ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΩΝ ΧΩΡΩΝ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

Παραθέτουμε κατάλογο με επισκέψιμους χώρους της ευρύτερης περιοχής  Θεσ/νίκης, που μπορεί να αξιοποιήσει το Σχολείο μας στο πλαίσιο των διδασκαλιών με γνώμονα το Ενιαίο Διαθεματικό Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών για την Πρωτοσχολική  Βαθμίδα Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας. Μέρος των επιλογών του καταλόγου εντάσσεται στο πλαίσιο των τακτικών διδακτικών επισκέψεων κάθε σχολικού έτους σύμφωνα με το Π.Δ.201/98 και το εκάστοτε Πρακτικό του Συλλόγου Διδασκόντων του Σχολείου μας. Τις υπόλοιπες μπορούν να επισκεφθούν οι γονείς μαζί τα παιδιά  στον ελεύθερό τους χρόνο. Οι προτάσεις μας αυτές είναι εγκεκριμένες  από τη Διεύθυνση Σπουδών του Υπουργείου Παιδείας και επιλέχθηκαν με κριτήριο την πλούσια θεματολογία σε πολιτιστικά, λαογραφικά, οικολογικά, παιδαγωγικά στοιχεία και τον εκπαιδευτικό, επιμορφωτικό, ψυχαγωγικό τους χαρακτήρα.

Από το Σύλλογο Διδασκόντων

Η ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Για να μπορέσει ένα παιδί να οργανώσει το περιβάλλον του πρέπει πρώτα να προσδιορίσει το ρόλο του μέσα στην οικογένεια. Είναι δηλαδή ένα μέλος της με όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις, που απορρέουν από την ιδιότητα αυτή:

1)     Στοιχειώδεις ανάγκες :  φαγητό, ρούχα, καθαριότητα, περίθαλψη

2)     Συναισθηματικές ανάγκες :  προστασία, αγάπη, καθοδήγηση

Για να συνειδητοποιήσει το παιδί τις ανάγκες του πρέπει να το αφήσουμε να αυτονομηθεί. Και η αυτονομία ξεκινάει από την αυτοεξυπηρέτηση στο φαγητό, το ντύσιμο και την ατομική καθαριότητα και επεκτείνεται στην τακτοποίηση και διαχείριση των προσωπικών του πραγμάτων (παιχνίδια, ρούχα, τσάντα, υλικά εργασίας κλπ).

Μέσα στο σπίτι όμως είμαστε σαν μια μικρή κοινωνία, που μοιράζεται τους χώρους της και την περιουσία της. Έτσι συνδέουμε τον κάθε χώρο με τις λειτουργίες, που εξυπηρετεί. Στο υπνοδωμάτιο κοιμόμαστε, κάνουμε εργασίες και παίζουμε. Στο σαλόνι συζητούμε, παίζουμε επιτραπέζια παιχνίδια όλοι μαζί, βλέπουμε τηλεόραση ή ακούμε μουσική.

Τα σχολικά καθήκοντα, η εργασία, το φαγητό και ο ύπνος είναι οι σταθμοί της καθημερινής μας ζωής. Χωρίζουν το ημερήσιο πρόγραμμα σε τρία μέρη :  πρωί, απόγευμα και βράδυ. Κάθε μέρος της ημέρας συνδέεται με ένα πρόγραμμα δραστηριοτήτων. Δηλαδή :

–         Πρωί :  ετοιμασία για το σχολείο, σχολικό πρόγραμμα και επιστροφή στο σπίτι.

–         Μεσημέρι / απόγευμα :  φαγητό, ξεκούραση, εκπαιδευτικές ασχολίες και παιχνίδια ή βόλτα ή λίγη τηλεόραση.

–         Βράδυ :  δείπνο, τακτοποίηση δωματίου και ετοιμασία για ύπνο

Όλα τα παραπάνω δηλαδή καθημερινές συνήθειες και δραστηριότητες μπορούν να παρουσιαστούν σε ένα ημερήσιο πρόγραμμα, που πρέπει να ακολουθεί το παιδί. Το πρόγραμμα αυτό μπορεί να γίνει σε ένα λευκό χαρτί με τη βοήθεια ενός πίνακα, που θα χωρίζεται στα μέρη της ημέρας. Σε κάθε μέρος σημειώνονται οι αντίστοιχες δραστηριότητες με εικόνες, σύμβολα ή ζωγραφιές. Στους χώρους του σπιτιού κρεμιούνται πινακίδες με τα ίδια σύμβολα. Το παιδί σημειώνει με όποιο τρόπο θέλει (υπογραφή, σφραγίδα, λουλουδάκι ή το σημείο ν) για κάθε δραστηριότητα, που τελειώνει.

