3ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

Στόχος μας μέσα από το συγκεκριμένο εργαστήριο ήταν να μπορέσουν τα παιδιά να γνωρίσουν σύγχρονα επαγγέλματα, επαγγέλματα που χάθηκαν στον χρόνο και να προβληματιστούν για τους λόγους που εξαφανίζονται κάποια επαγγέλματα και εμφανίζονται κάποια άλλα….Μάθαμε για το επάγγελμα του σαλεπιτζή…

Συνέντευξη από τον μοναδικό σαλεπιτζή των Τρικάλων-Χαμόγελο και μήνυμα αισιοδοξίας μας στέλνει ο κύριος Παναγιώτης

Συζητήσαμε για το τι σημαίνει επάγγελμα, ποια επαγγέλματα γνωρίζουν τα παιδιά, μάθαμε καινούργια επαγγέλματα…Ομαδοποιήσαμε σε μια “αφίσα” τα παλιά και τα καινούρια επαγγέλματα… Χρησιμοποιώντας τη στρατηγική “Χρώμα-Σύμβολο-Εικόνα” τα παιδιά αποτύπωσαν το επάγγελμα που αγαπούν…Τέλος, τα παιδιά επέλεξαν ένα επάγγελμα του χθες που αγαπούν, αυτό του παγωτατζή και δραματοποιήσαμε μια συνέντευξη με τίτλο ‘Συνέντευξη σε ένα παγωτατζή”…

Η πιο χαρούμενη γιορτή του χρόνου έφτασε για τα παιδιά…Μασκαρέματα…μασκαράδες…κλόουν…μάσκες…

https://www.youtube.com/watch?v=ewH_38yXvFo

Οι κατασκευές ξεκίνησαν…

Διαβάσαμε το γνωστό παραμύθι σε όλους “Ο Αρλεκίνος” …

Μιλήσαμε για την Καθαρά Δευτέρα, τι κάνουμε εκείνη την ημέρα και κατασκευάσαμε τον χαρταετό μας…

Η όμορφη αυτή γιορτή τελείωσε με ένα ξέφρενο αποκριάτικο πάρτυ με την παρουσία ενός διασκεδαστικού κλόουν στο νηπιαγωγείο μας….

Επιστρέφοντας από το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας μιλήσαμε για την Σαρακοστή, η οποία ξεκίνησε, τι σημαίνει, τι τρώμε τις ημέρες αυτές μέχρι να φτάσουμε στον εορτασμό της μεγάλης γιορτής του Πάσχα…

Στο δεύτερο εργαστήριο δεξιοτήτων ασχοληθήκαμε με την γνωριμία των κυριότερων ζώων που απειλούνται με εξαφάνιση στην Ελλάδα καθώς και τους κινδύνους από τους οποίους απειλούνται. Μέσα από βιωματικές δράσεις, τα παιδιά μπήκαν στην θέση των ζώων που κινδυνεύουν και τα ενθαρρύναμε να προτείνουν λύσεις και να μάθουν να επιλέγουν τις καλύτερες. Οι μαθητές ευαισθητοποιήθηκαν για την ανάγκη προστασίας του πλανήτη και καλλιέργησαν την οικολογική τους συνείδηση.

Παρακολουθήσαμε βίντεο για τα ζώα υπό εξαφάνιση…

Παίξαμε online ψηφιακά παιχνίδια… Μάθαμε τους λόγους για τους οποίους τα ζώα απειλούνται και κινδυνεύουν…Μιμηθήκαμε τα κυριότερα ζώα που απειλούνται…Ακούσαμε τους ήχους διάφορων ζώων…

Παρακολουθήσαμε την αφήγηση μιας ιστορίας με τίτλο “Το παράπονο των ζώων” , την δραματοποιήσαμε, προτείναμε λύσεις στα προβλήματα των συγκεκριμένων ζώων και τις εικονογραφήσαμε…

