Χρόνια Πολλά Ελλάδα!!
Ειρήνη- πόλεμος, δύο έννοιες αόριστες για τα παιδιά.
Τα παιδιά ζωγράφισαν τι θα ήθελαν να ρίχνουν τα βομβαρδιστικά της ειρήνης.
“Αέρα” φώναξαν δυνατά οι Έλληνες.
Ειρήνη- πόλεμος, δύο έννοιες αόριστες για τα παιδιά.
Τα παιδιά ζωγράφισαν τι θα ήθελαν να ρίχνουν τα βομβαρδιστικά της ειρήνης.
“Αέρα” φώναξαν δυνατά οι Έλληνες.
Μία κολοκύθα ήρθε και γέμισε με δράσεις την εβδομάδα μας.
Την παρατηρήσαμε, είδαμε κι άλλες εικόνες στο διαδίκτυο και μάθαμε τον κύκλο ζωής της κολοκύθας.
Βγάλαμε τα σποράκια από την κολοκύθα, κόψαμε, ζωγραφίσαμε, κολλήσαμε…..
https://www.youtube.com/watch?v=Q0i_uDVGqtQ
Παίξαμε με τα μεγέθη της κολοκύθας και η Mrs Mary τους μίλησε για το μεγάλο και το μικρό στα αγγλικά.
Η Mrs Mary τους διάβασε μία ιστορία για το halloween, που γιορτάζεται στις 31 Οκτωβρίου κατά την οποία τα παιδιά μεταμφιέζονται, επισκέπτονται σπίτια και μαζεύουν γλυκά. Για τους Κέλτες, από όπου και προέρχεται, η μέρα αυτή σημάδευε το τέλος της συγκομιδής και την αρχή του χειμώνα. Σήμα κατατεθέν της γιορτής τα φαναράκια, φτιαγμένα από κολοκύθες στις οποίες χάραζαν ανθρώπινα χαρακτηριστικά.
https://www.youtube.com/watch?v=vV_YMKGb0EU&t=246s
Παίξαμε κι εμείς με τις εκφράσεις και τα συναισθήματα, βάζοντας χαρακτηριστικά στην κολοκύθα.
Κάναμε ένα πείραμα με την κολοκύθα μας, χρησιμοποιήσαμε σόδα, σαπούνι, χρώμα και ξύδι.
Με κλειστά μάτια, ψηλαφίζοντας βάλαμε την μυτούλα στον κύριο κολοκύθα.
Δουλέψαμε το θέμα μέσα από τους πίνακες της ζωγράφου και εικονογράφου, Natasha Wescoat με τίτλο “Διαμαντένια δέντρα”.
Τα έργα της είναι γεμάτα ενέργεια, λίγο ιδιότροπα αλλά διασκεδαστικά, όπως λέει η ίδια.
Tα δικά μας φθινοπωρινά “Διαμαντένια δέντρα” με λαδοπαστέλ και νερομπογιές.
Ζωγραφίσαμε τα “Διαμαντένια δέντρα” της κάθε εποχής.
Άνοιξη Καλοκαίρι
Φθινόπωρο Χειμώνας
Μετρήσαμε κι ομαδοποιήσαμε τα φύλλα.
Παίξαμε ένα παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού με φθινοπωρινά φύλλα και μετά σχηματίσαμε την λέξη φθινόπωρο στα ελληνικά και στα αγγλικά με την Mrs Mary.
Ένα παιχνίδι αρίθμησης και ομαδοποίησης με φύλλα.
Διαβάσαμε ένα παραμύθι που είχαμε γράψει με παλαιότερα παιδιά μας.
“Ταξίδι μ΄ένα…. φύλλο”
https://www.yumpu.com/xx/document/read/62936713/039-
Ζωγραφίσαμε τι θα βλέπαμε αν ταξιδεύαμε εμείς πάνω σ’ ένα φύλλο.
Η Παγκόσμια ημέρα των ζώων πρωτογιορτάστηκε το 1931 ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση ζώα.
Οι ουρές δεν είναι για να τις τραβάμε.
Αν τα ζώα μιλούσαν με λέξεις τι νομίζεις ότι θα σου έλεγαν;
“Τα αυτιά μου είναι για να ακούω, όχι για να τα τραβάς….
Η μύτη μου είναι για να μυρίζω, όχι για να την πειράζεις…..
Η ουρά μου είναι για να την κουνάω, όχι για να την τραβάς…”
Αλλά πάνω απ’ όλα θα σου έλεγαν ότι τα ζώα είναι για να τα αγαπάμε…
Αφορμή….μία ουρά, πινέλο η φαντασία με σεβασμό στα ζώα.
Μαντέψαμε σε ποιο ζώο ανήκει η κάθε ουρά και χορέψαμε κουνώντας ουρίτσες.
https://www.youtube.com/watch?v=TV3X26zXJNE
Τοποθετήσαμε τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον.
Παρατηρήσαμε τον πίνακα με τίτλο “Friends” του Βραζιλιάνου καλλιτέχνη Romero Britto.
