικοινωνήσουμε με όσο περισσότερους ανθρώπους γίνεται. Αποφασίζουμε λοιπόν να φτιάξουμε μία αφίσα με την τεχνική «Ρόλος στον τοίχο». Τα παιδιά σχεδιάζουν τη γη σε χαρτί του μέτρου. Μέσα στη γη κολλάνε ζωγραφιές που δείχνουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και τα λόγια που λέει η γη. Απ’ έξω ζωγραφίζουν τα αίτια της κλιματικής αλλαγής. Γράφουμε και το σύνθημα «Αλλάξαν οι καιροί.! Άλλαξε κι εσύ!» και αναρτούμε την αφίσα μας στην είσοδο του σχολείου για να την δείξουμε στις οικογένειές μας.

Παρακολουθούμε άλλο ένα παιδικό βίντεο για να κατανοήσουμε καλύτερα την υπερθέρμανση του πλανήτη και στη συνέχεια συμπληρώνουμε ένα φύλλο εργασίας με την Ρουτίνα Σκέψης «Χρώμα –  Σύμβολο –  Εικόνα», ανακαλώντας όσα έχουμε μάθει για την κλιματική αλλαγή.

https://youtu.be/va-JDD5wv5c

Τέλος εξηγώ την έννοια του ανθρακικού αποτυπώματος που αφήνει κάθε άνθρωπος πάνω στον πλανήτη μέσα από τις καθημερινές του δραστηριότητες και με βάση τα αίτια που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη, σκεφτόμαστε με ποιους τρόπους μπορούν οι άνθρωποι να λύσουν το πρόβλημα. Ετοιμάζουμε και μία κατασκευή όπου ζωγραφίζουμε 4 «πράσινα» βήματα για να μειώσουμε το ανθρακικό μας αποτύπωμα στη γη, για να την πάρουν τα παιδιά στο σπίτι τους και να συζητήσουν με την οικογένειά τους τι μπορούν να αλλάξουν για να μειώσουν το οικολογικό τους αποτύπωμα.