“(Εμφανίζεται η φώκια):
-Γεια σας. Είμαι η Μόνα. Είμαι μια από τις λίγες πια φώκιες Monachus Monachus. Έρχομαι από ένα νησί του
Αιγαίου, την Αλόννησο. Εκεί ζει η οικογένειά μου και κάποτε ζούσαν και αρκετοί φίλοι μου… (κάνει πως κλαίει)
Παλιά ήμασταν πολλές φώκιες σε όλο το Αιγαίο… Αλλά περάσαμε δύσκολες στιγμές….
Ξέρετε ποιος φταίει γι’ αυτό;
Τα σκουπίδια που πετάνε οι άνθρωποι στις θάλασσες και στις ακτές…
Τα δίχτυα των ψαράδων που μας πνίγουν…
Η βρωμιές στη θάλασσα από τα πετρέλαια και τα λάδια που βγαίνουν από τα πλοία…
Κάποιοι κακοί άνθρωποι, χωρίς να μας σκέφτονται, μας σκοτώνουν και τώρα έχουμε μείνει πολλές λίγες…
Η μαμά μου λέει πως αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα πεθάνουμε και εμείς…
Φοβάμαι…
Γι’ αυτό ήρθα σε εσάς, να σας πω το παράπονό μου και να με βοηθήσετε να ζήσω.
Τι λέτε παιδιά; (τα παιδιά απαντούν) Μου το υπόσχεστε; (τα παιδιά απαντούν)
Το ήξερα ότι ήρθα στους κατάλληλους ανθρώπους να ζητήσω βοήθεια! Εσείς ξέρω ότι θα με προστατέψετε, θα
με φροντίσετε να ζήσω και εγώ και η οικογένειά μου.
Τώρα μπορώ να επιστρέψω σπίτι να το πω στους γονείς μου για να ηρεμήσουν…
Ευχαριστώ για όλα! Και μην ξεχνάτε την υπόσχεση που μου δώσατε!
(Φεύγει και εμφανίζεται η χελώνα):
Πέρασε από εδώ η φίλη μου η Μόνα; (τα παιδιά απαντούν)
Μου είπε ότι αγαπάτε πολύ τα ζώα και να έρθω να σας βρω…
Ήθελα να σας πω και εγώ το παράπονό μου…
Με λένε Λέτα και είμαι μια χελώνα, από αυτές τις ξακουστές… Τις καρέτα-καρέτα. Τις έχετε ακούσει; (τα παιδιά
απαντούν) Εμ, βέβαια. Μας γνωρίζετε γιατί είμαστε και εμείς ζώα υπό εξαφάνιση… Αλλά αν πάμε έτσι…. θα
μας θυμάστε σας ανάμνηση…. Δε θα υπάρχουμε για πολύ ακόμα…

