Το μικρό σαλιγκάρι της ιστορίας μας, μετά από μία καταιγίδα τρομερή βρέθηκε με το καβούκι του σπασμένο….
Με δάκρυα στα μάτια μάταια αναζητούσε βοήθεια, χωρίς ανταπόκριση…χωρίς φίλους. Τη στιγμή που έχασε κάθε ελπίδα, η αναπάντεχη παρουσία της μικρής αράχνης του έδειξε πως έστω και την τελευταία στιγμή, η λύση μπορεί να βρεθεί , αρκεί να μην χάσουμε την ψυχραιμία και την ελπίδα… ” Όποιος κλαίει δεν μπορεί να σκεφτεί, μικρό μου σαλιγκάρι”. Ένα μάθημα για τη δύναμη της αισιοδοξίας και την ψυχραιμία που πρέπει να κρατάμε σε κάθε δυσκολία…
Οι θεατές του έργου αφού το παρακολούθησαν, επέστρεψαν στις τάξεις τους για να μοιραστούν τις εντυπώσεις , τα συμπεράσματα και τα συναισθήματα που ένιωσαν.
Ραντεβού κάθε Παρασκευή με ένα νέο έργο!!