Μπορεί να εφαρμοστεί, αν χρειαστεί και σύστημα συμβατικών αμοιβών (π.χ. πόντους ή μάρκες). Αν τσεκάρει όλες τις δραστηριότητες στο τέλος της ημέρας και πριν τον ύπνο του διαβάζουμε ένα παραμύθι για επιβράβευση.

Μετά την αυτοοργάνωση προχωρούμε στην οργάνωση του κοινωνικού περιβάλλοντος δηλαδή στις διαπροσωπικές σχέσεις και τη μάθηση.

Η ζωή μας γενικά απαιτεί μια διαρκή προσαρμογή σε νέα περιβάλλοντα, νέες καταστάσεις, νέες συνθήκες. Η ικανότητα αυτή είναι ανάγκη να αναπτύσσεται από την παιδική ηλικία. Το πέρασμα στο σχολείο, λοιπόν, δεν είναι η πιο δύσκολη μετάβαση, αλλά μόνο η πρώτη ανάμεσα σε τόσες άλλες, που θα ακολουθήσουν. Και ως πρώτη προκαλεί φυσιολογικά σε μερικά παιδιά αρχέγονες αντιδράσεις όπως: κλάμα, επιθετικότητα, απομόνωση ανάλογα με την περίπτωση. Όμως αυτό ξεπερνιέται εύκολα με τη δική μας συνεργασία. Και πιο συγκεκριμένα αυτό που σας ζητούμε είναι κατ’αρχήν να μην δείχνετε και να μην έχετε πρώτα εσείς άγχος, γιατί το μεταφέρετε στο παιδί. Γι’αυτό φέρνετε το παιδί στο σχολείο στην ώρα του το πρωί και φεύγετε αμέσως. Κατά την αποχώρηση να είστε πάντα συνεπείς στην ώρα, για να μην αισθάνεται άσχημα μόνο του. Να μην ωραιοποιείτε (π.χ. στο σχολείο θα κάνεις φίλους, θα παίζετε κλπ), αλλά και να μην υποτιμάτε το σχολείο (κάνατε τίποτα σήμερα;). Αναδείξτε την ανάγκη που καλύπτει το σχολείο για τη μάθηση της γραφής, της ανάγνωσης, της αισθητικής καλλιέργειας και άλλων δεξιοτήτων (πόσα πράγματα θα μπορείς να κάνεις, που δεν μπορείς τώρα: να διαλέξεις ένα βιβλίο από το βιβλιοπωλείο, να γράψεις ένα γράμμα στον Αι-Βασίλη κλπ). Και να θυμάστε ότι η προσαρμογή είναι μια διαρκής διαδικασία. Μπορεί μετά από μια περίοδο διακοπών, ανάρρωσης ή μετά από ένα συνηθισμένο Σαββατοκύριακο το παιδί να σας πει ότι δεν θέλει να πάει στο σχολείο, ενώ πριν δεν είχε εκφραστεί ποτέ έτσι.

