Μικρά χέρια, Μεγάλη Αγκαλιά- 6 Μαρτίου , Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας
Με αφορμή την 6η Μαρτίου που έχει καθιερωθεί από το Υπουργείο Παιδείας ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού ,διαβάσαμε το παραμύθι “Μίλα Μικρή Καμήλα” (της Ελένης Ξένης Τσούση σε συνεργασία με το 2ο Νηπ/γειο Κερατσινίου) , παρακολουθήσαμε το βιντεάκι : Σχολική Βία “Το παιχνίδι με τα μήλα” εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=sAAUCGUEVN4
και οργανώσαμε πολλές δράσεις αναγνώρισης συναισθημάτων και ενσυναίσθησης, σεβασμού στο διαφορετικό και ευαισθητοποίησης, καλλιέργειας της συνεργασίας, της ομαδικότητας και της φιλίας.
Συζητήσαμε και εξηγήσαμε τον όρο Σχολική βία αλλά και τις μορφές με τις οποίες μπορεί να εκδηλωθεί. Αναφερθήκαμε στη Λεκτική Βία όταν δηλαδή λέμε και πληγώνουμε τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές μας με άσχημες λέξεις , στη Σωματική Βία όταν σπρώχνουμε , χτυπάμε , κλωτσάμε τους άλλους κλπ .
- Πως νοιώθει όμως το παιδί που εκφοβίζουμε ;
Οι απαντήσεις των παιδιών πολλές:
“Αισθάνεται λύπη, φόβο , θυμό”, ” Πονάει το σώμα του και η καρδούλα του” ……
Αναφερθήκαμε και στα παιδιά που ασκούν βία και φέρονται άσχημα και είπαμε ότι μπορεί να νιώθουν θυμό, να έχουν προβλήματα στην οικογένεια τους, να τους λείπει η αποδοχή και η αγάπη.
- Ξεχωρίζουμε τις εικόνες που δείχνουν καλή συμπεριφορά από εκείνες που δείχνουν άσχημη συμπεριφορά.
- Οι λέξεις που πληγώνουν…
Σχεδιάζουμε στο χαρτί δυο ανθρωπάκια χωρίς χαρακτηριστικά στο πρόσωπο.
Στο πρώτο μιλάμε με αγένεια , με λόγια προσβλητικά. Τα άσχημα λόγια τσαλακώνουν το ανθρωπάκι μας….
Προβληματιζόμαστε και καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως όσο όμορφα λόγια κι αν του πούμε στη συνέχεια, όσο κι αν προσπαθήσουμε αλλάζοντας τη συμπεριφορά μας, το ανθρωπάκι μας δεν μπορεί να γίνει όπως ήταν στην αρχή
Πως θα ζωγραφίζαμε το πρόσωπο και την καρδούλα στο ανθρωπάκι μας;
- Λέξεις που φωτίζουν τις καρδιές μας…….
Τα όμορφα και ευγενικά λογάκια, η αγάπη και η καλοσύνη, μας κάνουν χαρούμενους και αυτό φαίνεται στα χαρακτηριστικά που αποδώσαμε με τη ζωγραφική στο δεύτερο ανθρωπάκι μας.
Τα δύο ανθρωπάκια μας μαζί….
- Ομαδική εικαστική δημιουργία
- Ακούσαμε το τραγούδι των Locomondo “Χέρια σαν κι αυτά “ εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=IFnv9vxubYc&list=RDIFnv9vxubYc&start_radio=1
Συζητήσαμε και είπαμε τα όμορφα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας, αλλά και τα άσχημα , το αποδώσαμε εικαστικά με το δικό μας μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο και αποφασίσαμε ότι τα δικά μας χεράκια είναι φτιαγμένα μόνο για όμορφα πράγματα ,για να σκορπάν απλόχερα αγάπη και καλοσύνη.
- Εικαστική απόδοση
Τα χέρια μας είναι φτιαγμένα για να δίνουν μόνο ΑΓΑΠΗ
Στέλνουμε το μήνυμα αυτό σε όλους και ευχόμαστε να γίνει πραγματικότητα
- Είμαστε όλοι ΦΙΛΟΙ καλοί και το εκφράζουμε παίζοντας….
- ΚΟΥΚΛΑΚΙ ΦΙΛΑΡΑΚΙ
Έχουμε ένα κουτί μέσα στο οποίο έχουμε καρτέλες με τα ονόματα των παιδιών . Καθόμαστε στον κύκλο και έχουμε ένα κουκλάκι, βάζουμε μουσική και το κουκλάκι ταξιδεύει στα χέρια των παιδιών. Όταν σταματάει η μουσική, το παιδάκι που έμεινε με το κουκλάκι στο χέρι πάει στο κουτί με τα ονόματα και τραβά μια καρτέλα και λέει τα παρακάτω λόγια :
Κουκλάκι φιλαράκι
τι όμορφο παιδάκι
για πες μου στο λεπτό
για ποιόν θα μιλήσω εγώ;
Το παιδάκι με το κουκλάκι λέει κάτι όμορφο για τον φίλο που διάλεξε, του δίνει το κουκλάκι ,ξεκινάει πάλι η μουσική και το παιχνίδι συνεχίζεται….
- ΟΙ ΑΓΚΑΛΙΤΣΟ…ΦΩΛΙΤΣΕΣ
Σκορπίζουμε στο χώρο στεφάνια, τα μισά από όσα είναι τα παιδιά.
Βάζουμε μουσική και χορεύουμε στο χώρο έξω από τα στεφάνια- φωλίτσες. Μόλις σταματήσει η μουσική πηδάμε σε ένα στεφάνι και αγκαλιάζουμε όποιον βρούμε εκεί. Η μουσική ξαναρχινά όμως τώρα όταν σταματήσει θα πρέπει να βρούμε άλλον φίλο να αγκαλιάσουμε!!!
Αποφασίσαμε πως θέλουμε όλα τα παιδάκια να είναι χαρούμενα στο σχολείο, εμπνευστήκαμε από όλες αυτές τις δραστηριότητες και φτιάξαμε το σύνθημα της τάξης μας:
“ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΔΙΩΞΤΕ ΤΗ ΒΙΑ ΜΑΚΡΙΑ!”
Το αποδώσαμε και εικαστικά φτιάχνοντας την αφίσα μας
Αγαπημένο μας τραγούδι ” Όπου υπάρχει αγάπη” (από την παιδική χορωδία του Σ.Λάμπρου) το ακούσαμε εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=F1lm8h-VjVY
το τραγουδήσαμε και το εκφράσαμε με το δικό μας τρόπο
Μέσα από τα μάτια των παιδιών , βλέπουμε έναν κόσμο όπου:
- Τα χέρια είναι μόνο για να δίνουν αγάπη, να αγκαλιάζουν, να βοηθούν.
- Τα λόγια είναι μόνο για να ενθαρρύνουν, να παρηγορούν και να στηρίζουν.
- Και κάθε παιδί έχει μια θέση στον κύκλο του παιχνιδιού, στην αγκαλιά του σχολείου.
Ας γίνουμε εμείς γονείς και εκπαιδευτικοί, ο καθρέφτης αυτής της ευγένειας. Ας αγκαλιάσουμε την προσπάθειά τους και ας υποσχεθούμε πως θα προστατεύσουμε την αθωότητά τους, διδάσκοντάς τους πως η καλοσύνη είναι η πιο σπουδαία «υπερδύναμη».