Εγώ ζω στη Ζάκυνθο, ένα πανέμορφο νησί του Ιονίου. Η θάλασσα είναι τόσο όμορφη εκεί και η άμμος τόσο
ζεστή που με βοηθά να γεννήσω τα αυγουλάκια μου! Αχ… Τα αυγουλάκια μου… Τα χελωνάκια μου… Από τώρα
σκέφτομαι ότι τα παιδιά μου κινδυνεύουν από τους ανθρώπους που δε μας υπολογίζουν… Νομίζουν ότι
μπορούν να κάνουν παντού ό,τι θέλουν. Βάζουν τις ομπρέλες τους πάνω στις φωλιές των παιδιών μας και
καταστρέφουν τα αυγουλάκια… Όσα γλιτώσουν και καταφέρουν να γεννηθούν, δεν μπορούν να
ακολουθήσουν τα αστέρια και τον ήχο του κύματος για να πάνε προς τη θάλασσα, γιατί οι άνθρωποι βάζουν
δυνατές μουσικές, ανοίγουν ξενοδοχεία ή περνούν με τα αμάξια τους μπροστά από την παραλία και τα
χελωνάκια χάνουν το δρόμο τους… Και μετά τη ζωή τους… Γι’ αυτό ήρθα σε εσάς… Θέλω και εγώ βοήθεια και
προτίμησα να τη ζητήσω από παιδιά που αγαπούν τα ζώα… Θα βοηθήσετε; (τα παιδιά απαντούν) Θα
προστατέψετε τις φωλιές και τα χελωνάκια; (τα παιδιά απαντούν) Θα το πείτε σε όλους τους φίλους σας για να
μας προστατέψουν και αυτοί; (τα παιδιά απαντούν)
Ουφ! Τώρα ησύχασα… Ευχαριστώ παιδιά… Πάω πίσω στο νησί… Και που ξέρετε; Μπορεί να σας συναντήσω
κάποια στιγμή μέσα στο νερό και να κολυμπάμε παρέα! Γεια σας!
(Φεύγει και εμφανίζεται η αρκούδα):
Πω, πω! Τι ζέστη έχει εδώ βρε παιδιά; Αλλά να μου πείτε ότι έχω συνηθίσει από τα κρύο που έχει στο σπίτι
μου. Ξέρετε, εγώ ζω στα βουνά και το χειμώνα έχει πολύ κρύο. Τα πάντα είναι καλυμμένα με χιόνι και αφού
δεν γίνεται να βρω τροφή για να ζήσω… κοιμάμαι! Χα! Χα! Θα μου πείτε… Είσαι λίγο χοντρούλα… Ε… πριν
κοιμηθώ τρώω πολύ για να αντέξω! Αχ, τι αφηρημένη που είμαι! Δε σας συστήθηκα. Με λένε Ούρσουλα. Στα
βιβλία θα με βρείτε με το όνομα Ursus Arctus, κοινώς η Καφέ Αρκούδα. Και σε αστέρι έχουν δώσει το όνομά
μου. Αν ακούσετε κάτι για Μικρή και Μεγάλη Άρκτο, εμένα εννοούν. Είμαι πολύ υπερήφανη γι’ αυτό. Είμαι
όμως και πολύ τσαντισμένη! Γιατί εμείς οι αρκούδες παιδιά μου έχουμε άλλα προβλήματα. Δε μας αφήνουν να
κοιμηθούμε! Οι άνθρωποι έχουν καταστρέψει τις περισσότερες περιοχές που ζούμε. Έχουν κάνει παντού
δρόμους. Κόβουν και καίνε τα δέντρα. Σκάβουν το βουνό. Πού χώρος να ζήσεις και πού ησυχία να κοιμηθείς!
Και με τούτα και με κείνα ξυπνάμε μέσα στο καταχείμωνο. Και κρυώνουμε και πεινάμε και τροφή δε βρίσκουμε
να φάμε. Πώς να ζήσουμε λοιπόν; Εσείς μπορείτε να κάνετε κάτι για να ζήσω; (τα παιδιά απαντούν) Μην με
ξεχάσετε… Πρέπει να φύγω… Πάω να φάω/κοιμηθώ… (ανάλογα με την εποχή που θα γίνει το πρόγραμμα)
(Φεύγει και εμφανίζεται ο λύκος):
Επ… παιδάκια! Εγώ είμαι ο Λυκούργος, ένας λύκος που είναι γεμάτος παράπονα από εσάς τους ανθρώπους…
Παντού σκουπίδια, φωτιές, κόψιμο δέντρων… Μου καταστρέφουν το σπίτι και μέχρι να βρω καινούριο έχουν
καταστρέψει και αυτό… Που να ζήσω; Σε καμένο τόπο; Σε βρώμικό; Σε ένα άδειο τοπίο χωρίς δέντρα και
βλάστηση; Δεν μπορώ… Ούτε να κοιμηθώ, ούτε να φάω… Εμ βέβαια! Αφού εσείς οι άνθρωποι δε φτάνει που
καταστρέφετε τα δάση, έρχεστε με τα όπλα σας και κυνηγάτε ό,τι ζώο έχει απομείνει ζωντανό… Είναι
πράγματα αυτά; Που να τα πω και να με πιστέψουν… Έτσι, έχασα την προηγούμενη εβδομάδα το βραδινό μου
γεύμα… Είχα δει ένα ζουμερό λαγό και ήθελα να τον φάω… (κάνει ότι ξερογλείφεται) Και πάνω που πήγα να
του χυμήξω… τσουπ… να σου ένας κυνηγός και μπαμ… τον σκότωσε… Έχασα το λαγό μέσα από τα χέρια μου…

Και έμεινα νηστικός… (κάνει πως κλαίει) Από το μπαμ που άκουσα άρχισα να τρέχω για να κρυφτώ… Από
εκείνο το βράδυ, φοβάμαι να βγω για κυνήγι… Τι να φάω; Αφού τίποτα δεν έχουν αφήσει οι άνθρωποι
ζωντανό… Άσε που μπορεί με το επόμενο μπαμ να είμαι εγώ το φαγητό ή η γούνα κάποιου ανθρώπου… Αχ
πόσο φοβάμαι… Και πεινάω… Και νυστάζω… Τι να κάνω; Τρέχω και παρακαλώ τους ανθρώπους να με
λυπηθούν και να με βοηθήσουν να ζήσω… Εσείς θα βοηθήσετε; (τα παιδιά απαντούν) Το υπόσχεστε; (τα παιδιά
απαντούν) Ευχαριστώ!”