Μέσα από αυτοσχέδια παιχνίδια στο σπίτι–          Σημειωματάριο ήχων :  το παιδί επιλέγει κάποιο ήχο ή φωνή (προτείνετε  φωνήεντα : α, ε, ο, ι και μετά εξακολουθητικά και ηχηρά σύμφωνα β, ζ, ρ) και μετά κόβει εικόνες πραγμάτων από περιοδικά, που το όνομά τους αρχίζει από τον ήχο αυτό. Τις κολλούν σε μια σελίδα και βάζουν επάνω της σε ταμπέλα το γράμμα, που όταν το βλέπουμε μας δείχνει να λέμε τον ήχο αυτό.–          Ακούω και πατώ :  σε τετράγωνα χαρτόνια γράφουμε τα σύμφωνα, που ακούγονται όμοια και για το λόγο αυτό συγχέονται εύκολα (β-φ, β-δ, σ-ζ, φ-θ, γ-χ). Προφέρουμε λέξεις και το παιδί πατά στο τετράγωνο, που περιέχει το σύμφωνο της λέξης.–          Εξερευνητής :  κάνουμε μια λίστα από τρία έως τέσσερα γράμματα και το παιδί πρέπει να βρει μέσα σε λίγο χρόνο (10 λεπτά), όσο πιο πολλά αντικείμενα μπορεί, που το όνομά τους να αρχίζει από το γράμμα αυτό.–          Λεξιλόγιο :  καθένας με τη σειρά βάζει μία λέξη στο μυαλό του, λέει μόνο από τι αρχίζει και ο άλλος προσπαθεί να μαντέψει τη λέξη ζωγραφίζοντας ή γράφοντάς τη.–          Μαγικές κάρτες :  σε τετράγωνα χαρτόνια από μπροστά είναι γραμμένη η λέξη και από πίσω η εικόνα της για βοήθεια. Τα αντικείμενα είναι ομαδοποιημένα (π.χ. μέσα μεταφοράς :  καράβι, πατίνι, ποδήλατο, τρένο ή χρώματα :  μπλε, μοβ, πράσινο, κίτρινο, κόκκινο ή σχήματα :  τετράγωνο, τρίγωνο, κύκλος κλπ)–          Το βιβλίο των χειροκροτημάτων :  ζωγραφίζει σε κάθε σελίδα του τετραδίου λέξεις, που περιέχουν τον αναγραφόμενο αριθμό χειροκροτημάτων (τόσα χτυπήματα των χεριών όσες και οι συλλαβές – κομμάτια της λέξης).–          Η χαμένη φωνή :  λέμε μια λέξη χωρίς ένα σύμφωνο π.χ. ά_ογο και το παιδί βρίσκει τη φωνή, που λείπει, δηλ. το λ και μετά φωνάζει δυνατά και ολοκληρωμένη τη λέξη. Η φωνή που λείπει καλύτερα να είναι σύμφωνο, γιατί διακρίνεται ευκολότερα το ακουστικό του κενό μέσα στη λέξη.  

