Σας ενημερώνουμε ότι σήμερα Παρασκευή 6-10-2023, το πρωί, πραγματοποιήθηκε απεντόμωση σε όλους τους χώρους του Νηπιαγωγείου (τάξη, τουαλέτες, γραφείο, κοινόχρηστος χώρος καθώς και στον αύλειο χώρο του σχολείου μας) με την αρωγή του Δήμου Βοΐου και του Προέδρου της σχολικής επιτροπής.
Ποτέ δεν θα πειράξω τα ζώα τα καημένα μην τάχα σαν κι εμένα κι εκείνα δεν πονούν; Θα τα φροντίζω πάντα προστάτης τους θα γίνω ποτέ δεν θα τα αφήνω στους δρόμους να πεινούν….”
H 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων. Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων πρωτογιορτάστηκε το 1931 σ’ ένα συνέδριο περιβαλλοντιστών στη Φλωρεντία, ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση ζώα. Από τότε, η γιορτή διευρύνθηκε και περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου.
Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, επειδή συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.
Ο Ξουτ! Το αδέσποτο σκυλάκι που περιπλανιέται στους δρόμους και αλλάζει συνεχώς οικογένειες μέχρι που βρίσκει την πραγματική αγάπη στην αγκαλιά ενός τυφλού νέου!
Ένα εκπαιδευτικό βίντεο σχετικό με τα αδέσποτα ζωάκια:
Εν συναίσθηση, έκφραση συναισθημάτων
προτάσεις φροντίδας και υπευθυνότητας
απέναντι στο αγαπημένο μας ζωάκι ….
Πίνακας Αναφοράς για την
Σωστή και Λάθος Συμπεριφορά απέναντι στα ζώα…
Τα αλογάκια μας (λεπτή κινητικότητα):
Ζωγραφίσαμε το ποίημα του Ι.Πολεμη και μιλήσαμε για την καφέ αρκούδα, αναζητήσαμε πληροφορίες από τη σελίδα του Αρκτούρου και ενημερωθήκαμε για τα απειλούμενα με εξαφάνιση ζώα που ζουν στη χώρα μας, τους κινδύνους που τα απειλούν και τους τρόπους με τους οποίους εμείς μπορούμε να βοηθήσουμε.
Η 1η Οκτωβρίου έχει οριστεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων ή Τρίτης Ηλικίας. Σήμερα λοιπόν γιορτάζει η γιαγιά και ο παππούς. Με αφορμή την ημέρα αυτή θα πρέπει όλοι μας να αναλογιστούμε την προσφορά και τη σοφία αυτών των ανθρώπων.
Νομίζουμε όμως ότι οι σημερινοί παππούδες και γιαγιάδες μόνο ηλικιωμένοι δεν είναι!
Γιαγιάδες και παππούδες να είστε γεροί, να καμαρώνετε τα εγγόνια σας!!!!!
Ένας βασικός κανόνας που μαθαίνεται σε μια σχολική τάξη είναι να είμαστε ευγενικοί.
Τι σημαίνει όμως ευγένεια για τα μικρά παιδιά;
Σημαίνει η ικανότητα να χρησιμοποιούμε «γλυκά λογάκια» για να ευχαριστήσουμε, να δείξουμε την αγάπη μας, την κατανόηση, την φιλία μας στους συνανθρώπους μας, να ζητήσουμε κάτι που θέλουμε με όμορφο τρόπο, να ευχαριστήσουμε τους άλλους…
Ένα απόφθεγμα λέει:
«Η ευγένεια δεν στοιχίζει τίποτα και αγοράζει τα πάντα… Κερδίστε καρδιές και θα κερδίσετε όλων των ανθρώπων την αγάπη και το πουγκί.»
Οι πρώτες δύο βδομάδες στο Νηπιαγωγείο κύλησαν με διάφορα συναισθήματα που εναλλασσόταν από τη χαρά στη λύπη αλλά και το αντίστροφο.
Για κάποια παιδάκια ήταν η πρώτη φορά που ερχόταν στο σχολείο αλλά για όλα τα παιδάκια αποτελεί μια μεταβατική περίοδο, καθώς αποτελεί κάτι νέο και άγνωστο, που φυσικά μπορεί να προκαλεί φόβο και ανασφάλεια, τόσο σε εκείνα αλλά και στους γονείς τους.
Αποτυπώσαμε στο χαρτί τα συναισθήματα μας και συζητήσαμε τι είναι αυτό που μας αρέσει περισσότερο στο σχολείο μας!