Εξοικειωθήκαμε με έννοιες, όπως “το φαινόμενο του θερμοκηπίου” και “την υπερθέρμανση του πλανήτη”…Δημιουργήσαμε αφίσα- τρίπτυχο με αφορμή την σκέψη και τις ιδέες των μαθητών…Και τέλος, φτιάξαμε το δικό μας βιβλίο με τίτλο “Δίνοντας λύσεις στο παράπονο των ζώων”…

Λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών που επικράτησαν τις μέρες αυτές στην περιοχή μας αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με το χιονάνθρωπο. Διαβάσαμε το παραμύθι “Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει”  και συζητήσαμε πως δημιουργείται το χιόνι.

Μέσα από την διαδικασία ενός πειράματος παρατηρήσαμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον πάγο να λιώσει , έτσι ώστε να μην είναι επικίνδυνος για τον άνθρωπο. Έτσι, χρησιμοποιήσαμε δυο πιάτα, στο ένα βάλαμε παγάκια και στο άλλο βάλαμε παγάκια με αλάτι και περιμέναμε να δούμε τι θα συμβεί…η έκπληξη των παιδιών με το αποτέλεσμα ήταν ολοφάνερη….

Στην συνέχεια, με την βοήθεια καρτών καταλάβαμε  τα στάδια της δημιουργίας ενός χιονάνθρωπου και κατασκευάσαμε ένα χιονάνθρωπο με την τεχνική του πουαντιγισμού….

Μάθαμε και τραγουδήσαμε με μεγάλη χαρά, το τραγούδι του χειμώνα…..

Διαβάσαμε το εκπληκτικό ουκρανικό παραμύθι “Το γάντι” και το επεξεργαστήκαμε…

Στο τέλος, ασχοληθήκαμε με τα πολικά ζώα και δώσαμε έμφαση στο αγαπημένο ζώο των παιδιών τον πιγκουίνο…Συζητήσαμε για την ζωή του πιγκουίνου και ασχοληθήκαμε ιδιαίτερα με τον κύκλο ζωής ενός πιγκουίνου…Διαβάσαμε το παραμύθι “Ένας πιγκουίνος όχι και τόσο τέλειος και κατασκευάσαμε τον δικό μας πιγκουίνο…Και διασκεδάσαμε χορεύοντας με το τραγούδι “Πιγκουίνοι ξυπνήστε…..”

Η συζήτηση για τις 4 εποχές του χρόνου ξεκίνησε με την παρακολούθηση ενός βίντεο και κατασκευάσαμε τον κύκλο των εποχών….

Συζητήσαμε για τις αλλαγές που συμβαίνουν στην φύση την καθεμία εποχή και κατασκευάσαμε σε μακρόστενο χαρτόνι τα 4 δέντρα των εποχών…

Καλώς ήρθες 2023…Επιστρέψαμε από τις γιορτές των Χριστουγέννων με πολλή διάθεση!

Νέος χρόνος με πολλές κατασκευές…

Νέος χρόνος και έπρεπε να θέσουμε τους στόχους μας για την νέα χρονιά…Παρακολουθήσαμε το παραμύθι “Ο στόχος του σκίουρου για τη νέα χρονιά” , γνωρίσαμε τα ζώα της ιστορίας, τα σειροθετήσαμε, γνωρίσαμε τους τακτικούς αριθμούς, αντιστοιχίσαμε τα ζώα με το αρχικό του  ονόματός τους αλλά και το κάθε ζώο με το στόχο του….