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

 Κριτήρια επιλογής βιβλίων –          Καλή εικονογράφηση (απλές και ξεκάθαρες εικόνες με έντονα και φωτεινά χρώματα), που να αντιστοιχεί στο περιεχόμενο–          Μικρά κείμενα ανά σελίδα (τουλάχιστον στην αρχή) και ευανάγνωστα γράμματα (ικανοποιητικό μέγεθος γραμμάτων)–          Απλή γλώσσα, ενδιαφέρουσες λέξεις, κωμικά στοιχεία, φαντασία–          Σαφήνεια στη διατύπωση και γλαφυρότητα στις περιγραφές–          Συγκεκριμένη και οικεία θεματολογία (ο εαυτός, οι φίλοι, η οικογένεια)  –          Κάθετη πλοκή στην ιστορία (διαδοχή γεγονότων με χρονική σειρά) με καλό τέλος–          Χαρακτήρες με λίγα και ξεκάθαρα χαρακτηριστικά  Ενεργός συμμετοχή του γονέα στο διάβασμα 1) Προκαταρκτικά :–          Διαβάζουμε μόνοι μας μια φορά το βιβλίο, ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι κατάλληλα για να δώσουμε χρώμα στη φωνή μας και περισσότερο τόνο και ένταση στα σημεία που πρέπει–          Δίνουμε γενικές πληροφορίες για το βιβλίο:  του δείχνουμε το εξώφυλλο και αφήνουμε να περιγράψει την εικόνα του, να το αγγίξει και να χαρακτηρίσει την υφή του, διαβάζουμε τον τίτλο και τα περιεχόμενα, αναφέρουμε το συγγραφέα και άλλα έργα του–          Δίνουμε όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούμε για το θέμα : προσδιορίζουμε τον τόπο και το χρόνο, που εξελίσσεται η ιστορία, περιγράφουμε με λίγα λόγια τους ήρωες για να το προδιαθέσουμε, το συνδέουμε με προσωπικές εμπειρίες και ενθαρρύνουμε να κάνει το ίδιο και το παιδί, το αφήνουμε να κάνει υποθέσεις.  2) Κατά τη διάρκεια :–          Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης κρατούμε το βιβλίο έτσι ώστε να μπορεί το παιδί να παρακολουθεί τη διαδικασία της ανάγνωσης (δείχνουμε αυτά που διαβάζουμε με το δάχτυλο) και να συσχετίζει τις εικόνες με το περιεχόμενο  –          Αυξομειώνουμε την ένταση της φωνής (μιλούμε ψιθυριστά ή δυνατά), κάνουμε παύσεις με σκοπό να δημιουργήσουμε αγωνία ή να τονίσουμε κάποιο σημείο της ιστορίας. –          Αλλάζουμε τη χροιά της φωνής μας στους διάλογους ανάλογα με το ποιος μιλά.–          Δραματοποιούμε τις σκηνές της ιστορίας με κινήσεις (περπάτημα γίγαντα), ήχους (αέρας, σειρήνα) κλπ.–          Κάνουμε και προσωπικά σχόλια δείχνοντας το ενδιαφέρον μας (για να δούμε τι θα γίνει έχω μεγάλη περιέργεια), την ευχαρίστησή μας, τη λύπη μας ή τη αγωνία μας. 3) Μετά την ανάγνωση : –          Συζητούμε ό,τι το εντυπωσίασε, το ενθαρρύνουμε να κάνει ερωτήσεις και τα δικά του σχόλια, να συνδέσει την ιστορία, εάν είναι δυνατό, με δικά του προσωπικά βιώματα. –          Σχολιάζουμε τους χαρακτήρες (γενναίος, ευγενικός) και τα συναισθήματα των ηρώων (αγωνία, χαρά, λύπη, φόβος, περιέργεια κλπ) –          Μετά την ανάγνωση ζητούμε από το παιδί να αναδηγιηθεί την ιστορία προσέχοντας τις εικόνες. Το ενισχύουμε να χρησιμοποιεί λέξεις και φράσεις του βιβλίου και να τονίζει τη φωνή του. Εάν χρειαστεί του δείχνουμε εμείς πώς να κάνει αναδιήγηση με τη βοήθεια των εικόνων. Σε πιο δύσκολο επίπεδο αναδιηγείται την ιστορία από το κείμενο έχοντας ως οδηγό λέξεις και στερεότυπες φράσεις, που μπορεί να αναγνωρίσει.–          Σχολιάζουμε τις ενέργειες του ήρωα, το προκαλούμε να προβλέψει την εξέλιξη της ιστορίας εάν ο ήρωας ενεργούσε διαφορετικά (τι θα γινόταν αν…) –          Το ωθούμε να αιτιολογήσει τις ενέργειες των προσώπων (γιατί έκανε αυτό), να εξετάσει το σκοπό των πράξεών τους και το αποτέλεσμα. –          Ζητούμε από το παιδί να τοποθετήσει τα γεγονότα σε χρονική σειρά χρησιμοποιώντας αντίστοιχους χρονικούς προσδιορισμούς (και μετά…ύστερα…έπειτα τι έγινε).–          Το βοηθούμε να επεκτείνει όσο μπορεί την ιστορία με δικά του λόγια από προσωπικά βιώματα ή επεισόδια από άλλες ιστορίες (παραμυθοσαλάτα). –          Το προτρέπουμε να ζωγραφίσει εικόνες από την ιστορία, να τις βάλει στη σωστή σειρά και να φτιάξει το δικό του παραμύθι (το βοηθούμε να κάνει το εξώφυλλο, να γράψει το όνομά του κλπ).  –          Επαναλαμβάνουμε στερεότυπες εκφράσεις και λέξεις ή ομοιοκαταληξίες και τις υπογραμμίζουμε στο κείμενο–          «Παίζουμε» την ιστορία με λόγια και χωρίς λόγια (μόνο με κινήσεις).–          Σε επόμενες αναγνώσεις, όταν το παιδί θα έχει απομνημονεύσει μεγάλα κομμάτια του κειμένου, αφήνουμε το παιδί να συνεχίσει ή αλλάζουμε λέξεις για να καταλάβει την αλλαγή  4) Ενεργός συμμετοχή του γονέα στη γραπτή απόδοση ιδεών Ενθαρρύνουμε το παιδί να ζωγραφίσει την ιστορία του βιβλίου, που άκουσε όπως μπορεί. Στη συνέχεια το κατευθύνουμε να ζωγραφίσει κι άλλες εικόνες που βγαίνουν από την ιστορία. Του ζητούμε να τις βάλει σε διαδοχική σειρά και να αφηγηθεί με τη βοήθεια των εικόνων, που σχεδίασε, την ιστορία. Με τον απλό αυτό τρόπο επιτρέπουμε στο παιδί μας κατ’ αρχήν να αυτενεργήσει και επιπλέον να εκφραστεί με γνώριμα σύμβολα και έτσι να καταλάβει ότι ο προφορικός λόγος (αφήγηση ιστορίας) μπορεί να μετασχηματιστεί σε γραπτά σύμβολα (εικόνες και γράμματα). Έτσι αποκλείουμε το γεγονός να έρχονται στο σχολείο παιδιά, τα οποία δε γράφουν, γιατί «δεν ξέρουν να γράφουν ακόμη, αφού είναι μικρά» ή παιδιά, που διστάζουν να γράψουν αυτό, που σκέφτονται, αφού πάντοτε παρενέβαινε ένας μεγάλος και του έδινε έτοιμες λύσεις.    

 ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ :«ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟ»                                                                  Α) Εισαγωγικά Το να διαβάζει το παιδί βιβλία δεν είναι γενετικά προκαθορισμένο, αλλά είναι τέχνη, που αποκτιέται. Με την εκδήλωση αυτή ευελπιστούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά όχι μόνο τη χαρά της ανάγνωσης αλλά και την απόλαυση της εξερεύνησης του κόσμου των λέξεων και των ιδεών. Η εφαρμογή εναλλακτικών τρόπων διδασκαλίας, η αξιοποίηση της εικόνας και του έντεχνου λόγου μαζί και η ίδια η θεματολογία από μόνη της (Άνοιξη και βιβλίο ή βιβλίο και Άνοιξη) δίνει ίσως απεριόριστες διαστάσεις στη μαθησιακή διαδικασία. Επιτρέπουν στο παιδί να ταξιδέψει στο χώρο της φαντασίας, να ονειρευτεί, να εκφράσει τις ιδέες του, να ταυτιστεί με ήρωες, να επέμβει στην πλοκή της ιστορίας και να την επεκτείνει, να πλάσει με το νου του εικόνες, παραστάσεις και σκηνές, να φανταστεί πιθανά σενάρια, να «παίξει» την ιστορία, που άκουσε, να συγκρίνει τα γεγονότα της ιστορίας με τα δικά του βιώματα, να αυτοσχεδιάσει, να συνθέσει, να δημιουργήσει και γενικά να περάσει όμορφα μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου. Με τον τρόπο αυτό θέλουμε να αναδείξουμε το βιβλίο ως πηγή γνώσης και ευχαρίστησης. Σε αντιδιαστολή με την τηλεόραση, που διαμορφώνει παθητικούς δέκτες, το βιβλίο καλλιεργεί γλώσσα πλούσια, αρμονική με λέξεις προσεχτικά διαλεγμένες, οι οποίες μπορούν να εκφράσουν έννοιες και συναισθήματα, που στην καθημερινή τους χρήση ισοπεδώνονται κυριολεκτικά.  Β) Στόχοι 

Ευρύτεροι

 –          Να αγαπήσουν το παιδικό βιβλίο και να αναπτύξουν θετική στάση απέναντι στο διάβασμα.–          Να μάθουν να συνεργάζονται –          Να εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους (προφορικός και γραπτός λόγος, ζωγραφική, θέατρο, τραγούδι, κίνηση)–          Να αποκτήσουν βασικές γνωστικές δεξιότητες όπως να είναι ικανά να συγκεντρώνονται, να φτιάχνουν παραστάσεις, να αντιλαμβάνονται οπτικοακουστικά ερεθίσματα, να τοποθετούν στη σειρά τα γεγονότα, να συλλογίζονται, να αιτιολογούν, να κρίνουν, να προβλέπουν, να συμπεραίνουν κλπ    

