Η συναισθηματική αγωγή στο νηπιαγωγείο είναι ιδιαίτερα σημαντική, γιατί βοηθά τα παιδιά να γνωρίσουν τον εαυτό τους και τους άλλους. Μέσα από αυτήν μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να διαχειρίζονται τον θυμό ή τη λύπη και να αναπτύσσουν ενσυναίσθηση.

Η καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης συμβάλλει στη δημιουργία θετικού κλίματος στην τάξη, ενισχύει τη συνεργασία και μειώνει τις συγκρούσεις. Παράλληλα, στηρίζει την αυτοπεποίθηση των παιδιών και θέτει τις βάσεις για υγιείς κοινωνικές σχέσεις και ομαλή σχολική και προσωπική ανάπτυξη.

Στα πλαίσια της συναισθηματικής αγωγής, αρχικά, γνωρίσαμε τα βασικά συναισθήματα μέσα από το παραμύθι “Το τερατάκι των συναισθημάτων”. Συζητήσαμε γενικότερα για τα συναισθήματα και χωριστήκαμε σε ομάδες. Η κάθε ομάδα ανέλαβε να ζωγραφίσει ένα τερατάκι με το αντίστοιχο χρώμα σύμφωνα με το παραμύθι και να μας το παρουσιάσει λέγοντάς μας και 3 λόγους που μας προκαλούν το συγκεκριμένο συναίσθημα. Στη συνέχεια παίξαμε με το ζάρι των συναισθημάτων (κάθε παιδί έριχνε το ζάρι, μας έλεγε ποιο συναίσθημα είναι και τί του προκαλεί αυτό το συναίσθημα). Φτιάξαμε παζλ με τα τερατάκια, παρατηρήσαμε εικόνες με διάφορα συναισθήματα και τις ταξινομήσαμε . Παρατηρήσαμε και τον πίνακα της Μόνα Λίζα και δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι νιώθει. Άλλος έλεγε χαρά, άλλος φόβο, άλλος λύπη. Έτσι αποφασίσαμε να της δώσουμε εμείς συναισθήματα… Εξοικειωθήκαμε με το Bee-Bot προγραμματίζοντάς το έτσι ώστε να να οδηγήσουμε το κάθε τερατάκι στο σωστό βάζο!

Στη συνέχεια, ασχοληθήκαμε με κάθε ένα συναίσθημα ξεχωριστά. Μιλήσαμε για τη χαρά και τη λύπη. τι μας προκαλεί το κάθε συναίσθημα; Το κάθε παιδί ζωγράφισε κάτι που το κάνει χαρούμενο και κάτι που του προκαλεί λύπη και στη συνέχεια φτιάξαμε δύο πίνακες.

Πώς είμαστε όταν φοβόμαστε; τι μας προκαλεί φόβο;

Συζητήσαμε για τους φόβους μας και κάθε παιδί ζωγράφισε αυτό που φοβάται. Στη συνέχεια βάλαμε όλες τις ζωγραφιές στην ολομέλεια, σηκωνόταν ένα παιδί, διάλεγε μία ζωγραφιά και στη συνέχεια προσπαθούσε να καταλάβει τί είναι αυτό που φοβάται το παιδί που την ζωγράφισε.

Διαβάσαμε το παραμύθι ¨Το ελεφαντάκι που φοβόταν¨και μετά κάθε παιδί κοιτούσε τον καθρέφτη και φώναζε “δεν φοβάμαι! Είμαι γενναίος/α”.

Φτιάξαμε την ασπίδα των φόβων μας!

Θάψαμε τους φόβους μας στην αυλή!

κατά τη διάρκεια των συζητήσεων αναφέρθηκε ένα παιδί στο φόβο για τους εφιάλτες. Έτσι αποφασίσαμε να φτιάξουμε ονειροπαγίδες !

Τι είναι ό θυμός; Γιατί θυμώνουμε; Τί κάνουμε όταν θυμώνουμε;

Ζωγραφίσαμε έναν θυμωμένο άνθρωπο και μετά προσπαθήσαμε να βρούμε τρόπους αντιμετώπισης του θυμού. Πήραμε ένα κουτί και βάλαμε μέσα πράγματα που μπορεί να μας ηρεμήσουν όταν είμαστε θυμωμένοι (ένα παραμύθι, ένα παιχνίδι, χαρτί και μαρκαδόρους και ένα μπουκάλι μαγικό που φτιάξαμε για να μας ηρεμεί. Στη συνέχεια φτιάξαμε δύο καρεκλάκια (το αυτί και το στόμα) όπου θα συζητάμε και θα λύνουμε τις διαφωνίες μας.