Η σχολική χρονιά ξεκίνησε!! Οι κανόνες της τάξης έχουν συζητηθεί και έχουν τοποθετηθεί στην τάξη μας, σε σημείο που να το παρατηρούν εύκολα οι μαθητές/μαθήτριές μας…
Ένας από τους πιο σημαντικούς κανόνες, είναι αυτός που μας υπενθυμίζει ότι: «Δε χτυπιόμαστε και γενικά δεν χρησιμοποιούμε τα χέρια μας για να πονάμε τους άλλους. Είμαστε όλοι φίλοι».
Στα πλαίσια αυτού του κανόνα, διαβάσαμε το βιβλίο «Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε» και είδαμε στο youtube την ιστορία: « Τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε» και συζητήσαμε πάνω στο θέμα.
Τι μπορεί να κάνει ένα χέρι όταν είναι λυπημένο; Υπάρχουν πολύχρωμα χέρια; Και αν ναι πως αποκτούν τα χρώματά τους; Ένα παραμύθι με χέρια που… αγγίζουν το φαινόμενο της βίας… δίνουν απλόχερα την αγάπη τους και… ανοίγουν πολλά παράθυρα στη χρωματιστή πλευρά της ζωής.
«Εγώ κι εσύ μαζί» των Αλκίνοο Ιωαννίδη και Τζίμη Πανούση:
Στα μικρά παιδιά αρέσει να ασχολούνται με το όνομά τους, τη λέξη αυτή που αποτελεί την ταυτότητά τους, από την ώρα που γεννιούνται. Η συναισθηματική σχέση που έχει το παιδί με το όνομά του,
αποτελεί σημαντικό κίνητρο για δραστηριότητες που μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην προώθηση της κατάκτησης του κώδικα γραφής.
Αναγνωρίζουν το όνομα τους στο παρουσιολόγιο, στα συρταράκια,το παρατηρούν και σε φύλλα εργασίας ξεχωρίζουν το όνομά τους, από τα ονόματα των συμμαθητών τους
Κυριότερο και ευκολότερο χαρακτηριστικό γνώρισμα του ονόματος – το αρχικό γράμμα.
Βάζουν το όνομα τους δίπλα στο αρχικό τους, το φτιάχνουν με πλαστελίνη, ξύλινα τουβλάκια, το ντύνουν με χαρτάκια, και το στολίζουν με ξυλομπογιές.
Συνθέσαμε το όνομά μας με πλαστικά καπάκια, δημιουργήσαμε το σκουληκάκι του ονόματός μας, χτυπήσαμε με τα χέρια μας τις φωνούλες που έχει το όνομά μας όπως Ε-ΛΕ-ΝΗ, τις χτυπήσαμε με τα πόδια μας, τα γόνατά μας. Βρήκαμε ποιο όνομα έχει τα περισσότερα και ποιο τα λιγότερα γράμματα…
Με αφορμή την τη Διεθνή Ημέρα Τελείας που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Σεπτεμβρίου, διαβάσαμε ένα από τα καλύτερα και πλέον αναγνωρισμένα παραμύθια παγκοσμίως:
«Η Τελεία» του Π. Ρέινολντς
Πρόκειται για την ιστορία της Λίας που δε μπορεί, όπως ισχυρίζεται, να ζωγραφίσει και αφήνει το χαρτί της λευκό. Με την παρακίνηση της δασκάλας της φτιάχνει μια τελεία. Μια θυμωμένη τελεία καρφώνοντας το μολύβι της πάνω στο χαρτί. Την επόμενη εβδομάδα βρίσκει την τελεία της σε μια χρυσή κορνίζα. Κάπως έτσι αναγνωρίζει στον εαυτό της και τις δυνατότητες και το περιθώριο να φτιάχνει υπέροχες τελείες.
Είναι η εποχή που έχουμε αμφιβολίες: αν είμαστε καλοί ζωγράφοι, αν μπορούμε να φτιάξουμε κάτι της προκοπής, αν οι γύρω μας θα το εκτιμήσουν. Η Τελεία ήρθε να διαλύσει αρκετές από αυτές τις αμφιβολίες μας.
Όλα αυτά “διδάσκει” η “τελεία”, το βιβλίο του Πήτερ Ρέινολντς: πως από το μικρό σημάδι που φτιάχνει ένα παιδί στο χαρτί, φτάνει σε καλλιτεχνικές δημιουργίες που το εκφράζουν και το κάνουν να αισθάνεται όμορφα. Η αλήθεια είναι πως σε αυτή την ιστορία δεν υπάρχει τέλος αλλά μια σπουδαία αρχή, η αρχή της δημιουργίας!
Αφού παρακολουθήσαμε το παραμύθι η «τελεία». Συζητήσαμε σχετικά με την ιστορία, για τα συναισθήματα της Λίας, για την αξία της επιμονής στην επίτευξη των στόχων μας και δημιουργήσαμε τις δικές μας τελείες!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.