Διδακτικοί

 –          Να αναπτύξουν γνώσεις γύρω από τα βιβλία (εξώφυλλο, τίτλος, συγγραφέας, σελίδες, περιεχόμενα, εικονογράφηση κλπ)–          Να εξοικειωθούν με τα διαφορετικά είδη του γραπτού λόγου (μύθοι, μυθολογία, παραδοσιακά παραμύθια, πεζός και έμμετρος λόγος, αφηγηματικά και επεξηγηματικά κείμενα κλπ)–          Να αναπτύξουν γνώσεις για το τεχνικό κομμάτι της ανάγνωσης (διαβάζουμε από πάνω προς τα κάτω, από αριστερά προς τα δεξιά, διαβάζουμε το κείμενο και όχι τις εικόνες, γνωρίζουν την αρχή και το τέλος του βιβλίου, αναγνωρίζουν τα ονόματα ηρώων και στερεότυπες εκφράσεις, αναπτύσσουν οπτικό λεξιλόγιο, αντιλαμβάνονται τη διαφορά εικόνας – κειμένου και τη σύνδεση εικόνας – περιεχόμενου κλπ)–          Να καλλιεργήσουν τον προφορικό τους λόγο με τη συμμετοχή τους στη συζήτηση, με αποστήθιση στίχων και διαλόγων, με διατύπωση ερωτήσεων και υποθέσεων, με επαναδιηγήσεις κλπ  Γ) Μέθοδοι και τεχνικές παρουσίασης Πορεία διδασκαλίας 1)   Κάνουμε μια εισαγωγή για το βιβλίο (μορφή, τίτλος, συγγραφέας, εικόνα εξώφυλλου κλπ)2)   Δίνουμε πληροφορίες σχετικά με το θέμα (ποιοι είναι οι ήρωες, προσδιορίζουμε τον τόπο και το χρόνο της ιστορίας κλπ) για να τονώσουμε το ενδιαφέρον και τα παιδιά κάνουν υποθέσεις3)   Επιλέγουμε τρόπο παρουσίασης : 

Αφήγηση

 –          Τονισμός φωνής :  αυξομειώνουμε την ένταση της φωνής (ψιθυριστά ή δυνατά ανάλογα με την πλοκή), κάνουμε παύσεις με σκοπό να προκαλέσουμε αγωνία ή να τονίσουμε κάποιο κεντρικό σημείο της ιστορίας–          Δραματοποιημένη αφήγηση :  αλλάζουμε τη χροιά της φωνής μας στους διάλογους ανάλογα με το ποιος μιλά (γέρος – βαριά, δικαστής αυστηρή), χρησιμοποιούμε κινητικά σχήματα και ήχους σε σκηνές της ιστορίας, όπου χρειάζεται–          Παρεμβάλλουμε προσωπικά σχόλια για να δείξουμε προσωπικό ενδιαφέρον (Άραγε παιδιά τι θα γίνει μετά. Για να δούμε τι θα γίνει, έχω μεγάλη περιέργεια), ευχαρίστηση, αγωνία ή λύπη (επιφωνήματα) Άλλοι τρόποι παρουσίασης –          Ανάγνωση με ταυτόχρονη επίδειξη εικόνων–          Ανάγνωση κειμένου κάθε σελίδας ακολουθούμενη με επίδειξη εικόνας–          Ανάγνωση ολόκληρου του βιβλίου και παρουσίαση εικόνων στο τέλος 4)   Επαναδιηγούνται τα παιδιά την ιστορία.5)   Σχολιάζουμε τους χαρακτήρες και τα συναισθήματα των ηρώων6)   Σχολιάζουμε τις ενέργειες του ήρωα και τα αποτελέσματα και προκαλούμε τα παιδιά να προβλέψουν την εξέλιξη της ιστορίας αν ο ήρωας ενεργούσε διαφορετικά.7)   Διηγούνται προσωπικές εμπειρίες, που συνδέονται με κάποιο από τα γεγονότα8)   Παρεμβάλλουν ή επεκτείνουν με επεισόδια από άλλες γνωστές ιστορίες (παραμυθοσαλάτα)  Δ) Εναλλακτικοί τρόποι προσέγγισης – επεκτάσεις –          Ακρόαση ιστορίας (σύμφωνα με την παραπάνω πορεία) και δραματοποίηση ή / και κουκλοθέατρο–          Ακρόαση ιστορίας χωρίς εικόνες Ú εικονογράφηση της ιστορίας και ασκήσεις διαδοχής των γεγονότων–          Συγγραφή κειμένου (φτιάχνω μια ανοιξιάτικη ιστορία) από :„  Παρατήρηση εικόνας ή πίνακα ζωγραφικής, που έχει ένα ανοιξιάτικο θέμα. Εργάζονται κατά ομάδες, επιλέγουν πρώτα έναν τίτλο.„ Τρία στοιχεία, που δίνονται μέσα σε φράσεις για την αρχή, τη μέση και το τέλος (ιστορία σάντουιτς) „ Συνδυασμό στοιχείων :  εικόνα – φράση – λέξη (σύνθεση ιστορίας)„ Μια παρέα ανοιξιάτικων λέξεων (σχετικές, παράγωγες, συνώνυμες, αντίθετες)  Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες ολοκληρώνονται με την έκδοση ενός βιβλίου.–          Ακούω ποιήματα και φτιάχνω το δικό μου ποίημα (συμπληρώνουν τις ομοιοκαταληξίες -> φτιάχνουν δίστιχα κατά ομάδες και τα συνδυάζουν για να φτιάξουν ολόκληρο ποίημα) 

