Τα παιδιά επισκέπτονταν καθημερινά τη γωνιά τους, ποτίζοντας το δέντρο-προστάτη ή φτιάχνοντας έξυπνες ποτίστρες για τις μέλισσες.
Τοποθέτησαν μάλιστα μέσα ξύλα και πέτρες, δείχνοντας αληθινή φροντίδα, ώστε τα πολύτιμα έντομα να πίνουν νερό με ασφάλεια χωρίς να πνίγονται.Κατάλαβαν ότι οι πράξεις τους είναι μέρος ενός μεγάλου ευρωπαϊκού δικτύου, ενός «Μονοπατιού Ζωής» που βοηθά την Τάρα στο ταξίδι της.Μέσα από αυτή τη δράση, οι μαθητές καλλιέργησαν τη συνέπεια και το αίσθημα ευθύνης μέσα από την καθημερινή φροντίδα.
Ανέπτυξαν υψηλά επίπεδα ενσυναίσθησης, σχεδιάζοντας λύσεις με βάση τις πραγματικές ανάγκες των μελισσών (όπως η χρήση ξύλων και πετρών).Κατανόησαν την έννοια της αλληλοσύνδεσης, συνειδητοποιώντας ότι οι τοπικές τους δράσεις επηρεάζουν ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό δίκτυο. Τέλος, βίωσαν τη χαρά της ενεργού προσφοράς, βλέποντας τα άμεσα, θετικά αποτελέσματα των ενεργειών τους στη φύση.