Έντονα μοτίβα και ζωντανά χρώματα με στοιχεία κυβισμού, pop art και graffiti.
Χαζεύοντας από το παράθυρο….
Η γάτα-Leonid Afremov
Γεμίσαμε το κάδρο μας με τέμπερες και προσθέσαμε χαρακτηριστικά ζώων.
Η εβδομάδα μας ξεκίνησε γνωρίζοντας τον Τσέστερ και τελείωσε με δράσεις για την τρίτη ηλικία.
Διαβάσαμε την ιστορία του Τσέστερ, μάθαμε το μυστικό του, συζητήσαμε πως νιώθουμε εμείς στο νηπιαγωγείο, ζωγραφίσαμε καρδούλες στην παλάμη μας και παίξαμε ένα παιχνίδι με τις κρυμμένες πατούσες του Τσέστερ.
Μαζί με τον Τσέστερ μιλήσαμε για τον εαυτό μας.
(ιδέες που πήραμε από το Πυθαγόρειο νηπιαγωγείο)
Παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας η 1η Οκτωβρίου και την αφιερώνουμε σ΄αυτούς που μας έφεραν στη ζωή, μας μεγάλωσαν με απεριόριστη αγάπη και μας στήριξαν όσο κανένας άλλος.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτούς είναι να τους χαμογελάμε, να τους εκφράζουμε την αγάπη μας, να τους νοιαζόμαστε και να τους προσφέρουμε ένα χέρι συμπαράστασης κάθε φορά που το χρειάζονται.
Τα μπισκότα-καρδιές ζυμώθηκαν, ψήθηκαν και συσκευάστηκαν με πολύ αγάπη!!!
Έτοιμο το καδράκι μας για την γιαγιά και τον παππού, γεμάτο φιλάκια πεταχτά και πολλές πολλές καρδιές, χάρτινες μα και μπισκοτένιες!!!!
Ακούσαμε το παραμύθι ” Η καρδιά του παππού”
https://www.youtube.com/watch?v=qi3GhjP0zwc
Συζητήσαμε πράγματα που μας αρέσει να κάνουμε με τον παππού και τη γιαγιά.
Μικρέ μου μαθητή ήταν Σεπτέμβρης όταν μπήκες στην αυλή του νηπιαγωγείου με βλέμμα γεμάτο περιέργεια και μια καρδιά να χτυπά δυνατά από αγωνία. Την ίδια αγωνία όμως είχαμε κι εμείς γιατί θέλαμε να αγαπήσεις αυτό το χώρο και να έρχεσαι με χαμόγελο, να γνωρίσεις φίλους και να μάθουμε μαζί καινούρια πράγματα.
Φτάνοντας στο τέλος αυτής της διαδρομής σίγουρα έμαθες να κάνεις κατασκευές, να τραγουδάς, να παίζεις κουκλοθέατρο, να μετράς, όμως τελικά όλα αυτά δεν έχουν και τόση σημασία.
Σημασία για μας έχει που έμαθες να περιμένεις τη σειρά σου, να συνεργάζεσαι, να μοιράζεσαι, να φαντάζεσαι και να αφηγείσαι, να δημιουργείς, να πιστεύεις και να ξεπερνάς τον εαυτό σου, να αποδέχεσαι την ήττα με σεβασμό και την νίκη με σεμνότητα, αλλά το πιο σημαντικό να αγαπάς και να σε αγαπούν.
Με πολύ αγάπη οι δασκάλες σου!
Στα νήπιά μας ευχόμαστε από καρδιάς καλή αρχή στο νέο τους σχολείο, να αντιμετωπίζετε κάθε κομμάτι της ζωής σαν να βρίσκεστε στο νηπιαγωγείο, με αισιοδοξία, χαρά, δημιουργικότητα. Θα σας βλέπουμε με περηφάνια από μακριά και μην ξεχνάτε ότι η πόρτα του νηπιαγωγείου θα είναι πάντα ξεκλείδωτη για σας!
Ο φάκελός μας γέμισε με αναμνήσεις!
Τελευταίο πικ-νικ στην όμορφη αυλή μας με σάντουιτς και παγωτά από την γιαγιά Ελένη, ευχαριστούμε!!!
Ευχαριστούμε πολύ και τον μπαμπά του Βαρτάν για τα παγωτά που μοιράσαμε την τελευταία μέρα!
Οι γρασίδες και οι γρασιδούλες μας μετακόμισαν στα σπίτια των παιδιών, για καλοκαιρινή φροντίδα,
αφήνοντας μόνη τη μικρούλα κάμπια.
Τελευταία μέρα με παιχνίδια διαδρομών στην αυλή, τρέξιμο, ισορροπία, ευστοχία, φωνές, κερκίδα, χειροκροτήματα!
Το τελευταίο μας γλυκάκι, muffins με μπισκότα oreo.
Κι αν η διαφορετική αυτή χρονιά μας κράτησε μακριά, εμείς συναντιόμασταν “κρυφά” μπροστά στην οθόνη.