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΦΙΣΑΣ  

Τι είναι αφίσα

 Η αφίσα είναι ένα μέσο επικοινωνίας σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή, που συνδυάζοντας εικόνα και κείμενο, μεταδίδει κάποιο μήνυμα. Άρα οι λέξεις κλειδιά είναι επικοινωνία – μήνυμα και εικόνα – γραπτός λόγος, Η επικοινωνία προϋποθέτει τη μεταφορά μηνύματος από έναν πομπό στο δέκτη. Η επικοινωνία εκφράζεται με πολλούς τρόπους  :  με προφορικό και γραπτό λόγο, με το σώμα, με τις τέχνες. Τα μέσα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είναι, ανάλογα με το μέγεθος των αποδεκτών, το σκοπό και το χρόνο, ο λόγος, η αλληλογραφία, το τηλέφωνο, τα δημόσια μέσα επικοινωνίας και ενημέρωσης όπως η τηλεόραση και το ραδιόφωνο, ο υπολογιστής, το διαδίκτυο, η διαφήμιση, η αφίσα, οι δημόσιοι χώροι. Η αφίσα περιλαμβάνεται σε αυτά τα μέσα, που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την εικόνα σε συνδυασμό με το λόγο για να μεταφέρουμε τα μηνύματά μας. Τέτοια στοιχεία είναι : Χάρτες – φωτογραφίες – εικόνες – ζωγραφιές – κείμενο – λογότυποι – σύμβολα Κάθε στοιχείο χαρακτηρίζεται από το μέγεθος, το χρώμα, τη θέση, το περίγραμμα και το στυλ του μέσα στην αφίσα. Έτσι οι σημαντικότερες πληροφορίες εμφανίζονται σε μεγαλύτερο μέγεθος από τις άλλες ή τονίζονται με έντονα βασικά χρώματα ή τοποθετούνται σε κεντρικά σημεία της αφίσας ή περικλείονται με πλαίσιο ή γράφονται με ιδιαίτερο στυλ γραφής. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΕπιλογή θέματος :  κοινωνία (ατυχήματα, ειρήνη, φιλία, οικογένεια), περιβάλλον (μόλυνση, έλλειψη νερού, δάση, κατοικίες) κλπ. Οργάνωση πληροφοριών :–         Μήνυμα – ιδέα–         Συμπληρωματικές πληροφορίες, εάν χρειάζονται (ταυτότητα αποστολέα και αποδεκτών, χωροχρονικός προσδιορισμός γεγονότος κλπ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ :–         επιλογή στοιχείων για κάθε πληροφορία–         τοποθέτηση των στοιχείων στο χώρο της αφίσας ως σύνολο–         επεξεργασία της εμφάνισης του κάθε στοιχείου ανάλογα με τη σημασία