Μιλήσαμε για τα Θεοφάνεια, διαβάσαμε το παραμύθι “Ο Φώτης  και τα Φώτα” και μάθαμε το γράμμα “Ι” με αφορμή τον Ιωάννη τον Βαπτιστή…

Μιλήσαμε για τον χειμώνα…για τα φρούτα του…τα λαχανικά του…τα ρούχα του…αλλά και το τι συμβαίνει στα ζώα τους χειμερινούς μήνες…Ασχοληθήκαμε με την αρκούδα, τη χελώνα και το σκαντζόχοιρο και κάναμε πολλές κατασκευές…Παρακολουθήσαμε βίντεο από τον “Θαυμαστό κόσμο των ζώων” και διαβάσαμε το παραμύθι “Άουτς”…

Ο μήνας ολοκληρώθηκε με την μεγάλη γιορτή των σχολείων μας, αυτή των “3 Ιεραρχών”…

Η πιο ωραία γιορτή του χρόνου έφτασε…

Ξεκινήσαμε διαβάζοντας την ιστορία της γέννησης του Χριστού…Μιλήσαμε για το αστέρι και τους 3 Μάγους…και μάθαμε τα ήθη και τα έθιμα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς…Μιλήσαμε για τον Μέγα Βασίλειο και την Ιστορία της Βασιλόπιτας…και γράψαμε το γράμμα μας για τον Αη-Βασίλη…και στολίσαμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο του σχολείου μας…

Οι μέρες συνεχίστηκαν με πολλές πολλές κατασκευές και φυσικά πολυυυυυύ χρυσόσκονη…..

Σπόροι μικροί, σπόροι μεγάλοι, σπόροι που τρώγονται, σπόροι που δεν τρώγονται, σπόροι που φυτεύονται φθινόπωρο, σπόροι που φυτεύονται στο χωράφι, στον κήπο ή φυτρώνουν μόνοι τους. Τι είναι αυτός ο σπόρος; Και η απάντηση που πήραμε: “κάτι που φυτρώνει”… Κι εμείς εξηγούμε όσο πιο απλά μπορούμε. Κάθε σπόρος κουβαλά μέσα του ένα μωρό φυτό. Διαφορετικό για κάθε σπόρο όπως γίνεται και με κάθε ζωντανό οργανισμό. Όπως τα σκυλάκια γεννούν κουτάβια, οι κότες κοτοπουλάκια έτσι και από κάθε σπόρο γεννιέται- φυτρώνει είναι η σωστή λέξη- ένα φυτό του ίδιου είδους. Και αναφέρουμε παραδείγματα από σπόρους που έχουμε συγκεντρωμένους. Αν φυτέψω ένα σπόρο από μήλο θα βγει; Μια Μηλιά, ένα σπόρο από ντομάτα; Μια Ντοματιά…

Διαβάσαμε το παραμύθι “το σποροπαραμύθι”…Και φούντωσε η συζήτηση για τον κύκλο της ζωής ενός σπόρου…

Είδαμε διαφόρων ειδών σποράκια, βρήκαμε τις διαφορές τους, τα αγγίξαμε και στη συνέχεια τα φυτέψαμε…

Με αφορμή το Γ του γεωργού μάθαμε το γράμμα “Γ”…

Με αφορμή “Το παραμύθι την Ελιάς” ξεκίνησε η συζήτηση στο σχολείο μας για τις εργασίες που γίνονται αυτό το μήνα καθώς και για την χρησιμότητα του λαδιού στη ζωή μας….

” Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σε
μια φτωχογειτονιά ένα φτωχό μα
πολύ καλόκαρδο κορίτσι που το
έλεγαν Ελιά. Κάθε μέρα η Ελιά
γύριζε τη γειτονιά της, έβλεπε τον κόσμο να ζει φτωχός και
δυστυχισμένος και επέστρεφε στο σπίτι της πολύ στενοχωρημένη.
«Κάτι πρέπει να κάνω για να τους βοηθήσω», σκεφτόταν.Κι από την
άλλη κιόλας μέρα άρχισε.Βγήκε στη γειτονιά, κράτησε τα παιδιά της
γειτόνισσας,για να πάει να δουλέψει και να μπορεί να τους φέρει λίγο
φαϊ.
Μια άλλη μέρα πήγε στη γριούλα που ήταν άρρωστη,της μαγείρεψε,
της σκούπισε το σπίτι, την έπλυνε, την τάισε.Την άλλη μέρα πάλι
έβγαλε τον παράλυτο γέρο με το καρότσι του βόλτα, για να πάρει
αέρα και ήλιο.
Τα βράδια γύριζε κατάκοπη, μα ευχαριστημένη που είχε καταφέρει
να δώσει λίγη χαρά στους φτωχούς ανθρώπους.Οι μέρες περνούσαν
κι η Ελιά όλο δούλευε κι όλο αδυνάτιζε.Μα έβλεπε πως ό,τι κι αν
έκανε,ο κόσμος ήταν πάντα φτωχός και δυστυχισμένος.
Αυτό τη στενοχωρούσε πάρα πολύ κι έτσι στενοχωρημένη κάθισε
στην αυλή του σπιτιού της και συλλογιζόταν.
– Τι να κάνω , τι να κάνω; Δεν μπορώ να βλέπω τόση δυστυχία.
Το σπουργίτι που την είδε τόσο στενοχωρημένη – και που την
αγαπούσε γιατί κάθε μέρα τού έριχνε σπόρους και ψίχουλα- δεν
άντεξε και πέταξε βαθιά στο δάσος.Εκεί βρήκε την καλή νεράιδα και
της είπε:
-Τρέξε,καλή νεράιδα.Η Ελιά είναι πολύ στενοχωρημένη, χλωμή κι
αδύνατη.

