Το εργαστήριο ανήκει στη θεματική Φροντίζω το περιβάλλον-υποενότητα: Οικολογική συνείδηση.
Το «Καλάθι του Πικνίκ» αποτελεί ένα εργαλείο αναδιαμόρφωσης των διατροφικών συνηθειών των μαθητών/τριών, όσον αφορά το κολατσιό και δημιουργήθηκε σε συνάρτηση με το στόχο της WWF της μείωσης των επιπτώσεων που προκαλεί το σύστημα παραγωγής τροφίμων στον πλανήτη κατά 50%.
Στόχος είναι να ευαισθητοποιηθούν τα παιδιών ώστε να αποκτήσουν βιώσιμες διατροφικές συνήθειες, να κατανοήσουν ότι οι διατροφικές επιλογές τους έχουν αντίκτυπο στο περιβάλλον και να αναλάβουν δράση για την προστασία του.
Οι δεξιότητες που αναμένεται να καλλιεργηθούν μέσω του εργαστηρίου είναι: Δημιουργικότητα, Επικοινωνία, Κριτική σκέψη, Συνεργασία, Αυτομέριμνα, Ενσυναίσθηση και ευαισθησία, Κοινωνικές Δεξιότητες, Προγραμματισμός-Παραγωγικότητα, Πρωτοβουλία, Υπευθυνότητα, Επίλυση προβλημάτων, Κατασκευές, Πλάγια σκέψη.
Στο πλαίσιο αυτό, με παιχνίδια και σε συνεργασία με τους γονείς, καθιερώσαμε 3 ημέρες βιώσιμης διατροφής για όλη τη σχολική χρονιά. Τι ημερες αυτές το δεκατιανό των παιδιών ακολουθεί τους αντίστοιχους κανόνες. Η Δευτέρα είναι η ημέρα σπιτικού φαγητού, η Τετάρτη είναι η ημέρα φρούτου και η Παρασκευή είναι η ημέρα που δεν πετάμε φαγητό.
To καλάθι του Πικνικ ήρθε λοιπόν στο νηπιαγωγείο μας και αφού είδαμε τι περιέχει, κάναμε, τι άλλο, πικνικ στην αυλή μας!
1η εργαστήριο: Εισαγωγή για τους μαθητές
«Πες μου τι τρως, να σου πω ποιος είσαι» είπε ένας σοφός Γάλλος που λεγόταν Σαβαρέν, πριν από 200 χρόνια. Τι λες να σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αν φας ένα μπισκότο… είσαι μπισκότο; Ή ότι αν τρως μπρόκολο… είσαι μπρόκολο; Ή ότι αν τρως κοτόπουλο… είσαι και εσύ…; Φυσικά, ο κύριος Σαβαρέν δεν πίστευε ότι είμαστε όλοι μπρόκολα ή μπισκότα. Τα λόγια του ήταν σαν παροιμία και στην πραγματικότητα κρύβουν μέσα τους μια μικρή ιστορία. Την ιστορία του πώς το φαγητό γεννιέται και μεταμορφώνεται, ώστε να τρέφει το σώμα μας και να μας δίνει την ενέργεια που χρειάζεται, για να παίζουμε και να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Οταν τρώμε λοιπόν ένα φαγητό, τρώμε και την χαρούμενη ή λυπημένη ιστορία του. Κάπως έτσι ξεκινήσαμε την 1η μας δραστηριότητα.
Τα παιδιά κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις, να προβληματιστούν, να φανταστούν και να βρουν λογικές απαντήσεις βασιζόμενα στις προσωπικές τους εμπειρίες. Πως ξεκινά η ζωή της τομάτας; Πως και που αναπτύσσεται; Ποιος την καλλιεργει; Πως γίνεται μια ντομάτα “χαρούμενη”; Πως φτάνει στο τραπέζι μας; Αν έρχεται από μακριά, με τι μέσα έρχεται και τι επιπτώσεις έχει αυτό το μεγάλο ταξίδι στο περιβάλλον; Στο τέλος τα παιδιά απεικόνισαν την ιστορία της ντομάτας.
2ο Εργαστήριο: Σπιτικό φαγητό
Είδαμε το βίντεο της WWF για το σπιτικό φαγητό. Συζητήσαμε για τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών, για την αξία του σπιτικού φαγητού για την υγεία μας, αλλά και για τον πλανήτη. Τι είναι σπιτικό φαγητό; Μπορούμε να ετοιμάσουμε τα πάντα στο σπίτι ή κάποια πράγματα πρέπει να τα αγοράζουμε; Το γάλα για παράδειγμα ή το αλεύρι. Τι μπορούμε να κάνουμε;
Δεσμευτήκαμε ότι κάθε Δευτέρα θα τρώμε σπιτικό δεκατιανό στο σχολείο. Ζητήσαμε την βοήθεια των γονιών για να πάρουμε ιδέες για σπιτικό δεκατιανό, ζητώντας να ανεβάσουν φωτογραφίες στο padlet. Τις επόμενες ημέρες, τα παιδιά έδειχναν το δεκατιανό τους στους συμμαθητές τους!