Κι αν η μάσκα δυσκόλευε κάποιες φορές την επικοινωνία, τα μάτια έλεγαν πολλά περισσότερα.
Γιατί ένα παιδί μπορεί να μεταμορφώσει κάθε δυσκολία σε πολύτιμη ευκαιρία.
“Απ’ τα βάθη της καρδιάς μας…” για σένα!!
Ευχαριστούμε πολύ όλες τις μανούλες που ήσασταν δίπλα μας, συνοδοιπόροι, βοηθοί, συνεργάτες αυτή την τόσο διαφορετική χρονιά!
Καλές βουτιές, ραντεβού τον Σεπτέμβριο!!
Την τρίτη Κυριακή κάθε Ιουνίου, φέτος στις 20, γιορτάζουμε τη γιορτή του πατέρα.
Είναι η γιορτή μιας σχέσης ,μπαμπά-παιδιού, που ίσως τελικά έχει υποτιμηθεί από την κοινωνία κι αφορά τη συνεισφορά των μπαμπάδων στο κοινωνικό σύνολο. Η αγάπη του πατέρα διαφέρει από της μητέρας. Οι μπαμπάδες χτίζουν εμπιστοσύνη με τα παιδιά τους, είναι αυτοί που συνήθως προτρέπουν τα παιδιά “να παίξουν¨ με τα όριά τους, να νιώσουν ελεύθερα από κάθε μορφή φόβου και συστολής.
Η ημέρα του πατέρα φαίνεται πως είναι αμερικανικής εμπνεύσεως, στην Ελλάδα την γιορτή καθιέρωσαν οι διαζευγμένοι μπαμπάδες, μέσω των συλλόγων τους, εξαιτίας της απαξίωσης του πατέρα από τη δικαιοσύνη στα διαζύγια.
Ένα μικρό δωράκι, από μικρά χεράκια, αλλά με πολύ μεγάλη σημασία!
Οι μπαμπάδες μέσα από τα μάτια των παιδιών.
“Ο μπαμπάς μου….”
“Τι μου αρέσει να κάνω με τον μπαμπά μου!”
“Γνωρίστε τον μπαμπά μου!”
“Μπαμπά σ’ αγαπώ πολύ!”
“Το χαμόγελο του παιδιού” από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα υλοποιεί δράσεις με στόχο την πρόληψη αλλά και την αντιμετώπιση κάθε περιστατικού εξαφάνισης παιδιού.
Το πρόγραμμα “Το παπάκι πάει…” στοχεύει στην ενίσχυση των γνώσεων και δεξιοτήτων των παιδιών σε περίπτωση που βρεθούν σε συνθήκες εξαφάνισης και βασίζεται στο μοντέλο ανάπτυξης δεξιοτήτων ζωής με έμφαση στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης των παιδιών. Ο διαδραστικός-βιωματικός τρόπος εφαρμογής των δραστηριοτήτων καλλιεργούν την κριτική σκέψη, την ομαδικότητα και τη συνεργασία των παιδιών.
Γνωστοποίηση υλοποίησης του προγράμματος πρόληψης “Το παπάκι πάει…”
Ο φυλλομετρητής σας δεν υποστηρίζει προβολή PDF. Κατεβάστε το αρχείο PDF.
Ενημέρωση γονέων
Είδαμε ένα σχετικό βίντεο
https://www.youtube.com/watch?v=asP0zb9EzOE
Αφηγηθήκαμε μία ιστορία στα παιδιά με τον Μάνο που έχασε τη μαμά του στην λαϊκή γιατί χάζευε σε ένα πάγκο τα παιχνίδια. Την άγνωστη κυρία που τον πλησίασε… Τα λόγια της μαμάς του “Δεν μιλάμε ποτέ σε ξένους” και τον αστυνομικό που τον βοήθησε.
Παίξαμε κουκλοθέατρο την ιστορία “Το παπάκι πάει…” με τον Πάκο, την μαμά πάπια, τον ξένο και τον αστυνόμο.
Ζωγραφίσαμε τα χαμόγελα των παιδιών και κυκλώσαμε τον αριθμό που πρέπει να θυμόμαστε για να καλέσουμε βοήθεια αν χαθούμε.
Γίναμε σούπερ- ήρωες για να σώσουμε κι εμείς τα παιδιά.
Η Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ το 1972,
για να θυμίζει σε όλους ότι το μέλλον του πλανήτη είναι άμεσα συνυφασμένο με το μέλλον των οικοσυστημάτων.
Είδαμε ένα βίντεο για το περιβάλλον.
Διαβάσαμε το βιβλίο: “Η κυρά Φύση και ο κακός ο Ρύπος
και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς!!
Ζωγραφίσαμε δέκα τρόπους για να βοηθήσουμε τον πλανήτη και κάναμε μία ομαδική.
Μετά από όλα όσα συζητήσαμε βγήκαμε και κάναμε πικ-νικ στην αυλή μας για να απολαύσουμε τις όμορφες μικρές στιγμές που μας χαρίζει ο πλανήτης μας!