Η καλή νεράιδα ανήσυχη έτρεξε στην αυλή της Ελιάς και τη ρώτησε:
-Τι έχεις ,Ελιά μου,κι είσαι τόσο λυπημένη;
-Αχ,καλή μου νεράιδα.Δεν μπορώ να βλέπω τόση φτώχεια και
δυστυχία γύρω μου.
-Και τι θέλεις,δηλαδή;
-Θέλω να τους γίνω χρήσιμη.Θέλω να τους προσφέρω κάτι πολύτιμο
που να τους δώσει ζωή και χαρά.
-Το θέλεις αλήθεια τόσο πολύ;
-Και βέβαια το θέλω.Δε βλέπεις πώς έλιωσα από τη στεναχώρια
μου;
-Τότε σταμάτησε να στενοχωριέσαι.Θα σε κάνω αυτό που θέλεις.Και
τσούπ!Την άγγιξε με το ραβδάκι της κι αμέσως η Ελιά έγινε ένα
μεγάλο δέντρο,που έβγαλε φύλλα, λουλουδάκια άσπρα, που έγιναν
ελιές πράσινες, μοβ, μαύρες.Έπεσαν στη γη, τα κουκούτσια
φύτρωσαν,έγιναν δεντράκια και σχημάτισαν ένα μεγάλο ελαιώνα.
Ήρθαν οι γείτονες, μάζεψαν τις ελιές, έβγαλαν λάδι,έφαγαν,
χόρτασαν,ρόδισαν τα μάγουλά τους, ζωήρεψαν κι άρχισαν να
χαμογελούν και να ζουν ευτυχισμένοι.
Για να ευχαριστήσουν την ελιά και να της δείξουν την αγάπη
τους,πήραν το λάδι τους, το έβαλαν στο καντήλι,για να θυμίζουν στην
Παναγιά και στο Χριστό την καλοσύνη της ελιάς και την αγάπη της
για τον κόσμο.
Κι η Παναγιά με τη σειρά της την ευλόγησε. Κι ο Χριστός κάτω απ’
την ελιά ήρθε και ξεκουράστηκε. Κι εκείνη καμάρωνε ευχαριστημένη
στη μέση στον ελαιώνα και φρόντιζε ,όταν έρχονται οι άνθρωποι να
τη μαζέψουν να’ ναι γεμάτη ελιές , να χορταίνουν οι φτωχοί και να
φωτίζονται απ΄τις καντήλες όλες οι εκκλησιές.”

Δείξαμε στα παιδιά φωτογραφικό υλικό από την διαδικασία του λιομαζώματος, δείξαμε πως είναι το δέντρο της ελιάς, που βρίσκεται, που χρησιμοποιούμε το λάδι, μυρίσαμε και αγγίξαμε το λάδι, ζητήσαμε από τα παιδιά να μας φέρουν κλωνάρια ελιάς, μιας και εδώ στην Καλλιθέα υπάρχει σε όλους σχεδόν τους δρόμους…Αλλά και πειραματιστήκαμε…

Διαβάσαμε το παραμύθι της Αθηνάς και του Ποσειδώνα…

Τέλος, με αφορμή το Ε της ελιάς ασχοληθήκαμε με το γράμμα “Ε”…