3ο Εργαστήριο: Φρουτομπουκιές
Φρούτα πολλά ήρθαν στο σχολείο μας. Μιλήσαμε για το κάθε φρούτο, τις βιταμίνες και τα στοιχεία που μας προσφέρουν και γιατί κάνουν καλό στο σώμα μας. Συζητήσαμεγια τη σημασία μιας διατροφής που βασίζεται περισσότερο στα φυτά και λιγότερο στα ζώα (όπωςείναι η Μεσογειακή διατροφή). Γιατί αυτή η διατροφή ωφελεί την υγεία μας και τον πλανήτη; Ποια φρούτα όμως να διαλέγουμε; Αυτά με την πιο χαρούμενη ιστορία, που δεν στοιβάζονται σε φορτηγά ψυγεία και δεν κουράζονται από μακρινά ταξίδια, αλλά και αυτά που τα χαϊδεύει το φως του ήλιου. Φρούτα εποχικά και τοπικά!
Ετοιμάσαμε έπειτα την πιο νόστιμη φρουτοσαλάτα και τη μοιραστήκαμε. Γιαμ! Κεντρικό μήνυμα:Τρώμε περισσότερα φρούτα. Τηρούμε τη Μεσογειακή διατροφή. Γνωρίζουμε τις τοπικές ποικιλίες φρούτων. Τρώμε τοπικά και εποχικά φρούτα και λαχανικά.
Είδαμε και συζητήσαμε το Κάθε φρούτο στον καιρό του
Παίξαμε παιχνίδια: Τυφλή φρουτο-γευσιγνωσία! Ποιος θα μαντέψει σωστά με κλειστά μάτια το φρούτο μέσω της αφής, της όσφρησης και της γεύσης;
4ο Εργαστήριο: Παιχνίδια Tutti Frutti
Παίξαμε δύο επιτραπέζια παιχνίδια με κάρτες , το Tutti Frutti UNO και το Tutti Frutti-Μάντεψε ποιος. Τα παιδιά στο πρώτο παιχνίδι χωρίστηκαν σε μικρές ομάδες.
Στόχος των παιχνιδιών, σε συνέχεια του προηγούμενου εργαστηρίου, ήταν να αντιληφθούν οι μαθητές τη σημασία, για το περιβάλλον, της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών στην εποχή τους . Πριν από τα παιχνίδια δόθηκαν ερωτήσεις σχετικές με το θέμα και έγινε σχετική συζήτηση στην ολομέλεια.
5ο Εργαστήριο: Η ιστορία της μπανάνας
Η ιστορία της μπανάνας
«Μπορείτε να βρείτε τι σχέση έχει η πολική αρκούδα με την μπανάνα που τρώμε συνήθως;» η ερώτηση έκπληξη για τα παιδιά.
Βλέπουμε βίντεο με την ιστορία της μπανάνας και εντοπίζουμε στον χάρτη από που έρχεται.
Μιλάμε για την απόσταση που πρέπει να διανύσει και πόσους πόροι καταναλώνονται για να φτάσει στο τραπέζι μας. Υπολογίσαμε την απόσταση, με τη βοήθεια του distance.to , από τον Ισημερινό και άλλες χώρες παραγωγής μπανάνας ως την Ελλάδα. Τη συγκρίναμε με την απόσταση, τα βήματα, που χρειάζεται για να έρθει από την Κρήτη. Τι συμπέρασμα έβγαλαν τα παιδιά;
Χωρισμένοι σε μικρές ομάδες, οι μαθητές/τριες τοποθέτησαν στη σωστή σειρά κάρτες που απεικονίζουν την ιστορία της μπανάνας από τη φυτεία μέχρι το σπίτι μας. Συγχρόνως, εντόπισαν τις φωτογραφίες που απεικονίζουν ρύπανση και τις ανέφεραν στην ολομέλεια.
Στη συνέχεια ατομικά στον διαδραστικό πίνακα, βάζουν στη σειρά τις εικόνες με το ταξίδι της μπανάνας.
Στόχος της δραστηριότητας είναι να κατανοήσουν πως σε κάθε τροφή αντιστοιχεί ένας αριθμός τροφοχιλιόμετρων μέχρι να φτάσει σε εμάς, τα οποία με τη σειρά τους αντιστοιχούν σε ένα υψηλό, ή χαμηλό, αποτύπωμα άνθρακα.
6ο Εργαστήριο: Δεν πετάμε φαγητό!
«Έχετε πετάξει ποτέ φαγητό; Πόσο συχνά τυχαίνει αυτό; Γιατί συμβαίνει; Είναι επειδή έχει περάσει η ημερομηνία λήξης; Επειδή χορτάσαμε; Άλλοι λόγοι; Μπορείτε να φανταστείτε γιατί είναι πρόβλημα το να πετάμε φαγητό». Με αυτές τις ερωτήσεις, ξεκινήσαμε τη συζήτηση πριν να παίξουν τα παιδιά επιτραπέζιο παιχνίδι με κάρτες, σε μικρές ομάδες.
Σκοπός του παιχνιδιού ήταν να αντιληφθούν οι μαθητές τη σημασία της αποφυγής σπατάλης τροφίμων και να αρχίσουν να επινοούν απλούς τρόπους για να το επιτύχουν.
7ο Εργαστήριο: “Πείτε το παντού!”
Στο τελευταίο εργαστήρι, συζητησαμε και εντόπισαν τα παιδιά τι νέο έμαθαν σε σχέση με όσα αρχικά γνώριζαν για το θέμα, αλλά και πως θα μπορούσαν να ενημερώσουν την ευρύτερη κοινότητα για το σημαντικό αυτό ζήτημα. Αποφάσισαν ότι η αφίσα θα ήταν ένα καλό μέσο.
Σε δύο ομάδες, δημιούργησαν τις παρακάτω αφίσες, επιλέγοντας τον τίτλο και τα στοιχεία που περιλαμβάνουν.
